Mostra fotografica all'Aia sui siti italiani Unesco Fototentoonstelling in Den Haag over de Italiaanse Unesco plaatsen

Mimmo Jodice: Napoli, Monastero di Santa Chiara 

L’Italia è il Paese con il numero più alto di siti iscritti nella Lista del Patrimonio Mondiale dell’UNESCO.
La mostra UNESCOITALIA-UN.IT si propone di promuovere i siti italiani dichiarati dall'UNESCO di eccezionale valore universale. La mostra, costituita da numerose fotografie d'autore di elevato valore artistico e culturale, ha l’obiettivo di presentare i 45 siti italiani iscritti nella lista come parte integrante della realtà quotidiana.
Il Ministero dei Beni ed Attività Culturali ha invitato alcuni dei migliori fotografi contemporanei a contribuire con le loro opere a tale obiettivo, esaltando le molteplici identità dei luoghi ed il significato di riferimento visivo e culturale delle opere. La mostra è divisa in quattro sezioni dedicate, rispettivamente, alle aree italiane del Nord, Centro, Sud e Isole.

Nel quadro delle celebrazioni per i 150 anni dell'unità d'Italia, la mostra è stata portata in Olanda dall'Istitituto Italiano di Cultura per i Paesi Bassi ed è stata inaugurata l'ultimo weekend di maggio nel corso della fiera dedicata all'Italia al Castello De Haar.
Dall'8 al 22 giugno sarà possibile visitare questa mostra all'Aia, nell'atrio del municipio, all'indirizzo Spui 70. L'orario di apertura è dal lunedì al venerdì dalle 7 alle 19 , il giovedì fino alle 21.30 e il sabato dalle 9.30 alle 17.
Se siete nei dintorni, non perdetevela, è davvero una mostra splendida.

~~~~~ Nederlands

Luciano Romano: Venezia, San Marco

Italië is het land met het grootste aantal objecten op de werelderfgoedlijst van UNESCO.
De tentoonstelling UNESCOITALIA-UN.IT is bedoeld om deze Italiaanse werelderfgoedobjecten te promoten en om de ervaring van Italië te laten zien met het beheren van deze objecten, die volgens UNESCO van uitzonderlijke universele waarde zijn. De tentoonstelling, die bestaat uit een groot aantal foto’s van een hoog kunstzinnig en cultureel niveau, heeft als doel de 45 Italiaanse werelderfgoedsites te presenteren als onlosmakelijk onderdeel van de dagelijkse werkelijkheid.
Het Italiaanse Ministerie van Cultuur heeft enkele van de beste hedendaagse fotografen uitgenodigd om, door middel van hun foto’s, een bijdrage te leveren aan dit doel; daarbij is geprobeerd om de uiteenlopende aard van de objecten duidelijk uit te laten komen en hun visueel en cultureel belang te
benadrukken. De tentoonstelling bestaat uit vier onderdelen die gewijd zijn aan de UNESCO-sites in Noord-, Midden- en Zuid-Italië en op de Italiaanse eilanden.

In het kader van de viering van het 150 jaar sinds de Italiaanse eenwording, is deze tentoonstelling naar Nederland gehaald door het Cultureel Instituut van Italië. Het werd geopend het laatste weekend van mei tijdens het Italië eventement in Kasteel De Haar.
Je kunt de tentoonstelling bezichtigen van 8 tot 22 juni in Den Haag, in het Atrium van het Gemeentehuis, Spui 70. De openingstijden zijn van maandag tot vrijdag van 7 tot 19 uur, op donderdag tot 21.30 uur en op zaterdag van 9.30 tot 17 uur.
Als je in de buurt bent, mis het niet, het is een zeer mooie tentoonstelling.

Vittore Fossati: Dolomiti, Lago di Molveno

Raffaella Mariniello: Paestum

Olivero Barbieri: Pisa

Olivero Barbieri: Siena, Piazza del Campo

Mimmo Jodice: Napoli, Sala dei Baroni

Mimmo Jodice: Matera

Luciano Romano: Ferrara, la Rotonda

Luca Campigotto: Vicenza, Basilica Palladiana

Luca Campigotto: Aquileia, Basilica

Giuseppe Leone: Noto

Giuseppe Leone: Pantalica

Gianni Berengo Gardin: Val d'Orcia

Gabriele Basilico: Roma, Stazione Termini

Gianni Berengo Gardin: Casteldelmonte

Gabriele Basilico: Crespi d'Adda

Gabriele Basilico: Alberobello

Fernando Scianna: Porto Venere

Dario Coletti: Barumini

Spoffin

Mentre questo weekend ad Amsterdam impazza l'Uitmarkt, la grande kermesse annuale dove l'ultimo weekend di agosto viene presentata l'offerta culturale del nuovo anno, sabato io me sono andata ad Amersfoort a vedere il primo festival di teatro da strada Spoffin. Con me Roberto Bacchilega e Barbara Summa di Radio Onda Italiana.
Spoffin (un gioco con le parole spin off) nasce come unione di due festival culturali (le Keistadfeesten e il Festival Etcetera) che si tenevano ad Amersfoort da anni, e vuole essere una vetrina dei piccoli gruppi di teatro da strada dell'Europa del Nord. Infatti sono presenti anche molti impresari e organizzatori di festival stranieri, che hanno in questo modo la possibilità di vedere in azione, nel contesto giusto, questi giovani di grande talento.
Tra un temporale e l'altro (che qui di acqua ne sta venendo giù davvero tanta in questi giorni) sono riuscita a vedere alcuni spettacoli, ma quello dei due ragazzi italiani, Emilia Taurisano e Leo Cristiani della Compagnia I'm, l'ho visto due volte.
Vi lascio alle fotografie, che a volte dicono più di mille parole.

~~~~ Nederlands

Terwijl de Uitmarkt dit weekend Amsterdam in zijn greep heeft, ben ik zaterdag naar Amersfoort gegaan om het eerste straattheaterfestival Spoffin te zien. Met mij waren Roberto Bacchilega en Barbara Summa van Radio Onda Italiana.
Spoffin (een spel met de woorden spin off) is dit jaar ontstaan als een totaal nieuwe formula uit de samensmelting van twee andere culturele festivals, de Keistadfeesten en Festival Etcetera, die al jaren in Amersfoort werden gehouden. Spoffin wil een soort etalage zijn voor kleine straattheatergroepen uit Noord Europa. Er lopen dit weekend ook veel buitenlandse organisators van festivals rond in Amersfoort, die de gelegenheid krijgen om deze talentvolle jonge mensen in actie te zien in de perfecte omgeving: de straat.
Tussen de buien door is het mij gelukt om enkele voorstellingen te zien en die van de twee Italiaanse artiesten, Emilia Taurisano en Leo Cristiani van de Compagnia I'm, heb ik zelfs twee keer gezien.
Hieronder volgen wat foto's, die vaak meer zeggen dan duizend woorden.

Leonardo Cristiani ed Emilia Taurisano durante l'intervista rilasciata a Radio Onda Italiana

Leonardo Cristiani en Emilia Taurisano tijdens het interview voor Radio Onda Italiana

Alcuni momenti dello spettacolo di Emilia e Leo, Excess, un sottile gioco di seduzione e scambio dei ruoli con abili passaggi delle palline tra mani e piedi. Immaginatevi in sottofondo le splendide note della Carmen di Bizet, tra cui la famosa Habanera che accompagnano per mezz'ora questo spettacolo.

Enkele momenten van de voorstelling van Emilia en Leo, Excess, een subtiele verleidingsspel en rolverwisseling met razendsnelle passages van de balletjes tussen handen en voeten. Bedenk in de achtergrond de mooie muziek uit de Carmen van Bizet, waaronder de beroemde Habanera, die een half uur lang de voorstelling begeleiden.

Theater Leela di Christoph Priesner (Austria) con lo spettacolo: Show Bizarr! Keep it simple and stupid. Un mix accattivante di giocoleria e clowneria dove il pubblico viene continuamente coinvolto, ora per una foto, ora per farsi reggere l'attrezzo per la corda molla, oppure per farsi passare le fiaccole accese.

Theater Leela van Christoph Priesner (Oostenrijk) met de voorstelling Show Bizarr! Keep it simple and stupid. Een aantrekkelijke mix van clownerie en acteerwerk waar het publiek continu wordt betrokken: voor een foto, om het touw vast te houden waarop hij in evenwicht loopt, of om de aangestoken fakkels aan hem over te handigen.

Il gruppo olandese Aardlek con la rappresentazione Anderland: un luogo qualsiasi può essere una casa se ha alcune caratteristiche specifiche delle case, come per esempio un campanello, un secchio dell'immondizia o un letto. E due abitanti di questa casa sui generis cercano di comunicare, ognuno a modo proprio.

De Nederlandse toneelgroep Aardlek met de voorstelling Anderland: een willekeurige plaats kan een huis zijn indien deze wat typische kenmerken van huizen bezit: zoals een bel, een afvalemmer of een bed. En twee bewoners van dit zogenaamde huis proberen met elkaar te communiceren, elk op zijn eigen manier.

Kevin Brooking (US) & Colm O'Grady (IE): Naked Lunch. Me li sono quasi persi, questi due divertentissimi performers, ma del loro spettacolo sono riuscita a vedere gli ultimi 10 minuti, il dessert. Un gioco di pentole e popcorn davanti alle porte della chiesa di Nostra Signora. 'In Irlanda una cosa del genere non sarebbe state neanche lontanamente pensabile', mi racconta Colm dopo la rappresentazione. Figuriamoci in Italia!

Kevin Brooking (US) & Colm O'Grady (IE): Naked Lunch. Ik heb de voorstelling van deze twee gekke performers bijna gemist, want ik heb alleen maar de laatste 10 minuten gezien, het toetje. Een spel met pannen en popcorn voor de deuren van de Lievevrouwekerk. 'Dat was in Ierland echt niet eens denkbaar geweest, vertelt Colm mij na afloop. Ook niet in Italië, Colm!

 

DaaD: La cuisine macabre. Uno spettacolo piuttosto complicato e pieno di complicazioni che con tutti i bambini inutili presenti e il variopinto pubblico che si affollava per veder meglio non sempre sono riuscita a cogliere. Una carrozza lugubre tirata a mano sulla piazza da altrettanto lugubri attori, una specie di famiglia con un ristorante ambulante che coinvolge il pubblico in un gioco dall'umorismo nero.

DaaD: La cuisine macabre. Een tamelijk ingewikkelde voorstelling vol rare situaties die mij niet gelukt is om goed te begrijpen vanwege al die onnodig aanwezige kinderen en het kleurrijke publiek dat zich voordrong om beter te kijken. Een lugubere koets wordt met de hand door het plein getrokken door net zo lugubere acteurs, een rare familie met een rondreizend restaurant die het publiek betrekt in een spel met zwarte humor. 

 

Amersfoort

Il villaggio degli artisti con il FlexOtel: containers trasformati in 2 camere con 2 letti ciascuna.

Het artistendorp met de FlexOtel: containers omgebouwd tot 2 dubbele kamers.

Al villaggio degli artisti le cassette dell'asta del pesce diventano comodi sedili che di notte si illuminano.
In het artiestendorp worden de kisten van de visafslag lekker zittende bankjes die 's nachts licht geven.

Last but not least, ringrazio il cuoco del villaggio degli artisti nonché amico Andrea Sossi, che ha ci accolto alla fine del nostro giro di interviste per Radio Onda Italiana.
Last but not least, wil ik de kok van het artiestendorp bedanken, vriend Andrea Sossi, die ons heeft ontvangen aan het einde van onze interviewsrondje voor Radio Onda Italiana.

Abruzzo, la memoria dei luoghi Abruzzo, de herinnering van de plaatsen

© foto Gabriele Merolli

Gabriele Merolli è un giovane ed affermato fotografo romano che di solito abita ad Amsterdam ma che ora vive a Barcellona. Gabriele si è anche cimentato nella parte di Shon per lo spettacolo Venditori di Stefano Erba (qui il blog sul making of Venditori) che la Fondazione Quelli di Astaroth ha portato in scena lo scorso marzo.
Insomma: Gabriele è un ragazzo dai mille talenti artistici.

Per la casa editrice Exòrma di Roma Gabriele ha realizzato una serie di fotografie che presto saranno un libro fotografico sull'Abruzzo.
Questo pomeriggio, a Barcellona, l'apertura di una mostra fotografica con una selezione delle foto abruzzesi presso la galleria Brossanova in Calle de la Ciudad, 11.
Peccato non poterci essere di persona...

Vi riporto qui di seguito il testo del comunicato stampa:

ABRUZZO SUL TRATTURO MAGNO

Queste foto sono parte di un lavoro più esteso commissionato dalla casa editrice Exòrma per un libro in corso di preparazione.
Il volume dal titolo “Abruzzo sul Tratturo Magno” è pubblicato nella collana “Strade della Terra”.
In questo angolo d’Abruzzo, tra la piana di Navelli e la conca aquilana, sul tracciato di antiche vie e dei tratturi si deposita una storia millenaria. La civiltà pastorale transumante e la civiltà stanziale agricola si intersecano e lasciano testimonianza in una lunga deriva di manufatti, storie, borghi, migrazioni e abbandoni, personaggi, architetture. Un patrimonio materiale e immateriale che rischia di essere disperso, condividendo il destino di tanti altri luoghi del pianeta, in una radicale trasformazione sociale, demografica e topografica."
Attraverso la fotografia del paesaggio e delle architetture, abbandonate o recuperate e poi insidiate dal terremoto del 6 aprile 2009, Gabriele Merolli compie un’attenta ricognizione di borghi, chiese, conventi, dimore nobiliari nei centri minori.
Il volume indaga le relazioni tra sistemi, quello antropico e quello naturale. Interroga la topografia antica, la cartografia e le mappe tratturali, l’archeologia, la storia dell’architettura, l’antropologia e la tradizione popolare.
I testi e il consistente apparato didascalico che sostiene l’iconografia, affidati a specialisti di alto profilo, ci raccontano questo intreccio complesso con un vivace e appassionante registro divulgativo e autenticamente interdisciplinare.

All Rights Reserved omgrafica srl – Exòrma Edizioni

~~~~~~ Nederlands


Gabriele Merolli is een jonge en goed gewardeerde Romeinse fotograaf die normaliter in Amsterdam woont maar nu in Barcelona. Gabriele speelde Shon in de voorstelling Venditori van Stefano Erba (hier de blog over the making of Venditori) die de Stichting Quelli di Astaroth afgelopen maart op de planken heeft gebracht.
Kort gezegd: Gabriele is een jongen met veel artistiek talent.

Voor de uitgeverij Exòrma van Rome heeft Gabriele een reeks foto's gemaakt die binnenkort als fotoboek over Abruzzo zal verschijnen.
Vanmiddag, in Barcelona, is er de opening van een fototentoonstelling met een selectie van de Abruzzese foto's bij de kunstgalerie Brossanova in Calle de la Ciudad, 11.
Jammer om daar niet aanwezig te kunnen zijn...

Hieronder het persbericht:

ABRUZZO LANGS DE GROTE SCHAPENPAD

Deze foto's maken deel van een uitgebreider werk dat in opdracht van uitgeverij Exòrma zijn gemaakt voor een boek dat binnenkort verschijnt.
Het boek met de titel “Abruzzo langs de Tratturo Magno” wordt uitgegeven in de reeks “Wegen van de Aarde”.
In deze hoek van Abruzzo, tussen de vlakte van Navelli en de dal van L'Aquila, langs antieke wegen en schapenpaden ligt een millennia lange geschiedenis. De beschaving van de herders die met hun schapen trokken tussen Abruzzo en Apulië al naar gelang het seizoen, op zoek naar grasweiden, en de beschaving van de boeren die steeds op dezelfde plaats blijven, zijn met elkaar verbonden en laten sporen achter in een lange reeks van objecten, verhalen, dorpen, migratie en achterlating, personages, architecturen. Een materiele en immateriele patrimonium die de risico loopt om verloren te gaan, zoals ook het lot is geweest van vele andere plaatsen op aarde, in een radicale maatschappelijke, demografische en topografische verandering.
Door middel van foto's van landschappen en architecturen, verlaten of gerestaureerd en dan in gevaar gebracht door de aardbeving van 6 april 2009, maakt Gabriele Merolli een attente verkenningstocht van dorpen, kerken, kloosters en herenhuizen in de kleinere centra.
Het boek speurt naar de relatie tussen het antropische en het naturele systeem. Hij ondervraagt de oude topografie, de cartografie en de mappen van de schapenpaden, de archeologie, de geschiedenis van de architectuur, de antropologie en de volkstraditie.
De teksten en de uitgebreide bijschriften die de foto's ondersteunen zijn het werk van high profile professionals en vertellen ons over dit ingewikkelde vlechtwerk op een opgewekte en boeiende manier die diep interdisciplinair is.

All Rights Reserved omgrafica srl – Exòrma Edizioni

Cinemissimo begint

Zo, heb je zin in Italiaanse films die nog niet in NL zijn vertoond? Mooi!
Van 5 tot 12 november hebben we Cinemissimo georganiseerd bij de Melkweg, vlakbij Leidseplein, Amsterdam.
Het programma kun je hier vinden en er zijn echt mooie films.
De andere reden waarvoor je moet komen, is dat het gaat om een festival dat georganiseerd is uit passie en koppigheid, zonder een cent te makken en als we niet voldoende tickets verkopen, weten we niet hoe we de auteursrechten moeten betalen, om niet over de rest te spreken.
Dat het gaat om een activiteit die voldoening geeft op de menselijke vlakte, hebben het alle vrijwilligers bewezen die tijdens het hele festival tickets verkopen, informatie geven en in het algemeen zullen helpen. Je kunt ze herkennen aan het zwarteT-shirt met de logo van "Quelli di Astaroth". Geef ze een complimentje, ze verdienen het.
De films zijn allemaal in het Engels ondertitels, dus voor een keer kun je ook niet-Italiaans sprekende vrienden meenemen, zodat ze een idee krijgen.
De enige die als sponsor heeft willen treden is Hans Duijf, iemand met een grote Italië-passie en met de minst Italiaanse zaak van Amsterdam, in ieder geval een geniale formule: Pasta e Basta. Ik vraag jullie niet om daar te gaan voor de pasta, die toch niet slecht is, maar anders dan de Italiaanse versie, maar ga erheen voor de fantastische Italiaanse (en buitenlandse) wijnen, en voor de live muziek waarmee ze de gasten onderhouden tijdens het diner.
En laat het mij toe dit te zeggen: de Italiaanse bedrijven negeren de Italiaanse cultuur totaal (en ik zwijg over de hiervoor toegewezen Italiaanse rijksinstellingen, die rijkelijk betaald worden om geen moer te doen die een culturele waarde heeft). En toch een Nederlandse ondernemer doet het.
En hij is niet de enige: het debat op de avond van de korte films die door vrouwen zijn gemaakt "A corto di donne" zal door niemand minder dan Hedy d'Ancona worden geopend, zoek op Wikipedia wie ze is en waar ze voor staat in de Nederlandse politiek. En het festival zelf wordt geopend met de vertoning van de Italiaanse films van Frans Weisz, een soort Nederlandse Luchino Visconti (als Frans mij deze vergelijking toestaat). Het is de moeite waard om te komen al is het alleen om hem te horen spreken.
Ik bedoel, het is niet niets.
Daarom, of je wel of niet geïnteresseerd bent in de Italiaanse cinema, een rondje Cinemissimo moet je echt doen voor zoveel uitstekende politieke, culturele en ideologische redenen. Dan loop je ook de kans om een groep idealistische en gepassioneerde Italianen te ontmoeten, die in plaats om de bloemetjes buiten de zetten, werken ze zich uit de naad om vanuit het niets een belangrijke filmfestival op te zetten, en een paar geniale jongeren (@lbert Figurt, die ik op 6 november zal introduceren) die eigen werk inbrengen. En iedereen die de Italiaanse cultuur een warm hart toedraagt.
En aangezien we nu op de bedankwoorden zijn beland: Barbara Pollini heeft het logo ontworpen, Gabriele Merolli heeft de foto van de flyer (het vergiet met de films, zeg het wel dat het heel mooi is!) bedacht en gemaakt, en nu vergeet ik zeker heel veel mensen, maar niet de diabolische Silvia Terribili, die tegen iedereen en met haar welbekende koppigheid dit hele mikmak heeft opgezet en iedereen naar haar toegetrokken.
Ik denk om elke avond aanwezig te zijn, dus laat je herkennen, zodat we een praatje kunnen maken.
Last minute: gemeente Amsterdam schijnt een kleine, symbolische bijdrage te hebben toegekend.
Ik herhaal: iedereen gelooft in dit festival, behalve degenen die in Italië erin zouden moeten geloven uit hoofd van hun ambt.

Dit is een snelle vertaling van het stukje dat MammAmsterdam op haar blog in het Italiaans heeft geschreven.

Fai una domanda ad / stel een vraag aan Achille Bonito Oliva in NL

Il padre della critica d'arte moderna italiana, Achille Bonito Oliva, visiterà il 10 ottobre i Paesi Bassi, e Radio onda Italiana è intenzionatissima a incontrarlo, parlargli e riportare tutto a voi, nostri amati ascoltatori.

Ci sono domande che avreste sempre voluto porgli, ne aveste avuto l'occasione? Ditecelo nei commenti, e nei limiti del possibile cercheremo di fargliele per voi.

********

Ja, Nederlands komt ook

Kunstcriticus Achille Bonito Oliva is de vader van de Italiaanse Transavanguardia, heeft een enorme staat van dienst en weet alles over kunst. In Italie heeft hij een enorme status.

Nu komt hij op bezoek naar Nederland op 10 oktober, en wij van Radio onda Italiana zullen uiteraard alles op alles zetten om hem te kunnen interviewen voor ons programma.

Is er iets dat je hem altijd heeft willen vragen? Hier is uw kans. Stel je vraag in de commentaar, en we zullen proberen om deze aan hem voor te leggen.