Pasta con zucchine e ragù di pollo Pasta met courgettes en kipgehakt

Cosa si fa con gli avanzi di ripieno delle zucchine?

Ovviamente un condimento per la pasta, resa ancora più piccantina dalle scaglie di pecorino fresco...

~~~~~ Nederlands

Wat doet een Italiaan met de overgebleven vulling van de courgettes?

Vanzelfsprekend een saus voor een bordje pasta, dat nog pittiger wordt door de flinters jonge schapenkaas...

Zucchine tonde ripiene Gevulde ronde courgettes

Nederlandse tekst volgt na de Italiaanse.

Questa estate sono andata diverse volte a comprare pesce a Den Oever, al mercatino dei pescatori locali che si tiene ogni sabato mattina dalle 9 alle 12, da Pasqua a Natale, nell'edificio dell'asta del pesce al porto. Da Amsterdam è un'oretta di macchina, l' unico problema è tirarmi fuori di casa il sabato mattina alle 8... 

Un sabato abbiamo fatto una passeggiata nel paese dietro la diga e su un tavolino davanti alla porta di un giardinetto c'erano queste due belle zucchine tonde, un vasetto pieno di erbe fresche e ancora altre piccole cose che non mi ricordo. Un biglietto incollato su un piccolo salvadanaio indicava i prezzi delle verdure esposte: 20 centesimi per un mazzetto di erbe (salvia, rosmarino, timo), 25 centesimi ogni zucchina.

Afgelopen zomer ben ik diverse malen vis gaan kopen in Den Oever bij de markt van de plaatselijke vissers die elke zaterdagochtend van 9 tot 12, van Pasen tot Kerst wordt gehouden bij de visafslag aan de haven. Vanuit Amsterdam is het een uurtje rijden, het enige probleem is al om 8 uur op zaterdag op stap te gaan...

Op een zaterdag hebben we een wandeling gemaakt in het dorp achter de zeedijk en op een tafeltje bij de deur van een tuintje stonden deze twee mooie ronde courgettes, een potje vol verse kruiden en nog meer kleinigheden. Een prijslijst prikte op een spaarpotje: 20 cent voor een bosje kruiden (salie, rozemarijn, thijm), 25 cent elke courgette.

Zucchine così belle ovviamente si fanno ripiene. Ho sperimentato il macinato di pollo di una nuova macelleria islamica sulla strada del mio mercato, il Ten Cate, e devo dire che non è affatto male. Ho scavato le zucchine, le ho spolverate di sale e messe a far acqua. Nel frattempo ho soffritto la polpa delle zucchine con una cipolletta in poco olio, poi ho aggiunto il macinato di pollo (ma ovviamente si può usare carne di qualsiasi altra bestia) e quando il tutto era cotto ho aggiunto poco sale, del timo fresco e un paio di quei famosi tomini piccanti sott'olio del mio amico importatore Jacopo Biadene della Bladenis.

Zulke mooie courgettes moeten natuurlijk gevuld worden. Ik heb het kipgehakt van een nieuwe islamische slager op de Ten Catestraat geëxperimenteerd, en moet zeggen dat het een interessant product is. Ik heb de courgettes uitgehold, besprenkeld met zout en onderste boven gelegd zodat ze hun overtollige water konden kwijtraken. Indertussen heb ik het vruchtvlees van de courgettes zachtjes gebakken met een gesnipperd uitje in een bodempje olijfolie, dan heb ik het kipgehakt toegevoegd (maar het kan het vlees van elk ander beest ook gebruikt worden) en toen alles gaar was heb ik de vulling op smaak gebracht met weinig zout, wat thijm en een paar van die pittige geitenkaasjes in olijfolie van mijn vriend die importeur is van Italiaanse delicatessen,  Jacopo Biadene van het bedrijf Bladenis.

Ho sciacquato le zucchine e le ho riempite con il ripieno di pollo.

Ik heb de courgettes gespoeld en gevuld met de kipvulling.

Mentre che preparavo il ripieno, avevo messo in forno una teglia con qualche patata e un paio di cipolle a spicchi, a far da contorno alle zucchine.

Terwijl ik de vulling klaar maakte, had ik een bakblik in de oven gedaan met wat aardappeltjes en een paar uitjes in paartjes gesneden, zodat ik een garnituur had voor mijn courgettes.

Dopo circa 40 minuti, le zucchine erano pronte e il contorno anche ben arrostito. 

Na circa 40 minuten, waren de courgettes gaar en het bijgerecht goed gebakken.

Ecco come si presentava l'interno. Veramente molto buone!

Zo zagen ze aan de binnenkant. Erg lekker!

Fiori di zucca ripieni Gevulde courgettesbloemen

Nederlandse tekst volgt meteen na de Italiaanse.

A Roma a settembre fa ancora molto caldo, 30 gradi sono normali, e anche gli orti vanno allegramente avanti con produzioni estive.

Mi piacciono molto i fiori di zucca ripieni come li fa mia madre, così ne ho approfittato per farglieli fare, fotografandoli e conservando la ricetta (ovviamente a spanne).

In september is het in Rome nog erg warm, 30 graden is het normaal en ook in de moestuinen gaan zomerproducties lekker door.

Ik houd van gevulde courgettesbloemen zoals mijn moeder ze maakt, dus heb ik gebruik gemaakt van het mooie weer om haar te vragen om ze te maken. Dan heb ik foto's gemaakt en haar recept vastgelegd (het is wel een recept met weinig houvast...).

Si prendano dei bei fiori di zucca freschi freschi, si lavino a dovere e si tolga con delicatezza il pistillone interno. Si prepari un barattolino di alici sott'olio e una bella mozzarella tagliata a filetti grandi quanto un dito mignolo e fatta scolare per bene.

Men neme verse en mooie courgettesbloemen, was ze goed en haal voorzichtig het knopje aan de binnenkant weg zonder de bloem te scheuren. Zet een potje goede ansjovis in olijfolie klaar en snijd mozzarella in kleine vingerdikke repen die goed uitgelekt zijn.

Si cacci un filetto di acciuga e un pezzetto di mozzarella all'interno del fiore.

Stop een ansjovisfilet en een stukje mozzarella in de bloem.

Preparate la pastella con acqua minerale molto gassata e freddissima e farina bianca fino a raggiungere la consistenza che vedete nella foto. Aggiungete un pizzico di sale e un giro di pepe fresco. Fatela riposare in frigo finquando avete finito di riempire tutti i fiori di zucca.

Maak het beslag met zeer koude Spa rood en bloem totdat het net zo dik is geworden zoals in de foto. Breng op smaak met versgemalen peper en een snufje zout. Laat het even in de koelkast rusten totdat je klaar bent met het vullen van de bloemen.

Rivestite i fiori di zucca delicatamente con la pastella.

Wentel voorzichtig de courgettesbloemen in het beslag.

Friggeteli pochi alla volta in olio caldo.
Bak ze in warme olie, 2 of 3 tegelijk.

Tirateli fuori quando sono belli dorati e fateli asciugare su carta da cucina.

Haal ze uit het vet zodra ze goudbruin zijn en laat ze uitlekken op keukenpapier.

Non ho fatto la foto del loro interno perché ero troppo occupata a mangiarli belli caldi e con la mozzarella filante...

Ik heb geen foto gemaakt van hun binnenkant want ik had het druk met het eten ervan, lekker warm, met de mozzarella die draadjes trok...

A cena da Gemma - Diner bij Gemma

L'Osteria da Gemma di Roddino è un'istituzione in Langa. La conoscono tutti e ci vanno tutti, politici, famiglie, squadre di calcio locali, gli scout e i gruppi di alpini. Più i turisti, anche stranieri, visto che Gemma è finita su tutte le guide. Il locale è tutto prenotato fino a fine novembre.

A Roddino abitano ormai sì e no una cinquantina di persone, comprese quelle sparse nelle cascine dei dintorni, perlopiù in età pensionabile. Alla signora Gemma un po' di tempo fa venne la bella idea di aprire un locale dove servire un menu fisso per tutti, con le specialità della zona. E le vecchie langarole che di giorno vanno a tirare i tajarin e fare gli agnolotti col plin, non solo racimolano un po' di soldi per arrotondare la pensione, ma fanno anche vita sociale, ché mentre si impasta e si fa la sfoglia, il tempo per chiacchierare davvero non manca.

Il locale è semplice, quasi disadorno, ma molto accogliente con i tavoli cosparsi di fette di pane e grissini. Si trova al primo piano di una casa dietro la chiesa dove 31 anni fa si sono sposati Gian Piero e Giovanna Marrone, i miei amici produttori di vino di La Morra.

Ci sono stata due volte da Gemma, entrambe con Gian Piero e famiglia, ed entrambe le volte non sono riuscita a scoprire quanto costa mangiare lì.

A questo giro ci ho portato anche la mia mamma, l'amico Jacopo della Bladenis, il suo collaboratore Dennis e il loro (e ormai anche mio) amico Lodowijk.

È tempo di vendemmia e le mani di Gian Piero mostrano i segni del raccolto.

~~~~~ Nederlands

De Osteria van Gemma in Roddino is in de Langhe, Piemonte, een heus instituut. Iedereen kent haar en iedereen gaat er eten, politici, families, plaatselijke voetbalteams, de padvinders en de alpino's. Plus de toeristen, inclusief de buitenlanders, want Gemma is blijkbaar op alle gidsen te vinden. Dit restaurantje is volgeboekt tot eind november.

In Roddino wonen er tegenwoordig amper een vijftigtal personen, inclusief de boeren in de nabij gelegen heuvels, de meesten zijn al met pensioen. Een tijdje geleden kreeg signora Gemma het idee om een zaak te openen met een vast menu en de plaatselijke specialiteiten. En de oude dames uit de buurt die overdag verse eierpasta gaan maken in een speciale ruimte onder de zaal, krijgen niet alleen een paar extra eurotjes om hun pensioennetje op te krikken maar ook een gelegenheid om hun sociale leven op peil te houden, want tijdens het kneden en uitrollen van tajarin (hele dunne tagliatelle) en agnolotti met plin (dat is een vouwtje aan de zijkant van het deegkussentje, bedoeld om de saus beter vast te houden) kan naar hartenlust gekletst en geroddeld.

Het restaurant is eenvoudig, heeft amper aankleding maar is erg warm en gezellig, met de tafels waar sneetjes brood en grissini, broodstengels, op de witte tafellakens lijken iedereen van harte te verwelkomen. Het bevindt zich op de eerste verdieping van een huis achter de kerk waar 31 jaar geleden Gian Piero en Giovanna Marrone, mijn vrienden wijnmakers in La Morra, elkaar het ja-woord hebben gegeven.

Ik ben er twee keer geweest bij Gemma, beide met Gian Piero en familie, en beide keer is het me niet gelukt om te ontdekken hoeveel de rekening bedraagt.

Deze keer waren er ook mijn moeder, mijn vriend ben ik er geweest met mijn goede vriend Jacopo, de importeur van Bladenis, zijn medewerker Dennis en hun vriend (die nu ook de mijne is geworden) Lodowijk.

Het is druiven oogsttijd en de handen van Gian Piero laten de tekens zien van het werk in de wijngaarden. 

La prima portata degli antipasti arriva immediatamente: un tagliere con il salame cotto e un altro salame di Langa. Lodowijk affetta felice e chiede la ricetta del salame cotto, che Gian Piero mangia solo in questo locale perché fatto come si deve da un macellaio del paese.

De eerste gang van de voorgerechten komt meteen op tafel: een snijplank met gekookte worst en een andere salami uit het gebied. Lodowijk snijdt blij en vraagt om het recept van de gekookte worst, die Gian Piero alleen hier eet omdat het gemaakt is zoals het hoort door een slager van het dorp.

La seconda portata degli antipasti è l'insalata russa, fresca, fatta in casa con carote, piselli, patate e tante uova sode che le conferivano una cremosità incredibile.

De tweede gang van de voorgerechten is Russisch ei, vers, thuisgemaakt met wortels, doperwten, aardappelen en veel gekookte eieren die een waanzinnig romigheid aan het gerecht gaven.

La carne all'albese. Gli olandesi Dennis e Lodowijk sono usciti di testa e se ne sono mangiati oltre la metà di questo piatto, di sicuro oltre un chilo di carne. Tenera, ben condita, non ci sono parole per descriverla se non che era davvero ottima.

Rauw vlees op de manier van de stad Alba. Dennis en Lodowijk zijn uit hun dak gegaan en hebben ruim de helft van dit boord gegeten, dat zeker een kilo zacht, goed aangemaakt vlees bevatte. Erg lekker.
I famosi tajarin al ragù di carne, con 9 uova per chilo di farina.

De beroemde tajarin met vleessaus. In de pasta zijn er 9 eieren verwerkt bij elke kilo bloem.

Gli agnolotti con il plin, ripieni di carne macinata finissima e verdure a foglia.

Deegkussentjes met vouwtje, gevuld met zeer fijn gehakt vlees en bladgroente van het seizoen.

Il brasato al barolo.

Zacht gestoofd rundersucade in barolo-wijnsaus.

Coniglio arrosto. I conigli in Piemonte sono molto apprezzati e a Carmagnola ne hanno una razza speciale dal pelo grigio.

Gebraden konijn. In Piemonte eet men graag konijn en in het dorp Carmagnola hebben ze zelfs een speciale soort met een grijze pels.

Semifreddo all'ananas.  Ananas parfait.

Questo è forse il dolce più semplice e buono di Gemma: uno strato di meringhe, uno strato di panna freschissima montata e uno strato di nocciole caramellate.

Dit is waarschijnlijk het simpelste maar lekkerste dessert van Gemma: een laag schuimgebak, een laag superverse geslagen room en een laag licht gecaramelliseerde hazelnoten.

Rotolo di sfoglia con mele.

Een soort strudel van bladerdeeg en appels.

Il pezzo forte: il bonet. Senza amaretti, ma con della polvere di caffè nell'impasto, abbiamo scoperto con Lodowijk.

Het paradepaardje: bonet. Een soort pudding, zonder amaretto koekjes, maar met koffiepoeder in het beslag, hebben we ontdekt met Lodowijk.

E il vino? Ovviamente quello di Gian Piero: Arneis, Nebbiolo e Barolo.

En de wijn? Natuurlijk die van Gian Piero: Arneis, Nebbiolo en Barolo.

Alla fine della sera è sempre difficile scendere le scale di Gemma, si rischia di rotolare....

Aan het einde van de avond is het altijd moeilijk om de trappen van Gemma af te gaan, je loopt de risico om naar beneden te rollen...

Osteria Da Gemma
via Marconi 6 12050 
Roddino
È gradita la prenotazione
Tel. 0173/794252

A colazione da Margherita Ontbijt bij Margherita

Il lungo periodo di silenzio di questo blog (ben 11 giorni!) ha una ragione ben precisa.

Quest'anno, per la prima volta, sono andata a Cheese!, la manifestazione dedicata alle forme del latte organizzata per la settima volta a Bra, in Piemonte, da Slow Food.

Del mio weekend caseario vi parlerò pian piano, mostrandovi le foto che ho fatto e raccontandovi i racconti che ho ascoltato. Molti di questi racconti li potrete ascoltare nelle prossime edizioni di RadioCucina, il terzo martedì del mese, su Salto WereldFM.

La manifestazione ha sempre molto successo e già da mesi molte strutture ricettive delle Langhe erano tutte prenotate. Anche il mio bed and breakfast favorito, il Fior di Farine a La Morra, ma ho avuto fortuna che qualcuno ha disdetto e così ho potuto godere di nuovo delle fantastiche colazioni che prepara Margherita Sobrino con le sue manine d'oro.

˜˜˜˜˜˜ Nederlands

Mijn lange afwezigheid uit deze blog (11 dagen!) heeft een precieze reden.

Dit jaar, voor het eerst, ben ik naar Cheese! gegaan, het evenement rondom melk in al zijn gedaantes dat Slow Food voor de zevende keer heeft georganiseerd in Bra, Piemonte.

Over mijn kaas weekend zal ik jullie beetjes bij beetjes vertellen, de gemaakte foto's laten zien en de verhalen vertellen die ik gehoord heb. Vele van deze verhalen zullen jullie kunnen horen in de volgende edities van RadioCucina, op de derde dinsdag van de maand, op Salto WereldFM.

Het evenement heeft altijd veel succes en al sinds maanden waren de vele hotels, b&b en agriturismi in de regio fully booked. Zo ook mijn favoriete bed and breakfast, Fior di Farine in het Barolo-dorp La Morra, maar ik heb het geluk gehad dat iemand heeft afgezegd. Daarom heb ik opnieuw kunnen genieten van het fantastische ontbijt dat eigenaresse Margherita Sobrino elke ochtend klaarmaakt met haar gouden handjes.

Frutta fresca a volontà - Vers fruit

Marmellate biologiche con (poco) zucchero di canna integrale e burro di latteria

Biologische jam met (weinig) bruin rietsuiker en goede boerenboter

Prosciutto e formaggi di Langa - Ham en kaas uit de streek
Tutte le mattine una focaccia o una pizza profumata, fatta da Margherita con le farine biologiche del mulino di famiglia, il Mulino Sobrino...

Elke ochtend een focaccia of een geurige pizza, gemaakt door Margherita met het biologische meel van de familiemolen, de Mulino Sobrino...

Crostata con la frolla al mais (ricetta segue) e girelle con l'uvetta

Krokante taart van kruimeldeeg met mais, gevuld met jam (recept volgt), en mini zelfgemaakte koffiebroodjes

Brioscine ripiene di marmellata di albicocche - Zachte koekjes gevuld met abrikozenjam

Pane fatto con le farine del mulino e lievito madre, insalata di pomodori dell'orto della suocera

Brood van zuurdesem met meel van de molen van haar man Renzo Sobrino, tomatensalade van de tomaten uit de moestuin van de schoonmoeder van Margherita (en dus moeder van Renzo)

Stasera a LiberaLaRadio Vanavond op LiberaLaRadio

Questa sera Silvia Terribili curerà una nuova puntata di LiberaLaRadio per Radio Onda Italiana, dalle 20 alle 21 su Salto WereldFM. 

Durante la trasmissione Silvia intervisterà Pasquale Stigliani, attivista dell'associazione "Scanziamo le scorie" e autore del volume "Fragole e Uranio" insieme a Francesco Buccolo. Si parlerà dell'opposizione alla costruzione di centrali nucleari in Basilicata e in tutta Italia in generale.

Fragole e uranio 

Scanzano Jonico: storia di una rivolta 

con prefazione di Beppe Grillo, edito dalla casa editrice Palomar

I due autori – protagonisti nel 2003 della protesta dei cittadini lucani contro il progetto governativo di realizzare una discarica di scorie nucleari nel territorio di Scanzano Jonico, in Basilicata - danno voce alla rabbia e alla paura di un intero popolo. In un viaggio che da Terzo Cavone, campo base della rivolta, giunge sino a Roma, Stigliani e Buccolo riscoprono solidarietà e comunanza d’interessi: quegli stessi valori che in passato hanno caratterizzato le lotte contadine lucane. Fragole e Uranio si propone, tra l’altro, di suscitare un’occasione di riflessione, proprio mentre il tema della questione nucleare torna prepotentemente di attualità. Come afferma Beppe Grillo nella prefazione, “stanno aumentando le pressioni del mondo politico ed economico per un ritorno al nucleare”. Ricordare la protesta significa anche e soprattutto proporre il ricorso alle energie alternative come unica strada da percorrere per la salvaguardia dell’ambiente, della salute e dell’economia. 

Il libro ospita i testi di E-SCORIAZIONI e LASS’M’STE – NO AL NUCLEARE, che rispettivamente portano le firme della Kricca Reggae e della Love Massive, due band lucane schierate in prima linea durante le giornate della protesta.Per ulteriori informazioni, si veda il blog dei due autori.  

A tutt’oggi sono 12 le regioni italiane (Basilicata, Calabria, Emilia Romagna, Lazio, Liguria, Marche, Piemonte, Puglia, Sardegna, Sicilia, Toscana, Umbria) che faranno ricorso alla Corte Costituzionale in merito alla legge sui siti nucleari promossa dal Governo. Altre regioni a forte rischio sismico come l’Abruzzo, non dovrebbero neanche essere prese in considerazione come potenziali siti.

Ai sensi dell’art. 117, Titolo V della Costituzione, la produzione, trasporto e distribuzione nazionale dell’energia rientrano tra le materie di legislazione concorrente, il che vuol dire che la potestà legislativa spetta alle regioni e che il governo centrale non può imporre con la forza alle regioni la costruzione di impianti estremamente invasivi come una centrale nucleare o un megadeposito di scorie radioattive. Cresce l’opposizione alla decisione forzata e imposta dal governo di costruire centrali nucleari obsolete di terza generazione e megadepositi di scorie radioattive sul territorio italiano, una decisione nuclearista assolutamente autoritaria e in aperto contrasto con il rifiuto del nucleare espresso dai cittadini con il referendum del 1987, mentre restano ancora tutte aperte le problematiche dello smantellamento e della messa in sicurezza dei rifiuti prodotti dalla breve stagione nucleare italiana ormai conclusasi da 22 anni.

Per approfondimenti: www.scanziamolescorie.org     

Radio Onda Italiana, tutti i lunedì e martedì dalle 20.00 alle 21.00. 

Radio Onda Italiana, ascoltateci in diretta streaming su www.salto.nl

Cliccate su “Wereld FM” e poi su “Luister Live” durante l'orario delle nostre trasmissioni in italiano. 

Radio Onda Italiana dal 1993 offre un magazine settimanale di informazione, musica e cultura italiana con interviste esclusive e reportage su importanti eventi culturali. 

Radio Onda Italiana è una produzione della fondazione Quelli di Astaroth, che promuove eventi di cultura italiana in Olanda. 

Telefonateci in diretta: +3120 - 788 43 20

Scriveteci: info@ondaitaliana.org 

~~~~~~ Nederlands

Liberalaradio van 28 september 2009

Verzorgd door Silvia Terribili

Vanavond praten wij met Pasquale Stigliani antikernenergieactivist die in 2003 tijdens de grootschalige protesten van de bevolking uit Basilicata tegen het bouwen van een grote opslagplaats voor radioactief afval een belangrijke rol gespeeld heeft.

Het thema is de keuze voor kernenergie van de Berlusconi regering ondanks de referendum van 1987 waarbij de meerderheid van de Italiaanse bevolking duidelijk deze vorm van energieopwekking afwees.

Terwijl de 4 oude en gesloten Italiaanse kerncentrales nog steeds met verschrikkelijke problemen kampen rond het opbergen van radioactief afval en de nog zeer problematisch lopende ontmanteling, wil Berlusconi Italianen dwingen om minimaal 4 kerncentrales te bouwen, terwijl niets gedaan wordt aan de promotie van duurzame energie en de regering van Italie al meerdere malen gewaarschuwd wordt door de EU wegens het niet halen van de CO2 reductie doelstellingen.

Intussen hebben 12 Italiaanse regio’s een aanklacht ingediend bij het Hof dat het Grondwetrecht bewaakt, omdat de eenzijdige dwang vanuit de centrale regering om kerncentrales te bouwen strijdig is met de Grondwet dat bepaalt dat regio’s  medebeslissingsrecht hebben over het produceren en distribueren van energie in hun gebied en de centrale regering nooit met dwang een grootschalige en invasieve vorm van energieopwekking om welke reden dan ook kan opleggen.

Voor meer info:

www.scanziamolescorie.org

http://www.youtube.com/watch?v=nK2wo7P21lk&feature=related

http://www.youtube.com/watch?v=e34LFpbekEI&NR=1

Statale 17 - Rijksweg 17

Fa molto caldo qui a Roma, ci sono 30 gradi all'ombra e il sole picchia senza pietà.

Per fortuna la maggior parte dei romani sono intelligenti e se ne sono andati al mare oppure se ne stanno rintanati in casa con le serrande abbassate, ad aspettare l'ora del pranzo guardando qualche programma di cucina o di viaggi in televisione.

Raggiungere Villa Celimontana, dove si sta tenendo il Festival della Letteratura di Viaggio, è roba di 15 minuti. Per posteggiare ce ne sono voluti almeno 40, perché la villa si trova a fianco della chiesa della Navicella, dove tout le monde romain agogna a sposarsi (e aspetta anche 2 anni).

Comunque sia, missione compiuta.

Tra le pile di libri della Libreria del Viaggiatore (Via del Pellegrino 78), sul tavolo dei libri nella categoria "Viaggio in Italia", semi affondato tra altri libri (probabilmente perché venduto bene), c'era il libro di Barbara Summa, alias MammAmsterdam "Statale 17 - Storie minime transumanti". 

Comprato subito.

Ora, quando finisce il film alla televisione dei vicini, mi sdraio sul divano e me lo leggo, aspettando che finisca questa calda estate settembrina.

I commenti alla prossima puntata.

˜˜˜˜˜˜˜˜ Nederlands

Het is erg warm hier in Rome, er zijn 30 graden in de schaduw en de zon steekt op je huid.

Gelukkig zijn de meeste Romeinen slim en zijn vertrokken naar de kust of zitten ze in huis met dichte rolluikjes, wachtend op lunchtijd voor de televisie, waar op dit tijdstip kook- of reisprogramma's worden uitgezonden. 

Het Festival van reisliteratuur wordt dit weekend gehouden in Villa Celimontana, op deze zondag slechts 15 minuten autorijden. Om een parkeerplaats te vinden heb ik circa 40 minuten moeten rondzoemen, want de monumentale villa annex grote tuinen bevindt zich aan de linkerkant van de kerk van de Navicella (letterlijk: scheepje), waar tout le monde romain droomt het ja-woord aan elkaar te geven (en wacht ook ruim 2 jaar om 2 uren te kunnen inboeken voor de huwelijkscerimonie).

Anyway, missie volbracht.

Tussen de stapels boeken van de Libreria del Viaggiatore (Boekhandel van de Reiziger, Via del Pellegrino 78), op de tafel van de boeken in de categorie "Reis in Italië", half verzonken tussen andere boeken (waarschijnlijk omdat goed verkocht), was er het boek van Barbara Summa, alias MammAmsterdam "Statale 17 - Storie minime transumanti" (Rijksweg 17 - kleine verhalen langs de schapenpaden). 

Meteen gekocht.

Nu, zodra de buren klaar zijn met het kijken naar hun film op tv, ga ik op de bank liggen en dit boek lezen, wachtend dat deze luie, warme september zondag afgelopen is.

Commentaar op het boek bij de volgende post.

Bruschetta con zucchine grigliate Bruschetta met gegrilde courgettes

A volte hai degli avanzetti da usare in modo creativo.
Le verdure grigliate, per esempio, si prestano benissimo ad essere riciclate in nuove forme.
Per esempio, le melanzane si possono riproporre nella Pasta alla Norma senza che nessuno se ne accorga, e le zucchine offrono un interessante supporto agli Spaghetti con il pesto e le zucchine.
Altra proposta potrebbe essere questa bruschettina, fatta con pane di farro.
L'unica attenzione è quella di usare un formaggio robusto, piccantino, in modo da dar contrasto alle dolci zucchine. Qui ho usato per esempio il Formadi Frant, un formaggio friulanto piccantissimo (presidio Slow Food), che ad Amsterdam viene importato dalla ditta Bladenis.

~~~~ Nederlands

Soms heb je zulke lekkere kliekjes die op een creatieve manier ingezet verdienen te worden.
Gegrilde groenten, bijvoorbeeld, kunnen prachtig gerecycled worden in vele nieuwe gedaanten.
Aubergines kunnen opnieuw worden gebruikt voor een Pasta alla Norma zonder dat er iemand dat merkt, en courgettes kunnen een interessante ondersteuning bieden aan Spaghetti met pesto en courgettes.
Een andere recycle voorstel is deze bruschetta, gemaakt van speltbrood.
De keuze van de kaas is het enige dat wat aandacht vraagt: het moet een robuste smaak hebben, lekker pittig, om tegenwicht te bieden aan de zoete courgettes. Hier heb ik Formadi Frant gebruikt, een zeer pittige kaas uit Friuli (Noord-Oost Italië), door Slow Food beschermd, die in Amsterdam geïmporteerd wordt door Bladenis.

Martedì 15 settembre su Radio Cucina Dinsdag 15 september op Radio Cucina

Formaggio toscano dei monti della Garfagnana

Toscaanse kaas uit de bergen van Garfagnana

Martedì per la prima volta da tempi immemorabili Barbara ed io saremo di nuovo insieme dai microfoni di Radio Cucina sul canale Wereld FM di Salto dalle 20 alle 21 e sul canale Stads FM dalle 21 alle 22.
Sarà una trasmissione dall'alto contenuto caseario, in quanto giovedì parto per il Piemonte per andare a Cheese - Le forme del latte, la manifestazione biennale che Slow Food organizza a Bra (CN) dal 18 al 21 settembre e che quest'anno è giunta alla settima edizione.
L'ufficio stampa di Slow Food scrive: "La manifestazione internazionale è ormai un punto di riferimento per gli artigiani della filiera lattiero-casearia mondiale e per un vasto pubblico di appassionati, grazie alla sua capacità di far conoscere “le mille anime del formaggio”, dagli animali da latte fino al prodotto finito. Perché ogni formaggio è il risultato di una lunga storia, con le sue identità e specificità. Cheese si pone proprio l’obiettivo di raccontare queste storie, ma anche e soprattutto di contribuire a mantenerle in vita."
Di questo viaggio vi racconterò nella trasmissione di ottobre di Radio Cucina e vi farò ascoltare alcune delle testimonianze più salienti.

Il pecorino di Farindola (provincia di Pescara) è fatto con caglio di maiale
De schapenkaas uit Farindola, uit Abruzzo, is gemaakt met varkensstremsel

Ovviamente non parleremo solo di formaggi e di sicuro ci sarà tanta buona musica da ascoltare.

Stay tuned!

~~~~~ Nederlands

Panorama di un negozio di alimentari di Roma
Uitzicht in een winkel van levensmiddelen in Rome

Aanstaande dinsdag voor de eerste keer sinds heel lang zijn Barbara en ik weer samen achter de microfonen van Radio Cucina op het kanaal Wereld FM van Salto van 20 tot 21 in het Italiaans en op het kanaal Stads FM van 21 tot 22 uur in het Nederlands.

Het zal een uitzending worden met een hoog kaasgehalte, omdat ik donderdag naar Piemonte vertrek om de zevende editie van Cheese - Melk in al haar vormen en maten te bezoeken, het tweejaarlijkse evenement dat Slow Food organiseert in het stadje Bra (CN) van 18 tot 21 september.
Het persbureau van Slow Food schrijft: "Het festival is een internationaal referentiepunt geworden voor artisanale melkproducenten en kaas enthousiastelingen van over de hele wereld. Met haar verkenning van de duizenden aspecten van kaas, van melkvee tot het uiteindelijke product. Achter elke kaas zit een verhaal, het heeft een eigen identiteit en een specifieke herkomst. Door deze verhalen te vertellen, houdt Cheese de traditionele kaasproductie in stand."
Over deze reis zal ik vertellen tijdens de uitzending op de derde dinsdag van oktober, dan kunnen jullie ook luisteren naar enkele bijzondere interviews.
Nederland is vertegenwoordigd op Cheese met de “Boeren Goudse oplegkaas”.

La stagionatura del pecorino di Farindola
De schapenkaas uit Farindola wordt gerijpt

Natuurlijk zullen we niet alleen over kaas praten en er zal zeker veel mooie muziek zijn om er naar te luisteren. En nog een interessante verrassing...

Stay tuned!

Giornata a porte aperte: i cubetti tricolori Open dag: driekleurige hapjes

Questo pezzo di arte culinaria ha intrigato tantissimo Albert Figurt durante la Giornata a Porte Aperte di sabato scorso. Non riusciva a capire come avessi fatto i quadratini che vedete qui sotto finquando non ha visto il pezzo di sformato qui sopra. Gli è piaciuto molto il gioco di colori, quasi un quadro astratto.
Who's afraid of green, white and red?
***
Dit stuk culinaire kunst heeft Albert Figurt erg gepuzzeld tijdens de Open Dag van afgelopen zaterdag.
Hij begreep niet hoe ik de blokjes had gemaakt die hieronder afgebeeld zijn, totdat hij bovenstaande cake zag. Hij vond erg mooi het samenspel van de kleuren, bijna een abstracte schilderij.
Who's afraid of green, white and red?


Sono piuttosto soddisfatta del risultato, anche se ho già in mente come migliorarlo.

L'idea originale (?) viene dal blog di Eryn, ma è stata ripresa in seguito da Pinella. Serena-Maffo l'ha riproposta su Coquinaria la scorsa settimana in versione tricolore con colori pastello. E come potevo io astenermi dal replicare questa ricetta, ma con colori più decisi?
Qui di seguito la versione di Serena-Maffo, con le mie modifiche.
Dimensione teglia: 24x32 cm.

Quadrotti salati verdi bianchi e rossi

Per la parte verde:
500 gr spinaci
7 uova
180 gr farina
sale e pepe

Per la parte bianca/rossa:
450 gr ricotta di mucca
250 gr caprino
2 uova
2 cucchiai di parmigiano
40 gr farina
sale e pepe
1 tubetto di doppio concentrato di pomdoro

Si tagliano gli spinaci a pezzetti e si fanno cuocere in una tegame con poco aglio, poco olio, sale e pepe a piacere.
Quando sono cotti e hanno perso un po' della loro acqua, si fanno freddare in un colino, premendoli ogni tanto per far uscire altra acqua, e poi si frullano.
Si ottengono circa 350 gr di purea di spinaci.
Si aggiungono le uova sbattute e la farina setacciata, mescolando per amalgamare il tutto.
Si stende il composto in una pirofila imburrata.
Si prepara poi la parte bianca/rossa mescolando la ricotta e il caprino con uno sbattitore finché non sono a crema.
Poi si aggiungono le uova sempre mescolando per amalgamare e la farina setacciata, sale e pepe a piacere, infine il parmigiano.
A questo punto si divide il composto bianco a metà in due ciotole diverse e in una si aggiunge il concentrato di pomodoro.
Si mette il composto bianco in una tasca da pasticcere usa e getta e si inietta nel composto verde già steso nella pirofila, andando fino sul fondo (attenzione a non iniettarne troppo in ogni punto perché poi fa la "collinetta" e non è bella a vedersi) mettendone poi anche qualche strisciatina sulla superficie.
Poi si siringa anche il composto rosso con un'altra tasca da pasticcere usa e getta.
Si inforna in forno già caldo a 180° per circa 20 minuti.
Deve essere compatto e solido al tatto in superficie.
Si sforna e si fa raffreddare completamente prima di "maneggiarlo".
Si conserva coperto da pellicola in frigo per un giorno e si può anche congelare, facendolo scongelare in frigo e poi con passaggio in forno per stiepidirlo.

E il sapore?
Molto formaggioso, ma dipende dal tipo di caprino usato. Il mio era un caprino molto... caproso!!!
***

Ik ben best tevreden met het resultaat, al heb ik een half idee hoe ik het kan verbeteren.

Het originele (?) idee komt uit de blog van Eryn, maar die is geprobeerd door Pinella. Serena-Maffo heeft het vorige week weer onder de aandacht gebracht op Coquinaria in een driekleurige versie met pasteltinten. En hoe kon ik het laten om dit recept te maken, maar dan met wat meer uitgesproken kleuren?
Hier volgt de versie van Serena-Maffo, met mijn aanpassingen.
Afmetingen bakblik: 24x32 cm.

Groen wit en rood-kleurige hapjes

Voor het groen:
500 gr spinazie
7 eieren
180 g bloem
peper en zout

Voor het wit/rood:
450 gr ricotta
250 gr zachte geitenkaas
2 eieren
2 eetlepels parmigiano
40 gr bloem
peper en zout
1 tube dubbel geconcentreerde tomatenpuree

Was en snijd de spinazie in stukjes en bak ze in een koekenpan met weinig olijfolie, knoflook, peper en zout naar smaak.
Zodra ze gaar zijn en wat water kwijt zijn geraakt, laat ze afkoelen in een vergiet. Druk ze af en toe aan zodat ze al hun overtollige water verliezen. Pureer ze.
Je krijgt circa 350 gr spinaziepuree.
Voeg de losgeklopte eieren en de gezeefde bloem en roer alles goed door elkaar.
Giet het beslag in de beboterde bakblik.
Maak het wit/rood beslag. Klop de ricotta en de geitenkaas goed door elkaar tot een glad beslag.
Voeg de eieren toe, de gezeefde bloem, de parmigiano en peper en zout naar smaak.
Doe de helft van het witte beslag in een spuitzak en voeg aan de tweede helft het tomatenpuree. Doe ook deze in een spuitzak.
Spuit eerst het witte beslag en daarna het rode (of vice versa, de volgorde is onbelangrijk) in het groene beslag in de bakblik. Probeer zo veel mogelijk tot aan de bodem te komen maar let op dat je niet teveel beslag spuit in één plek, anders krijg je hobbels. Eindig met wat streepjes op de oppervlakte.
Doe de bakblik in de warme oven op 180° C voor circa 20 minuten.
Het moet compact en niet meer vloeibaar aan de oppervlakte.

Haal het uit de oven en laat het volledig afkoelen voordat je gaat snijden.

Je kunt het in de koelkast bewaren, afgedekt met plastic folie, of invriezen en voor gebruik in de koelkast laten ontdooien en even in de oven plaatsen om het weer op temperatuur te brengen.

En de smaak?

Erg kazig, maar dat is afhankelijk van het soort geitenkaas dat ik heb gebruikt: erg geitig!!!