lunedì 30 marzo 2020

Rana pescatrice al forno con hutspot de noantri
Zeeduivel uit de oven met hutspot in een modern jasje

Dal Kweker, mio grossista preferito di Amsterdam, mettono in vendita il venerdì il pesce incappato per sbaglio nelle reti a tre prezzi fissi: così c'è un tipo di pesce che costa € 3, un altro €7 ed un altro ancora € 10 al chilo. Mi sono abbonata alla loro newsletter e tutti i venerdì mattina sto lì ad aspettare con ansia le proposte. Di solito sono pesci che non prendo spesso, e poi devo sempre considerare se il Gatto lo gradisce (quindi mi tocca purtroppo sempre lasciar stare tutti i molluschi). Dall'una in poi si trovano le cassette piene di ghiaccio al reparto pescheria e il personale gentilissimo ti sceglie quello che vuoi e te lo pulisce.

Ma la scorsa settimana, il primo venerdì dopo il lock down, niente pesce del giorno.
E così ho preso due bei filetti di rana pescatrice (che non prendo mai perché non amo il pesce già pronto e sfilettato, il pesce mi deve guardare bello vispo in faccia se vuol venire con me a casa) che era davvero tanto tempo che non avevo più cucinato.
Due filetti, quasi un chilo.
Nella mia beata ignoranza, l'ho messi in una teglia da forno ben conditi con un misto di pepe, chiodi di garofano, cardamomo nero e verde, cannella e macis macinati e un bel trito di aglio fresco. Sale e olio a finire.

In forno a 180°C, dopo mezz'ora il centro dei filetti era ancora tiepidino. La fame avanzava, quindi ho tirato fuori la teglia, ho tagliato ogni filetto in quattro pezzi e ne ho rosolati la metà in olio e burro ben caldo. Davvero ottimi e soprattutto molto profumati.

Come contorno, ho saltato una cipolla, qualche carota e due patate piccole tagliate a pezzetti nel wok con poco olio e del timo fresco. Sono gli ingredienti dell'olandesissimo hutspot ma rivisti in versione moderna.

I quattro pezzi rimasti l'ho riscaldati il giorno dopo in un curry Panang tailandese. Ho sempre una bella scorta di bustine monodose di curry dalle varie parti del mondo, quelli della Mae Ploy sono i miei preferiti, a seguire Asian Home Gourmet, in quanto non contengono monoglutammato e altre schifezzuole.
Ho scaldato un po' di olio in una padella, ho aggiunto il curry e fatto rosolare, poi una bustina da 50 gr di santen (creamed coconut - latte di cocco concentrato, ma un bricchetto di quello liquido va bene, basta tarare poi i liquidi) e il sughetto del pesce. Fatto sciogliere piano piano il cocco, ho poi aggiunto un goccio d'acqua perché volevo più salsa e alla fine ho messo il pesce nel curry a scaldarsi piano piano. L'abbiamo mangiato con piacere accompagnato da un semplice pilaf e dei broccoli semplicemente lessati.

~~~~ Nederlands

Bij Kweker, mijn favoriete Amsterdamse groothandelaar, verkopen ze op vrijdag bijvangstvis tegen drie vaste prijzen: er is dus één soort vis die €3 kost, nog eentje voor €7 en nog een ander soort à €10 per kilo. Ik heb me geabonneerd op hun nieuwsbrief en elke vrijdagochtend wacht ik daar met spanning op. Meestal gaat het om vissen die ik niet vaak vanzelf zou kopen, en dan moet ik altijd overwegen of de Gatto het lekker vindt (dus helaas moet ik altijd alle weekdieren met rust laten). Vanaf één uur kun je de dozen vol met ijs vinden op de visafdeling en het vriendelijke personeel pakt wat je wilt en maakt het voor je schoon.
Maar vorige week, de eerste vrijdag na lock down, geen vis van de dag. Maar ik kocht voor de verandering twee mooie zeeduivelfilets: ten eerste koop ik nooit filets, ik wil graag de vis in de ogen kijken, en ten tweede had ik zeeduivel al een tijdje niet meer gegeten.
Twee filets, bijna een kilo.
In mijn zalige onwetendheid heb ik ze in een ovenschaal gelegd en goed gekruid met een mengsel van peper, kruidnagel, zwarte en groene kardemom, kaneel en gemalen foelie en mooi fijngehakte verse knoflook. Zout en olie om af te maken.



In de oven op 180°C was het midden van de filets na een half uur nog amper lauwwarm. We hadden toch trek, dus ik haalde de schaal eruit, sneed elke filet in vier stukken en bakte de helft ervan in olie en hete boter. Echt lekker en vooral erg geurig.
Als bijgerecht heb ik een ui, wat wortels en twee kleine aardappelen in stukken gesneden in de wok met een beetje olie en wat verse tijm gebakken. Een hutspot, maar in een modern jasje.

De volgende dag heb ik de overige vier stukken zeeduivelfilet verwarmd in een Thaise Panang curry. Ik heb altijd een goede voorraad zakjes curry uit verschillende delen van de wereld, die van Mae Ploy zijn mijn favoriet, gevolgd door Asian Home Gourmet, omdat ze geen monoglutamaat en andere onzin bevatten.
Ik heb wat olie in een koekenpan verwarmd, de curry toegevoegd en warm laten worden, dan een zakje santen van 50 gr (kokosnootcrème - geconcentreerde kokosmelk, maar een pakje vloeibare kokosmelk is prima) en de natuurlijke jus van de vis. Ik heb de santen langzaam laten smelten, daarna heb ik een halve glas water toegevoegd omdat ik meer saus wilde en uiteindelijk heb ik de vis in de curry gedaan om langzaam op te warmen. We hebben het met plezier gegeten samen met een eenvoudige pilaf en gekookte broccoli.


domenica 29 marzo 2020

Pollo al forno con miele, limone e senape
Kip uit de oven met honing, citroen en mosterd

Un po' di tempo fa avevo fatto spesso questa versione di pollo con il miele e il limone, ma mi intrigava la senape in una ricetta su Taste of Home di aprile.
E così ho suddiviso un pollo in varie parti.
Con la carcassa ci ho fatto il brodo, con il quale ho fatto una veloce zuppa tailandese con il pollo, la tom kha gai (ma questa è un'altra ricetta e un'altra puntata).


La ricetta originale la trovate al link indicato, ma io avevo in mente altro come contorno e quindi ho fatto così.

Pollo al forno con miele, limone e senape

1 pollo a pezzi ma potete usare cosce o sovracosce soltanto

1 limone
2 cucchiai di olio d'oliva extravergine
2 cucchiai di miele
3 cucchiai di senape di Digione "all'antica", quella con i semini dentro, che è meno piccante
4 spicchi d'aglio tritati
1 cucchiaino di peperoncino in polvere

Accendere il forno a 200° C.
Affettare il limone a fettine sottili, una per ogni pezzo di pollo.
Spremere le parti laterali del limone (2 cucchiai di succo circa) e scioglierci il miele. Aggiungere l'olio e la senape e da ultimo il peperoncino e l'aglio. Niente sale, la senape basta da sola.
Versare il condimento sul pollo nella teglia e rivoltarcelo per bene.
Mettere una fettina di limone su ogni pezzetto di pollo ed infornare per mezz'ora.
Girare il pollo e farlo ben insaporire nel suo sughetto, rimettere in forno per 5 minuti con il ventilato in modo da fargli fare una bella crosticina.

Come contorno ho preparato delle patate novelle sbianchite tagliate a metà, un paio di carote a pezzetti e 3 scalogni detti banana perché lunghi tagliati a spicchi sottili. Conditi con olio, sale e timo fresco, sono andati a far compagnia al pollo in forno. Li ho messi nel forno a freddo mentre preparavo il pollo.

~~~~ Nederlands



Een tijdje geleden had ik vaak deze versie van kip met honing en citroen gemaakt, maar ik was geïntrigeerd door de mosterd in een recept dat ik had gezien op Taste of Home van april.
Ik had een hele kip, die ik in verschillende delen verdeeld heb.
Met het karkas heb ik de bouillon gemaakt, waarmee ik een snelle Thaise kippensoep heb gemaakt, tom kha gai (maar dit is een ander recept en een andere aflevering).

Het oorspronkelijke recept is te vinden op bovenstaande link, maar ik had iets anders in gedachten als bijgerecht, dus ik heb het zo gedaan.

Kip uit de oven met honing, citroen en mosterd

1 kip in stukken, maar je kunt alleen dijen of bovendijen gebruiken
1 citroen
2 eetlepels extra vergine olijfolie
2 eetlepels honing
3 eetlepels Dijon-mosterd, degene met de zaden erin, die minder pittig is
4 tenen knoflook gehakt
1 theelepel chilipoeder

Zet de oven aan op 200° C.
Snijd de citroen in dunne plakjes, één voor elk stuk kip.
Knijp de zijkanten van de citroen (ongeveer 2 eetlepels sap) en doet het bij de honing. Voeg de olie en de mosterd toe en ten slotte de chilipeper en knoflook. Geen zout, de mosterd is zout genoeg op zich.
Giet de dressing op de kip in de ovenschaal en zorg ervoor dat het overal goed bedekt is.
Leg een plakje citroen op elk stuk kip en bak een half uurtje.
Draai de kip om en laat hem goed bedekken met zijn jus, zet hem terug in de oven voor 5 minuten met de fan aan om een mooie korst te maken.

Als bijgerecht heb ik een soort hutspot gemaakt, maar dan anders: wat krieltjes (zakje bio krieltjes van AH) in tweeën gesneden, een paar winterpenen in stukjes en 3 banaansjalotten (zo genaamd omdat ze lang zijn) in dunne plakjes gesneden. Op smaak gebracht met olie, zout en verse tijm, gingen ze gezelschap houden aan de kip in de oven. Ik heb ze in de koude oven gezet terwijl ik de kip aan het maken was.




lunedì 24 febbraio 2020

Bignè: missione riuscita!
Soesjes: missie volbracht!



I bignè sono stati per anni la mia bestia nera, ma finalmente sono riuscita a fare dei bignè decenti da portare ad una cena di amici.
Intanto la ricetta, quella pubblicata da Pinella sul suo blog, che poi è di Santin che a sua volta l'ha presa da Ugo Alciati:

210 g d'acqua
170 g di uova intere (a temperatura ambiente)
90 g di margarina
90 g di farina debole
1 g di lievito
un pizzico di sale

Esecuzione
Tanto per cominciare, niente margarina: il frigo non la passava e seppure la sua sostituzione col burro bio avesse portato ad un risultato leggermente inferiore, lo avrei preferito piuttosto che usarla.
Le uova: le bio sono tutte di misura diseguale, ne ho pescate 3 che insieme facevano 172 gr, ma ho pensato che una deviazione del genere non poteva influire più di quel tanto.
Il lievito: vogliamo davvero scherzare?

Pentolino con acqua, sale e burro, ebollizione, farina tutta insieme, cuocio la polentina per bene. Comincia a uscire il grasso del burro e continua ad essere granulosa, non bella liscia come mi aspettavo. Vabbeh, sarà la punizione per aver usato il burro al posto della margarina.
Metto il pentolino nel lavandino pieno d'acqua gelida per far freddare la polentina, poi comincio ad aggiungere le uova una per una.
Ma il nastro dov'è? Perché 'sta mappazza mi rimane appiccicata alla cucchiarella? Becco un altro uovo, il più picccolo della serie (e meno male che non avevo rimesso le uova in frigo!) e ce lo aggiungo. Ora sì che ci si intende! Adoro nastri e nastrini! Lesson learned: il peso delle uova è senza guscio...

Il forno sta a 220° C statico, metto un foglio di alluminio sulla teglia e mi cimento con la tasca a far mucchietti. Manco decisamente di manualità, ma alla fine sono tutti più o meno della stessa grandezza. Col ditino intinto nell'acqua abbasso un paio di puntine. L'impasto è abbastanza molle (forse che dell'ovetto extra dovevo mettercene solo la metà? E poi che ci faccio con mezzo ovo?).
Nel giro di 15 minuti i bignè si sono gonfiati come palloncini. Apro uno spiraglio per far uscire l'umidità e abbasso a 160 inserendo la ventola. Altri 20 minuti finquando li vedo belli coloriti.
Apro il forno e ce li lascio freddare dentro.

Preparo mezzo litro di latte di crema pasticcera sostituendo 100 ml di latte con altrettanto limoncello (ne ho di speciale per dolci, molto aromatico ma poco alcolico fatto da me medesima per sbaglio). La ricetta è qui.
A casa dei miei amici, il gentile aiutante monta la panna, l'aggiunge alla crema e farcisce tutti i bignè. Che erano davvero tanti e più grandi di quello che avrei voluto (2 morsi grandi, 3 morsi piccoli): avrei preferito bignettini da monoboccone, ma al prox giro faccio meglio le proporzioni.

I bignè mi sono venuti croccanti, vuoti e asciutti dentro, per cui si sono riempiti bene.


~~~~~ Nederlands

Soesjes zijn al jaren mijn zwarte beest, maar het is me eindelijk gelukt om fatsoenlijke soesjes te maken voor een etentje met vrienden.
Hieronder het recept zoals gepubliceerd door Pinella op haar blog, dat vervolgens toebehoort aan Santin, die het op zijn beurt van Ugo Alciati overnam:

210 g water

170 g hele eieren (bij kamertemperatuur)
90 g margarine
90 g witte bloem
1 g gist
1 snufje zout

Om te beginnen, geen margarine: in de koelkast was het niet voorhanden en indien de vervanging ervan met biologische boter tot een iets lager resultaat had geleid, had ik dat liever gehad dan ik margarine had gebruikt.
Eieren: de bio-eieren zijn allemaal van ongelijke grootte, ik heb 3 van hen gevist die samen 172 gr wogen, maar ik dacht dat een dergelijke afwijking niet zoveel kon beïnvloeden.
Gist: willen we echt een grapje maken?

In een kleine steelpan water, zout en boter aan de kook brengen, bloem in een keer toevoegen en het papje enkele minuten goed laten garen. Het botervet begint eruit te komen en het papje blijft korrelig, niet zo glad als ik had verwacht. Vabbeh, het zal de straf zijn voor het gebruik van boter in plaats van margarine.

Ik zet de pan in de gootsteen vol met koud water om het papje te koelen, en dan voeg ik de eieren een voor een toe.
Maar waar is de lint? Waarom blijft het papje aan mijn lepel plakken en niet als een mooi lintje eraf druipt? Ik pak nog een ei, het kleinste uit de collectie (en godzijdank had ik de eieren niet terug in de koelkast gelegd!) en voeg het toe. Nu ja, we begrijpen elkaar! Ik hou van linten en linten! Lesson learned: gewicht eieren is zonder eierschalen...

De oven is op 220 °C statisch, ik leg een aluminiumfolie op de bakplaat en ik probeer met mijn spuitzak dotjes deeg te maken. Het ontbreekt mij zeker aan handvaardigheden, maar uiteindelijk zijn ze allemaal min of meer even groot. Ik maak mijn vinger met wat water nat en laat ik het opstaande puntje op de soesjes naar beneden zakken. Het deeg is vrij zacht (misschien hoefde ik er maar de helft van het extra ei in te doen? En wat doe ik dan met een half ei?).

Binnen 15 minuten zwellen de soezen op als ballonnen. Ik open de ovendeur op een kier om de vochtigheid te laten ontsnappen, verlaag de temperatuur tot 160 °C en zet de fan in. Nog 20 minuten tot ze mooi goudkleurig zijn geworden.
Ik open de oven en laat ze binnen afkoelen.

Ik maak de crème patissière met limoncello (zie recept hier) met e
en speciale limoncello voor patisserie, zeer aromatisch maar met veel te weinig alcohol die ik ooit per ongeluk heb gemaakt.

Bij het huis van mijn vrienden klopt de vriendelijke helper de room, voegt deze toe aan de crème patissière en vult alle soezen. Heel veel soezen, en groter dan ik had gewild (2 grote happen, 3 kleine happen): ik had liever kleine eenhapsoesjes gehad, maar in de volgende ronde doe ik de verhoudingen beter.
De soesjes waren knapperig, leeg en droog van binnen, dus ze vulden zich goed.


lunedì 3 febbraio 2020

Zucca al forno ripiena di formaggio
Pompoen uit de oven gevuld met kaas


Ad una cena avevo ospiti vegetariani, quindi mi sono dovuta inventare un secondo caldo e proteinico. 
Ho preso una zucchetta tipo butternut, lavata e aperta per il lungo.
L'ho scavata un po', salata per bene e messi dadini di formaggio: Asiago giovane, formaggio di capra olandese al fienogreco, parmigiano grattugiato e timo limone. 
In forno a 180°C finquando la polpa è morbida e il formaggio fuso completamente. Ci vuole un'ora abbondante per una zucchetta lunga 18 cm. 
Buonissima, una specie di fonduta di formaggio nella zucca!
Devo provare con il gorgonzola e l'Asiago...

~~~~ Nederlands

Bij een diner had ik vegetarische gasten en ik had een tweede warm en eiwitrijk gerecht nodig.
Zo heb ik een butternut pompoen gewassen en in de lengte geopend.
Ik heb de zaden verwijderd en een beetje uitgehold, goed met zout gesprenkeld en gevuld met in blokjes gesneden kaas: jonge Asiago, Nederlandse geitenkaas met fenegriek, geraspte Parmezaanse kaas en citroentijm.

In de oven op 180° C gebakken tot het vruchtvlees zacht werd en de kaas volledig gesmolten. Het duurt ruim een uur voor een 18 cm lange pompoen. 
Zoooo lekker! Een soort kaasfondue in de pompoen!
Ik moet het eens proberen met Gorgonzola en Asiago...

giovedì 30 gennaio 2020

Il tortano - Napolitaanse Paastaart

Un giorno le mie amiche napoletane verranno ad Amsterdam a picchiarmi di persona, lo so...
Mi ero messa di buzzo buono per fare il tortano con i soliti impasti a lunga lievitazione che mi vengono così bene per le focacce.
Ma il nuovo pusher italiano non aveva più lo strutto, quindi che faccio? Uso l'olio, ne ho uno di coratina verde che è una cosa stratosferica.

Tortano di Marina

250 gr di 00
250 gr di integrale
250 gr di grano duro macinato a pietra "speciale per pizza" (vabbeh, crediamoci)
250 gr di farina di forza W370
mezzo cucchiaino da caffè (che sono quelli piccini piccini) di lievito di birra disidratato
15 gr di sale fino
acqua tiepida quanta ne ha voluta (diciamo 3/4 di litro ad occhio)
un bel glugluglu per almeno 5 secondi di olio

Ho amalgamato bene il tutto e schiaffato nella ciotola a lievitare un paio d'ore in cucina, poi messo in frigo (questo il mercoledì).
Il sabato mattina ho tirato fuori il blob, sbattuto sul tavolo e fatto 3 giri di pieghe con l'impasto rattrappito dal freddo.
2/3 rimesso in frigo (ed è diventato una focaccia), il resto in un'altra ciotola a temperatura ambiente.
Il pomeriggio l'impasto in ciotola era bello cresciuto, scaravoltolato di nuovo sul piano di lavoro e allungato e allargato come da manuale.
Ho aggiunto 5 uova sode a pezzetti, prosciutto cotto, 2 tipi di avanzi di salamini che gironzolavano disperati in frigo, rigatino (pancetta toscana) tagliato fine fine, poi su 2/3 ho aggiunto dadini di caciotta toscana, scamorza affumicata, altro avanzo di galera... cioè, formaggio non meglio identificato ed una bella spolverata di grana.
La parte senza formaggio è stata destinata all'amico che non lo ama.
Arrotolato come da copione e scaravoltolato nella teglia del ciambellone debitamente imburrata.


Lo spago da cucina serve a segnare la parte senza formaggio.
Irrorato con un altro olio in superficie, coperto e fatto lievitare ancora 4 ore, poi messo in forno a 180° C statico per almeno un'oretta.
Prima di servirlo l'ho riscaldato leggermente in forno. È risultato bello fluffoso, il sapore era in equilibrio.
Ma la prossima volta che vedo lo strutto, lo compro e lo rifaccio con lo strutto. Anche fosse ferragosto.

~~~~ Nederlands
Op een dag zullen mijn Napolitaanse vriendinnen naar Amsterdam komen om me persoonlijk te slaan, ik weet het ...
Ik had me lekker voorgenomen om een tortano te maken met de gebruikelijke lange rijstijd  die me zo goed lukt voor de focaccia.
Maar de nieuwe Italiaanse pusher had geen reuzel meer, dus wat moet ik doen? Ik heb heerlijke olijfolie gebruikt van groene coratina olijven ipv reuzel.


Napolitaanse Paastaart van Marina

250 gr witte bloem
250 gr volkoren bloem
250 gr steengemalen durumtarwe "speciaal voor pizza" (laten we dat geloven...)
250 gr eiwitrijke bloem (W370 of Manitoba bloem)
een halve koffielepel (dat zijn die hele kleine lepeltjes) van bakkersgist
15 gr fijn zout
lauw water naar behoeft (laten we zeggen 3/4 liter?)
olijfolie net zoveel uit de fles komt als je het ondersteboven houdt voor minimaal 5 seconden

Ik mengde alles goed en liet het in de kom een ​​paar uur in de keuken rijzen voordat ik het in de koelkast zette (dit op woensdag).
Op zaterdagochtend haalde ik het deeg eruit, sloeg op de tafel, spreidde het op mijn aanrecht en vouwde 3x in driëeen.
2/3 van het deeg heb ik terug in de koelkast geplaatst (en het werd een focaccia), de rest liet ik in een andere kom op kamertemperatuur.

'S middags was het deeg in de kom prachtig gegroeid. Ik heb het weer op mijn aanrecht gespreid en besprenkeld met stukjes van 5 kleine hardgekookte eieren, ham, 2 soorten salami, fijn gesneden pancetta, en op 2/3 van het deeg ook in blokjes gesneden Toscaanse caciotta, gerookte scamorza, een andere kaas die ik niet meer wist welk het was en een genereuze hoeveelheid Grana Padano.

Het gedeelte zonder kaas is voor de vriend die er niet van houdt.
Met veel zorg heb ik het opgerold en in de uitgebreid beboterde bakvorm gelegd.
Het onderdeel zonder kaas heb ik gemarkeerd met een stuk keukentouw.
De oppervlakte heb ik bestrooid met olie, daarna afgedekt en nog 4 uur laten rijzen, vervolgens gedurende ten minste een uur in de oven op 180° C geplaatst.
Voor het opdienen heb ik het lichtjes in de oven opgewarmd. Het bleek een lekker donzig en sponzig brood met een goed gebalanceerde smaak.
Maar de volgende keer dat ik reuzel zie, koop ik het en doe ik dit gebak opnieuw met reuzel. Zelfs als het augustus is.


giovedì 3 ottobre 2019

Lasagne con formaggio Montébore
Lasagne met Montébore kaas

Roberto ed Agata sono gli unici due rimasti a fare il formaggio Montébore in un angolo di paradiso montuoso al confine tra Piemonte, Lombardia e Liguria.
Il formaggio è un presidio Slow Food ed ha una storia antica (vedi il link qui sopra, che loro lo raccontano meglio di me).
Ma soprattutto il formaggio è proprio buono.
Roberto ed Agata sono andata a trovarli l'anno scorso a giugno, andando prima a spasso con le pecore del loro pastore e poi assaggiando le varie stagionature.
La produzione è esigua, trovarlo è una rarità, ma qui ad Amsterdam hanno uno spacciatore da cui posso rifornirmi.
Il giorno del compleanno del re, Willem-Alexander, cioè il 27 aprile, mi sono rinchiusa in casa perché:
1. faceva proprio freddo...
2. troppa gente in giro a far schiamazzi e a bere (sono diventata orso, lo so, ma preferisco la mia tana al casino per strada).
3. ho preparato questa lasagna.

Per 4 belle porzioni abbondanti da piatto unico (o 6 se c'è anche altro)
Ho pulito ed affettato 3 bei mazzi di cipolline fresche e l'ho stufate piano piano con un po' d'olio e di sale.
Mentre che le cipolline si appassivano, ho affettato modello frittata 4 enormi zucchine verdi (qui purtroppo non capiscono che la dimensione della zucchina deve essere sotto ai 20 cm...) e l'ho fatte spurgare con del sale nello scolapasta.
Quando le cipolline erano ben cotte, ho sciacquato e strizzato bene le zucchine e fatte cuocere piano piano.
Nel frattempo ho preparato mezzo litro di latte di besciamella lenta, alla quale ho aggiunto 250 g di mascarpone.
Ho affettato a minuscoli dadini (ma proprio piccini piccio') il Montébore (attenzione all'accento: la é è chiusa, a Roberto si inarcano le sopracciglia se sente Montèbore con la è aperta!).
Imburrata una teglietta, ho fatto strato di lasagne secche (De Cecco, sono perfette per me), abbondante besciamella, strato di zucchine e cipollotti, strato di dadini di Montébore e una spolverata di parmigiano grattato fino fino con la Microplane. 4 strati e l'ultimo solo di besciamella, dadini di Montébore e parmigiano.
In forno per 45 minuti, gli ultimi 5 con il ventilato per far fare bene la crosticina sopra.
Slurp!
Il Gatto non ha molto gradito: troppa verdura. Lui preferisce quelle al ragù. Uff...

Ma chi di voi che sta in zona ha voglia di farsi una bella passeggiata da Roberto e Agata e scoprire un piccolo angolo completamente dimenticato ed abbandonato, vada pure a trovarli. Hanno un agriturismo dove si mangia benissimo: Agata cucina divinamente e Roberto cura la sala. Per andare a spasso con le pecore, il pastore e i cani che capiscono solo l'inglese, bisogna chiedere a Mirella di Calyx che organizza quest'escursioni la domenica mattina.

~~~~~Nederlands

Roberto en Agata zijn de enige twee die nog Montébore-kaas maken in een hoek van een bergachtig paradijs op de grens tussen Piemonte, Lombardije en Ligurië.
De kaas is een Slow Food-presidium en heeft een oude geschiedenis (zie de link hierboven, die ze het beter vertellen dan ik).
Maar bovenal is de kaas echt lekker.
We gingen bij Roberto en Agata vorig jaar in juni op bezoek: we gingen eerst wandelen met hun schapen en proefden vervolgens hun kazen in verschillende rijping.
De productie is klein, het is een zeldzaamheid, maar hier in Amsterdam hebben ze een importeur bij  wie ik kan shoppen.

Op de verjaardag van de koning, Willem-Alexander, dat is 27 april, heb ik mezelf opgesloten in huis omdat:

1. het was echt koud...
2. te veel mensen op straat die lawaai maken en teveel drinken (ik word een beer, ik weet het, maar ik geef de voorkeur aan mijn hol boven het gefeest op straat)
3. ik heb deze lasagne bereid.

Voor 4 mooie grote porties als hoofdgerecht (of 6 als er nog meer is).
Ik heb 3 mooie bossen verse lente-uitjes schoongemaakt, gesneden en langzaam gestoofd met een beetje olie en zout.
Terwijl de uien verwelkten, sneed ik 4 enorme groene courgette (helaas begrijpen ze in Nederland nog steeds niet dat de grootte van de courgette minder dan 20 cm moet zijn...) eerst in vieren en daarna in dunne plakjes. Daarna heb ik ze met zout gestrooid om in het vergiet water uit te lekken.

Toen de uien goed gaar waren, heb ik de courgette goed gespoeld en uitgeperst en langzaam gestoofd.
In de tussentijd maakte ik een halve liter goed vloeibaar bechamel, waaraan ik 250 g mascarpone heb toegevoegd.
Ik heb de Montébore in kleine blokjes (maar echt kleine) gesneden (let op het accent: é is gesloten, Roberto boog zijn wenkbrauwen als hij hoort Montèbore met een open è!).

Ik heb een bakblik ingevet, onderin heb ik een laag droge lasagne gelegd (De Cecco, ze zijn perfect voor mij), veel bechamel, een laag courgette en lente-uitjes, een laag in blokjes gesneden Montébore en geraspte Parmezaanse kaas. In totaal 4 lagen en de laatste alleen met bechamel, in blokjes gesneden Montébore en Parmezaanse kaas.
In de oven gedurende 45 minuten, de laatste 5 met de fan aan om een lekker korstje te krijgen.
Slurp!

Wie in de omgeving
van Roberto en Agata een mooie wandeling wil maken en een klein hoekje ontdekken dat volledig vergeten en verlaten is, moet absoluut bij ze op bezoek. Ze hebben een boerderij waar je heel goed kunt eten: Agata kookt goddelijk en Roberto zorgt voor de zaal. Ze hebben ook kamers.
Om een ​​wandeling te maken met de schapen, de herder en de honden die alleen Engels begrijpen, moet je Mirella van Calyx vragen, dat deze excursies op zondagochtend organiseert.



giovedì 26 settembre 2019

Torta senza glutine con i mirtilli caduti
Glutenvrije cake met de gevallen blauwebessen


Chi l'ha detto che una torta senza glutine non è buona come una fatta con la farina di grano?
Di sicuro non hanno mai conosciuto una biondina tanto caparbia quanto allergica a mezzo mondo ed altrettanto golosa che risponde al nome di Rossanina alias Maga Merletta Senza Glutine.
Il suo plumcake con le pesche m'ha ispirato a fare questa tortina con i mirtilli, ma voi metteteci pure la frutta che vi pare.

Plumcake alle pesche di Rossanina

Ingredienti (ricetta senza senza glutine e senza lattosio)
3 uova
90 g di zucchero di canna (dal tipo chiaro, stile demerara)
80 ml di olio di riso
50 g farina di mais fumetto (quella superfina)*
50 g di farina di riso finissima*
50 g di farina di mandorle*
20 g amido di tapioca
mezza bustina di lievito chimico*

Una pesca grande
*= ingredienti certificati

Ho montato le uova con zucchero, unito poi l'olio a filo e aggiunte le farine che avevo mescolato.
Lasciato riposare il tempo necessario per tagliare la pesca a spicchi e rivestire di carta forno uno stampo da plumcake da 450 g.
Mescolato l'amido con il lievito ed aggiunto delicatamente al composto, avendo cura di non smontarlo.
Versato il composto nello stampo, inserite le fettine di pesca e infornate in forno già caldo a 175°C per circa 40 minuti o fino a quando uno stecchino inserito nella torta esce asciutto.
Far intiepidire la torta e poi estrarla dallo stampo.
Cospargere di zucchero a velo.

Note di Marina:
Il mio stampo da plumcake è troppo grande per questa ricetta, è da un litro, quindi ho usato una forma da torta piccolina di silicone.
Usato 100 gr di burro bio sciolto al posto dell'olio e aggiunto un bicchierino di liquore di whisky al miele.
E zucchero più scuro, ché quello avevo da finire.
E visto che avevo mezzo kg di mirtilli, ci ho messo quelli al posto della pesca.
Son tutti caduti sul fondo, ho il sospetto che avrei dovuto infarinarli come le uvette...
Comunque, le briciole che ho assaggiato sono molto, molto leggere, la quantità di zucchero perfettissima per il mio palato, la consistenza morbida e umidina.
Fatela.

~~~~~~~~~~ Nederlands


Foto: Nicola Impallomeni
Wie zei dat een glutenvrije cake niet zo lekker is als een cake gemaakt met tarwebloem?
Die heeft zeker nooit een koppig blondje ontmoet dat voor de meest uiteenlopende ingrediënten  allergisch is maar ook een ware lekkerbek. Ze reageert op de naam van Rossanina aka Maga Merletta Senza Glutine.

Haar plumcake met perziken (zie originele foto hierboven) inspireerde me om de cake met bosbessen (foto aan het begin van deze post) te maken, maar je kunt het fruit gebruiken dat je lekker vindt.

Plumcake met perziken van
Rossanina

Ingrediënten (glutenvrij en lactosevrij recept)
3 eieren
90 g rietsuiker (van het lichte type, demerara-stijl)
80 ml rijstolie
50 g zeer fijne maïsmeel (type fumetto) *
50 g fijn rijstmeel *
50 g amandelmeel *
20 g tapiocazetmeel
half zakje taartengist *
1 grote perzik

* = gecertificeerde glutenvrije ingrediënten

Monteer de eieren met suiker, voeg de olie en daarna de diverse soorten meel (behalve de tapioca) toe die je van tevoeren door elkaar hebt geroerd.
Laat het deeg rusten terwijl je de perzik in plakjes snijdt en een plumcakeblik met een inhoud van 450 ml bedekt met bakpapier.
Meng het tapiocazetmeel met de gist en voeg voorzichtig toe aan het mengsel, zorg ervoor dat je geen lucht eruit haalt.
Giet het mengsel in de blik, leg de perzikplakken erop en bak in een voorverwarmde oven op 175 °C gedurende ongeveer 40 minuten of totdat een prikker in de cake er droog uit komt.
Laat de cake afkoelen en haal hem uit de vorm.
Bestrooi met poedersuiker.

Noot van Marina:
Mijn plumcakeblik is te groot voor dit recept, het is 1000 ml, dus ik heb een kleine ronde siliconen cakevorm gebruikt.
Ik heb 100 g gesmolten bio boter gebruikt in plaats van olie en heb een klein glas honing whisky toegevoegd.
En donkere basterdsuiker, die had ik voorhanden.
En omdat ik een halve kilo blauwe bessen had, heb ik die in plaats van de perziek gebruitk.
Ze vielen allemaal op de bodem, ik vermoed dat ik ze als rozijnen door de meel had moeten wentelen...
De kruimels die ik heb geproefd zijn echter heel, heel licht, de hoeveelheid suiker die perfect is voor mijn smaak, de textuur is zacht en vochtig.
Maak deze cake, je zult geen spijt van krijgen.

martedì 21 maggio 2019

Crespelle con asparagi e pesce
Flensjes met groene asperges en vis

Sempre per il pranzo di Pasqua di cui ho già messo qui e qui alcune ricette, ho preparato come piatto forte prima del non dolce (un pezzo di colomba e via), le crespelle (o crepes che dir si voglia). Ripiene questa volta (altre versioni le trovate qui) con asparagi verdi e pesce.

Crespelle con asparagi e pesce
Per circa 20 crespelle da 18 cm di diametro

Ingredienti crespelle:
250 gr farina bianca
500 ml latte
2 uova grandi
20 gr burro
1 bustina di zafferano
alcuni rametti di timo limone fresco
sale
pepe bianco

Preparare la pastella per le crespelle: mescolare bene la farina con un pizzico di sale, l’uovo, lo zafferano, il timo e il latte e mettere a riposare per almeno mezz’ora.
Aggiungere alla pastella il burro fuso nel padellino (diametro 18 cm) in cui cuoceranno le crespelle. Cuocere le crespelle sottilissime e senza ungere più il padellino.
Fin qui si possono preparare in anticipo e conservaee, ben impilate su un piatto e coperte di plastica da cucina, in frigorifero almeno un paio di giorni.

Ingredienti per il ripieno di asparagi
500 gr di asparagi verdi
3 cipolline fresche verdi
1 spicchietto di aglio fresco, affettato finemente
20 gr burro
sale
pepe bianco

Tagliare gli asparagi e la cipollina a rotelle e stufarli con l'aglio verde nel burro. Conservare le punte a parte da usare come decorazione nella salsa.
Si può preparare un paio di giorni in anticipo.

Ingredienti per il ripieno di pesce
1 kg pesce bianco diliscato e pulito della pelle
1 spicchietto di aglio fresco, affettato finemente
olio
sale
pepe bianco
timo fresco

Ho usato dei ritagli di pesce del pescivendolo dell'ingrosso dove mi servo, quindi c'erano bei tocchi di merluzzo e diversi altri pesci di cui non so il nome in italiano (botervis) e che nn saprei indicare. Insomma, un insieme delicato, che ho scoperto nel pozzetto freezer davanti al loro bancone, 1 kg a 8 euro. E niente spine.
Si possono tranquillamente usare dei filetti di pesce surgelato (eviterei salmone e pangasio, ma anche pesce azzurro per questione di sapore).
Scongelare una notte in frigo il pesce, strizzarlo bene per eliminare quanto più liquido possibile, poi asciugarlo con la carta da cucina.
Scaldare bene una padella con olio e aggiungere il pesce, saltandolo velocemente. Aggiungere l'aglio, il sale, pepe e tanto timo. Non stracuocerlo!
Si può preparare un giorno in anticipo.

Assemblaggio
250 gr mascarpone
sale
burro per la teglia

Allargare tutte le crespelle sul piano di lavoro e farcirle con una cucchiaiata di mascarpone con sopra un pizzico di sale, una cucchiaiata di asparagi e una cucchiaiata di pesce.
Piegare la crespella a fazzoletto e metterle in una teglia abbondantemente imburrata. Cospargere con fiocchetti di burro.
Coprire la teglia con alluminio e infornare per 15 minuti a 180 °C. Togliere l’alluminio e lasciar gratinare per altri 15 minuti.
La teglia coperta si può tenere in frigo per una notte, poi riportare a temperatura ambiente prima di infornare.

Ingredienti per la salsa
250 ml panna fresca
sale
pepe bianco
100 gr nocciole tostate e tritate a coltello

A pochi minuti dalla fine della cottura, preparare la salsa: in un pentolino scaldare la panna con il sale e il pepe bianco, prima che raggiunga il bollore aggiungere le punte degli asparagi.

Versare la salsa a specchio sul piatto, adagiarci sopra 1 o 2 crespelle e servire subito. Se la salsa si fredda (per esempio se si vuole un secondo giro di crespelle), riscaldarla con un ricciolo di burro.
In questa versione ho fatto la stupidata di mettere le nocciole nella salsa, sarebbe stato più interessante aggiungerle sulle crepes prima di servirle per una nota croccante.

~~~~~~ Nederlands


Nog steeds voor Paaslunch waarvan ik al enkele recepten hier en hier heb geschreven, heb ik als hoofdgerecht hartige flensjes (of crepes). Gevuld ditmaal (andere versies zijn hier te vinden) met groene asperges en vis.

Flensjes met asperges en vis
Voor circa 20 flensjes van 18 cm doorsnee

250 gr bloem
500 ml melk
2 grote eieren
20 gr boter
1 zakje saffraan
enkele takjes verse citroentijm
zout
witte peper

Bereid het beslag voor op de flensjes: meng de bloem goed met een snuifje zout, eieren, saffraan, tijm en de melk en laat dit minstens een half uur rusten.
Voeg de gesmolten boter toe aan het beslag die je in de pan (diameter 18 cm) heb laten smelten waar je de flensjes gaat bakken. Bak zeer dunne flensjes en smeer de pan niet meer in.
Tot nu toe kunnen ze van tevoren worden voorbereid en bewaard, goed gestapeld op een bord en met plastic folie bedekt, in de koelkast tot een paar dagen.

Ingrediënten voor de aspergesvulling
500 gr groene asperge
3 lente uitjes
1 teen verse knoflook, fijn gesneden
20 gr boter
zout
witte peper

Snijd de asperges en lente-ui in dunne plakjes en stoof ze met de verse knoflook in de boter. Houd de aspergespunten apart voor gebruik als decoratie in de saus.
U kunt deze vulling een paar dagen van tevoren voorbereiden.

Ingrediënten voor visvulling:

1 kg witte visfilet, zonder graten en zonder huid
1 teentje verse knoflook, fijn gesneden
olijfolie
zout
witte peper
verse tijm

De visboer van de groothandel waar ik normaliter mijn vis koop, had in de vriezer pakjes van 1 kg stukken vis (wit, zalm en tonijn). Het zijn afsnijdsels van de filets die ze voorbereiden voor de horeca. Ik nam een pak witvis, met erin grote stukken kabeljauwfilet, wat botervis en nog meer die ik niet meteen thuis kon brengen. Kortom: een ​​delicaat geheel zonder graten en huid voor maar € 8.
Je kunt natuurlijk ook ingevroren visfilets gebruiken uit de supermarkt (ik zou zalm en pangasius vermijden, maar ook blauwe vis als een kwestie van smaak).
Ontdooi de vis 's nachts in de koelkast, knijp hem goed om zoveel mogelijk vloeistof te verwijderen en dep hem vervolgens goed droog met keukenpapier.
Verhit een pan met een scheutje de olijfolie, voeg de vis toe en roerbak hem snel. Voeg de knoflook, zout, peper en veel tijm toe. Bak de vis niet langer dan het strikt noodzakelijk!
Je kunt het een dag van tevoren bereiden.

Assembleren:
250 gr mascarpone
zout
boter voor de ovenschaal

Verspreid alle flensjes op het werkblad en vul ze met een lepel mascarpone met een snuifje zout, een lepel asperges en een lepel vis in de rechterbovenkwart van het flensje.
Vouw de crêpe eerst dubbel en leg dan de lege helft over de vulling, zodat je leuke driehoekjes krijgt, en plaats ze in een goed beboterde ovenschaal. Bestrooi met botervlokken.
Bedek de pan met aluminiumfolie en bak de flensjes gedurende 15 minuten op 180 ° C. Verwijder het aluminium en laat het nog eens 15 minuten bruin worden.
De afgedekte schaal kan voor het bakken nog één nacht in de koelkast worden bewaard en daarna weer op kamertemperatuur worden gebracht voordat hij wordt gebakken.

Ingrediënten voor de saus
250 ml verse room
zout
witte peper
100 gr geroosterde en grofgehakte hazelnoten

Bereid een paar minuten voor het einde van de baktijd van de flensjes de saus voor: verwarm de room in een steelpannetje met zout en witte peper, voeg zodra het kookt de aspergepunten toe.
Giet een paar lepels van de saus op het bord, leg er 1 of 2 flensjes bovenop en serveer onmiddellijk. Als de saus koud wordt (bij een tweede ronde, bijvoorbeeld), verwarm het dan met een blokje boter.
In deze versie heb ik iets stoms gedaan: ik heb de hazelnoten in de saus gedaan, het zou interessanter zijn geweest om ze op de flensjes te sprenkelen net voor het serveren voor een crunchy toets.

giovedì 9 maggio 2019

Bilbolbul, torta al cacao senza uova o burro di Ada Boni
Bilbolbul, chocoladetaart zonder eieren of boter


Questa torta è stata per tutto l'anno scorso la mia preferita.
La versione originale è della grande Ada Boni, la scrittrice di ricette romana che nel 1925 pubblicò il Talismano della felicità, il famoso manuale di cucina che ha formato generazioni di donne.
Il nome del dolce pare venga da un fumetto italiano degli inizi del 900 che aveva come protagonista un bambino africano di nome Bilbolbul e la ricetta apparve nell'edizione del 1929. Era intesa per quello che è: una torta semplice ed economica, perfetta per accompagnare un caffè o un tè.
Qui sotto la sua versione.

Torta Bilbolbul
Per 6 persone: Farina setacciata, g. 200 - Zucchero in polvere, g. 250 - Cacao non zuccherato in polvere, g. 100 - Buccia di arancia - Cannella in polvere, g. 2 - Bicarbonato di sodio, g. 4 - Cremor di tartaro, g. 4 - Latte, l. 0,250 - Burro per ungere - Pangrattato finissimo. [ovviamente bicarbonato e cremor tartaro sono sostituiti da una bustina di lievito per torte]

Mettete in una terrina la farina, lo zucchero, il cacao, la raschiatura della buccia d'arancia, la cannella, il bicarbonato di sodio e il cremore di tartaro.

Diluite con il latte e amalgamate questi ingredienti con un cucchiaio di legno, fino ad avere un composto liscio e vellutato come una crema.

Senza troppo lavorare l'impasto travasatelo in una teglia a bordi alti, di circa 20 centimetri di diametro, imburrata e poi spolverizzata di pane grattato finissimo. Girate la teglia in tutti i versi, affinché il pane copra bene le pareti della teglia e poi rovesciatela per far cadere il pane superfluo.

Messo giù il composto, passate la teglia in forno piuttosto caldo e lasciate cuocere la torta per mezz'ora. Non deve riuscire molto dura, quindi estraetela dal forno senza farla troppo asciugare, e quando cioè constaterete al tatto che la pasta, pure essendo ben cotta, conserva una certa morbidezza. Sformate la torta su una gratella.

--- Le note di Marina:

Da prove ripetute, il latte o altro liquido deve essere circa 350-400 ml, la consistenza quella di una di una pastella sostenuta, una besciamella, uno yogurt greco. Cuoce tanto, non vi spaventate, e fate la prova stecchino.

Il latte può essere sostituito da qualsiasi altro latte: soia, avena, mandorla, a piacere, non influisce.

L'ho fatta una decina di volte, sia formato ciambellone che formato mini mezze pallottine (ho una strana teglietta da mini muffins ma col fondo rotondo anziché piatto), quindi va bene anche per farci dei muffins.

Si conserva umida e morbida, davvero perfetta anche per 3 settimane in una scatola di latta ben chiusa (ci metto un pezzo di pellicola da alimenti tra la scatola e il coperchio). Me l'ero dimenticata,... ecco perché è durata tanto!

Importante: il cacao, amaro, deve essere di ottima qualità.

Un bel bicchierino di liquore ci sta benissimo (anche due, va!)

Mie variazioni:
* con scorza e succo di arancia
* pezzettini di cioccolato bianco (congelato) e pecan
* ciliegie disidratate e fatte rinvenire nel rum (questa variante nelle palline è stata fantastica!) (fatto anche un flop aggiungendo pezzetti di cioccolato al 90% - non fatelo! troppo amaro, sovrasta e uccide le ciliegie, meglio un 70%)
* cuccuma grande di caffè e pezzettini di noci
* con latte di cocco e una parte di farina di cocco (il liquido interno trasparente del cocco, si vende come bevanda, se però è dolcificato, diminuire lo zucchero totale)

Attenzione ad usare una farina debole e a non mescolare più dello stretto necessario, altrimenti diventa tanto, ma tanto gommosa. E già è leggermente gommosetta di suo.

È facile da rendere gluten free, sostituendo la farina con la miscela del plum cake della Ross (100 gr farina di mandorle, 50 gr farina di mais fumetto, 50 gr farina di riso, 20 gr amido di tapioca). In questo caso, come al solito, mescolare le polveri con il cacao, aggiungere i liquidi, lasciar riposare 15 minuti, e solo alla fine, prima di infornare, aggiungere il lievito. Aggiungere gradualmente i liquidi, perché l'assorbimento è diverso, se dopo il riposo l'impasto sembra troppo sostenuto, aggiungerne ancora un po'.
Ovviamente il pangrattato viene sostituito dalla polvere di cacao

Messa in tortiera tonda come da istruzioni originarie, si presta molto ad essere farcita. E lì the sky of your fantasy is the only limit!

~~~~~Nederlands

Deze taart heb ik vorig jaar heel vaak gebakken.
De originele versie is van de grote Ada Boni, die in 1925 de Talismano della felicità publiceerde, het beroemde kookboek dat tot einde vorige eeuw aan alle vrouwen die gingen trouwen cadeau werd gegeven. 
De naam van deze taart komt van een Italiaans stripfiguur uit het begin van de twintigste eeuw met een Afrikaans kind genaamd Bilbolbul en het recept verscheen in de editie van 1929. De cake was bedoeld voor wat het is: een eenvoudige en goedkope cake, perfect bij een kop koffie of thee.

Bilbolbul-cake
Voor 6 personen: gezeefde bloem, g. 200 - poedersuiker, g. 250 - ongezoet cacaopoeder, g. 100 - geraspte sinaasappelschil - kaneelpoeder, g. 2 - natriumbicarbonaat, g. 4 - wijnsteenpoeder, g. 4 - melk, l. 0.250 - boter voor het invetten - zeer fijne paneerkruimels. [uiteraard zijn bicarbonaat en wijnsteen te vervangen door een zakje cakegist]

Doe de bloem, suiker, cacao, geraspte sinaasappelschil, kaneel en bakpoeder in een kom.
Verdun met melk en meng deze ingrediënten met een houten lepel, tot je een fluweelzachte crème hebt zonder klontjes.
Bewerk het deeg niet te lang en giet het over in een bakpan met hoge randen, ongeveer 20 centimeter in diameter, beboterd en vervolgens bestrooid met zeer fijne broodkruimels. Draai de pan in alle richtingen, zodat het brood de wanden van de pan goed bedekt en kantel het om het overtollige brood te laten vallen. 
Zet de pan in een voorverwarmde oven en bak de taart een half uur. Het mag niet heel droog worden, dus haal het uit de oven op tijd zodat het een zekere zachtheid behoudt. Prik erin met een satèstokje om te controleren dat het gaar is. Doe de taart op een rooster om af te koelen.
 
--- Marina's aantekeningen:

Uit herhaalde tests moet de melk of andere vloeistof ongeveer 350 - 400 ml zijn, de consistentie van het deeg moet die van een dikke vla zijn, een bechamel, een Griekse yoghurt. De oventijd is veel langer dan een half uur, wees gerust.
Koemelk kan worden vervangen door andere melken: soja, haver, amandel, zoals gewenst, het heeft geen invloed op de consistentie en weinig op de smaak (de cacaosmaak voert de boventoon).

Ik heb het een dozijn keer gemaakt, zowel in een tulband vorm als mini-muffins.

Het blijft vochtig en zacht, echt perfect, zelfs 3 weken lang, in een goed gesloten metalen doos (ik doe altijd plastic folie tussen de doos en het deksel). Ik was het vergeten, ... daarom duurde het zo lang!

Belangrijk: cacao moet van uitstekende kwaliteit zijn.

Een lekker glas likeurtje past er geweldig bij (zelfs twee!) (in de cake ook!)
Mijn variaties:
* met sinaasappelsap en -schil
* kleine stukjes witte chocolade (ingevroren) en pecannoten
* gedroogde zure kersen gedrenkt in rum (deze variatie in de mini-muffins was fantastisch!) (maakte ook een flop door stukjes chocolade 90% toe te voegen - doe het niet! Te bitter, overheerst en doodt de kersen, beter 70%)
* grote pot espresso en kleine stukjes walnoten
* met kokosmelk en een deel kokosmeel ipv gewone meel

Wees voorzichtig om het deeg niet langer dan nodig te mengen, anders wordt het rubberachtig. En het is al ietsje rubberachtig.

Het is gemakkelijk om deze cake glutenvrij te maken door het tarwemeel te vervangen door een kant-en-klaar glutenvrij mengsel of deze: 100 gr amandelmeel, 50
gr maïzena, 50 gr rijstmeel, 20 gr tapioca-zetmeel. In dit geval, zoals gewoonlijk, meng de poeders met cacao, voeg de vloeistoffen toe, laat het deeg 15 minuten staan ​​en voeg pas voor het bakken de gist toe. Voeg geleidelijk de vloeistoffen toe, want deze glutenvrije mengsels het vocht anders opnemen dan tarwebloem: als na de rust het deeg te droog lijkt, voeg dan iets meer vloeistof toe.
Het spreekt voor zich dat de broodkruimels in de taartvorm worden vervangen door cacaopoeder

Deze taart leent het zich uitstekend om te worden gevuld. En daar is 
the sky of your fantasy is the only limit!

martedì 7 maggio 2019

Funghi ripieni di carne d'agnello
Met lamsgehakt gevulde paddenstoelen

Una volta avevo fatto un esperimento (non riuscito) di un impasto di formaggio tipo le pallotte cace e ova messe nelle cappelle dei funghi. Sicuramente ha dipeso dal mio impasto, perché invece di restare bello gonfio come un soufflé nelle cappelle dei funghi, il ripieno se ne è andato a spasso per tutta la teglia. Buono ugualmente, ma non era ciò che volevo.
Da riprovare in una prossima occasione.

Considerato il fatto che il formaggio non era gradito ad uno dei miei ospiti pasquali e il fatto che io l'abbacchio a Pasqua me lo volevo mangiare ma non era previsto dal menù, ho pensato di sostituirlo con del macinato di agnello e un paio di salsiccette di agnello marocchine dette merguez.
Appunto per la prossima volta: il macinato basta, le salsiccette sono troppo forti di sapore per questo piatto.
Ho mischiato dunque carne e salsiccette spellate per benino, aggiunte uova, purè di patate disidratato (il mio ingrediente segreto per polpette morbidissime), cumino e coriandolo in polvere e foglie di timo fresco.
Ho tolto gli steli dai funghi più grandi, tritati a coltello e saltati con aglio fresco e cipollina verde. Aggiunti all'impasto di carne, ho formato le polpette con il porzionatore da gelato e ho riempito le cappelle dei funghi precedentemente spolverate di sale e pepe. Messo in forno mezz'ora a 180°C, hanno formato anche un bel sughino.
Le ho fatte il sabato e riscaldate leggermente prima di servirle per far sciogliere il grasso della carne che si era ovviamente solidificato con il passaggio in frigo.
Inutile dire che sono stati spazzolati con grande gioia.
Devo rifarli quanto prima.


~~~~ Nederlands

 

Ooit heb ik een (niet succesvol) experiment gedaan met een mengsel van kaas en eieren zoals die van de pallotte cace e ove uit Abruzzo in de hoed van paddestoelen. Het lag zeker aan mijn kaasmengsel, want in plaats van mooi en bol te worden als een soufflé, liep de vulling uit door de hele bakplaat. Lekker, dat wel, maar het was niet wat ik wilde.
Ik zal het opnieuw proberen bij een volgende gelegenheid.

Gezien het feit dat kaas niet werd gewaardeerd door een van mijn paasgasten en het feit dat ik lamsvlees met Pasen wilde eten maar niet in het menu opgenomen was, besloot ik de kaas te vervangen door lamsgehakt en een paar Marokkaans lamworstjes genaamd merguez.
Voor de volgende keer: het lamsgehakt is smaakvol genoeg, de worsten zijn te sterk van smaak voor dit gerecht.

Dus ik mengde vlees en worst goed door elkaar, voegde de eieren toe, een paar lepels gedroogde aardappelpuree (mijn geheime ingrediënt voor zeer zachte gehaktballen), komijn en korianderpoeder en verse tijmblaadjes.

Ik heb de stengels van de champignons
verwijderd, met een mes fijngehakt en gesauteerd met olijfolie, plakjes verse, groene knoflook en lente ui. Dit mengsel, nadat het afgekoeld was, heb ik toegevoegd aan het gekruide gehakt. Daarna heb ik balletjes gevormd met de ijsscoop en de champignonshoeden gevuld die ik eerder bestrooid had met zout en peper. Een half uur op 180 ° C in de oven gezet, ze vormden ook een mooie saus.

Ik maakte ze op zaterdag en verwarmde ze een beetje voordat ik ze serveerde om het vet te smelten van het vlees dat gestold was door de passage in de koelkast.
Onnodig te zeggen dat ze met grote vreugde werden verorberd.

Ik moet ze zo snel mogelijk opnieuw doen.