New Food Fair 2012 - seconda puntata New Food Fair 2012 - tweede aflevering

Continuo con il mio reportage. La prima puntata si trova qui.
Ik ga door met mijn reportage. De eerste aflevering is hier.

Ad un certo punto c'erano diverse persone sedute sul marciapiede a gustarsi polpette...
Op een bepaalde punt zaten er diverse mensen op de stoep die zich (gehakt)balletjes lieten smaken...

Biscotti e confetti abruzzesi?
Koekjes en bruidsuikers uit Abruzzo?

Ah, risolto l'arcano! Giancarlo Acciavatti, il simpatico proprietario di una gastronomia di successo, Mondo Mediterraneo,
che da poco ha aperto un locale sulla diga. E scrittore anche di un libro di ricette abruzzesi.
Ah, misterie opgelost! Giancaro Acciavatti, de sympathieke eigenaar van succesvolle cateringsbedrijf Mondo Mediterraneo,
die sinds kort een zaak geopend heeft op de dijk. En hij heeft ook een Abruzzees receptenboek geschreven.

I proprietari di Bistrot Neuf vengono fotografati da 2 fotografi in contemporanea...
Niente male le loro ostrichette!
De eigenare van Bistrot Neuf worden door 2 fotografen tegelijk gefotografeerd...
Lekkere oestertjes!

I pasteis de nata di Casa Bocage, una gastronomia portoghese
De krokante roomtaartjes van Casa Bocage, een Portugese delicatessenwinkel

La vetrina di Casa Bocage
De etalage van Casa Bocage

Pasteis assortiti
Diverse hartige pasteitjes

E questa, calda calda, è finita nella mia bocca
Dit pasteitje is nog warm in mijn mond terechtgekomen

Veri chorizos spagnoli
Echte Spaanse chorizos

La signorina di Hollandaluz impegnatissima a grigliarli...
De dame van Hollandaluz, Spaanse delicatessenwinkel, is aandachtig bezig de worstjes vakkundig te grillen

L'interno della gastronomia spagnola Hollandaluz
Binnen bij  Hollandaluz, Spaanse delicatessenwinkel

E qui siamo in Italia con panini alla porchetta e tutta una serie di bei prodotti
En hier zijn we in Italië met broodjes geroosterd varkensvlees en een hele collectie mooie producten

La decorazione con i rami di luppolo e le scamorze affumicate
Decoratie met takken hop en gerookte kneedkaasjes

Il celebre ristorante italiano Toscanini vendeva piadina preparata lì per lì con prosciutto e stracchino (e una montagna di rughetta)
Het beroemde Italiaanse restaurant Toscanini verkocht versgebakken piadina met prosciutto en stracchinokaas (en een hoop rucola erop)

Aperol ha iniziato la conquista del mercato olandese, lo spritz sta cominciando a sostituire il prosecco come aperitivo nei ristoranti e nei bar belli.
Aperol is de verovering van de Nederlandse markt begonnen, de spritz begint de prosecco als aperitief te vervangen in restaurants en betere bars.

Forno-bbq: la loro salsiccia al finocchio era proprio buona, ho dovuto però intervenire per evitare la spruzzata di senape... (barbari!)
Oven-bbq: hun venkelworst was erg lekker, en ik kon op het nippertje een scheut mosterd vermijden (barbaren!)

Omaggio a Benigni (Down by Law)
Hommage aan Benigni (Down by Law)

Ostricheta quanto te ce vo'!
L'omino dal faccino da Dartagnan non era molto pratico...
Mijn oestertje, wat duur het!
Het mannetje met het Dartagnan gezicht was niet erg handig...

Pizza. Non l'ho assaggiatama andrò in un'altra occasione a farlo, l'aria pareva buona
Niet geproefd, ben wel van plan een volgende keer, zag heerlijk uit

Paella olandese (!) finita...
Nederlandse (!) paella... op!

Questo risotto ai funghi spariva alla velocità della luce...
Deze risotto met paddenstoelen ging als zoete broodjes weg

Continua...
Het wordt vervolgd...

Quiche al cavolfiore con le noci Hartige taart met bloemkool en walnoten

 

Ora che sta per arrivare l'autunno, ho di nuovo una scusa per cucinare con le noci.

Sì, vabbeh, mi piace tutta la frutta secca, ma le noci... che mi pizzicano e tagliano la lingua mi stanno particolarmente simpatiche. Sarò masochista?

 

Come tutte le torte salate, anche questa nasce come riciclo di avanzi di frigorifero: un po' di cavolfiore lessato, una mozzarella di pseudobufala troppo morbida per essere tagliata a fette su un pomodoro. E un etto di prosciutto cotto dimenticato da troppi giorni.

 

Quiche al cavolfiore con le noci

per la brisée:
250 gr farina
120 gr burro morbido
1 cucchiaio di parmigiano grattugiato
1-2 cucchiai acqua fredda
2 manciate di noci sgusciate e tritate grossolanamente

per il ripieno:
200 gr di cavolfiore lessato
100 gr prosciutto cotto
200 gr mozzarella o fiordilatte
2 uova
1/4 bicchiere di latte
sale, pepe
Impastare velocemente la farina con il parmigiano, il burro, le noci e sufficiente acqua fredda da ottenere una pasta consistente. Mettere in frigo avvolta nella plastica.
Stendere la brisée in una teglia imburrata (guardare eventualmente il mio sistema per stendere la frolla senza problemi), ricoprirla di fettine di prosciutto, disporci sopra le rosette di cavolfiore e livellarli. Frullare la mozzarella con le uova e il latte, salare e pepare e versarle sui cavolfiori. Infornare a 180° C per 40 min. circa.
Buona anche fredda.

Nota di Marina:
La brisée con le noci è spettacolare. Con quella avanzata dai ritagli ci ho fatto dei bastoncini tipo salatino con altri pezzetti di noci e una spolveratina di parmigiano sopra.

~~~~~~ Nederlands

Nu de herfst op komst is, heb ik weer een excuus om te koken met walnoten.
Ja, ok, ik hou van alle noten, maar de walnoten... ze zijn pittig en scherp en maken kleine wondjes in mijn tong maar ik vind ze bijzonder lekker. Ik zal een masochist zijn?

Net als alle hartige taarten, ook deze ontstond als recycling van restjes in de koelkast: een beetje gekookte bloemkool, een mozzarella van pseudobufala die te zacht is geworden om gesneden op een tomaat dienst te doen, en een ons ham die te veel dagen lag vergeten te wezen in de koelkast.

  

Hartige taart met bloemkool en walnoten

Voor het brisée deeg:
250 gr bloem
120 gr zachte boter
1 eetlepel geraspte Parmezaanse kaas
1-2 eetlepels koud water
2 handenvol walnoten en grof gehakt

Voor de vulling:
200 gram gekookte bloemkool
100 g gekookte ham
200 gr mozzarella of mozzarella
2 eieren
1/4 kop melk
zout en peper

Kneed de bloem kort met de Parmezaanse kaas, boter, noten en genoeg koud water om een ​​deeg te verkrijgen. Zet het in de koelkast verpakt in plastic folie om op te stijven.
Rol het deeg in een beboterde taartvorm (kijk naar mijn systeem om het deeg zonder problemen uit te rollen), bedek de bodem met plakjes ham, schik erop de rozetten bloemkool zodat ze mooi gelijkmatig zijn. Pureer de mozzarella met eieren en melk, breng op smaak met zout en peper en giet het mengsel over de bloemkool. Bak de taart op 180° C gedurende ca. 40 minuten.
Ook koud is het lekke.

Opmerking van Marina:
Het briséedeeg met walnoten is spectaculair. Met de overgebleven stukjes deeg heb ik hartige koekjs gemaakt met nog een stukje walnoot erop en een snufje Parmezaanse kaas.

New Food Fair 2012 - prima puntata New Food Fair 2012 - eerste aflevering

L'Haarlemmerdijk (la diga di Haarlem) inizia dalle chiuse sul Singel vicino alla stazione, e dopo le chiuse sul Prinsengracht
 diventa Haarlemmerstraat (lì dove fa la curva).
De Haarlemmerdijk begint bij de sluizen op de Singel aan de kant van Centraal Station en na de sluizen op de
 Prinsengracht wordt het Haarlemmerstraat (daar waar je de bocht ziet)

Anche quest'anno è tornato qui ad Amsterdam l'appuntamento sulla Haarlemmerstraat e Haarlemmerdijk con i prodotti culinari (e non) particolari (e non) offerti dai negozianti della strada chiamato New Food Fair.

L'evento è alla sua quindicesima edizione e si svolge il primo sabato di settembre.
Quest'anno, grazie alla magnifica congiunzione astrale che ha permesso al sole di splendere e a me di avere tempo (e di essermi ricordata la macchina fotografica...), vi posso finalmente tediare con una valanga di foto di ciò che mi ha colpito.
Comincio con immagini sparse della strada, tanto per farvi assaggiare l'atmosfera.

~ ~ ~ ~

Ook dit jaar was er weer de afspraak op de Haarlemmerstraat en Haarlemmerdijk voor de New Food Fair, met het aanbod van meestal culinaire producten door de winkeliers van de straat.

Het event beleefde dit jaar zijn 15nde editie en vond plaats op de eerste zaterdag van september.

Dit jaar, dankzij een ongeevenaarde samenloop van omstandigheden (de zon scheen, ik had tijd en was mijn fototoestel niet thuisvergeten) kan ik een reeks foto's laten zien van wat ik leuk of bijzonder vond.

Ik begin met foto's van de straat, om het atmosfeer te laten proeven.

Anche i piccoli mostri devono essere intrattenuti...
Ook de kleine monsters moeten bezig gehouden worden...

Soprattutto sulla diga ci sono diversi negozietti come questi.
Vooral op de dijk zijn er best veel van dit soort winkeltjes.

L'immancabile organetto scassatimpani....
De onvermijdelijke orgel die je oren stuk maakt

Lungo la strada ci sono diversi "reperti" marinari, a mo' di mobilio stradale
Langs de straat staan er diversen  zeeparafernalia als straatmeubilair

Ecco, questa signora è proprio un esemplare di abitante di questa zona, che si trova al limite del quartiere dello Jordaan,
 una volta un quartiere molto popolare, ora diventato il Quartier Latin (con prezzi di conseguenza).
Deze dame ziet eruit als een typische bewoonster van het Jordaan, ooit een volkswijk, nu een yuppenwijk (met prijzen naar niveau)

Sui marciapiedi e a tutti gli angoli della strada si poteva mangiare qualcosa.
Op de stoep en op alle hoeken kon men een hapje eten.

L'ideatore ed organizzatore di questo evento, Caulils, un negozio di specialità varie, serviva mezza aragosta bollita.
De bedenker en organisator van dit event, delicatessenzaak Caulils, serveerde een halve gekookte kreeft.

Continua...
Het wordt vervolgd...

Pizzette di melanzane - Auberginespizzaatjes

L'idea è di quel vulcano di idee di Alex di Foto e Fornelli, venuta fuori credo durante una ciattata su FB un bel po' di tempo fa.
Si tagliano le melanzane a fette spesse almeno 5 mm, si spennellano d'olio e si mettono in forno a 180° C per una mezz'ora (o anche meno, dipende dalle melanzane e dal forno) finquando le melanzane sono belle morbide.
Si girano, si condiscono con abbondante sugo di pomodoro bello caldo, mozzarella o provola a piacere, grattugiatina di parmigiano pure e di nuovo in forno a gratinare per 10 minuti.
Buone anche fredde.

~~~~~~~ Nederlands

Het idee is van de vulcanische Alex van Foto e Fornelli, en is een tijdje geleden ontstaan geloof ik tijdens een chatsessie op FB.
Snij de aubergines in plakjes van circa 5 mm, kwast ze in met olijfolie en zet ze op de bakplaat in de oven op 180° C voor een half uurtje (of ook minder, het hangt van de aubergines af en van de oven) totdat ze zacht zijn.
Keer ze om, doe op elk plakje een royale lepel hete tomatensaus op, mozzarella of provola naar smaak, wat gerasp parmigiano mag ook erbij, en weer in de oven te gratineren voor 10 minuten. Lekker ook op kamertemperatuur.

Involtini di pesce spada alla siciliana con la mollica Zwardvis rolletjes op z'n Siciliaans met kruidige broodkruimels

Questa deliziosa ricetta è perfetta anche con filetti sottili di qualsiasi altro tipo di pesce.
È la classica ricetta con la quale si va a occhio e quello che avanza si ricicla in qualche modo. Le dosi sono indicativamente per 4 persone.

Involtini di pesce spada

4 o 8 fettine sottili di pesce spada, a seconda della grandezza e della fame
4 o 8 cucchiai di pangrattato, a seconda della quantità di fettine
2 spicchi d'aglio
qualche rametto di prezzemolo
1 cucchiaio abbondante di uvetta passa
1 cucchiaio abbondante di pinoli (in mancanza anche le mandorle tritate vanno bene)
1 cucchiaio raso di zucchero
2 cucchiaiate di pecorino grattugiato
una grattatina di buccia di limone
olio di oliva extravergine
sale
pepe

Battere ben sottili le fettine di pesce spada.
Mettere a mollo l'uvetta in acqa calda.
Tritare il prezzemolo e l'aglio separatamente, grattugiare il limone.
Riscaldare un giro d'olio in una padella, metterci il pangrattato e l'aglio e far tostare girando sempre. Aggiungere il sale, un giro di pepe e lo zucchero, poi i pinoli e l'uvetta ben strizzata. Quando il pane diventa dorato e croccante, togliere dal fuoco. Far freddare un po' e aggiungere il prezzemolo, il pecorino e la buccia di limone.
Stendere le fettine di pesce sul tagliere e suddividere il pane aromatizzato. Arrotolare gli involtini e fermarli con uno stecchino. Disporli in una teglia foderata da carta da forno e cuocere per 12-15 minuti a 180° C spolverizzati del pangrattato eventualmente rimasto e irrorati da un filo d'olio.

~~~~~~ Nederlands

Dit heerlijk recept is perfect ook voor dunne filetjes van andere soorten vis.
Het is een typisch recept waar de ingrediënten niet om de 10 gram het resultaat uitmaken: feel free de beschikbaarheid van de ingrediënten en je eigen smaak te volgen. Het is voor circa 4 personen.

Zwardvisrolletjes

4 of 8 dunne plakjes zwardvis, afhankelijk van de grootte ervan en de trek van je tafelgenoten
4 o 8 eetlpels paneermeel, afhankelijk van de hoeveelheid plakjes zwardvis
2 tenen knoflook
wat takjes platte peterselie
1 volle eetlepel rozijnen
1 volle eetlepels pijnboompitten (of gehakte amandelene)
1 afgestreken eetlepel suiker
2 volle eetlepels geraspte schapenkaas pecorino
de geraspte schil van een halve citroen (of een hele lime)
olijfolie extravergine
peper
zout

Sla de plakjes zwardvis mooi dun.
Week de rozijnen in heet water.
Hak de peterselie en de knofloop, apart, en rasp de citroen.
Verwarm een beetje olie in een koekenpan, strooi er het paneermeel en de knoflook in en rooster het brood op laag vuur, steeds roerend. Voeg een snufje zout, wat peper, de suiker, de pijnboompitten en de goed uitgeknepen en afgedroogde rozijnen toe. Zodra het paneermeel goudbruin en krokant is geworden, haal uit het vuur, laat het wat afkoelen en doe de peterselie, de geraspte pecorino en de citroenschil.
Leg de plakjes vis op een werkvlak en verdeel het gearomatiseerde brood erover. Rol de plakjes op en maak ze vast met een prikkertje. Leg ze op een met bakpapier beklede bakplaat en schuif deze in de oven op voor 12-15 minuten op 180° C besprenkeld met het eventueel overgebleven paneermeel en wat olijfolie.

Torrette di melanzane - La parmigiana destrutturata Auberginestorentjes - Een andere kijk op de traditionele parmigiana

Non è proprio una ricetta ma un'idea su come evitarsi un po' di lavoro e di caldo.

La parmigiana di melanzane è un piatto che mi piace molto ma che odio fare perché alla fine diventa sempre una zuppa di melanzane, umida e molliccia. Colpa delle melanzane ovvio, che comunque le si faccia (prima sottosale, ben strizzate ed asciugate e poi fritte o grigliate), quando le rimetto al forno poi tirano fuori tanta di quell'acqua che io mi chiedo se c'è un demonietto nel forno che ce la versa dentro...

Così ho provato a cuocere le melanzane appena appena spennellate d'olio nella padella a secco, e poi invece di metterle per il lungo nella pirofila, l'ho impilate condendole con salsa di pomodoro e ricotta salata (niente mozzarella, è piena d'cqua). L'acquetta che hanno cacciato dopo la breve passata in forno (e la si vede nel fondo del piatto)è stata facilmente eliminata.

Buone!

Volendo, le si possono riscaldare in padella piano piano, con il coperchio, così ci si evita pure di accendere il forno.

~~~~~ Nederlands

Het is niet echt een recept maar een idee om wat minder werk te verzetten en minder hitte in de keuken te veroorzaken.

De parmigiana van auberigines vind ik heerlijk maar ik haat het te maken want het wordt altijd een auberginesoep, zompig en drassig. Het is de schuld van de aubergines, natuurlijk. Hoe ik ze maar voorbereid (eerst strooi ik de plakjes met zout en laat ze uitlekken, dan spoelen en goed uitwringen en afdrogen, dan bakken of grillen), als ze in de oven zitten toveren ze zoveel water dat ik me afvraag of misschien er een waterduiveltje zit in de oven dat water in mijn ovenschotel schenkt...

Ik heb geprobeerd de aubergines licht met olie in te smeren en dan bakken in een koekenpan zonder verdere toevogingen, en dan, in plaats van laagjes te maken in een ovenschaal, heb ik torntjes gemaakt met tomatensaus en geraspte harde ricotta als metselcement (geen mozzarella, die is te nat).

Het vocht dat uit de aubergines kwam na een korte ovenpassage (dat zie je op de bodem van het bord in de foto) heb ik makkelijk kunnen weghalen.

Lekker!

Als het echt heet weer wordt (iets wat ik betwijfel, in Nederland), zou je ze in de koekenpan kunnen opwarmen, met de deksel erop, dan hoef je de hitte van de oven niet door te staan.

Torta di mele a roselline Appeltaart met appelroosjes

Mi è venuta a trovare un'amica incinta che si sta cacciando in un'avventura senza pari: ristrutturare a partire da settembre una casa sui canali di Amsterdam e riuscire a traslocare prima di Natale e della nascita della bambina. Voleva vedere la mia cucina, avere le mie dritte e imparare dai miei 'errori'.

Così, una bella domenica pomeriggio ci siamo prese un tè insieme e fatto praticamente fuori questa ottima torta di mele che avevo visto un po' di tempo fa sul blog di una ragazza bulgara bravissima, Jolien. Qui di seguito la traduzione della sua ricetta (grazie a san Gugol, ovviamente!).

Torta di mele a roselline

Ingredienti
Per la pasta
125 g di burro morbido
70 zucchero a velo
1 uovo
1 bustina di zucchero vanigliato
1 cucchiaino buccia d'arancia grattugiata
100 g di mandorle tritate finemente
150 g di farina

Per la crema
400 ml di latte
100 ml di vino bianco
3 tuorli d'uovo
1 vaniglia
1 cucchiaino buccia d'arancia grattugiata
6 cucchiai di zucchero
4 cucchiai di farina

5-6 mele

Mescolare il burro con lo zucchero, la vaniglia e la scorza d'arancia. Aggiungere l'uovo e le mandorle e poi la farina fino ad ottenere un impasto morbido.
Stendete la pasta in una teglia da forno da 22/24 cm, coprire e mettere in frigorifero.
Preparare nel frattempo la crema pasticcera.
Mescolare la farina con lo zucchero, la vaniglia e la buccia d'arancia. Aggiungere i tuorli d'uovo e un po' di latte. Mescolate fino ad ottenere una pastella liscia. Versare il resto del latte e il vino. Far bollire la crema e lasciate raffreddare.
Con il pelaverdure fare nastri di mele senza rimuovere la buccia.
Versare la crema nella base di frolla, sistemare i nastri di mele arrotolati sulla crema e spennellare le rose leggermente con marmellata di albicocche tiepida.
Cuocere in forno preriscaldato a 180° C finquando la base è cotta e le mele diventano dorate. 
Aspettare che la torta si raffreddi completamente prima di servire. Buon appetito!

L'originale. Sul blog di Jolien ci sono le foto per capire meglio come fare le rose di mela
The real thing. Op Jolien's blog zijn er foto's om beter te begrijpen hoe je de appelroosjes maakt

Note di Marina:

Figuriamoci se io seguo in tutto e per tutto una ricetta!

Intanto ho sostituito lo zucchero a velo con quello normale ed eliminato la bustina di zucchero vanigliato, visto che conservo le stecche di vaniglia nel barattolo dello zucchero e lui si vaniglia da solo. Poi ho fatto la crema pasticcera al microonde secondo la mia ricetta sempre perfetta usando il Marsala invece del vino bianco. E fin qui nessun problema.

I dolori sono arivati quando ho affrontato le mele, un frutto che non mi sta molto simpatico. Non ho capito che qualità di mele abbia usato Jolien, io ho usato delle Jonagold (che assomigliano parecchio a quelle della foto), che sono belle gialle e rosse sì ma anche piuttosto croccanti, e per quanto abbia cercato di tagliarle sottili, le strisce lunghe e pieghevoli non mi sono riuscite. Jolien non l'ha raccontata tutta, secondo me.... Le striscette di mela che fa vedere sono come le mie, ma quando andavo a piegarle, si spezzavano. Jolien, l'hai passate prima al microonde o in forno per ammorbidirle?

Comunque, l'aspetto è una mezza schifezza, però quant'era buona questa torta! Tra me e l'amica ne abbiamo fatta fuori mezza senza neanche accorgecene, insieme a litri di un ottimo tè cinese. Il Gatto ha però commentato: "Quando fai una torta di mele vera?"

~~~~~~ Nederlands

Ik heb een vriendin die zwanger is en ze is bezig zich in de problemen te werken: vanaf september gaat ze een grachtenpand hier in Amsterdam verbouwen en die verbouwing moet klaar zij voor de kerst en de geboorte van het kind. Zij wilde mijn nieuwe keuken zien, mijn tips krijgen en van mijn 'fouten' leren.

Zo op een mooie zondagmiddag hebben we zitten thee drinken en min of meer de helft van deze heerlijke appeltaart gegeten dat ik een tijd geleden gezien had op de blog van een getalenteerde Bulgaarse meisje, Jolien. Hier is de vertaling van haar recept (met dank aan de GoogleVertaler, natuurlijk).

Ingrediënten

Voor het deeg
125 g zachte boter
70 g poedersuiker
1 ei
1 zakje vanillesuiker
1 theelepel geraspte sinaasappelschil
100 g fijn gemalen amandelen
150 g bloem

Voor de banketbakkersroom

400 ml melk

100 ml witte wijn

3 eidooiers

1 zakje vanillesuiker

1 theelepel geraspte sinaasappelschil

6 eetlepels suiker

4 eetlepels bloem

5-6 appels

Meng de boter met de suiker, de vanille en de sinaasappelschil. Voeg het ei en de amandelbloem en kneed een zacht deeg met de bloem. Verdeel het deeg over een taartvorm met een doorsnee van 22/24 cm, bedek het en zet het in de koelkast. Maak de banketbakkersroom: meng de bloem met de suiker, de vanille en de sinaasappelschil. Voeg de eidooiers en een beetje melk en roer tot een gladde pasta. Giet de rest van de melk en de wijn erbij. Breng de room aan de kook (blijf roeren!) totdat het dik wordt en laat het vervolgens afkoelen.

Schil met een dunschiller linten van de ongeschilde appels.

Haal de taart uit de koelkast, schenk de afgekoelde banketbakkersroom erin, wikkel de reepjes appel als rozen en leg ze erop. Kwast de roosjes met warme abrikozenjam in.

Bak in de op 180° C voorverwarmde oven totdat de taart gaar is en de appels goudkleurig.
Laat de taart volledig afkoelen alvores te serveren. Buon appetito!

Noten van Marina:

Stel je voor dat ik een recept voor 100% volg!

Vanzelfsprekend heb ik de vanillesuiker vervangen door de normale suiker, want ik bewaar mijn vanillestokken in de suikerpot zodat hij vanzelf een vanillesmaak krijgt.

Ook heb ik de banketbakkersroom in de magnetron gemaakt volgens mijn recept dat altijd lukt, en Marsalawijn gebruikt in plaats van gewone witte wijn. Tot nu toe geen probleem.

Het drama begon bij de ​​appels, een vrucht die ik niet erg leuk vind. Ik begrijp niet wat voor soort appels Jolien heeft gebruikt, ik gebruikte Jonagold appels (die eruit zien als die op ha foto's), die zo mooi geel en rood zijn, maar ook heel krokant. Het is mij niet gelukt dunne lange repen te krijgen, alleen korte stukken. Jolien vertelt misschien alleen de halve waarheid, naar mijn mening .... De linten appels die ze laat zien zijn net als de mijne, maar toen ik ze probeerde om te buigen, gingen ze stuk. Jolien, heb je ze eerst in de magnetron of oven geblancheerd om het te verzachten?

Enfin, was het uiterlijk van deze taart niet erg mooi, de smaak was voortreffelijk! Mijn vriendin en ik aten we er de helft van zonder het te merken, samen met liters van uitstekende Chinese thee. Gatto heeft echter als commentaar gevraagd: "Wanneer ga je een echte appeltaart maken?"

Peperoni in agrodolce alla siciliana Zoetzure paprika's op z'n Siciliaans

Mi piacciono molto i peperoni e questa versione in agrodolce con i capperi è davvero una cosa splendida, ottima d'estate, accettabile anche nelle stagioni in cui i peperoni non sono di stagione.

Peperoni in agrodolce alla siciliana

2 kg peperoni rossi e/o gialli  (in ogni caso, no peperoni verdi)
500 gr di passata o 1 barattolo di pelati
6 cucchiai di aceto
3 cucchiai di zucchero
2 cucchiai di capperi sotto sale (no sott'aceto)
pizzicone d'origano
olio d'oliva extravergine
sale

Lavare i peperoni e tagliarli a pezzi.
Riscaldare l'olio in una padella e cuocere i peperoni a fuoco medio con un po' di sale e origano per una ventina di minuti, finquando sono belli morbidi.
Dissalare i capperi, strizzarli e aggiungerli ai peperoni.
Sciogliere lo zucchero con l'aceto per bene e versarlo sui peperoni insieme alla passata.
Far amalgamare bene tutti i sapori ed aggiungere a piacere altro aceto e origano.
Ottimi anche tiepidi.

Nota di Marina:
Noterete senz'altro le quantità da caserma: il fatto è che questi peperoni si mantengono bene in frigo anche una settimanella, e vale davvero la pena farne tanti.

~ ~ ~ ~ ~  Nederlands

Ik vind paprika's lekker en deze zoetzure versie met de kappertjes is fantastisch, heerlijk in de zomer, niet te versmaden in seizoenen als de paprika's niet van het seizoen zijn.
Zoetzure paprika’s op z'n Siciliaans

2 kg gele en/of rode paprika’s (in ieder geval, geen groene)
500 gr gezeefde tomatensaus of 1 blik gepelde tomaten
6 eetlepels wijnazijn
3 eetlepels suiker
2 eetlepels kappertjes op zout
snuf oregano
olijfolie extravergine
zout

Was de paprika’s, snijd ze doormidden en haal de zaden eruit. Snijd de paprika’s in repen van circa 1 cm breed.
Verwarm de olie in een koekenpan en bak de paprika’s aan met weinig zout en wat oregano. Laat ze  zacht worden in circa 15-20 minuten.
Ontzout de kappertjes in een kommetje water.
Los in een kopje de suiker en de azijn samen goed op.
Voeg de tomatensaus en het suiker-azijn mengsel aan de paprika’s. Doe de kappertjes erbij. Laat het gerecht goed op smaak komen en voeg eventueel nog meer azijn en oregano naar smaak.
Serveer het gerecht koud of lauwwarm.

Noot van Marina:
Je merkt dat de hoeveelheden voor een weeshuis zijn: het punt is dat deze paprika's goed in de koelkast blijven voor een weekje en daarom is het de moeite waard om er veel van te maken.

Spaghetti con il pesto pantesco Spaghetti met amandelenpesto uit Pantelleria

In vacanza mi piace mangiare quello che i conventi locali passano. E se mi piace e mi appassiona, mi faccio anche dare la ricetta.
Così è successo un po’ di tempo fa a Pantelleria, l’arida isola ‘figlia del vento’, dove passai una settimana a scoprire i segreti dei capperi dai bellissimi fiori e del duro lavoro necessario per portarli sulle nostre tavole. In un ristorantino sulla spiaggia mangiai un bel piatto di spaghetti con il pesto pantesco, simile, se non identico, al pesto trapanese, e me ne feci dare la ricetta.
Chiunque, in Italia o altro paese baciato dal sole, può fare la versione originale, ma qui in Olanda, dove i pomodori non hanno nessun sapore, sono dovuta ricorrere ad uno stratagemma: usare pomodori italiani pelati di ottima qualità, tagliati a metà per il lungo e messi a scolare per un’oretta. Poi fatti a pezzetti con le mani e uniti alle mandorle tritate, al basilico e all’aglio. Funziona. Meglio dei palloncini rossi gonfi d’acqua che qui chiamano ‘tomaten’...

Spaghetti al pesto pantesco

Per 2 persone

250 gr spaghetti
300 gr pomodori maturi e profumati (oppure 1 scatola di pelati)
2 spicchi d’aglio piccoli, possibilmente fresco
3 rametti di basilico
1 rametto di prezzemolo
50 gr mandorle con la pellicina marrone
50 gr pecorino (o ricotta salata)
2 cucchiai pangrattato
olio d’oliva extravergine
sale

Mettete un pentolino d’acqua a bollire.
Lavate i pomodori e incideteli a croce sulla parte di sotto con un coltello. Sbollentateli mezzo minuto, poi tirateli fuori con una schiumarola. Eliminate la buccia, tagliateli a metà, eliminate i semi e tagliateli infine in dadolata.
Macinate le mandorle grossolamente con un pochino di sale.
Frullate l’aglio, il basilico, un po’ d’olio e un pizzico di sale fino ad ottenere un pesto non necessariamente molto fine.
Unitelo insieme alle mandorle e alla metà del pecorino grattugiato ai pomodori.
Condite con olio e sale a piacere.
Lavate e tritate finemente il prezzemolo.
Scaldate un goccio d’olio in un padellino, aggiungete il pangrattato e fatelo tostare a fuoco basso finquando diventa bello dorato. Aggiungete il prezzemolo e un pizzico di sale alla fine.
Cuocete gli spaghetti al dente, scolateli tenendo da parte un po’ dell’acqua di cottura e conditeli con la salsa di pomodoro, mandorle e basilico. Se dovesse risultare troppo compatta, aggiungete un pochino dell’acqua bollente tenuta da parte.
Dividete gli spaghetti nelle fondine, versateci sopra la metà del pangrattato tostato e guarnite con il resto del pecorino rimasto.

~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ Nederlands 

Tijdens de vakantie wil ik alleen eten wat de plaatselijke potten schaffen. En als ik het lekker en opwindend vind, wil ik natuurlijk het recept hebben.
Zo is het een tijdje geleden gebeurd op Pantelleria, het droge eiland tussen Afrika en Sicilië dat genoemd wordt ‘de dochter van de wind’. Daar bracht ik een week door om de geheimen te ontdekken van de kappertjes met hun betoverende mooie bloemen (en het veel hard werk dat nodig is om ze op onze tafels te krijgen). In een strandrestaurantje at ik een heerlijk bord spaghetti met de plaatselijke pesto, die eigenlijk gelijk was aan de pesto zoals ze dat in Trapani maken, en ik kreeg het recept mee.
Iedereen, in Italië of in elk dan ook door de zon geliefde land, kan zich veroorloven de originele versie te maken. Maar hier in Nederland, waar de tomaten geen enkele smaak hebben, moest ik een trucje bedenken: ik heb Italiaanse gepelde tomaten van goede kwaliteit overlangs gesneden en een uurtje laten uitlekken. Daarna heb ik ze in stukje gescheurd en bij de gemalen amandelen, basilicum en knoflook toegevoegd. Het werkt. En het smaakt veeeel beter dan een saus met die rode ballonnetjes vol water die bekend staan als ‘Nederlandse tomaten’...

Spaghetti met amandelenpesto uit Pantelleria

Voor 2 personen

250 gr spaghetti
300 gr rijpe, geurige en smaakvolle tomaten (of 1 blik goede gepelde tomaten)
2 kleine knoflooktenen
3 grote basilicumtakjes
1 takje peterselie
50 gr amandelen (met vliesje)
50 gr pecorino (schapenkaas – of gedroogde, gezouten ricotta)
2 flinke eetlepels paneermeel
olijfolie extravergine
zout

Zet een pannetje water op het vuur.
Was de tomaten en snijd een kruisje aan de onderkant in. Leg ze een half minuut in het kokend water en haal ze eruit met een schuimspan. Trek de velletjes eraf, snijd de tomaten door het midden, haal de zaden eruit, snijd daarna het vruchtvlees in kleine blokjes.
Hak de amandelen grof met een beetje zout in de mixer.
Doe de tenen knoflook, de basilicumblaadjes en een beetje olijfolie in de mixer en maak er een dikke saus van. Voeg de helft van de pecorino toe.
Doe dit mengsel bij de amandelen en de tomaten en breng op smaak met olijfolie en zout.
Was de peterselie en hak de blaadjes fijn.
Verwarm een scheutje olijfolie in een koekenpannetje en bak het paneermeel op laag vuur totdat het goudbruin en krokant is geworden. Voeg de peterselie en een snufje zout toe.
Kook de spaghetti beetgaar in een ruime hoeveelheid gezouten water. Giet ze af maar bewaar een beetje kookvocht. Maak de spaghetti aan met de saus (als het te droog is, kun je het aanlengen met het bewaarde heet water), verdeel ze op de borden en garneer elke bord met een eetlepel paneermeel en een beetje geraspte pecorino.