domenica 16 agosto 2009

Pasta alla Norma
Pasta met aubergines


La pasta alla Norma è un classico della cucina siciliana.
Secondo la tradizione, il nome "alla Norma" sarebbe una dedica all'opera 'Norma' di Bellini. Dedicare un piatto ad una persona o ad un evento particolare (in questo caso un'opera musicale) era pratica molto diffusa nell'800. Pensiamo ai tournedos alla Rossini (con un medaglione di fegato grasso sopra), al filetto Wellington (in crosta di pasta sfoglia), il pollo alla Marengo (stufato e servito con gamberi di fiume e crostini di pane con uova fritte), la pesca Melba (con lamponi e gelato di vaniglia), le pere Bella Elena (con gelato di vaniglia e salsa al cioccolato).

Pasta alla Norma

250 gr spaghetti
1 barattolo di ottimi pelati
1 spicchio d'aglio
2 melanzane piccole
qualche foglietta di basilico
ricotta salata (oppure pecorino fresco)
olio extravergine di oliva
sale

Tagliare le melanzane a cubetti e metterle a spurgare in uno scolapasta con abbondante sale per una mezz'oretta.
Preparare il sugo con l'olio, l'aglio e i pomodori.
Sciacquare le melanzane, strizzarle per bene e friggerle in una padella con l'olio.
Quando la pasta è pronta, condirla con il sugo di pomodoro, le melanzane fritte, il basilico e la ricotta salata.
Chi avesse (come me) un paio di fette di melanzane grigliate avanzate, può usare queste, avendo avuto l'accortezza di riscaldarle alcuni minuti nel sugo di pomodoro.
E nella foto il basilico non c'è perché ultimamente ho spennacchiato anche troppo la mia piantina. Al suo posto ho messo dell'ottimo origano calabrese secco nel sugo.

~~~~ Nederlands

Pasta alla Norma, met aubergines, is een klassiek gerecht van de Siciliaanse keuken.
Volgens de overlevering, de naam "alla Norma" zou een opdracht zijn aan opera 'Norma' van de Siciliaanse componist Bellini.
Een gerecht opdragen aan een bekende persoon of een bijzondere evenement (in dit geval een opera) of gebeurtenis was een wijdgebruikte praktijk in 1800, als een eerbeton. Laten we bijvoorbeeld denken aan de tournedos à la Rossini (met een rondje fois gras erop), beef Wellington (in een jasje van bladerdeeg), kip Marengo (gestoofd en geserveerd met rivierenkreeftjes en gebakken brood met erop gebakken eieren), pêche Melba (met frambozen en vanille ijs), peren Belle Hélène (met chocolade saus en vanille ijs).

Pasta alla Norma

250 gr spaghetti
1 blik goede gepelde tomaten
1 teentje knoflook
2 kleine aubergines
een paar basilicumblaadjes
gedroogde, zoute ricotta (of jonge pecorino kaas)
olijfolie extravergine
zout

Snijd de aubergines in blokjes, besprenkel ze met heel veel zout en laat ze in een vergiet uitlekken voor een half uurtje.
Doe in een koekenpan een beetje olijfolie, laat de knoflook licht bakken totdat hij gaat geuren en voeg de tomaten toe. Laat de saus zachtjes stoven totdat het mooi ingedikt is en de olie boven komt drijven. Breng op smaak met wat zout.
Spoel de aubergineblokjes zorgvuldig, knijp ze droog en bak ze in een koekenpan met een flinke hoeveelheid olijfolie totdat ze mooi goudbruin zijn geworden. Haal ze eruit, laat ze uitlekken en zet apart onder een stukje aluminiumfolie om ze warm te houden.
Zodra de pasta beetgaar is, maak deze aan met de tomatensaus, de gebakken aubergines, wat basilicumblaadjes en geraspte droge ricotta (of jonge pecorino kaas).
Wie (net als ik) een paar plakjes gegrilde aubergines over heeft, kan deze gebruiken. Ik heb ze in stukjes gesneden en op het laatst een beetje in de tomatensaus laten opwarmen.
En in mijn foto is er geen basilicum te zien, want ik heb mijn plantje genoeg kaalgeplukt in de laatste dagen. Daarom heb ik geurige gedroogde oregano uit Calabrië in de saus gebruikt.

2 commenti:

Daniela ha detto...

Questa pasta è tipica della cucina siciliana, ma si usa spesso anche dalle mie parti in Veneto, mio marito in particolare la adora.
C'è il detto:in cucina non si butta mai niente e le tue melanzane grigliate sono state ottimamente impiegate, brava.
Ciao Daniela.

Mela ha detto...

vero...un tipico piatto siciliano con tutti i profumi ed i sapori del nostro sud italia!
buonissima e profumatissima questa pasta...è da molto che non la faccio...è giunto di nuovo il momento ;-)
ciao!