Visualizzazione post con etichetta Reizen. Mostra tutti i post
Visualizzazione post con etichetta Reizen. Mostra tutti i post

15 giugno 2015

Martedì 16 giugno su Radio Onda Italiana
Dinsdag 16 juni op Radio Onda Italiana

 
Per questa trasmissione di Radio Cucina per Radio Onda Italiana ci trasformeremo in Radio Libreria, perché parlerò di libri. Anzi, di un libro, quello appena uscito per la Guido Tommasi Editore e scritto a quattro mani da Lydia Capasso e Giovanna Esposito: Gli Aristopiatti.
 
Un libro dal tono personale e con un taglio davvero originale: per una volta non si parla della cucina dei contadini o della cosiddetta cucina povera, ma si va a guardare cosa mettevano in tavola i ricchi, nobili prima e borghesi poi. Il tutto condito con una sanissima dose di ironia e una splendida dichiarazione d'intenti da parte delle autrici: che loro non hanno assolutamente voluto fare una ricerca scientifica sulle fonti (mestiere di storici e archivisti) ma si sono lasciate guidare dal raconto più affascinante per collocare un piatto. Gli Aristopiatti è composto da 72 ricette precedute da un racconto ed è suddiviso in sei aeree geografiche più una sezione in cui i discendenti dei nobili di allora ci raccontano una ricetta di famiglia.
Se Santa Tecnica mi assiste, avrò le autrici al telefono per un'intervista in diretta. Collegatevi quindi se volete sapere di tutto e di più su questo libro e sulle autrici.

Ecco i dati e i link per gli ascoltatori: cliccate qui dalle 20 alle 21 per il programma in lingua italiana su Salto Wereld FM e qui dalle 21 alle 22 per il programma in lingua olandese su Salto Stads FM. Per ascoltare questa puntata in un altro momento, seguite questo link per l'italiano e questo link per l'olandese.
E non vi spaventate se all'inizio della trasmissione sentite parlare in olandese: i primi 3 minuti vengono rosicchiati dal radiogiornale di Salto!

~~~~~ Nederlands


Tijdens de uitzending in het Italiaans zal ik twee schrijfsters interviewen die net een bijzonder kookboek hebben uitgegeven: Lydia Capasso en Giovanna Esposito. Het boek is getiteld 'Gli Aristopiatti' en behandelt een 70-tal recepten uit de rijke keukens van de Italiaanse adel en pauzen. Het bevat ook veel historische verhalen die licht en grappig worden verteld. Als je een beetje Italiaans kunt, luister ook naar deze uitzending.

De Nederlandse uitzending ga in het Engels doen want ik heb speciale gasten: Katerina Dehning-ová uit Tsjechië en Wendell Joseph uit het Caribische eilandje St. Lucia. Katerina en Wendel hebben net het boek 'Karibské Spojky' oftewel 'Caribbean Connection' uitgebracht en zijn speciaal uit St. Lucia en Praag naar Amsterdam gevlogen om hun boek exclusief voor Radio Cucina te presenteren.

In het eerste deel van het boek maakt Katerina een cruise door het Caribisch gebied met zijn veelheid aan eilanden en eilandjes. Elke bestemming voorziet ze van geestige commentaren en verhalen. In het tweede deel onderzoekt ze het eiland St. Lucia en vult haar indrukken en ervaringen aan met de eigenzinnige teksten van lokale gids Wendell. Het is een wereld waar een relatief korte historische periode werd in beslag genomen door troepen van verschillende landen, geketende slaven, enthousiaste missionarissen, hoopvolle goudzoekers, avontuurlijke ontdekkingsreizigers, hardwerkende boeren, interessante inheemse mensen, slaven uit Afrika en Europa en piraten op schepen vol schatten.

Luister naar de live interview met Katerina en Wendell, in het Engels.

Hier de gegevens en de links voor de luisteraars: klik hier van 20 tot 21 uur voor het programma in het Italiaans op Salto Wereld FM en hier van 21 tot 22 uur voor het programma in het Nederlands op Salto Stads FM.
Om op een andere moment naar de uitzending te luisteren, volg deze link voor het Italiaans en deze link voor het Nederlands.

17 luglio 2012

Chi trova un amico trova un tesoro: ristorante Pistelli Hostaria Moderna
Een goede vriend is goud waard: restaurant Pistelli Hostaria Moderna

Eleonora Pistelli
C’è un proverbio che dice che chi trova un amico trova un tesoro. Io ho un’amica che è un doppio tesoro, perché gestisce con la sorella un ristorante. La madre Isabella e il padre Mauro sono in cucina, Eleonora e Margherita Pistelli in sala. L’unica pecca di questo ristorante, Pistelli Hostaria Moderna, è che si trova a Grottaferrata, a pochi chilometri da Roma ma un po’ troppo lontanuccio da Amsterdam per poterci andare spesso come vorrei.

Isabella Pistelli
Eleonora ed io abbiamo condiviso per sei mesi le stesse aule per un master alla Città del Gusto del Gambero Rosso, lei già ristoratrice e bravissima sommelier, io ancora agli inizi della mia avventura come caporedattore della versione olandese de La Cucina Italiana.

Mauro Pistelli
Da allora ci siamo sempre tenute in contatto e tutte le volte che vado a Roma da mia madre vado a farmi coccolare alla tavola della famiglia Pistelli.

Margherita Pistelli
Oltre a saper gestire in modo professionale ma cordiale il ristorante, Eleonora è un’ottima comunicatrice, sempre pronta a raccontarti con estrema competenza i retroscena di vini, materie prime e ricette. Per questo mi piace telefonarle in diretta da Radio Onda Italiana, il terzo martedì del mese, e farmi raccontare ricette e tradizioni della cucina della campagna romana. Alcune ricette sono state fotografate e si trovano qui e qui.

Le bollicine - De bubbeltjes
Regolarmente vengono organizzate serate a tema, come recentemente la serata delle bollicine: al grande tavolo sociale gli ospiti prenotati hanno portato una bottiglia di bollicine da dividere con gli altri, mentre Mauro Pistelli ha architettato un menù adatto. E caso volle che ci fossi pure io. Godetevi le foto se siete troppo lontani, prenotate se siete in zona.

Cinzia, il motore della cucina - Cinzia, de motor in de keuken
Pistelli Hostaria Moderna
Via Domenichino, 14
00046 Grottaferrata (Roma)
Tel. 00 39 06 939 0521
info@pistellihm.it
www.pistellihm.it

~~~~~~ Nederlands
Fiori di zucca e polpette di verdure e tonno
Gefrituurde courgettebloemen en groente-tonijnballetjes
Letterlijk vertaald uit het Italiaans luidt het spreekwoord: wie een vriend heeft, heeft ook een schat. Ik heb een vriendin die een dubbele schat is, want ze bestuurt samen met haar zus een restaurant. De moeder Isabella en de vader Mauro staan in de keuken, Eleonora en Margherita Pistelli in de zaal.

Finocchiona - Salami met venkelzaadjes
Het enige minpunt van dit restaurant is dat het in Grottaferrata is, een paar kilometers ten zuiden van Roma maar iets te ver weg uit Amsterdam om er vaker heen te gaan.

Fettuccine al triplo burro "all'Alfredo" con l'ingrediente segreto di Mauro: una grattatina di noce moscata
Fettuccine "Alfredo" met het geheime ingrediënt van Mauro: een snufje versgeraspte nootmuscaat
Eleonora en ik hebben zes maanden lang dezelfde schoolbanken gedeeld voor een master bij la Città del Gusto (de stad van de smaak), het gebouw met de kookscholen van mediaconcern Gambero Rosso. Zij runde al een paar jaar haar restaurant en was al lang sommelier, ik was nog aan het begin van mijn avontuur als chef redactie van de Nederlandse editie van La Cucina Italiana.

Saltimbocca alla romana con foglie di salvia fritte
Dunne kalfschnitzeltjes met ham "alla romana" met gefrituurde salieblaadjes
Sindsdien hebben we contact gehouden en als ik in Rome ben op bezoek bij mijn moeder, laat ik me  aan tafel verwennen door famiglia Pistelli.

Sorbetto di fragole e prosecco - Aardbeiensorbet met prosecco
Eleonora ontvangt op een vriendelijke en professionele manier haar gasten en kan met veel kennis van zaken vertellen over de geschonken wijnen, de ingrediënten en de gerechten die geserveerd worden. Daarom bel ik haar graag als ik een uitzending heb voor Radio Onda Italiana op de derde dinsdag van de maand, zodat ik me live kan laten vertellen over gerechten en tradities van de boerenland ten zuiden van Rome. Van sommige gerechten heeft ze ook het recept geschonken en die zijn hier en hier te vinden.
Il tavolo sociale, luogo di ritrovo dei foodies
De gemeenschappelijke tafel, verzamelplaats van smulpapen
Vaak worden thema-avonden georganiseerd, zoals recentelijk een bubbeltjes avond: bij de grote gemeenschappelijke tafel schuiven de gasten aan met een meegenomen fles bubbeltjeswijn om deze met iedereen aan tafel te delen onder het genot van het speciale menu dat. Mauro Pistelli heeft bedacht. En toevallig was ik er ook eens een keer bij. Geniet van de foto's als jullie te ver weg zijn, reserveer een tafel als je in de buurt bent.

Pistelli Hostaria Moderna
Via Domenichino, 14
00046 Grottaferrata (Roma)
Tel. 00 39 06 939 0521
info@pistellihm.it
www.pistellihm.it

Gelato al parmigiano (destra) e gelato al vino dolce Cannellino, un vitigno della zona dei Castelli
IJs met Parmezaanse kaas en ijs met zoete Cannellino wijn, een druivensoort uit de buurt

30 maggio 2011

Castello De Haar e fiera italiana
Kasteel De Haar en Italië evenement


Si è conclusa ieri l'edizione 2011 della fiera De smaak en stijl van Italië, il gusto e lo stile dell'Italia.
Negli splendidi giardini dell'antico castello De Haar, totalmente ricostruito alla fine del 1800, rappresentanti di note marche italiane ma anche locali e italianeggianti hanno presentato i loro prodotti ad un pubblico di interessati che ha sfidato il vento e il clima freddo e umido di questi giorni.

Venerdì 24 maggio l'Ambasciatore d'Italia S.E. Franco Giordano ha inaugurato una mostra fotografica sui 45 siti UNESCO di cui è ricca l'Italia.
La mostra è stata portata in Olanda grazie alla direttrice dell'Istituto Italiano di Cultura per i Paesi Bassi, dottoressa Rita Venturelli, nell'ambito delle celebrazioni per il 150° dell'unità d'Italia. Sarà possibile visitare questa mostra dall'8 al 22 giugno nell'atrio del palazzo del comune dell'Aia.
Vi parlerò presto di questa mostra con un post apposito.
Vi mostro alcune foto del castello e dei giardini.

~~~~~~ Nederlands


Gisteren werd de editie 2011 afgesloten van het evenement De smaak en stijl van Italië.
In de mooie tuinen van het oude Kasteel De Haar, totaal gerestaureerd aan het einde van 1800, hebben vertegenwoordigers van bekende Italiaanse merken, maar ook plaatselijke bedrijven die iets met Italië hebben, hun producten gepresenteerd aan het geïnteresseerde publiek dat de wind en het gure weer van deze dagen heeft getrotseerd.


Vrijdag 24 mei heeft Z. E. de Ambassadeur van Italië Franco Giordano een fototentoonstelling geopend over de 45 Italiaanse locaties die beschermd worden door UNESCO.
Deze tentoonstelling is naar Nederland gehaald door de directrice van het Cultureel Instituut van Italië, dottoressa Rita Venturelli, in het kader van de viering van het 150° jaar sinds de Italiaanse eenwording. Bezoekers kunnen deze tentoonstelling nog zien van 8 tot 22 juni in het atrium van het gemeentehuis van Den Haag.
Over deze tentoonstelling zal ik later berichten, laten we nu kijken naar de foto's van de tuinen en Kasteel De Haar.

30 marzo 2011

ProWein - Düsseldorf 27-29 marzo-maart 2011

Non ero ancora mai stata ad una grande fiera del vino.
Mi è sempre mancato un po' il coraggio per andare al Vinitaly. Dai racconti degli amici sommelier e importatori che ci vanno regolarmente ogni anno, ho l'immagine di una grande bolgia alcolica dell'Inferno dantesco. Gli amici produttori me ne parlano come di una droga: se non ci vai, stai male.

Quest'anno però ho deciso di autobattezzarmi con un grande bagno di folla vinosa sì, ma più vicino casa: il ProWein a Düsseldorf.
Düsseldorf sono poco più di 2 ore di treno, appena il tempo di leggermi una rivista.
E i miei amici produttori piemontesi sono stati il mio Virgilio.

Dire che il ProWine sia una fiera piccola - rispetto al Vinitaly - è corretto, secondo i miei virgilio.
Ma il ProWine non è affatto piccolo. È una superficie di chilometri e chilometri quadrati di bellissimi stand, con stazione della metro incorporata e centro servizi efficientissimo. Per arrivare dalla stazione della metro al padiglione 3, dove si trovavano i produttori italiani, c'erano almeno 15 minuti di camminata a buon passo di marcia via un tunnel sopraelevato (e quindi senza fare lo slalom tra gli stand).


Il "mio" stand era incorporato nel grande stand del Consorzio di tutela del Barolo e del Barbaresco, e a fianco c'era quello del Monferrato: il Piemonte in optima forma.
Dirimpetto al Piemonte la Sicilia e più in là la Puglia e la Toscana.
Oltre ai produttori erano presenti diversi agenti e importatori. Negli altri padiglioni il resto del mondo.
Cifre? Oltre 3.600 espositori provenienti da una cinquantina di paesi diversi, compresa la Cina, il Brasile e l'India. Ben 38.000 visitatori (professionisti) hanno visitato la fiera nei 3 giorni di apertura. Insomma, un vero bagno di folla.

Mi sono divertita, ho parlato con gente buffa, simpatica, chiusa, divertente, di corsa, dall'aria poco affidabile,  ragazzi giovani, uomini di una certa età, donne in carriera, insomma, con tutto il genere umano. In italiano, in inglese, in olandese e addirittura in spagnolo con un importatore bavarese di vini spagnoli che cercava  dell'ottimo barolo per il suo assortimento. E chi sono io per negargli una chiacchiera e un bicchiere di Pichemej 2007?

Ora sono pronta per il Vinitaly, il prossimo anno, però.


~~~~ Nederlands

Ik was nog nooit op een grote wijnbeurs geweest.
Ik heb tot nu toe nog nooit de moed gevonden om naar de Vinitaly te gaan. Uit de verhalen van mijn wijnvrienden die daar jaarlijks naartoe gaan, krijg ik het idee van een gigantisch alcoholisch heksenketel, een soort hellenkring zoals door Dante beschreven in zijn Goddelijke Komedie. De wijnproducenten spreken van de Vinitaly als een soort drugs: als je er niet heen gaat, voel je je niet lekker.

Dit jaar heb ik besloten om mijn wijnbeursdoop dichter bij huis te doen: de ProWein in Düsseldorf.
Düsseldorf is iets meer dan 2 uur met de trein, amper de tijd om een tijdschrift te lezen.
En mijn wijnvrienden uit Piemonte zijn mijn mentors geweest.

Dat de ProWine een kleine beurs is - ten opzichte van de Vinitaly - is correct, volgens mijn mentors.
Maar de ProWine is echt niet klein. Het is een oppervlakte van diverse vierkante kilometers van mooie stands, met een eigen metrostation en een efficiënt dienstencentrum. Om van de metrostation naar de paviljon 3 te komen, waar de Italiaanse producenten stonden, moest ik minstens 15 minuten snel lopen via een loopbrug (dus zonder te hoeven slalommen tussen de stands).


"Mijn" stand was deel van de grotere stand van het Consorzio di tutela del Barolo e del Barbaresco, en ernaast was er die van de Monferrato: Piemonte in optima forma.
Aan de overkant van Piemonte stond Sicilië, even verderop Puglia en Toscane.
Behalve de wijnproducenten waren agenten en importeurs aanwezig. In de andere paviljoenen stond de rest van de wereld.
Cijfers? Ruim 3.600 standhouders uit meer dan 50 diverse landen, waaronden China, Brazilië en Indië. Meer dan 38.000 bezoekers (wineprofessionals) hebben de beurs in deze 3 dagen bezocht.

Ik heb lol gehad, ik heb met grappige, leuke, gesloten, aardige, haastige, niet betrouwbare mensen gesproken, jonge koppels, mannen van middelbare leefttijd, carrière dames, eigenlijk met de hele mensensoort. In het Italiaans, Engels, Nederlands en ook in het Spaans met een Bayerse importeur van Spaanse wijnen die op zoek was naar een goede barolo. En wie ben ik om hem een babbeltje en een glaasje  Pichemej 2007 te negeren?

Nu ben ik klaar voor de Vinitaly, wel volgend jaar.

25 ottobre 2010

Paolo Rodaro e i vini tipici del Friuli
Wijnmaker Paolo Rodaro maakt typische Friulaanse wijnen


A Spessa di Cividale, lo scorso maggio, ho incontrato il produttore di vini Paolo Rodaro per intervistarlo per Radio Onda Italiana.
L'intervista è andata in onda il 17 agosto scorso, chi se l'è persa può ascoltarla tramite il video qui sotto.
~~~~ 
In Spessa di Cividale, afgelopen mei, heb ik wijnproducent Paolo Rodaro ontmoet om hem te intervieuwen voor Radio Onda Italiana.
Het intervieuw is uitgezonden op 17 augustus, als je het nog wil beluisteren (in het Italiaans) kun je op onderstaande video klikken.

 

L'azienda Rodaro si trova in un posto molto bello alle porte di Cividale del Friuli, tra la piana di Udine e le colline.
Appena arrivati, veniamo subito invitati a fare un giro dell'azienda e delle cantine. In particolare, in una stanzetta, c'è un qualcosa di cui il signor Rodaro va particolarmente fiero: un'incubatrice per i pulcini.
~~~~ 
Het bedrijf Rodaro bevindt zich op een mooi plek vlakbij Cividale del Friuli, tussen de vlakte van Udine en de heuvels.
Zodra we aankomen, worden we meteen uitgenodigd om een rondje van het bedrijf te lopen en de kelders te bezoeken. In het bijzonder, in een kamertje, laat signor Rodaro ons zien iets waar hij best trots op is: een broedmachine voor kuikens.



Dopo la visita alle cantine, il signor Rodaro ci porta con la sua Jeep a visitare le vigne sulle colline.
Il Friuli è una terra tradizionalmente vocata ai vini bianci, racconta. Ma i suoi rossi, così difficili, danno grandi soddisfazioni. Per questa ragione il signor Rodaro sta pian piano piantando sempre più vitigni a bacca rossa.
In Friuli Rodaro non è il solo. Il mercato chiama.
~~~~
Na het bezoek aan de kelders, neemt signor Rodaro ons mee in zijn Jeep om zijn wijngaarden op de heuvels te bezoeken. Friuli brengt traditioneel veel witte wijnen voort, vertelt hij. Maar de typische rode wijnen, zo moeilijk te maken, geven meer voldoening wat kwaliteit betreft. Dit is de reden waardoor hij steeds vaker rode druiven aanplant als hij de witte moet vervangen.
In Friuli is Rodaro niet alleen. De markt vraagt.


Grande attenzione viene data al territorio: tutta una parte di una collina con una vecchia vigna è stata sbancata per dei lavori che permettono un migliore deflusso delle acque, presto verranno impiantate vigne nuove.
~~~~
Grote aandacht wordt gegeven aan het land: een hele flank van een heuvel met een oude wijngaard is onderste boven gehaald voor werkzaamheden ten behoeven van een betere afvloeiing van het regenwater, snel wordt een nieuwe wijngaard geplant.


L'azienda produce tutti i vini per il quale il Friuli è famoso: il Picolit (potete leggete più avanti la storia di 21 piante antiche di questo vitigno così speciale e così difficile da coltivare), il Verduzzo, la Malvasia, la Ribolla Gialla, il (Tocai) Friulano, oltre al Pinot Bianco, il Pinot Grigio, lo Chardonnay e il Sauvignon per quanto riguarda i vitigni a bacca bianca. Per quanto riguarda i rossi Paolo Rodaro produce il Pignolo, il Refosco dal peduncolo rosso e lo Schioppettino, oltre al Cabernet Franc, il Cabernet Sauvignon e il Merlot.
~~~~
Het bedrijf produceert alle wijnen waarvoor Friuli beroemd is: Picolit (je kunt hieronder het verhaal lezen van 21 zeer oude planten van deze zo bijzonder maar ook zo moeilijk te kweken druivensoort), Verduzzo, Malvasia, Ribolla Gialla, (Tocai) Friulano, en ook Pinot Blanc, Pinot Gris, Chardonnay en Sauvignon voor wat de witte wijnen betreft. Voor de rode wijnen, produceert Paolo Rodaro Pignolo, Refosco, Schioppettino, en ook Cabernet Franc, Cabernet Sauvignon en Merlot.


Molto bello è il sommo di un poggio, dal quale si gode di una vista magnifica. Il signor Rodaro ha fatto reimpiantare una doppia fila di noccioli tutto intorno alla cima, un po' come la chierica di un monaco. Lì, racconta, era il posto dove una volta si faceva la caccia agli uccelli. Venivano attirati al centro del poggio da uccelli in gabbia tenuti nei cespugli di noccioli e la doppia fila di alberi permetteva ai cacciatori con le loro reti di non farsi vedere. Ora, ovviamente, non è più possibile praticare questo tipo di caccia.
~~~~
Heel mooi is de top van een klein heuveltje, waarvandaan je van een prachtig uitzicht geniet. Signor Rodaro heeft een dubbele rij hazelnootbomen rondom de top opnieuw laten aanplanten, een beetje als de haardracht van een middeleeuwse monnik. Daar, vertelt hij, werd vroeger op vogels gejaagt. Deze werden gelokt door vogeltjes in een kooi die tussen de bomen stonden, en in de dubbele rij bomen hielden de jagers met hun netten zich schuil. Nu is het natuurlijk niet meer mogelijk om dit soort jacht te drijven.


La villa della tenuta era appartenuta fino a 20 anni prima ad un nobile, il conte Antonio Romano. La famiglia Rodaro l'acquisisce alla morte del conte, facendo restaurare poco a poco la villa e naturalmente sistemando le terre e i vigneti. Il vigneto sul fianco della collina davanti della casa, racconta Rodaro, ha la particolarità in autunno di formare una splendida macchia di colore che varia dal giallo all'oro al bruno al rosso, in quanto ci sono filari di diversi tipi di uva, ognuna con il suo colore specifico.
~~~~ 
De villa van het landgoed was tot 20 jaar geleden eigendom van ene graaf Antonio Romano. De familie Rodaro heeft het overgenomen toen de graaf overleed en heeft langzaamaan de villa laten restaureren en natuurlijk het land met zijn wijngaarden. De wijngaard waarop het huis op kijkt, vertelt Rodaro, is bijzonder omdat het in het najaar een geweldige kleur aanneemt, van geel tot goud tot bruin tot rood, want er zijn rijen verschillende soorten druiven, elke met zijn specifieke kleur.


Risistemando i vigneti della tenuta, il signor Rodaro racconta di aver trovato alcune vigne molto, molto vecchie. Prima di espiantarle per poter fare i lavori di sistemazione idraulica, ha provveduto a far riprodurre queste piante tramite i loro tralci. Normalmente le viti vengono replicate per clonazione, in questo caso è stato replicato il biotipo: le nuove piante sono tutte sorelle tra di loro, figlie delle piante originali, non le gemelle identiche delle piante originali, come nel caso della clonazione.
Quindi 21 piante di Picolit di oltre 150 anni hanno dato vita a 342 viti nuove, mentre con i tralci delle vecchie piante di Schioppettino ha potuto impiantare circa un ettaro di terreno e di Refosco dal peduncolo rosso ben 2 ettari. In particolare, di quest'ultima varietà, il signor Rodaro ha voluto far iscrivere il biotipo all'albo delle viti come Refosco Conte Romano, in omaggio al vecchio proprietario della tenuta.
~~~~ 
Toen hij bezig was de wijngaarden van het landgoed opnieuw in te richten, vertelt signor Rodaro dat hij een aantal zeer oude planten heeft gevonden. Voordat deze eruit getrokken werden om regenwater afvloeiingwerkzaamheden te verrichten, heeft hij ze laten reproduceren via hun takken. Normaliter worden druivenplanten vermenigvuldigd via klonering, in dit geval heeft men de biotype gerepliceerd: de nieuwe planten zijn allemaal zusjes van elkaar, dochters van de oorspronkelijke planten, dus niet de identieke tweelingen van de originele planten, zoals in het geval van klonering.
Van de 21 planten van de druivensoort Picolit van ruim 150 jaar oud heeft de heer Rodaro 342 nieuwe planten gemaakt, terwijl met de takken van de oude planten Schioppettino heeft hij circa 1 hectare land kunnen aanplanten en met de Refosco wel 2 hectaren. Deze varieteit van de Refosco heeft signor Rodaro laten inschrijven in de lijst van de druivensoorten als Refosco Conte Romano, als eerbetoon aan de oude eigenaar van het landgoed.


L'interno della villa è molto particolare: la stanza principale al piano terra è completamente affrescata con scene "morali", opera di un pittore girovago locale dell'inizio del '900.
In una stanza, il "laboratorio" del conte, sono ancora conservati i suoi strumenti: il conte si dilettava di costruire macchine tecniche e aveva mille ingranaggi a disposizione.
~~~~
De hoofdvertrek van de villa op de begane grond is totaal bedekt met fresco's met "morele" taferelen. Deze zijn geschilderd door een rondtrekkende kunstschilder uit het begin van '900.
In een andere kamer, het "werkkamer" van de graaf, zijn al zijn instrumenten bewaard gebleven: de graaf had als hobby het maken van machines met duizenden tandwieltjes.


Ad Amsterdam, i vini di Paolo Rodaro sono importati da Jacopo Biadene della ditta Bladenis.
~~~~
In Amsterdam worden de wijnen van Paolo Rodaro geïmporteerd door  Jacopo Biadene van het bedrijf Bladenis.

14 agosto 2010

Giorgio Colutta e l'eco-sostenibilità di un'azienda vinicola
Giorgio Colutta en de milieuvriendelijkheid van een wijnbedrijf



Giorgio Colutta è un produttore friulano di vino i cui prodotti vengono ormai da anni importati in Olanda dal mio amico importatore Jacopo Biadene. La ditta di Colutta si trova un poco a sud di Udine e Cividale del Friuli, per l'esattezza a Manzano, e quindi ne ho approfittato per andare a visitare la cantina ed intervistarlo per Radio Onda Italiana. L'intervista è andata in onda martedì 20 luglio (questo è il link per ascoltare la trasmissione) e avete tempo fino al 19 settembre per ascoltarla.
Come sempre succede quando si lavora, il tempo è tiranno, ma il signor Colutta è riuscito a raccontarmi le cose che più gli stavano a cuore.
L'aspetto che più mi ha colpito è stato il modo appassionato con il quale mi ha raccontato di tutte le misure prese (ed investimenti effettuati, diciamocelo pure) per rendere l'azienda il più eco-friendly possibile.
La ditta, che si chiama esattamente Azienda Agricola Giorgio Colutta - Bandut (dove Bandut è il nome di un antico fondo), ha circa 24 ettari di vigneti nella zona della DOC Colli Orientali del Friuli. I vini prodotti sono quelli tipici di questa meravigliosa zona vitivinicola italiana: il pinot grigio, il (tocai) friulano, il sauvignon, la ribolla gialla, il merlot, il cabernet (franc e sauvignon), il refosco, lo schioppettino, il pignolo e ovviamente il verduzzo e il picolit, il vino più pregiato della regione.
Naturalmente, il vino si fa in vigna, e lì si sta molto attenti a fare solo i trattamenti più strettamente necessari e a basso impatto ambientale.
Ma è nelle cantine dove viene usata tanta energia: in passato quella delle braccia umane, attualmente quella elettrica.

~~~~ Nederlands

Giorgio Colutta is een van de bijzondere wijnproducenten uit Friuli die sinds enkele jaren door mijn goede vriend Jacopo Biadene naar Nederland wordt geïmporteerd. Het bedrijf van Colutta bevindt zich enkele kilometers ten zuiden van Udine en Cividale del Friuli, in Manzano om exact te zijn. Ik heb hem tijdens mijn vakantie in die streek bezocht om hem te intervieuwen voor Radio Onda Italiana. Zijn interview (in het Italiaans) heb ik uitgezonden tijdens het programma van Radio Cucina van 20 juli (hier is de link om de uitzending alsnog te beluisteren) en u heeft de tijd tot 19 september om ernaar te luisteren.
Zoals altijd gebeurt als men aan het werk is, had signor Colutta weinig tijd maar het is hem toch goed gelukt om mij te vertellen over de zaken die hem het meest naar het hart zijn.
Hij heeft op een indrukwekkend gepassioneerd manier verteld over allerlei maatregelen die hij heeft genomen (warvoor hij dus ook investeringen heeft gemaakt) om zijn bedrijf zo eco-friendly mogelijk te maken.
Het bedrijf, dat heet Azienda Agricola Giorgio Colutta - Bandut (waar Bandut è de antieke naam van het landgoed), bezit circa 24 hectaren wijngaarden in het DOC gebied Colli Orientali del Friuli. De hier geproduceerde wijnen zijn typisch van dit fantastisch Italiaans wijngebied: pinot grigio, (tocai) friulano,  sauvignon, ribolla gialla, merlot, cabernet (franc en sauvignon), refosco, schioppettino, pignolo en natuurlijk verduzzo en picolit, de kostbaarste wijn van de regio.
Het spreekt voor zich dat de wijn allereerst in de wijngaard wordt gemaakt, daarom worden daar alleen de meest noodzakelijke behandelingen gegeven met de meest milieuvriendelijke producten.
Maar het is in de kelder waar veel energie wordt gebruikt: in het verleden werd deze geleverd door mensenhanden, nu komt het uit een stopcontact.


È così che l'installazione di un grande impianto fotovoltaico sul tetto del nuovo edificio restaurato adibito a imbottigliamento e deposito fornisce sufficiente energia per mandare avanti l'azienda.
Qui sotto ci sono le foto dei pannelli di resa dell'impianto: all'inizio della nostra visita, quando il sole picchiava, e dopo un'oretta, quando stava per venire a piovere.

~~~~

Daarom heeft Colutta besloten om fotovoltaïsche zonnecellen te laten installeren op het dak van het magazijngebouw waarin ook de wijn gebotteld wordt.
Hieronder zijn er de foto's van het paneel waarin de opbrengst van het systeem te lezen is: aan het begin van ons bezoek, als de zon hard brandde, en aan het einde ervan, een uurtje later, toen het bijna ging regenen.

Oltre a questo impianto fotovoltaico, Colutta ha investito in un nuovo sistema di fermentatori per il vino che non fanno assolutamente uso di energia elettrica, sfruttando invece l'anidride carbonica che si sviluppa durante la fermentazione. La ditta che produce questi fermentatori si chiama Ganimede e sul loro sito potete leggere in diverse lingue come funziona in dettaglio il loro sistema.

~~~~

Behalve de zonnecellen, heeft Colutta geïnvesteerd in een nieuw systeem fermentatievaten voor de wijn die geen elektriciteit gebruiken maar de koolzuur die zich ontwikkelt tijdens de fermentatie. Het bedrijf dat deze vaten produceert heet Ganimede en op hun site wordt er in diverse talen haarfijn uitgelegd hoe het systeem werkt.


La grande villa padronale dove ha sede l'azienda di Giorgio Colutta ha subito diversi lavori di recupero e ristrutturazione.
Così le cantine sono diventate una splendida barricaia e il vecchio "garage" dei carri e degli attrezzi agricoli è stato trasformato in un'accogliente sala per cene e degustazioni. In fondo si vede il tipico "fogolar" friulano, il camino rotondo tradizionale di questa zona.

~~~~

De grote herenvilla waar het bedrijf van Giorgio Colutta is gevestigd is uitgebreid gerestaureerd met respect voor de antieke materialen en architectuur.
Zo zijn de kelders een mooie huisvesting geworden voor de barriques, de kleine (225 l) eikenvaten waar de wijn rustig rijpt, en de oude opslagplaats voor karren en andere landbouwapparatuur is omgetoverd in een sfeervolle zaal waar diners en wijnproeverijen worden gehouden. Achter in de zaal is er een typisch "fogolar", een ronde open haard die je in Italië alleen in Friuli voorkomt.



Nei barattoli sotto spirito ci sono i grappoli delle uve prodotte dall'azienda, in modo da visualizzarne le differenze.

In de potten zitten voorbeeldtrossen in alcohol van de diverse druivensoorten die in het bedrijf worden geteeld.


Tornando al discorso del basso impatto ambientale che Giorgio Colutta vuole realizzare per la sua ditta, mi ha mostrato un nuovo tipo di bottiglia usata per il mercato straniero. Questa bottiglia è fatta di vetro riciclato un po' più sottile del solito, è quindi più leggera e questo consente un risparmio sui costi del materiale e di trasporto che viene a beneficio del consumatore. Il tappo viene fatto riciclando i tappi di sughero naturale usati. L'etichetta è decisamente molto accattivante: riporta in italiano ed inglese alcune delle misure prese dall'azienda per abbassare l'impatto ambientale (recupero acque piovane, uso di prodotti riciclati o eco-compatibili, pannelli fotovoltaici, riutilizzo dei materiali residui della potatura per il riscaldamento) e la colonnina del mercurio al centro è ritagliata nella carta.

~~~~

Giorgio Colutta vertelt ook over een ander systeem dat hij gebruikt om zijn bedrijf zo milieuvriendelijk mogelijk te houden. Voor de buitenlandse markt gebruikt hij flessen van gerecycled glas die dunner zijn dan normaal. Daardoor zijn de flessen lichter en dat betekent een goedkopere fles en minder transportkosten, een besparing die doorgerekend wordt aan de consument. De kurk is ook van gerecycled echte kurk. Het etiket ziet er ook erg aantrekkelijk uit: in het Italiaans en in het Engels zijn enkele maatregelen opgesomd die het bedrijf treft om milieuvriendelijk te zijn: hergebruik regenwater, gebruik van gerecycled of milieuvriendelijke producten, zonnepanelen, hergebruik van afvalhout uit het snoeien van de wijngaarden ten behoeven van de verwarming van het bedrijf enz. Ook leuk is dat het ampul van het kwik is uitgesneden en niet gewoon getekend.


È chiara la preoccupazione di Giorgio Colutta per la terra e il nostro futuro su questo pianeta. L'attenzione al discorso della sostenibilità delle scelte d'azienda si intrecciano bene all'interesse dell'azienda.
Come spesso succede, due piccioni con una fava.

~~~~~

Het commitment van Giorgio Colutta voor het milieu en onze toekomst op deze planeet is duidelijk. De aandacht aan milieu issues bij bedrijfskeuzes is geheel in het voordeel van het bedrijf.
Zoals het vaker gebeurt, het mes snijdt aan twee kanten.




Azienda Agricola Giorgio Colutta - Bandut
Via Orsaria, 32
33044 Manzano (Udine)
Tel.: +39 0432 740315


30 luglio 2010

Cividale del Friuli: Trattoria Al Campanile


Andare in giro per chiese, chiostri e, perché no? negozietti graziosi, ovviamente mette appetito.
Sulla destra della Cattedrale di Cividale, attaccata praticamente alla facciata, c'è una bella casa con sotto una trattoria, Al Campanile. Dalle finestre vediamo la sala: piena zeppa di gente che è andata a fare la spesa al mercato del sabato ed ora si riposa e mangia un boccone prima di tornare a casa.
La parte del bar, invece, con le panche di legno e le tovaglie a quadrettoni, si era appena liberata di un grosso gruppo.
La gestione di tutte queste persone è nelle mani di madre e figlio: lui al bar e al servizio, lei nella cucinetta attigua. Quindi c'è tutto il tempo di sedersi, guardarsi intorno, riposarsi, decidere cosa mangiare e bere. Solo un gruppetto di turisti lombardi in età pensionabile hanno scalpitato al bancone, prima per il caffè e poi per poter pagare.


Kerken, kloosterhoven en, waarom niet? leuke winkeltjes bezoeken veroorzaakt natuurlijik een bepaalde trek.
Aan de rechterkant van de Katedral van Cividale, praktisch aangebouwd aan de gevel ervan, is er een mooi huis met op de begane grond een trattoria, Al Campanile (Bij de Klokkentoren). Uit de ramen zien we de zaal: het is vol mensen die terug zijn van de zaterdagmarkt en nu even rusten met een hapje en een drankje voordat ze teruggaan naar huis.
Aan de kant van de bar, waar de grote houten tafels met banken zijn en de geblokte tafellakens, is een grote groep net vertrokken.
Het beheer van al deze mensen is in de handen van moeder en zoon: hij aan de bar en de bediening, zij in het aanpalende keukentje. Hier heb je alle tijd om te zitten, rond te kijken, uitrusten, beslissen wat je wil eten en drinken. Alleen een groepje vutters uit Lombardije heeft ongezellig wat stampij gemaakt bij de bar, eerst om de koffie en dan om de rekening: snelsnelsnel...


Ma se c'è una cosa che non abbiamo, è proprio la fretta.
Ci sediamo ad uno dei tavoli della zona bar e abbiamo tutto il tempo di pensare a quello che avremmo mangiato e bevuto, oltre a guardarci intorno.
La birra, vabbeh, non è friulana bensì veneta, ma è molto buona.
Ci dividiamo un'enorme fetta di ottima frittata alle zucchine accompagnata da due fettazze di polenta abbrustolita, ed un piatto di salame cotto con le cipolle in agro, specialità del posto. La signora, che ci guardava divertita, ci ha consigliato di prendere solo due fette a testa. E meno male che abbiamo seguito il suo saggio consiglio! Si tratta di salame fresco fatto stufare insieme alle cipolle finquando queste sono morbide e poi sfumato abbondantemente con aceto. Molto, molto buono ma decisamente un piatto invernale o per tagliaboschi.


Nou, als er iets is wat we juist in deze dagen niet hebben is haast.
We gaan zitten aan een van de tafels bij de bar en hebben alle tijd om te bedenken wat we willen gaan eten en drinken en om goed om ons heen te kijken.
Bier is erg lekker maar heeft in mijn ogen een groot probleem: het komt uit Veneto, niet uit Friuli.
We delen een gigantische plak superlekkere courgettefrittata, die begeleid wordt door twee dikke plakken krokant geroosteerd polenta, en een bord gekookte salami met zure uien, de plaatselijke specialiteit. De moeder, die ons geamuseerd aankeek, heeft ons aangeraden om maar 2 plakjes salami per persoon te bestellen. En gelukkig hebben we haar wijze advies gevolgd! Het is versgedroogde salami die gestoofd wordt met uien totdat deze zacht zijn en dan afgeblust met witte wijnazijn. Erg lekker, maar wel een stevig wintergerecht of beter bestemd voor houthakkers.

Via G.B. Candotti, 4
Cividale del Friuli (UD)
Tel. +390432.73.24.67