giovedì 9 maggio 2019

Bilbolbul, torta al cacao senza uova o burro di Ada Boni
Bilbolbul, chocoladetaart zonder eieren of boter


Questa torta è stata per tutto l'anno scorso la mia preferita.
La versione originale è della grande Ada Boni, la scrittrice di ricette romana che nel 1925 pubblicò il Talismano della felicità, il famoso manuale di cucina che ha formato generazioni di donne.
Il nome del dolce pare venga da un fumetto italiano degli inizi del 900 che aveva come protagonista un bambino africano di nome Bilbolbul e la ricetta apparve nell'edizione del 1929. Era intesa per quello che è: una torta semplice ed economica, perfetta per accompagnare un caffè o un tè.
Qui sotto la sua versione.

Torta Bilbolbul
Per 6 persone: Farina setacciata, g. 200 - Zucchero in polvere, g. 250 - Cacao non zuccherato in polvere, g. 100 - Buccia di arancia - Cannella in polvere, g. 2 - Bicarbonato di sodio, g. 4 - Cremor di tartaro, g. 4 - Latte, l. 0,250 - Burro per ungere - Pangrattato finissimo. [ovviamente bicarbonato e cremor tartaro sono sostituiti da una bustina di lievito per torte]

Mettete in una terrina la farina, lo zucchero, il cacao, la raschiatura della buccia d'arancia, la cannella, il bicarbonato di sodio e il cremore di tartaro.

Diluite con il latte e amalgamate questi ingredienti con un cucchiaio di legno, fino ad avere un composto liscio e vellutato come una crema.

Senza troppo lavorare l'impasto travasatelo in una teglia a bordi alti, di circa 20 centimetri di diametro, imburrata e poi spolverizzata di pane grattato finissimo. Girate la teglia in tutti i versi, affinché il pane copra bene le pareti della teglia e poi rovesciatela per far cadere il pane superfluo.

Messo giù il composto, passate la teglia in forno piuttosto caldo e lasciate cuocere la torta per mezz'ora. Non deve riuscire molto dura, quindi estraetela dal forno senza farla troppo asciugare, e quando cioè constaterete al tatto che la pasta, pure essendo ben cotta, conserva una certa morbidezza. Sformate la torta su una gratella.

--- Le note di Marina:

Da prove ripetute, il latte o altro liquido deve essere circa 350-400 ml, la consistenza quella di una di una pastella sostenuta, una besciamella, uno yogurt greco. Cuoce tanto, non vi spaventate, e fate la prova stecchino.

Il latte può essere sostituito da qualsiasi altro latte: soia, avena, mandorla, a piacere, non influisce.

L'ho fatta una decina di volte, sia formato ciambellone che formato mini mezze pallottine (ho una strana teglietta da mini muffins ma col fondo rotondo anziché piatto), quindi va bene anche per farci dei muffins.

Si conserva umida e morbida, davvero perfetta anche per 3 settimane in una scatola di latta ben chiusa (ci metto un pezzo di pellicola da alimenti tra la scatola e il coperchio). Me l'ero dimenticata,... ecco perché è durata tanto!

Importante: il cacao, amaro, deve essere di ottima qualità.

Un bel bicchierino di liquore ci sta benissimo (anche due, va!)

Mie variazioni:
* con scorza e succo di arancia
* pezzettini di cioccolato bianco (congelato) e pecan
* ciliegie disidratate e fatte rinvenire nel rum (questa variante nelle palline è stata fantastica!) (fatto anche un flop aggiungendo pezzetti di cioccolato al 90% - non fatelo! troppo amaro, sovrasta e uccide le ciliegie, meglio un 70%)
* cuccuma grande di caffè e pezzettini di noci
* con latte di cocco e una parte di farina di cocco (il liquido interno trasparente del cocco, si vende come bevanda, se però è dolcificato, diminuire lo zucchero totale)

Attenzione ad usare una farina debole e a non mescolare più dello stretto necessario, altrimenti diventa tanto, ma tanto gommosa. E già è leggermente gommosetta di suo.

È facile da rendere gluten free, sostituendo la farina con la miscela del plum cake della Ross (100 gr farina di mandorle, 50 gr farina di mais fumetto, 50 gr farina di riso, 20 gr amido di tapioca). In questo caso, come al solito, mescolare le polveri con il cacao, aggiungere i liquidi, lasciar riposare 15 minuti, e solo alla fine, prima di infornare, aggiungere il lievito. Aggiungere gradualmente i liquidi, perché l'assorbimento è diverso, se dopo il riposo l'impasto sembra troppo sostenuto, aggiungerne ancora un po'.
Ovviamente il pangrattato viene sostituito dalla polvere di cacao

Messa in tortiera tonda come da istruzioni originarie, si presta molto ad essere farcita. E lì the sky of your fantasy is the only limit!

~~~~~Nederlands

Deze taart heb ik vorig jaar heel vaak gebakken.
De originele versie is van de grote Ada Boni, die in 1925 de Talismano della felicità publiceerde, het beroemde kookboek dat tot einde vorige eeuw aan alle vrouwen die gingen trouwen cadeau werd gegeven. 
De naam van deze taart komt van een Italiaans stripfiguur uit het begin van de twintigste eeuw met een Afrikaans kind genaamd Bilbolbul en het recept verscheen in de editie van 1929. De cake was bedoeld voor wat het is: een eenvoudige en goedkope cake, perfect bij een kop koffie of thee.

Bilbolbul-cake
Voor 6 personen: gezeefde bloem, g. 200 - poedersuiker, g. 250 - ongezoet cacaopoeder, g. 100 - geraspte sinaasappelschil - kaneelpoeder, g. 2 - natriumbicarbonaat, g. 4 - wijnsteenpoeder, g. 4 - melk, l. 0.250 - boter voor het invetten - zeer fijne paneerkruimels. [uiteraard zijn bicarbonaat en wijnsteen te vervangen door een zakje cakegist]

Doe de bloem, suiker, cacao, geraspte sinaasappelschil, kaneel en bakpoeder in een kom.
Verdun met melk en meng deze ingrediënten met een houten lepel, tot je een fluweelzachte crème hebt zonder klontjes.
Bewerk het deeg niet te lang en giet het over in een bakpan met hoge randen, ongeveer 20 centimeter in diameter, beboterd en vervolgens bestrooid met zeer fijne broodkruimels. Draai de pan in alle richtingen, zodat het brood de wanden van de pan goed bedekt en kantel het om het overtollige brood te laten vallen. 
Zet de pan in een voorverwarmde oven en bak de taart een half uur. Het mag niet heel droog worden, dus haal het uit de oven op tijd zodat het een zekere zachtheid behoudt. Prik erin met een satèstokje om te controleren dat het gaar is. Doe de taart op een rooster om af te koelen.
 
--- Marina's aantekeningen:

Uit herhaalde tests moet de melk of andere vloeistof ongeveer 350 - 400 ml zijn, de consistentie van het deeg moet die van een dikke vla zijn, een bechamel, een Griekse yoghurt. De oventijd is veel langer dan een half uur, wees gerust.
Koemelk kan worden vervangen door andere melken: soja, haver, amandel, zoals gewenst, het heeft geen invloed op de consistentie en weinig op de smaak (de cacaosmaak voert de boventoon).

Ik heb het een dozijn keer gemaakt, zowel in een tulband vorm als mini-muffins.

Het blijft vochtig en zacht, echt perfect, zelfs 3 weken lang, in een goed gesloten metalen doos (ik doe altijd plastic folie tussen de doos en het deksel). Ik was het vergeten, ... daarom duurde het zo lang!

Belangrijk: cacao moet van uitstekende kwaliteit zijn.

Een lekker glas likeurtje past er geweldig bij (zelfs twee!) (in de cake ook!)
Mijn variaties:
* met sinaasappelsap en -schil
* kleine stukjes witte chocolade (ingevroren) en pecannoten
* gedroogde zure kersen gedrenkt in rum (deze variatie in de mini-muffins was fantastisch!) (maakte ook een flop door stukjes chocolade 90% toe te voegen - doe het niet! Te bitter, overheerst en doodt de kersen, beter 70%)
* grote pot espresso en kleine stukjes walnoten
* met kokosmelk en een deel kokosmeel ipv gewone meel

Wees voorzichtig om het deeg niet langer dan nodig te mengen, anders wordt het rubberachtig. En het is al ietsje rubberachtig.

Het is gemakkelijk om deze cake glutenvrij te maken door het tarwemeel te vervangen door een kant-en-klaar glutenvrij mengsel of deze: 100 gr amandelmeel, 50
gr maïzena, 50 gr rijstmeel, 20 gr tapioca-zetmeel. In dit geval, zoals gewoonlijk, meng de poeders met cacao, voeg de vloeistoffen toe, laat het deeg 15 minuten staan ​​en voeg pas voor het bakken de gist toe. Voeg geleidelijk de vloeistoffen toe, want deze glutenvrije mengsels het vocht anders opnemen dan tarwebloem: als na de rust het deeg te droog lijkt, voeg dan iets meer vloeistof toe.
Het spreekt voor zich dat de broodkruimels in de taartvorm worden vervangen door cacaopoeder

Deze taart leent het zich uitstekend om te worden gevuld. En daar is 
the sky of your fantasy is the only limit!

martedì 7 maggio 2019

Funghi ripieni di carne d'agnello
Met lamsgehakt gevulde paddenstoelen

Una volta avevo fatto un esperimento (non riuscito) di un impasto di formaggio tipo le pallotte cace e ova messe nelle cappelle dei funghi. Sicuramente ha dipeso dal mio impasto, perché invece di restare bello gonfio come un soufflé nelle cappelle dei funghi, il ripieno se ne è andato a spasso per tutta la teglia. Buono ugualmente, ma non era ciò che volevo.
Da riprovare in una prossima occasione.

Considerato il fatto che il formaggio non era gradito ad uno dei miei ospiti pasquali e il fatto che io l'abbacchio a Pasqua me lo volevo mangiare ma non era previsto dal menù, ho pensato di sostituirlo con del macinato di agnello e un paio di salsiccette di agnello marocchine dette merguez.
Appunto per la prossima volta: il macinato basta, le salsiccette sono troppo forti di sapore per questo piatto.
Ho mischiato dunque carne e salsiccette spellate per benino, aggiunte uova, purè di patate disidratato (il mio ingrediente segreto per polpette morbidissime), cumino e coriandolo in polvere e foglie di timo fresco.
Ho tolto gli steli dai funghi più grandi, tritati a coltello e saltati con aglio fresco e cipollina verde. Aggiunti all'impasto di carne, ho formato le polpette con il porzionatore da gelato e ho riempito le cappelle dei funghi precedentemente spolverate di sale e pepe. Messo in forno mezz'ora a 180°C, hanno formato anche un bel sughino.
Le ho fatte il sabato e riscaldate leggermente prima di servirle per far sciogliere il grasso della carne che si era ovviamente solidificato con il passaggio in frigo.
Inutile dire che sono stati spazzolati con grande gioia.
Devo rifarli quanto prima.


~~~~ Nederlands

 

Ooit heb ik een (niet succesvol) experiment gedaan met een mengsel van kaas en eieren zoals die van de pallotte cace e ove uit Abruzzo in de hoed van paddestoelen. Het lag zeker aan mijn kaasmengsel, want in plaats van mooi en bol te worden als een soufflé, liep de vulling uit door de hele bakplaat. Lekker, dat wel, maar het was niet wat ik wilde.
Ik zal het opnieuw proberen bij een volgende gelegenheid.

Gezien het feit dat kaas niet werd gewaardeerd door een van mijn paasgasten en het feit dat ik lamsvlees met Pasen wilde eten maar niet in het menu opgenomen was, besloot ik de kaas te vervangen door lamsgehakt en een paar Marokkaans lamworstjes genaamd merguez.
Voor de volgende keer: het lamsgehakt is smaakvol genoeg, de worsten zijn te sterk van smaak voor dit gerecht.

Dus ik mengde vlees en worst goed door elkaar, voegde de eieren toe, een paar lepels gedroogde aardappelpuree (mijn geheime ingrediënt voor zeer zachte gehaktballen), komijn en korianderpoeder en verse tijmblaadjes.

Ik heb de stengels van de champignons
verwijderd, met een mes fijngehakt en gesauteerd met olijfolie, plakjes verse, groene knoflook en lente ui. Dit mengsel, nadat het afgekoeld was, heb ik toegevoegd aan het gekruide gehakt. Daarna heb ik balletjes gevormd met de ijsscoop en de champignonshoeden gevuld die ik eerder bestrooid had met zout en peper. Een half uur op 180 ° C in de oven gezet, ze vormden ook een mooie saus.

Ik maakte ze op zaterdag en verwarmde ze een beetje voordat ik ze serveerde om het vet te smelten van het vlees dat gestold was door de passage in de koelkast.
Onnodig te zeggen dat ze met grote vreugde werden verorberd.

Ik moet ze zo snel mogelijk opnieuw doen.

giovedì 2 maggio 2019

Uova con i gamberi
Eieren gevuld met garnalen


Non è un piatto da grandi chef, ma non ho mai avuto la pretesa di prepararne.
Sono semplici uova sode "rallegrate" con degli ottimi gamberoni e servite tra gli antipasti della scorsa Pasqua.

Per le uova: dopo averle rassodate, sbucciate e tagliate a metà, ho mescolato i tuorli a della maionese e della senape fino ad ottenere una spuma morbida. Le quantità vanno a gusto: la maionese è per dare sofficità, la senape rafforza l'umami del tuorlo. Con un cucchiaio l'ho rimessa negli albumi già pronti sul piatto di portata. Quella che è avanzata (perché ne avanza), me la sono mangiata su un pezzetto di pane...

I gamberi l'ho saltati il giorno prima in padella con olio e aglio fresco verde, spruzzati di berberè e di paprika affumicata e aggiustati di sale. Conservati in un contenitore in frigo, la domenica di Pasqua l'ho riportati a temperatura ambiente e deposti sulle mezze uova. Un gambero per mezzo uovo. Per sicurezza avevo cotto un uovo in più, non sia mai che uno si rompe mentre lo sbuccio o lo taglio. Ma son riuscita a sbucciarli e tagliarli tutti senza danni e quindi su di loro ho messo un po' dell'ottima salsina piccantina dei gamberi.
Forse una spruzzata di coriandolo o prezzemolo fresco tritato fine ci sarebbe stato bene anche dal punto di vista cromatico, ma me lo sono dimenticato e tant'è.

~~~~~~~~ Nederlands

Het is geen gerecht van een top chef-kok, maar ik heb nooit de pretentie gehad om iets erg geraffineerd te bereiden.
Het zijn eenvoudig gekookte eieren die "opgevrolijkt" zijn met lekkere garnalen. Ik heb ze  geserveerd bij de voorgerechten van afgelopen Pasen.

Voor de eieren: na ze te hebben gekookt, gepeld en in tweeën gesneden, heb ik de dooiers gemengd met mayonaise en mosterd tot een ​​zachte mousse. De hoeveelheden gaan naar smaak: de mayonaise is om zachtheid te geven, de mosterd versterkt de umami van de dooier. Met een lepel heb ik de eiwitten gevuld die al klaar lagen op de serveerschaal. De mousse dat over was (omdat het volume van de dooiers groter wordt door de toevoeging van mayo en mosterd), heb ik gegeten op een stuk brood ...

Ik heb de garnalen de dag ervoor gebakken in een pan met extravergine olijfolie en plakjes verse groene knoflook, besprenkeld met een specerijenmengsel genaamd berberé (met paprika, kaneel, komijn, gember en noot muscaat erin, geloof ik) en Spaanse gerookte paprika en op smaak gebracht  met zout. Ik heb ze in een bakje bewaard in de koelkast. Op Paaszondag heb ik ze weer op kamertemperatuur gebracht en op de halve eieren gelegd. Een garnaal voor  elke half ei. Voor de veiligheid had ik een extra ei gekookt, je weet het toch nooit dat er eentje breekt terwijl ik het pel of snijd. Maar ik wist ze allemaal zonder schade te pellen en te snijden en daarom heb ik op een paar overgebleven halve eitjes wat van de uitstekende garnalensaus gezet.
Misschien zou wat fijngehakte verse peterselie of koriander goed zijn geweest vanuit een chromatisch oogpunt, maar ik ben het vergeten, ach ja...



martedì 9 aprile 2019

Cantuccini con il miele
Cantuccini met honing



Per decenni ho usato questa ricetta che mi ha passato mia madre (che chissà chi gliel'ha data, visto che lei non è un'appassionata di cucina). È stata sempre molto gradita, finché non provai quella della suocera di Rossanina, che gli olandesi subito preferirono perché più biscottosa, più sbriciolosa, più inzupposa nel caffè. Ottima, per carità, ma anche un tantino più laboriosa perché bisogna montare le uova.
Questa invece è proprio una di quelle ricette che piacciono a me: minimo sforzo - massimo rendimento.
La cosa buffa è che un paio di anni fa mia madre mi chiese una ricetta per i cantuccini ed io le ridiedi la sua, perché lei se l'era completamente dimenticata... 

Cantuccini di Marina al miele

180 gr zucchero
1 cucchiaio di miele bello colmo
3 uova
400 gr farina
250 gr mandorle
1 pizzico di sale
1 cucchiaino di bicarbonato
½ limone grattugiato

Tostare le mandorle in una padella senza grassi, a fuoco basso, girando ogni tanto. Far freddare bene le mandorle prima di usarle.
Mettere lo zucchero, la farina, il bicarbonato con il sale e il limone grattugiato in una ciotola. Aggiungere le uova e il miele. Girare fino ad ottenere un impasto sodo che si appiccica un po’ alle mani. Aggiungere le mandorle.
Infarinare il piano di lavoro e fare con l’impasto dei salsicciotti appiattiti della lunghezza della teglia meno 10 cm circa, larghi 3-4 cm e spessi 2 cm.
Riscaldare il forno a 190 °C statico. Imburrare/oliare leggermente la teglia o coprirla di carta forno, sistemare i salsicciotti a 2 cm di distanza l’un dall’altro e cuocere per 15’. Estrarre la teglia dal forno, mettere i salsicciotti con cautela su un tagliere e tagliarli con un buon coltello a fette trasversali spesse circa 1 cm.
Rimettere i cantuccini dritti nella teglia un po’ distanti l’uno dall’altro. Finire di cuocere in 15’ e poi far freddare.

I cantuccini rimangono croccanti per mesi se conservati in una scatola di latta con un pezzo di plastica da cucina a sigillare bene tra scatola e coperchio.

Si può diminuire ancora un po' lo zucchero ma bisogna aumentare il miele. 180 gr è il minimo sindacale per questa dose.

~~~~ Nederlands



Al decennia lang heb ik dit recept gebruikt dat mijn moeder mij ooit heeft gegeven (en wie weet van wie ze het heeft gekregen, aangezien ze geen keukenliefhebber is).
Deze versie is altijd heel erg in de smaak gevallen van iedereen, tot ik dat van de schoonmoeder van Rossanina uitprobeerde: de Nederlanders gaven er onmiddellijk de voorkeur aan omdat de cantuccini knapperiger zijn, meer kruimelig en ze zuigen de koffie beter op... Een uitstekend recept, maar ook iets bewerkelijker omdat je de eieren moet opkloppen.

Dit is ect een van die recepten die ik leuk vind: minimale inspanning - maximale prestaties.

Het grappige is dat mijn moeder me een paar jaar geleden vroeg om een recept voor cantuccini en dat ik haar teruggaf, omdat ze het helemaal vergeten was... 

Cantuccini dopen in Vin Santo (heilige wijn) is een typisch Toscaans nagerecht die steeds meer liefhebbers in het buitenland vindt.
Men schenkt de Vin Santo in een borrelglas en doopt er kort een cantuccino in. De harde, broze koek zuigt de heerlijke smaak van de wijn op.
De smaak en de geur van zelfgemaakte cantuccini is een ware lekkernij die zeker de moeite waard is om meer dan een keer te proberen. Met dit originele recept kan zelfs de meest onervaren kok veel eer behalen!

Cantuccini van Marina met honing

180 gr suiker
1 eetlepel honing
3 eieren
400 gr meel
250 gr geroosterde amandelen
1 snufje zout
1 theelepeltje bicarbonaat (oftewel dubbel koolzure soda, baking soda)
geraspte schil van een ½ biologische citroen

Als je geen bicarbonaat hebt, gebruik een half zakje taartgist.
Amandelen kunnen in een droge koekenpan op laag vuur geroosterd worden. Blijf vooral roeren, anders kunnen ze zwart worden en laat ze goed afkoelen voordat je ze aan het deeg toevoegt.
Doe de suiker, de meel, de bicarbonaat (of de gist) samen met het zout en de citroenschil in een kom. Voeg de eieren en de honig toe. Roer totdat het een dikke massa is geworden, die enigszins aan de handen blijft plakken. De geroosterde amandelen als laatste toevoegen.
Bestuif het aanrecht met meel en rol kleine porties deeg tot platte worstjes die circa 4 cm korter zijn dan de lengte van de bakplaat en ongeveer 3-4 cm breed en 2 cm dik zijn.
Verwarm de oven voor op 190° C (statisch, geen fan). Bedek de bakplaat met bakpapier, leg de worstjes op 2 cm afstand van elkaar erop. Bak ze voor 15’ minuten of totdat ze goed gerezen zijn en mooi goudkleurig. Haal de bakplaat uit de oven en verlaag de oventemperatuur tot 140° C. Verplaats de worstjes voorzichtig op een snijplank en snijd ze met goede broodmes in schuine plakjes (cantuccini) van circa 1 cm breed. Zet de cantuccini staand weer terug op de bakplaat met een beetje onderling afstand en laat ze nog eens 15’ afbakken en daarna afkoelen.

De cantuccini blijven maandenlang lekker knapperig indien bewaard in goed gesloten koekjesdoos met een velletje plastic folie tussen de doos en zijn deksel.

Je kunt minder suiker gebruiken maar je moet meer honing toevoegen, anders zijn de cantuccini flauw van smaak.



lunedì 11 marzo 2019

Riso pilaf con fagiolini e carote
Pilafrijst met snijbonen en wortels


Ogni tanto ci vuole qualcosa di semplice ma colorato per accompagnare uno stufato o uno spezzatino un po' smorti di colore.

Riso pilaf con fagiolini e carote

300 gr riso basmati o pandan
1 manciata di fagiolini tagliati a fettine sottili con la mandolina
1 manciata di carote grattugiate
1 cucchiaino di sale
540 ml acqua

Portare l'acqua ad ebollizione, salare e versare il riso. Girare con una forchetta in modo che resti ben livellato sotto l'acqua ed aggiungere in cima le verdure. Aspettare che riprenda il bollore, incoperchiare e mettere al minimo sul fornello piccolo (quello della macchinetta del caffè per intenderci) per 12 minuti. A questo punto sollevare il coperchio, sgranare il riso con la forchetta, spegnere il gas e mettere un foglio doppio di carta da cucina tra pentola e coperchio. Lasciar riposare almeno 10 minuti e poi servire.

Note di Marina
La proporzione perfetta per il riso pilaf è 180 ml di acqua per ogni 100 gr di riso bianco.

~~~~~Nederlands



Soms heb je iets kleurrijk nodig om een stoofpot een beetje kleur te geven.

Rijstpilaf met groene bonen en wortelen 


300 gr basmati of pandan rijst
1 handvol groene bonen in dunne plakjes gesneden met de mandoline
1 handvol geraspte wortels
1 theelepel zout
540 ml water

Breng het water aan de kook, voeg zout toe en giet de rijst. Roer met een vork zodat de rijst goed plat onder water blijft en leg de groenten erop. Wacht tot het water weer kookt, leg de deksel op de pan en zet het voor 12 minuten op het kleinste gaspit (wat wij in Italië voor de koffiepot gebruiken) op zijn minimum. Na 12 minuten til het deksel op, roer de rijst met een vork, draai het gas dicht en leg een dubbel vel keukenpapier tussen de pan en het deksel. Laat ten minste 10 minuten rusten en serveer.

Noot van Marina

De perfecte verhouding voor de pilafrijst is 180 ml water voor elke 100 g witte rijst.

giovedì 7 marzo 2019

Biscotti al burro di arachidi
Pindakaascookies


Ogni tanto le ricerche per i miei articoli su Gastronomia Mediterranea mi portano a scoprire cose che voi umani etc. etc.
Per l'articolo dedicato al burro di arachidi o noccioline che dir si voglia avevo scoperto che negli USA ci fanno anche i biscotti.
E poco dopo ho scoperto che Maga Merletta senza glutine, alias la Rossanina Del Santo fondatrice del forum di Coquinaria, aveva rielaborato non so esattamente quale ricetta ad usum italiorum affetti da celiachia (un male davvero brutto).
Rimettendo in ordine la dispensa ho scoperto recentemente un barattolo di burro di arachidi inglese con tutti pezzettini dentro che mai e poi mai sarei riuscita a far mangiare al mio dolce doppio (che in effetti è più salato che dolce).
Ma i biscotti della Ross com'è che erano esattamente? E mi parte l'embolo della sperimentazione. Visto il successo avuto da questi biscotti, ho già in mente di usare la stessa ricetta per una versione leggermente salata e piccante. E con altre paste di frutta secca, tipo quella meravigliosa di nocciole di Corilanga. E ho già pronto un barattolo di tahine e un sacchetto di sesamo tostato. Stay tuned per i prossimi esperimenti.
Intanto preparate questi della Maga. Che sono pure senza lattosio.
Tra parentesi trovate le mie modifiche.

Biscotti alle arachidi
250 g arachidi (barattolo da 280 g di burro di arachidi con i pezzetti dentro)
1 cucchiaio di olio di semi di arachidi (no)
130 g zucchero semolato (110 g zucchero marrone)
70 g zucchero demerara (zucchero biondo)
1 uovo
1/2 cucchiaino lievito chimico (bicarbonato)
80 g gocce di cioccolato (no)

Sciacquate le arachidi in modo da eliminare il sale in superficie. Asciugatele bene e frullatele con il cucchiaio di olio fino ad ottenere una crema. (Questo passaggio l'ho eliminato perché avevo il burro di arachidi pronto. L'unico lavoro che ho dovuto fare è stato estrarlo dal barattolo).
Mescolate bene tutti gli ingredienti fino ad ottenere un composto omogeneo. Unite le gocce di cioccolato.  (Per me niente cioccolato - e per questo anche meno zucchero.)
Formate delle piccole sfere della dimensione di una piccola noce. (Con un piccolo porzionatore da gelato il lavoro è più facile). Mettetele su una placca ricoperta di carta forno abbastanza distanziate. (Mi raccomando la distanza: cuocendo si allargano di almeno 2 cm tutto intorno).
Cuocete in forno già caldo a 180°C per 12/14 minuti.
Estraete la placca dal forno e dopo 5 minuti mettete i biscotti su una griglia (non fatelo prima perché sono molto fragili).
Conservate in barattoli a chiusura ermetica. (Regalate immediatamente a qualche amica che vi sta antipatica e che volete far ingrassare).

~~~~ Nederlands


Soms leidt het onderzoek voor mijn artikelen in Gastronomia Mediterranea ertoe dat ik dingen ga ontdekken waarvan ik geen idee had.
Dankzij mijn artikel over pindakaas ontdekte ik dat er in de VS ook cookies mee gemaakt worden. Kort hierna ontdekte ik dat Maga Merletta zonder gluten, aka Rossanina Del Santo, oprichtster van het forum Coquinaria, een recept had bewerkt voor wie aan coeliakie lijdt (coeliakie is glutenallergie, een zeer vervelende ziekte).
Bij het opruimen van de pantry vond ik onlangs een Engelse pot pindakaas met stukjes noten dat nooit opgegeten zou worden door mijn lieve dubbele.
Maar hoe zit het met de koekjes van Ross precies? En ik ga linea recta de keuken in. Gezien het succes van deze cookies, denk ik al aan het gebruik van hetzelfde recept voor een licht zoute en pittige versie ervan. En met andere notenpasta's, zoals de prachtige Corilanga-hazelnotenpasta. En ik heb al een pot tahin en een geroosterde sesamzak klaarstaan. Stay tuned voor de volgende experimenten.
Maak ondertussen deze koekjes van de Maga Merletta klaar, die niet alleen zonder gluten zijn, maar zelfs zonder lactose.
Tussen haakjes vind je mijn wijzigingen.

Pindakaascookies

250 g pinda's (280 g potje pindakaas met kleine stukjes erin)
1 eetlepel pinda-olie (nee)
130 g kristalsuiker (110 g bruine basterdsuiker)
70 g demerarasuiker (blonde basterdsuiker)
1 ei
1/2 theelepel bakpoeder (baking soda)
80 g chocoladedruppels (nee)

Spoel de pinda's af om eventuele zout op het oppervlak te verwijderen. Droog ze goed af en maal ze in de foodprocessor met een eetlepel olie tot deze romig zijn. (Ik heb deze passage uiteraard overgeslagen omdat ik kant en klare pindakaas heb gebruikt. Het enige wat ik moest doen was hem uit de pot halen.)
Meng alle ingrediënten goed tot een homogeen mengsel. Voeg de chocoladedruppels toe. (Voor mij geen chocolade - en daarom ook minder suiker.)
Vorm kleine ballen ter grootte van een kleine walnoot. (Met een kleine ijs schep is het werk eenvoudiger.) Leg ze op een bakplaat bedekt met bakpapier en plaats ze op goede afstand van elkaar. (Let op de afstand: tijdens het bakken worden ze minimaal 4 cm groter).
Bak in de voorverwarmde oven op 180 °C gedurende 12/14 minuten.
Neem de plaat uit de oven en leg de koekjes pas na 5 minuten op een rooster (doe dit niet eerst omdat ze erg breekbaar zijn).
Bewaard in luchtdichte koekjestrommel. (Geef onmiddellijk aan een vriendin die niet leuk is zodat ze dik en lelijk wordt).

martedì 5 marzo 2019

Biscotti delle buone notizie all'avena
Goed nieuwshaverkoekjes



Una versione estremamente seducente al palato di questi biscotti l'avevo sperimentata la scorsa estate e rifatta diverse volte. Ma è una versione piuttosto calorica a causa dell'ingente quantità di burro, responsabile però della sua meravigliosa croccantezza.

Così, complice una brutta storia successa al mio compare d'anello, mi sono inventata questa versione per coccolarlo in un momento che non gli sarei potuta stare fisicamente vicina. Un paio di questi biscotti nella sala d'aspetto dell'ospedale gli avrebbero dato la forza di affrontare il verdetto del medico. E mi piace pensare che siano stati dei biscotti portafortuna, perché i risultati delle analisi sono risultati tutti supernegativi. Sano come un pesce.
Visto che ormai cominciamo a raggiungere un'età in cui è meglio ridurre zuccheri raffinati e prodotti contenenti colesterolo, sono anche senza zucchero, burro e uova. E anche senza bilancia...

Biscotti delle buone notizie all'avena

400 gr di fiocchi avena interi bio (un sacchetto)
il succo e la scorza di 2 arance bio
la polpa schiacciata di 1 banana molto matura
la polpa schiacciata di 1 mango molto maturo 
2 manate (la quantità che entra nelle mani messe a conca) di mandorle un po' spezzettate con il coltello
1 manata di albicocche secche tagliate a pezzettini
1 manata di uvetta verde allungata
2 bicchieri di Marsala
1 manata di scaglie di cocco arrostito
1 pugno di semi di lino
1 macinata di sale dolce di Cervia
(2 cucchiai di miele)

Far rinvenire l'uvetta e i pezzettini di albicocca nel Marsala (devono essere coperte a filo) per qualche oretta.
Preriscaldare il forno a 180° C.
Mescolare in una ciotola bella capiente tutti gli ingredienti secchi poi aggiungere la polpa di banana e di mango (con tutto il succo che ha rilasciato) e il succo e la scorza delle arance. Impastare bene, poi in ultimo aggiungere l'uvetta e le albicocche con tutto il Marsala (ed il miele - che se li avessi fatto per me, non avrei messo perché mi parevano sufficientemente dolci, ma dovendoli donare ho preferito aggiungerlo per esaltare la dolcezza naturale degli altri elementi).
Formare i biscotti con il porzionatore da gelato, schiacciarli un po' sulla teglia tentando anche di evitare bordi troppo frastagliati (le uvette e i fiocchi di avena bruciati sono proprio cattivi). Non necessitano di troppo spazio, non crescono in quanto non hanno né lievito né uova.
In forno statico finché cominciano a profumare (direi una ventina di minuti, ma dipende anche da quanto sono grandi e spessi).
Da caldi sembrano croccantini, poi quando si freddano diventano belli gommosetti.
E ci rimangono anche dopo 10 gg nella scatola di latta.
Sembrano un niente, ma riempiono bene la pancia: ottimi a colazione, come merenda e anche prima di andare a letto con un bicchierone di latte.

~~~~~~ Nederlands




Afgelopen zomer heb ik een extreem verleidelijke versie van deze koekjes gemaakt en verschillende keren opnieuw want veel te lekker. Maar het is een nogal calorierijke versie vanwege de grote hoeveelheid boter, die toch verantwoordelijk blijkt voor een prachtige knapperigheid.
 

Mijn bruiloftsgetuige (compare d'anello, ringmaatje noemen we dat in Italië) doorstond onlangs een donker moment. Ik besloot om deze versie voor hem te maken om hem een beetje te troosten op in een moment dat ik fysiek niet in de buurt kon zijn. Een paar van deze koekjes in de wachtkamer van het ziekenhuis zouden hem de kracht hebben gegeven om het vonnis van de dokter te trotseren. En ik denk dat ze gelukskoekjes waren, omdat de resultaten van de diverse onderzoeken allemaal supernegatief waren. Gezond als een vis.
Aangezien we nu op een leeftijd beginnen te komen waarop het beter is om geraffineerde suikers en producten die cholesterol bevatten te verminderen, zijn deze koekjes ook zonder suiker, boter en eieren. En zelfs zonder weegschaal...

Goed nieuws haverkoekjes


400 gr havervlokken (jumbo oats) biologisch (een hele zak)
het sap en de schil van 2 biologische sinaasappels
de geprakte pulp van een zeer rijpe banaan
de
geprakte pulp van 1 zeer rijpe mango
2 manate (een manata is de hoeveelheid die past als je je handen als een kom bij elkaar houdt) van amandelen, grofgehakt met een mes
1 manata gedroogde abrikozen in kleine stukjes gesneden
1 manata langwerpige groene rozijnen
2 glazen Marsalawijn
1 manata geroosterde kokosnootvlokken
1 handvol lijnzaad

1 theelepel zout
(2 eetlepels honing)

Laat de rozijnen en de stukjes abrikoos een paar uur in de Marsala (ze moeten er net onder staan).
Verwarm de oven voor op 180 ° C.
Meng in een grote kom alle droge ingrediënten, voeg dan de geprakte banaan en mango (met al het sap) en het sap en de fijngeraspte schil van de sinaasappels. Meng goed, dan doe de rozijnen en abrikozen met alle Marsala erbij (en de honing - als ik deze koekjes voor mijzelf had gebakken, had ik geen honing gebruikt omdat het deeg me voldoende zoet leek, maar doordat ik ze cadeau ging geven, dacht ik dat een beetje honing de natuurlijke zoetheid van de andere elementen nog extra zou ophalen).
Vorm de koekjes met een ijstang, verpletter ze een beetje op de bakplaat maar probeer om gekartelde randen te voorkomen (
verbrande rozijnen en havervlokken smaken niet echt lekker). Je hoeft ze niet teveel uit elkaar te houden, want ze groeien niet omdat ze geen gist of eieren bevatten.
Bak ze in een statische oven totdat ze beginnen te ruiken (ik zou twintig minuten zeggen, maar het hangt ook af van hoe groot en dik ze zijn).
Warm zijn ze best knapperig, en eens koud worden ze lekker chewy.
En dat blijven ze zelfs na 10 dagen in een blikken koekendoos.

Ze zien er niet echt spannend uit, maar ze vullen de buik goed: uitstekend bij het ontbijt, als tussendoortje en zelfs voordat je naar bed gaat met een groot glas melk.





mercoledì 20 febbraio 2019

Biscotti alle nocciole e cioccolato
Chocoladekoekjes met hazelnoten


Ci sono ricette che ti continuano a ronzare per la testa per anni.
Le fai una volta, non ne sei soddisfatta, le accantoni, ma sai che finché non trovi la versione giusta, non avrai pace.
E così è successo con questa ricetta dal blog di www.joyofbaking.com
La prima volta ho seguito pedissequamente la ricetta, e non sono stata affatto soddisfatta: l'impasto era troppo liquido, impossibile formare i filoncini, ho combinato un pasticcio.
La seconda volta mi son detta: ragioniamo, dov'è il problema? Se è troppo liquido si aggiunge farina per bilanciare l'impasto.
Così detto e così fatto.
Ho anche aggiunto più nocciole e cioccolato con una quantità più alta di cacao. E una bustina di caffè solubile in più.
Ma ancora non sono felice, devo riprovarci, e metterò cioccolato con una percentuale di 85% .
Intanto ecco la ricetta con le dosi e gli ingredienti da me modificati.
Colleghi di diversi uffici se li sono litigati.
Un collega allungando la mano ha dichiarato: "I tuoi risultati del passato offrono ottime garanzie per il futuro". Che tesoro!


BISCOTTI ALLE NOCCIOLE E CIOCCOLATO
da una ricetta Stephanie Jaworski

INGREDIENTI (per circa 55 pezzi di 6 cm):

300 gr di farina 00
4 uova proprio piccoline
190 gr di zucchero scuro (se li volete decisamente dolci, mettetene di più)
250 gr nocciole tostate e tagliate grossolanamente
125 gr cioccolato fondente (al 70%, Valrhona Guanaja)
35 gr cacao amaro Blooker
1/2 cucchiaino bicarbonato
3 bustine da 1.8 gr di Espresso solubile Nescafè
1 cucchiaino di estratto di vaniglia bio
1 cucchiaino abbondante di sale di Cervia macinato non troppo fino

Preriscaldare il forno a 150° C. Tostare le nocciole e spezzettarle, poi metterle da parte mentre si prepara l'impasto. Alzare la temperatura del forno a 180° C.
 Nel cutter tritare il cioccolato a pezzettini, non in polvere. Si può tritare a coltello: un gran lavoro ma volevo dei pezzettini più grandi. Eventualmente da provare con la funzione pulsante.
Mescolare insieme la farina, il cacao, il caffè solubile, il lievito e il sale in una ciotola; mettere da parte.
Montare le uova con lo zucchero nero finquando sono belle spumose.
Unire alle uova il cioccolato e poi la miscela di farina fino a che si formi un composto tenace, aggiungere le nocciole verso la metà.
Su una superficie infarinata dividere l'impasto in 5 o 6 tronchettini lunghi 30 cm e larghi 5 su una superficie infarinata. Trasferirli con l'aiuto eventuale di una spatola sulla teglia coperta da carta forno e cuocere 20 minuti, finquando al tatto la parte superiore risulta solida.
Rimuovere dal forno, posizionare su una griglia e far raffreddare per 10 minuti. Poi tagliare a fettine di neanche un cm di spessore.
Sistemare le fette con la faccia tagliata rivolta verso il foglio di carta e rinfornare per 15 minuti a 120° C ventilato poi rigirarli, portare la manopola della temperatura a 0 e lasciarli altri 15-20 minuti con la ventola inserita. Far freddare in teglia un paio d'ore prima di mettere nella scatola.


Qui la ricetta originale:

http://www.joyofbaking.com/biscotti/ChocolateHazelnutBiscotti.html

~ ~ ~ ~ ~ Nederlands

Er zijn recepten die jaren in je hoofd blijven spoken.
Je maakt ze een keer, je bent niet tevreden, je legt ze opzij, maar je weet dat totdat je de juiste versie vindt, je geen vrede zult hebben.
En zo gebeurde het met dit recept van de blog van www.joyofbaking.com

De eerste keer heb ik slaafs het recept gevolgd en ik was helemaal niet tevreden: het deeg was te vloeibaar, onmogelijk om de worsten deeg te vormen, ik maakte er een puinhoop van.
De tweede keer zei ik tegen mezelf: effe kijken, waar is het probleem? Als het deeg te vloeibaar is, moet ik meel toevoegen om het deeg in evenwicht te brengen.
Dus bedacht en zo gedaan.
Ik heb ook meer hazelnoten
toegevoegd en chocolade met een hogere percentage cacao. En een extra zakje oploskoffie.
Maar toch ben ik niet helemaal gelukkig, ik moet het opnieuw proberen, en ik zal chocolade met een percentage van 85% inzetten.
Collega's van diverse kantoren hebben de koekjesdoos moeiteloos leeggeplunderd.

Een collega steek zijn hand uit en opperde: "Jouw resultaten uit het verleden bieden absolute garanties voor de toekomst". Lief hè!

Ondertussen, hier is het recept met de hoeveelheden en ingrediënten die ik heb aangepast.

COOKIES MET HAZELNOTEN EN CHOCOLADEnaar een recept Stephanie Jaworski

INGREDIËNTEN (voor ongeveer 55 stukjes van 6 cm):
300 g bloem 00
4 hele kleine eieren
190 gram donkere suiker (als je ze echt zoet wilt, doe dan meer suiker)
250 g geroosterde en grof gehakte hazelnoten
125 g pure chocolade (70%, Valrhona Guanaja)
35 gr bittere cacao Blooker
1/2 theelepel dubbel koolzure soda oftewel baking soda
3 zakjes 1,8 gr instant koffie van Nescafe
1 theelepel biologische vanille-extract
1 theelepel gemalen Cervia-zout niet al te fijn

Verwarm de oven voor op 150 ° C. Roosteer de hazelnoten en hak ze in stukken, leg ze dan opzij terwijl je het deeg bereidt. Verhoog de oventemperatuur tot 180 ° C.
Snijd de chocolade in de cutter in kleine stukjes, niet in poedervorm. Je kunt het met een mes hakken: echt veel werk, maar ik wilde wat grotere stukken. Eventueel de pulsfunctie van de cutter kan solaas bieden.
Meng het meel, cacao, oploskoffie, bakpoeder en zout in een kom; opzij zetten.
Klop de eieren met de zwarte suiker tot ze goed schuimig zijn.
Voeg de chocolade toe aan de eieren en dan het bloemmengsel in twee keer tot een stevig deeg is gevormd, voeg de hazelnoten halverwege toe.
Op een met bloem bestoven oppervlak verdeel het deeg in 5 of 6 worsten 30 cm lang en 5 cm breed. Breng ze met de hulp van een spatel op de met bakpapier
bekleed bakplaat en bak 20 minuten, totdat het bovenste deel hard aanvoelt.
Haal uit de oven, plaats op een rooster en laat 10 minuten afkoelen. Snijd vervolgens in plakjes van amper 1 cm dik.
Leg de koekjes met het snijvlak tegenover het vel papier en zet ze weer in de oven gedurende 15 minuten bij 120 ° C geventileerd. Draai ze om, breng de temperatuurknop op 0 en laat nog eens 15-20 minuten met de ventilator ingeschakeld in de oven staat. Laat een paar uur in de schaal afkoelen voordat je de koekjes in de doos bewaart.

Hier het originele recept:

http://www.joyofbaking.com/biscotti/ChocolateHazelnutBiscotti.html

lunedì 28 gennaio 2019

Timballini di riso con ripieno di carne
Rijsttimbaaltjes met vleesvulling


Di timballini di riso ne ho fatti diversi, con vari ripieni (qui ne trovate un paio, ma ne ho fatti altri con asparagi verdi che devo cercare).

Per cominciare ho fatto un semplice risotto a cui ho aggiunto lo zafferano con del brodo vegetale fatto da me (non mi piace il dado).
Ho usato un carnaroli buonissimo della Cascina San Maiolo di Novara, se lo trovate accattatevelo senza pensarci due volte.
L'ho tenuto indietro di cottura, freddato bene, aggiunto poco parmigiano e due uova piccolissime e aggiustato ancora di sale.
Ho imburrato pesantemente 9 stampini di alluminio da babà (mai usati per i babà...) e cosparsi di farina bramata di mais, quella più grossetta per intenderci.
Ho fatto uno strato di riso tutto intorno agli stampini e l'ho riempiti con un misto di carne di salsiccia, macinato di manzo e funghi stufati con timo e un bel soffritto di carote, cipolle e aglio. Ho alternato una cucchiaiata di carne ad una di scamorza affumicata tagliata finissima (tranne in quelli per l'amico che non ama i formaggi ma che non ha scoperto la cucchiaiata di parmigiano nel riso).
Ho completato con una cucchiaiata di riso, avvolto nella pellicola e messo in frigo fino alla mattina di natale, quando l'ho tirati fuori per farli acclimatare prima di metterli in forno (180° C per circa 30 minuti, si deve fare una crosticina croccante sopra e il riso stacca dalle pareti - vedi foto qui sotto).
Per la salsa: panna e broccoli per l'amico non formaggioso (i suoi timballini l'avevo marcati in cima con un pezzetto di fungo e un rametto di timo) e panna e gorgonzola piccante per il resto della truppa.
Le salse le ho preparate facendo riscaldare / sciogliere in un padellino la panna fresca con i broccoli / gorgonzola.
Nel piatto ho messo un po' di salsa a specchio, il timballino e poi altra salsa sopra al riso.
Davvero buoni, e ovviamente comodi da preparare in anticipo.



~~~~ Nederlands



Ik heb vaker rijsttimbaaltjes gemaakt, telkens met verschillende vullingen (hier kun je er een paar vinden, maar ik heb er ook een versie gemaakt met groene asperges die ik nog moet opschrijven).

Om te beginnen heb ik een eenvoudige risotto gemaakt met saffraan en zelfgetrokken groentenbouillon (ik ben niet van de bouillonblokjes, ik vind ze echt vies smaken). Een pannetje water koken met een wortel, een ui en een stengel bleekselderij met een blaadje laurier is zo gebeurd.
Ik heb een halve kilo lekkere Carnaroli gebruikt van Cascina San Maiolo van Novara: als je deze rijst in de schappen vindt, koop hem meteen zonder erbij na te denken, veel te lekker!
Ik heb de risotto goed al dente bereid, snel afgekoeld en een beetje Parmezaanse kaas en twee vrij kleine eieren toegevoegd. Pas op het laatste heb ik het op zout aangepast.
Ik heb 9 babà-aluminium bakjes zeer dik beboterd (nooit gebruikt voor babà's ...) en bestrooid met maïsmeel, de grofste.
Ik heb de bakjes met een dun laagje rijst bedekt en daarna gevuld met een gebakken mengsel van varkensworst, gemalen rundvlees en gestoofde champignons met tijm en gebakken wortelen, uien en knoflook. 
Ik heb elke lepel vlees met een dun plakje gerookte scamorza-kaas afgedekt (behalve bij de timballini voor de vriend die niet van kaas houdt maar die de lepel Parmezaanse kaas in de rijst niet heeft ontdekt).
Ik heb de bakjes bedekt met nog een lepel rijst, afgedekt in plastic folie en in de koelkast gezet tot kerstochtend, toen ik ze eruit heb gehaald om op kamertemperatuur te laten komen voordat ik ze in de oven heb geschoven (180° C gedurende ongeveer 30 minuten, ze moeten een knapperige korstje krijgen en de rijst moet een beetje los van de randen van de bakjes komen - zie foto boven).
Voor de saus: room en broccoli voor de vriend die de kaas niet op prijs stelt
(zijn timballini had ik op de top met een stukje paddestoel en een takje tijm gemarkeerd) en room en pittige gorgonzolakaas voor de rest van de genodigden. De sauzen heb ik in een koekenpannetje bereid door de verse slagroom en de gekookte broccoli / gorgonzola samen te laten opwarmen / smelten.
Ik heb een beetje saus in het bord gedaan, dan de timballino en weer een beetje saus op de rijst.
Echt lekker en ook lekker makkelijk om van tevoren te bereiden.

giovedì 27 dicembre 2018

Focaccia con pseudo lievito madre
Focaccia met nep zuurdesem gist

Sono in un periodo focaccesco, le focaccione mi attirano di più del pane.
Di solito impasto con il sistema "no knead", cioè giusto quel tanto che serve a ottenere un impasto coerente con la sua definizione e un nonnulla di lievito di birra disidratato. Diciamo che anche la programmazione mi viene sempre meglio, il poter sbattere il tutto in frigo anche un paio di giorni prima è una manna dal cielo.

L'ultima volta a Roma, ispezionando accuratamente come al solito gli scaffali dei supermercati avevo trovato delle bustine di lievito madre liofilizzato senza aggiunta di lievito di birra della Spadoni. Mi erano sembrati interessanti. Sul retro comunque c'era scritto di aggiungere lievito di birra.
Mmmmm....
In pratica alla fine ti ritrovi lo stesso prodotto della Molino Rossetto... Mica che sia male, eh, ma speravo in qualcosa di più "alternativo".
Il 23 dicembre mi son detta: ora vediamo se riesco a resuscitarlo, 'sto lievito madre e a farlo funzionare.

Ho mischiato una bustina da 10 gr a 100 g di farina 2 bio del Molino Sobrino e 100 gr di acqua tiepida e lasciato un giorno in ciotola chiusa a temperatura ambiente.
Il giorno dopo ci ho aggiunto altrettanta farina ed acqua. Profumava di buono, di fiori delicati.
Lasciato un giorno a temperatura di cucina, ma non si è mosso.

Allora il 24 dicembre di mattina presto l'ho sciolto con acqua tiepida e impastato a mano con 250 gr di farina 2 e 250 gr di semola rimacinata e una punta di coltello di lievito di birra disidratato (giusto per non avere sorprese e ritrovarmi con una focaccia non cresciuta il giorno di Natale... il prox esperimento lo faccio in un momneto di stress minore, ci devo riuscire!).
Impastato il minimo sindacale, l'ho lasciato al calduccio della cucina soleggiata. La notte l'ho messo in frigo perché era cresciuto a sufficienza e il 25 mattina l'ho tirato fuori e fatto lievitare in teglia per 3 ore con un velo di salamoia sopra.
Dopo 30 minuti in forno a 180° C la focacciona era ancora palliduccia, quindi ho alzato a 220° C per dieci minuti.

Devo dire di essere decentemente soddisfatta: sapore ottimo, bella morbida, mi sarebbe piaciuta un'alveolatura maggiore ma penso che con la farina 2 e la semola non sia umanamente/focacciamente possibile.
A presto il seguito sulla seconda bustina di lievito.


~~~~~ Nederlands


Ik ben in een focaccia-periode, het trekt me meer aan dan gewoon brood.

Meestal maak ik het deeg met het "no knead" -systeem, dat wil zeggen ik kneed het deeg net genoeg om een ​​deeg te maken dat de definitie "deeg" kan verdragen met een minimale hoeveelheid biergist. Dit soort deeg moet lang rijzen, en de programmering van de rijstijd
gaat me steeds beter af: een paar dagen het deeg in de koelkast kunnen laten liggen kan soms echt een uitkomst zijn.

De laatste keer in Rome inspecteerde ik zoals gewoonlijk de schappen van de supermarkt
zorgvuldig. Ik vond een aantal zakjes gevriesdroogde zuurdesemgist van het merk Molino Spadoni zonder toegevoegde biergist. Ik vond ze interessant. Op de achterkant werd echter aangegeven dat je zelf biergist moest toevoegen.
Mmmmm...
In de praktijk krijg je dan uiteindelijk hetzelfde product als die van Molino Rossetto... Niet dat het  slecht is, hè, maar ik hoopte op iets meer "alternatief".
En dus dacht ik laatst: laten we nu eens kijken of ik het droge zuurdesem gist kan doen herrijzen en aan het werk zetten.

Ik mengde een zakje van 10 g met 100 g bloem van zachte tarwe type 2 (dat is halfvolkoren bloem) bio van Molino Sobrino en 100 g lauw water en liet het een dag in een gesloten kom op kamertemperatuur.
De volgende dag heb ik een gelijke hoeveelheid meel en water toegevoegd. De geur van het mengsel was heerlijk, van delicate bloemen, maar geen spoor van rijzing.
Ik heb het nog een dag op de kamertemperatuur gelaten, maar er zat helaas nog steeds geen beweging in.

Op 24 december in de vroege ochtend heb ik het deegje opgelost in een kom lauwwarm water en met de hand gekneed met 250 g bloem type 2 en 250 g griesmeel van harde tarwe en een mespuntje biergist (gewoon om verrassingen te voorkomen en te vermijden dat ik met een niet gerezen focaccia op eerste kerstdag zou komen te zitten... het vervolgexperiment doe ik op een moment van minder stress).

Ik kneedde het deeg het minimum om een soepel deegje te krijgen en liet het in zijn bak rijzen in de warmte van mijn zonnige keuken. 's Avonds legde ik het in de koelkast omdat het voldoende gegroeid was en op de 25e 's ochtends haalde ik het eruit en liet ik het 3 uur lang in de bakblik rijzen met een laagje pekel erop.

Na 30 minuten in de oven op 180° C was mijn grote focaccia nog steeds bleekjes, dus ik heb hem voor nog 10 minuten op 220° C gebakken.

Ik moet zeggen dat ik behoorlijk tevreden ben: goede smaak, mooi zacht, ik had graag meer gaatjes erin gewild maar ik denk dat met de bloem type 2 en griesmeel van harde tarwe echt niet mogelijk is.

Binnenkort het verhaal hoe het gegaan is met het tweede zakje zuurdesemgist.