Venditori di Erba

È il titolo del nuovo spettacolo teatrale in italiano di "Quelli di Astaroth".
Sulla scia del successo del blog sul making of di Signorina Papillon dello scorso anno, è stato inaugurato un nuovo blog è dedicato alla prima produzione del 2009, Venditori, una pièce scritta da Edoardo Erba.
Nel blog si racconta non solo the making of del pezzo, ma anche tutti gli stralci di vita che ci mandano avanti in questa bellissima avventura.
A tutti coloro che da anni ci seguono e ci incoraggiano offriamo tramite il blog una piattaforma per avviare una conversazione in cui ci raccontano quello che Astaroth rappresenta per loro; a chi non ci conosce, un modo per fare amicizia.
Venditori è di scena sabato 28 marzo 2009 alle ore 20:30 e domenica 29 marzo alle ore 14:30 all'Ostadetheater di Amsterdam.
Prenotazioni: http://www.ostadetheater.nl/

~~~~~~~Nederlands!

Venditori is de titel van het nieuwe theatherstuk van "Quelli di Astaroth".
Het is geschreven door Edoardo Erba, een van de bekendste Italiaanse toneelschrijvers van het moment. Zijn voorstellingen werpen een sarcastische blik op onze maatschappij waar men bewust de logica van macht en prestatie moet volgen.
Het stuk, in het Italiaans, gaat over verkopers.
In het persbericht staat het volgende:
Het is “trade”. Het is “corporate”. Het is “market”.
In een wereld waar de commercie regeert en waar het bedrijf belangrijker is dan de mens, kan je je afvragen wie de “winner” is en wie de “looser”.
Maar is de financiële crisis al definitief voorbij of zijn er nog “sellers” die er rekening mee moeten houden? En vooral: is perversie ons plezier of is plezier onze perversie?
In navolging van het succes van het blog over the making of het stuk van vorig jaar, Signorina Papillon, hebben we nu ook een blog in het leven geroepen over the making of Venditori di Erba. Het is een goede gelegenheid om een kijkje achter de schermen te werpen, de kronkels van de voorbereiding van de acteurs te volgen en vooral om op de hoogte te blijven van het laatste nieuws.
Durf je het aan om een theaterstuk in het Italiaans bij te wonen?
Dan kun je alvast reserveren op zaterdag 28 maart 2009 om 20:30 uur of zondag 29 maart om 14:30 uur bij het Ostadetheater te Amsterdam.
Reserveringen: http://www.ostadetheater.nl/

Abruzzo, la memoria dei luoghi Abruzzo, de herinnering van de plaatsen

© foto Gabriele Merolli

Gabriele Merolli è un giovane ed affermato fotografo romano che di solito abita ad Amsterdam ma che ora vive a Barcellona. Gabriele si è anche cimentato nella parte di Shon per lo spettacolo Venditori di Stefano Erba (qui il blog sul making of Venditori) che la Fondazione Quelli di Astaroth ha portato in scena lo scorso marzo.
Insomma: Gabriele è un ragazzo dai mille talenti artistici.

Per la casa editrice Exòrma di Roma Gabriele ha realizzato una serie di fotografie che presto saranno un libro fotografico sull'Abruzzo.
Questo pomeriggio, a Barcellona, l'apertura di una mostra fotografica con una selezione delle foto abruzzesi presso la galleria Brossanova in Calle de la Ciudad, 11.
Peccato non poterci essere di persona...

Vi riporto qui di seguito il testo del comunicato stampa:

ABRUZZO SUL TRATTURO MAGNO

Queste foto sono parte di un lavoro più esteso commissionato dalla casa editrice Exòrma per un libro in corso di preparazione.
Il volume dal titolo “Abruzzo sul Tratturo Magno” è pubblicato nella collana “Strade della Terra”.
In questo angolo d’Abruzzo, tra la piana di Navelli e la conca aquilana, sul tracciato di antiche vie e dei tratturi si deposita una storia millenaria. La civiltà pastorale transumante e la civiltà stanziale agricola si intersecano e lasciano testimonianza in una lunga deriva di manufatti, storie, borghi, migrazioni e abbandoni, personaggi, architetture. Un patrimonio materiale e immateriale che rischia di essere disperso, condividendo il destino di tanti altri luoghi del pianeta, in una radicale trasformazione sociale, demografica e topografica."
Attraverso la fotografia del paesaggio e delle architetture, abbandonate o recuperate e poi insidiate dal terremoto del 6 aprile 2009, Gabriele Merolli compie un’attenta ricognizione di borghi, chiese, conventi, dimore nobiliari nei centri minori.
Il volume indaga le relazioni tra sistemi, quello antropico e quello naturale. Interroga la topografia antica, la cartografia e le mappe tratturali, l’archeologia, la storia dell’architettura, l’antropologia e la tradizione popolare.
I testi e il consistente apparato didascalico che sostiene l’iconografia, affidati a specialisti di alto profilo, ci raccontano questo intreccio complesso con un vivace e appassionante registro divulgativo e autenticamente interdisciplinare.

All Rights Reserved omgrafica srl – Exòrma Edizioni

~~~~~~ Nederlands


Gabriele Merolli is een jonge en goed gewardeerde Romeinse fotograaf die normaliter in Amsterdam woont maar nu in Barcelona. Gabriele speelde Shon in de voorstelling Venditori van Stefano Erba (hier de blog over the making of Venditori) die de Stichting Quelli di Astaroth afgelopen maart op de planken heeft gebracht.
Kort gezegd: Gabriele is een jongen met veel artistiek talent.

Voor de uitgeverij Exòrma van Rome heeft Gabriele een reeks foto's gemaakt die binnenkort als fotoboek over Abruzzo zal verschijnen.
Vanmiddag, in Barcelona, is er de opening van een fototentoonstelling met een selectie van de Abruzzese foto's bij de kunstgalerie Brossanova in Calle de la Ciudad, 11.
Jammer om daar niet aanwezig te kunnen zijn...

Hieronder het persbericht:

ABRUZZO LANGS DE GROTE SCHAPENPAD

Deze foto's maken deel van een uitgebreider werk dat in opdracht van uitgeverij Exòrma zijn gemaakt voor een boek dat binnenkort verschijnt.
Het boek met de titel “Abruzzo langs de Tratturo Magno” wordt uitgegeven in de reeks “Wegen van de Aarde”.
In deze hoek van Abruzzo, tussen de vlakte van Navelli en de dal van L'Aquila, langs antieke wegen en schapenpaden ligt een millennia lange geschiedenis. De beschaving van de herders die met hun schapen trokken tussen Abruzzo en Apulië al naar gelang het seizoen, op zoek naar grasweiden, en de beschaving van de boeren die steeds op dezelfde plaats blijven, zijn met elkaar verbonden en laten sporen achter in een lange reeks van objecten, verhalen, dorpen, migratie en achterlating, personages, architecturen. Een materiele en immateriele patrimonium die de risico loopt om verloren te gaan, zoals ook het lot is geweest van vele andere plaatsen op aarde, in een radicale maatschappelijke, demografische en topografische verandering.
Door middel van foto's van landschappen en architecturen, verlaten of gerestaureerd en dan in gevaar gebracht door de aardbeving van 6 april 2009, maakt Gabriele Merolli een attente verkenningstocht van dorpen, kerken, kloosters en herenhuizen in de kleinere centra.
Het boek speurt naar de relatie tussen het antropische en het naturele systeem. Hij ondervraagt de oude topografie, de cartografie en de mappen van de schapenpaden, de archeologie, de geschiedenis van de architectuur, de antropologie en de volkstraditie.
De teksten en de uitgebreide bijschriften die de foto's ondersteunen zijn het werk van high profile professionals en vertellen ons over dit ingewikkelde vlechtwerk op een opgewekte en boeiende manier die diep interdisciplinair is.

All Rights Reserved omgrafica srl – Exòrma Edizioni

Venditori esce di casa

Le scarpe di Monti

Oggi per la prima volta Venditori ha lasciato le mura discrete della Sint Jansstraat per provare gli spazi dell'Ostadetheater.
Il primo stress di prima mattina: i pezzi del marchingegno ingegnoso che costituisce l'arredo di scena non sono entrati nel furgone che ci era stato molto generosamente prestato (ancora grazie mille!).
Il secondo stress di seconda mattina: il protagonista Brigo si è beccato il fuoco di sant'Antonio (un riacutizzamento della virulenza del virus della varicella presa da bambino, che coglie gli adulti in periodi quanto mai pieni di stress - ma va?), faccenda dolorosa e debilitante.
Brigo è in preda ai farmaci ma la febbre ancora lo attanaglia.
Accenderò mentalmente un cero a sant'Antonio, se volesse esser così gentile da riprendersi il suo fuoco e restituirci entro venerdì il nostro amato Brigo sano e vispo come al solito. Ecco, grazie.
Faceva freddo nella sala vuota e buia del teatro, mi sono congelata.
Sono andata nella mia veste di vettovagliatrice ufficiale, carica di sporte di pane, mandarini, ovetti di cioccolata, uno sformato da 17 uova e 1,5 kg di zucchine, mezzo chilo di humus e altrettanto di tzatziki fatto con le mie manine, più un ciambellone morbidissimo (a breve le ricette).
E mi sono ritrovata a fare la suggeritrice al povero Brigo febbricitante e a qualche altro smenticato di battute.
E soprattutto, si è deciso che la parte della signora Gianna, la vecchia vicina che origlia quanto avviene nella camera da letto di Brigo, non verrà ripresa ma fatta live.
E la signora Gianna sono io!!!!

Venditori, di Edoardo Erba, all'Ostadetheater sabato 28 alle 20.30 e sabato 29 alle 14.30

"I venditori" in foto

Questa è la foto che finirà nella locandina de I venditori, il pezzo teatrale di Edoardo Erba a cui stiamo lavorando. Andrà in scena il 28 e 29 marzo al teatro Ostade di Amsterdam, e il blog corale dedicato alla messa in opera è www.venditoridierba.blogspot.com

Deze foto wordt de affiche van onze nieuwe toneelstuk in het Italiaans, die op 28 en 29 maart gaat in premiere bij het Ostadetheater in Amsterdam. U kunt alles over the making of ervan lezen op www.venditoridierba.blogspot.com

Trasmissione di ieriUitzending van gisteren

Foto: www.faberdeandre.com

Non sono riuscita ad avvertirvi in tempo sui temi della trasmissione di ieri sera dalle 20 alle 21, ma visto che per i prossimi due mesi potete ascoltarla in differita seguendo questo link, ve lo racconto adesso.

Barbara ieri si è impigliata nelle maglie della sua agenda e non ha potuto partecipare.

Per cui ho mandato musica di Fabrizio de André a manetta, soprattutto le vecchie ballate, quelle che tutti noi nati intorno al 1960 sappiamo a memoria, che abbiamo imparato anche a suonare sulla chitarra ai tempi del liceo, ma che la maggior parte di noi non ha ascoltato da anni.

Per chi si vuol fare un bel bagno di ricordi, Youtube is the place to be.

Ho dettato poi un paio di ricette di biscotti (ascoltate la trasmissione per scoprire quali) e naturalmente ho informato gli ascoltatori delle attività prossime future della nostra Fondazione: corsi di lingua e cultura e il nuovo pezzo teatrale in preparazione, Venditori di Edoardo Erba.

Insomma, come al solito il tempo è stato poco e le interviste dei cuochi italiani che volevo farvi ascoltare le devo rimandare al prossimo giro. Che per me sarà il 3 febbraio, quando sostituirò Silvia.

A presto!

~~~~~~~~~Nederlands

Het is me niet gelukt om jullie op tijd te informeren over de onderwerpen van de radio uitzending van gisteren avond van 21 tot 22 uur, maar gezien het feit dat jullie voor de volgende twee maanden nog naar de uitzending kunnen luisteren via deze link, vertel ik het jullie alsnog.
Barbara is gisteren gevangen gebleven in de mazen van haar eigen agenda en heeft zich pas laat tijdens de uitzending kunnen bevrijden.
Ik heb een aantal ballades uitgezonden van Fabrizio de André, een Italiaanse sing-songwriter die 10 jaar geleden is gestorven. Het is muziek die alle Italianen geboren rond 1960 kent uit zijn hoofd, die we geleerd hebben op de gitaar te tokkelen ten tijden van het lyceum, maar die de meesten in jaren niet meer hebben gehoord.
Voor wie meer liedjes van De André wil horen, Youtube is the place to be.
Ik heb een recept gegeven voor lekkere koekjes (luister naar de uitzending om te ontdekken welke!) en heb natuurlijk de luisteraars uitgebreid geïnformeerd over de activiteiten in de nabije toekomst van onze Stichting: cursussen taal en cultuur en het nieuwe theaterstuk, Venditori van Edoardo Erba.
Toen Barbara na een half uur gelukt is om zo hard op de geluidswerende deur te bonken dat ik het merkte en haar binnen liet, heeft ze ons verteld over het film Gomorra die ze gisterenochten in voorpremiere had gezien.
En toen was de tijd al voorbij en de interviews aan de Noord Hollandse boeren die ik had voorbereid, hebben jullie van mij tegoed.
In ieder geval tot de volgende keer, voor mij is dat 3 februari als ik Silvia zal vervangen.
A presto!

Sformato patate e fagiolini Aardappelen- en sperzieboontjesterrine

 

Questo sformato per sfamare gli affamati Astarotti durante la produzione di Venditori, me lo sono più o meno inventato, rifacendomi però agli ingredienti tradizionali per la pasta al pesto: patate, fagiolini e pesto di basilico.

Sformato di patate e fagiolini

Per 12 persone affamate, teglia da 24x32 cm
1 kg di patate farinose
500 gr di fagiolini
20 uova grandi
1 barattolino di pesto fatto in casa
qualche cucchiaiata di parmigiano o pecorino
sale e pepe

Cuocere le patate finquando sono proprio quasi sfatte.
Bollire i fagiolini al dente, sciacquarli sotto l'acqua fredda per fermare la cottura.
Sbattere le uova con il pesto, un po' di sale e pepe e il formaggio grattugiato.
Foderare la teglia con la carta forno, distribuire sul fondo le patate schiacciate a pezzettoni, poi versarci sopra il composto di uova e formaggio, poi decorare la superficie con i fagiolini.
Infornare a 170° C per almeno una mezz'oretta (prova stecchino).
Far freddare bene prima di tagliare a quadrotti.
Questo sformato è perfetto per il picnic di Pasquetta.

~~~~~~~~ Nederlands

Deze terrine, gemaakt om de hongerige Astarotti te voeren tijdens de productie van Venditori, heb ik zo uit mijn mouw geschud, met een knipoog naar de traditionele ingrediënten van pasta met pesto: aardappele, sperzieboontjes en basilicumpesto.

Aardappelen- en sperzieboontjesterrine

Voor 12 personen met een gezonde eetlust, bakblik 24x32 cm
1 kg zeer kruimige aardappelen
500 gr sperzieboontjes
20 grote eieren, maat XL
1 potje huisgemaakte basilicumpesto
een paar eetlepels parmigiano of pecorinokaas
peper en zout

Kook de aardappelen bijna stuk.
Kook de sperzieboontjes al dente, haal ze onder de koude kraan om ze mooi groen te houden en niet door te laten garen.
Klop de eieren met pesto, wat peper en zout en de geraaspte kaas.
Bekleed de bakblik met bakpapier.
Maak op de bodem een laag aardappelen in kleine stukjes, dan giet erop het eimengsel en decoreer de oppervlakte met de sperzieboontjes.
Doe de terrine in de voorverwaarmde oven op 170° C voor minstens een half uur (een houten prikker moet droog eruit komen).
Laat het goed afkoelen voordat je het in blokjes snijdt.
Deze terrine is perfect voor de picnic op Pasquetta, tweede Paasdag.

Amsterdam, stad van 1001 smaken

Van SlowFood Nederland heb ik deze informatie ontvangen, die ik jullie niet wil onthouden.
Vergeet in ieder geval toch niet dat zondag om 14.30 uur ook de middagvoorstelling van Venditori te zien is in het Ostadetheater.

~~~~~~~

Beste vrienden, stadgenoten en buitenlui,

Aanstaande zondag is er weer een door Slow Food Amsterdam gecoördineerde boerenmarkt. Dit keer in het Amstelpark. Wij nodigen jullie graag uit om aanwezig te zijn bij de officiële opening door de Amsterdamse wethouder Marijke Vos en Henk Boes van stadsdeel Zuideramstel om 12.30 uur.

Amstelpark heeft primeur eerste Smaakmarkt

Slow Food Amsterdam organiseert dit jaar, in samenwerking met Proeftuin Amsterdam en Groene Hart/kloppend hart, in vier verschillende stadsdelen een feestelijke Smaakmarkt. De eerste Smaakmarkt is op zondag 29 maart in het stadsdeel Zuideramstel in het Amstelpark. Van 10.00 tot 18.00 uur kan men genieten van (h)eerlijke streekproducten uit het aangrenzende Groene Hart en andere streken. Doel van de markt is om Amsterdammers te laten proeven en genieten van producten uit de nabije omgeving, en om de band tussen stad en platteland te versterken.

De Smaakmarkten vormen een ontmoetingsplaats, waar boeren uit diverse streken en inwoners uit de stad elkaar treffen. Amsterdammers die nog niet vertrouwd zijn met producten uit het aangrenzende platteland kunnen proeven van het aanbod uit hun omgeving. Zo kunnen Amsterdammers kennismaken met streekproducten en ontdekken dat deze producten goed toepasbaar zijn in zowel de Hollandse en de buitenlandse keukens.

De vier markten vinden plaats in stadsdelen grenzend aan landelijk gebied, de zogenaamde ‘Poorten naar het Platteland’. De markten zijn interessant voor autochtone en allochtone consumenten, producenten, horeca en organisaties. Bezoekers van de markt kunnen ook meteen afspraken maken met de boeren om een kijkje te nemen op het boerenbedrijf.

In 2009 is Amsterdam uitgeroepen tot Hoofdstad van de Smaak, met als thema “Amsterdam, Stad van 1001 Smaken’. Gedurende het hele jaar vinden er activiteiten plaats die aandacht vragen voor lekkere, pure en eerlijke producten. De Smaakmarkten maken deel uit van de festiviteiten. Kijk voor meer informatie op: www.amsterdamstadvan1001smaken.nl

Venditori - la generale

Le scarpe di Brigo

Tra la prova di domenica scorsa e quella di ieri sera c'è una differenza tra il giorno e la notte.
A parte il fatto che il protagonista malato è stato sostituito da un pazzo fuori di testa, gli altri hanno fatto un gran salto in avanti.
Saranno state le critiche a man bassa che gli hanno fatto il pazzo fuori di testa e Frans Weisz dopo la prova di domenica? Oppure hanno percepito quelle che ho scritto io ma che non ho mai inviato perché un'overdose è fatale per definizione? O magari stanno stringendo il culo (perdonatemi il francesismo) perché col protagonista sostituito 3 giorni prima della prima ognuno si sta assumendo le proprie responsabilità e tenta di brillare il più possibile così da distogliere o compensare il pubblico per eventuali piccole imperfezioni?

Non lo so.

Il fatto sta che ieri sera è andata benissimo.
Staremo a vedere oggi pomeriggio, quando anche la tecnica dovrà filar liscia come l'olio, e poi alle 20 e 30 con la sala gremita...
Per chi volesse, ci sono ancora alcuni posti stasera (ma non credo molti), per domani pomeriggio alle 14 e 30 ce ne sono un paio di più.
Per informazioni: Ostadetheater, tel. 020-6795096 (eventualmente lasciate un messaggio in inglese alla segreteria telefonica).
Ci vediamo lì.

P.S.: Per il vettovagliamento della generale ho cucinato un'enorme frittata di spaghetti, un'insalata di fagioli, cipollina, sedano e tonno e una torta morbidissima e altissima con i cranberries dentro di cui a breve vi metterò le ricette. E trascinata dietro tanto pane turco (il mio preferito è il lavaş, del quale vi avevo già parlato qui e qui), un'altra chilata di ovetti di cioccolata, tre vassoietti di filetti di merluzzo fresco fritto comprato appena tirato fuori dalla friggitrice del pescivendolo marocchino, un bel pezzo di Montasio e un Reblochon intero maturo al punto giusto...
Per stasera, oltre agli avanzi di ieri (che saremo sì in tanti e affamati, ma a quanto pare riesco sempre a cucinare per interi eserciti!), ho in forno uno sformato di patate, fagiolini e pesto (anche di questo vi passerò a breve la ricetta).

Una lezione di cucina del Suriname Een Surinaamse kookles

Ieri pomeriggio ho partecipato ad una lezione di cucina del Suriname organizzata dalla rete Cascoland di Amsterdam, formata da artisti, architetti, designer e performer che mirano allo sviluppo di una società ecologica e sociale sostenibile con interventi interdisciplinari nello spazio pubblico.
Josta, una cuoca originaria del Suriname, ha insegnato ad un gruppetto di interessati via Zoom alcune ricette tipiche di questa nazione sudamericana. Gli ingredienti per la lezione sono stati donati da alcuni venditori del mercato di Plein '40-'45 nel quartiere periferico di Nieuw West e stavano pronti in una busta da prelevare nella serra-laboratorio di Cascoland.

Tra una chiacchiera, un'incertezza tecnica e l'altra, Josta e Anna di Cascoland ci hanno guidato alla realizzazione di 3 preparazione che uniti hanno composto il piatto qui sopra.

~~~~ Nederlands

Gistermiddag nam ik deel aan een Surinaamse kookles georganiseerd door het Cascoland netwerk in Amsterdam. Deze organisatie bestaat uit kunstenaars, architecten, ontwerpers en performers die een duurzame ecologische en sociale samenleving willen ontwikkelen met interdisciplinaire interventies in de openbare ruimte.
Josta, een van oorsprong Surinaamse kok, leerde een kleine groep belangstellenden via Zoom over typische recepten uit haar geboorteland. De ingrediënten voor de les waren geschonken door enkele verkopers van de Plein '40-'45 markt in Nieuw West en stonden in een zak klaar om opgehaald te worden in het kas-laboratorium van Cascoland.

Tussen een praatje en een technisch heuveltje door, hebben Josta en Anna van Cascoland ons begeleid naar de realisatie van 3 bereidingen die samen het bovenstaande gerecht hebben samengesteld.

Nella busta c'erano patate, pomodori, due fagottini di impasto morbido, una candela fatta con il grasso di fritttura riciclato, un barattolino di verdure in agrodolce preparato da Josta, carote, fagiolini corallo, una bustina di curry e grani di pepe garofanato, un cubetto di dado, peperoni verdi, una cipollina, due uova (sode!).

~~~~ Nederlands

In de tas zaten aardappelen, tomaten, twee bundels zacht deeg, een kaars gemaakt van gerecycled frituurvet, een klein potje zoetzure groenten bereid door Josta, wortelen, koraalsperziebonen, een zakje kerrie- en kruidnagelpepernoten, een bouillonblokje, groene paprika's, een lente-ui, twee  (hardgekookte!) eieren.

Da parte nostra dovevamo aggiungere olio, cipolla, aglio e vari utensili.

We mochten olijfolie, ui, knoflook en diverse kookspullen zelf regelen.

L'antropologa Mara Lin Visser introduce la lezione. La mia postazione Zoom accanto al fornello.

De antropologe Mara Lin Visser introduceert de les. Mijn Zoom naast het fornuis.

Iniziamo con la preparazione del curry di patate e uova sode.

Si pelano e si fanno bollire le patate in abbondante acqua salata. 

Intanto si fa soffriggere piano mezza cipolla affettata finemente e mezzo spicchio d'aglio, anche lui ben piccino. Quando la cipolla è tenera, si aggiunge 1 cucchiaio di curry (il contenuto della bustina). La dose è 1 cucchiaio per 2 persone (o 2 patate grandine). Si fa rosolare bene il curry con la cipolla e l'aglio.

Si lavano e tagliano a tocchetti i pomodori e si aggiungono al curry. Insaporire sbriciolando mezzo dado. Quando i pomodori sono ben sfatti, si preleva una tazza di acqua delle patate e si aggiunge al curry, che si fa cuocere bene: viene una specie di salsina.

Quando le patate sono cotte, si scolano (conservando la loro acqua di cottura) e si aggiungono alla salsa al curry insieme alle uova sode e alla fine una spolverata di cipollina tagliata sottile. 

Se la salsa risulta troppo spessa, si aggiunge l'acqua delle patate. Questo piatto si può preparare in anticipo e poi riscaldare piano piano aggiungendo l'acqua delle patate.

~~~~ Nederlands

Laten we beginnen met de bereiding van de aardappel en gekookte ei curry.

Schil de aardappelen en kook ze in ruim gezouten water. 

Fruit ondertussen zachtjes aan een halve fijngesnipperd ui en een half teentje knoflook, ook heel klein gesnipperd. Voeg, wanneer de ui zacht is, 1 eetlepel kerrie (de inhoud van het zakje) toe. De dosis is 1 eetlepel voor 2 personen (of 2 grote aardappelen). Bakt de curry goed aan met de ui en de knoflook.

Was en hak de tomaten en voeg ze toe aan de curry. Breng op smaak door de helft van het bouillonblokje te verkruimelen. Wanneer de tomaten goed zacht zijn geworden, doe een kopje kookwater van de aardappelen en voegt dit bij de kerrie, zodat je een soort saus verkrijgt.

Als de aardappelen gaar zijn, giet ze af (maar bewaar hun kookwater) en doet ze bij de kerriesaus, samen met de gekookte eieren en aan het eind de dungesneden lente-ui. 

Als de saus te dik is, voeg dan het water van de aardappelen toe. Dit gerecht kan goed van tevoren worden bereid en dan langzaam worden opgewarmd door het aardappelwater toe te voegen.

   

 

Passiamo al secondo piatto della serata, verdure saltate.
In un'altra padella si fa soffriggere il resto della cipolla e dell'aglio, poi si aggiungono le carote a pezzetti con un po' di acqua (delle patate!) e si fanno diventar tenere. Poi si aggiungono i peperoni tagliati a pezzetti e alla fine i fagiolini corallo. Il tutto si insaporisce con la seconda metà del dado sbriciolato. Attenzione a non far cuocere troppo i fagiolini: diventano grigi abbastanza velocemente.

Josta ha detto che i fagiolini devono essere non solo spuntati ma anche privati del filo. Lei lo fa rasando con un coltellino affilato i lati, io ho usato il pelapatate.

~~~~ Nederlands

Laten we overgaan tot het tweede gerecht van de avond, gesauteerde groenten.

In een andere pan fruit de rest van de ui en de knoflook, dan voeg de in kleine stukjes gehakte wortelen toe met een beetje water (van de aardappelen!) en laat ze zacht worden. Voeg dan de in blokjes gesneden paprika's toe en tenslotte de sperziebonen. Breng op smaak met de tweede helft van het verkruimelde bouillonblokje. Pas op dat de sperziebonen niet te gaar worden - ze worden vrij snel grijs.

Josta zei dat de sperziebonen niet alleen moesten worden gepunt, maar ook ontdaan van hun draden. Zij deet dit door de zijkanten af te schaven met een scherp mes, ik gebruikte een aardappelschilmesje.

Terzo piatto: il roti.

La parola indiana roti viene dal Sanscrito roṭikā che significa appunto pane. Nell’accezione più comune, quella indiana, il roti è un pane piatto fatto cuocere su una lastra bollente. È un parente stretto della piadina nostrana e, come la piadina, viene spesso arrotolato intorno ad un ripieno. Il roti lo si trova sparso in tutto il mondo, dove sono emigrati gli indiani è emigrato anche il roti, proprio come gli italiani e la pizza, quindi non solo in Europa ma anche ai Caraibi e in sud America.

Josta, che è celiaca, ha preparato l'impasto del roti usando farina di riso. Al suo interno, un misto di piselli gialli spezzati e semi di cumino. Purtroppo l'organizzazione si è dimenticata di inserire il foglio con le ricette all'interno della borsa con gli ingredienti, quindi non so come l'ha fatto.

So solo che ci ha detto di infarinare (con farina di riso - io ho usato farina di mais fioretto che mi stava più a portata di mano) la pallina, stenderla tra due fogli di carta forno (io ho riciclato la pellicola in cui era avvolta) e poi metterla in padella unta di olio. Ma mentre cercavo di non far uscire il ripieno e al contempo guardara come preparavano la padella, mi sa che ho messo troppo olio e fritto quella che doveva diventare una piadina morbida e umidina.

~~~~ Nederlands

Derde gerecht: roti.

Het Indiase woord roti komt van het Sanskriet woord roṭikā, dat brood betekent. In de meest gangbare betekenis, de Indiase, is roti een plat brood dat op een hete plaat wordt gebakken. Het is een nauwe verwant van onze Italiaanse piadina en wordt, net als piadina, vaak om een vulling gerold. Roti is over de hele wereld te vinden: waar Indiërs zijn geëmigreerd, is roti ook geëmigreerd, net als Italianen en pizza, dus niet alleen in Europa maar ook in het Caribisch gebied en Zuid-Amerika.

Josta, die coeliakie heeft, maakte het deeg voor de roti met rijstmeel. Binnenin, een mengsel van gele spliterwten en komijnzaad. Helaas vergat de organisatie het receptenblad in de zak met ingrediënten te doen, dus ik weet niet hoe ze het gedaan heeft.

Het enige dat ik weet is dat ze ons opdroeg de plakkerige bal te bestuiven met rijstmeel (ik gebruikte zeer fijne maïsmeel omdat het voorin in mijn kast lag), uit te rollen tussen twee vellen bakpapier (ik hergebruikte de plastic folie waarin hij gewikkeld was) en hem dan in de met olie ingevette pan te leggen. Maar terwijl ik probeerde de vulling er niet uit te laten komen en tegelijkertijd keek hoe ze de pan klaarmaakten, denk ik dat ik er te veel olie in heb gedaan en dat wat een zachte en vochtige rotivel had moeten worden, heb krokant aangebakken.

 

Pronti un po' di roti, Josha ha impiattato in questo modo: sul fondo tre roti, su ognuno un uovo sodo, alcuni pezzi di patate e abbondante salsa al curry. Al centro ha messo le verdure saltate. Le verdurine in agrodolce (davvero necessarie per bilanciare questo piatto) l'ha servite a parte.

~~~~ Nederlands

Toen enkele roti klaar waren, diende Josha het gerecht op deze manier op: op de bodem drie roti, op elke roti een hardgekookt ei, enkele stukjes aardappel en veel kerriesaus. In het midden legde zij de gesauteerde groenten. Ze serveerde de zoetzure groenten (echt nodig om dit gerecht in evenwicht te houden) in een apart kommetje.

 

E questo è il mio piatto, con i complimenti per il bel verde delle verdure:

En dit is mijn bord, met de complimenten dat ik de groenten mooi groen heb weten te houden:

Note di Marina:

Josta non ha usato sale ma per me era troppo insipido, quindi ho salato tutto: il soffritto di cipolle, l'acqua delle patate, il curry, i fagiolini, insomma, il salabile.
Per lei il sapore tipico surinamese del piatto veniva dato dal dado, che ho usato un po' di controvoglia (non uso mai il dado): non ho però trovato un sapore speciale.

In questa versione di curry devo provare a cuocerci il pollo prima di aggiungere le patate.

Un po' di salsa di peperoncino Madam Jannet ci sta proprio bene.

~~~~ Nederlands

Marina's aantekeningen:

Josta gebruikte geen zout, maar voor mij was het te flauw, dus heb ik alles gezouten: de gesauteerde uien, het aardappelwater, de kerrie, de sperziebonen, kortom, alles wat gezouten kon worden.

Volgens haar werd de typische Surinaamse smaak gegeven door het bouillonblokje, dat ik een beetje onwillig (ik gebruik nooit bouillonblokjes) heb gebruikt: ik vond het echter geen bijzondere smaak hebben of toevoegen.

In deze versie van curry moet ik proberen de kip erin te garen voor ik de aardappelen erbij doe.

Een beetje Madam Jannet chilisaus gaat hierbij perfect.

Venditori - la matiné

Le scarpe di Shon

La matiné è andata ancora meglio della prima.
Probabilmente la 50° replica potrebbe essere fatta con il pilota automatico, ma non la matiné. Ma è andata in ogni caso benissimo.
Neanche una sbavatura tecnica, grazie a quel geniaccio di Berend Dijk (il famoso Capo di Mammamsterdam) e a quel folle creativo che ancora non so come si chiama in realtà, ma che se lo chiami @lbert Figurt si gira e ti sorride. E grazie mille pure a Barbara Pollini, in arte Polly, che non solo è la nostra designer preferita, ma ha anche creato il cosiddetto catafalco, un mostro ligneo che si trasforma in scrivania, automobile o letto a seconda di come veniva girato.

Se alla prima abbiamo avuto il tutto esaurito con 85 sedie occupate, alla matiné si sono presentate ben 56 persone, delle quali un nutrito gruppetto dall'Aia.
E pensare che in contemporanea c'era il mercatino di Slow Food di cui avevo scritto un paio di giorni fa, e che proprio domenica è entrata in vigore l'ora legale, per cui qualcuno non ha rimesso l'orologio ed è arrivato a teatro trovando le porte chiuse.
La stanchezza fisica ha comunque colpito tutti nel momento in cui ho finito di presentare al pubblico uno per uno gli attori e i creativi a rappresentazione terminata.
Sbaraccare baracca e burattini non è l'occupazione preferita di nessuno, qualcuno si è addirittura defilato, altri sono andati alla ricerca (infruttuosa) di un mezzo per riportare il catafalco in sede, altri ancora hanno tentato un pisolino appesi al catafalco.
Io ad un certo punto mi sono stufata di aspettare e sono andata da un tizio con un furgone posteggiato proprio dirimpetto al teatro, se ci voleva trasportare il catafalco alla sede in cambio di un piccolo compenso.
E nel giro di un'ora era tutto sbaraccato, trasportato in sede (dove poi oggi quel poveraccio del presidente si sarà fatto un c... come una casa a rendere il tutto presentabile ai corsisti di stasera) e ci siamo andati a fare una pizzetta da Pizza Taxi, che avevamo fame e freddo che la metà bastava.
E lì racconti e aneddoti si sono scatenati.
Il resto alla prossima puntata.

Venditori - la prima

Le scarpe di Cozza

Ieri sera tutto esaurito.
Il teatro ha dovuto aggiungere una fila di sedie extra sul palcoscenico, scombinando così tutto il piano luci, ma vabbeh, mica si può dire di no alla gente, vero?
Nessuno si è reso conto della sostituzione del protagonista: il fatto che Dimitri leggesse non è sembrato strano e a parte un errorino tecnico noioso proprio verso la fine, è tutto è filato liscio (miracolo!!!!).
Ma le note del pubblico me le riservo per un prossimo post, perché oggi pomeriggio c'è la matiné (alle 14.30) e quindi posso raccogliere altre impressioni esterne.
Comunque, il primo atto è andato come un treno, con addirittura 5 minuti di fine anticipata rispetto ai tempi che avevo ripreso durante la generale, mentre il secondo atto, dopo la splendida prima scena con la frusta (la storia ve la racconto domani, per non guastare il piacere a chi viene oggi pomeriggio), ha assunto ritmi più lenti, come se l'adrenalina a 3000 di prima della pausa fosse scesa a livelli normali.
Ora vado, ci vediamo in teatro.

Torta morbida con i cranberries

Comincio a mettere le ricette di quello che ho cucinato per gli Astarotti lo scorso weekend, durante la produzione di Venditori.

Torta morbida con i cranberries

Per una forma di 24 cm di diametro (e almeno 6 cm di altezza):
6 chiare
150 g zucchero
6 tuorli
150 g zucchero
125 ml acqua fredda
375 g farina 00
una bustina di lievito per torte
125 ml olio neutro
un paio di cucchiaiate di cranberries oppure di uvette a piacere

Si sbattono le chiare con lo zucchero fino a quando diventano ben ferme. Ci vuole un po' di tempo e pazienza.
Poi si sbattono tuorli e zucchero finquando sono bianchi e gonfi, poi si aggiunge l'olio e l'acqua fino ad ottenere una schiuma. Delicatamente, a poco a poco, si incorpora la farina setacciata con il lievito.
Finalmente si incorporano delicatamente le chiare montate.
Si fodera la teglia con la carta forno e si versa l'impasto. Le cranberries si spargono delicatamente sulla superficie della torta, tanto poi scendono da sole. Spolverare con una cucchiaiata di zucchero.
Cuocere in forno moderato a 160° per 10 minuti, poi alzare a 170-180° fino a cottura completa (prova stecchino). Non si formano né vulcani né crateri, perché la lievitazione avviene lentamente e non è accelerata dal troppo calore.
Una volta cotta, far freddare bene prima di tagliare.

Per gli Astarotti ho fatto una dose e mezza (cioè 8 uova grandi misura XL e 500 gr di farina) e ho usato una teglia rettangolare da 24x32. Ne ho ricavato 24 porzioni, che ho avvolto nella pellicola trasparente, modello merendina.

Venditori - il Vendifavole

VENDIFAVOLE

Io non ho piu lacrime
Sangue da versar
L’occhio del ciclone ho fatto nero
a pugni
Ero un vendifavole
Ingannavo solo me
Oggi tratto male ogni paura
Mi prendo in cura e
Solo con me
Riesco a star bene
Cento mille anni luce via da qui
Muri che si spostano
Mi rispondono
Stiamo organizzando
il fine settimana
Eccoti puttana
A cosa serve la tv
Ora che di soldi non ne ho più
Cosa mi offri
E non mi va giù
La vita come dite
Tutta merda ingoiata a rate

Testo e musica: Dimitri Niccolai (TENEDLE)

Ecco, questo è lo splendido valzer che ha chiuso lo spettacolo e che abbiamo ballato e cantato tutti insieme.
Eccezionale, bravissimo Dimitri!

Zachte cranberriescake

Ik begin de recepten te publiceren van wat ik voor de Astarotti afgelopen weekend heb gemaakt, tijdens de productie van Venditori.

Zachte cranberriescake

Voor een bakblik met een doorsnee van 24 cm en 6 cm hoge rand:
6 eiwitten
150 g suiker
6 eidooiers
150 g suiker
125 ml koud water
375 g tarwebloem
1 zakje bakpoeder
125 ml neutraal smakende olie (ik heb rijstolie gebruikt)
een paar eetlepels cranberries of sultana's naar smaak

Klopt de eiwitten met de suiker totdat ze pieken hebben en als je de kom omkeert vallen ze niet om. Daar heb je best wat geduld voor nodig.
Klop de dooiers met de suiker totdat ze wit en schuimig zijn, voeg dan de olie en het water in een straaltje toe totdat je een dun beslag hebt. Rustig aan, lepel bij lepel, doe de met de bakpoeder gezeefde bloem erbij. Niet meer kloppen.
Aan het einde worden de geklopte eiwitten heel voorzichtig toegevoegd.
Bekleed je bakblik met ovenpapier en giet het beslag erin. De cranberries of sultana's worden op de oppervlakte gestrooid, ze zakken vanzelf. Besprenkel de oppervlakte van de cake met een eetlepel suiker.
Bak in de oven op 160° tijdens 10 minuten, verhoog dan de temperatuur tot 170-180° totdat de cake klaar is (een houten prikker moet droog uit de cake komen). Er komen geen vulkanen of kraters op de oppervlakte van de cake, want de cake rijst langzaam.
Laat de cake goed afkoelen voordat je het aansnijdt.

Voor de Astarotti heb ik anderhalf dosis gemaakt (dwz 8 eieren maat XL en 500 gr bloem) en heb een rechthoekig blik gebruikt met de afmetingen 24x32 cm. Daar heb ik 24 porties van kunnen snijden, dat ik in plastic folie heb gewikkeld voor hun twaalfuurtje.