lunedì 11 marzo 2019

Riso pilaf con fagiolini e carote
Pilafrijst met snijbonen en wortels


Ogni tanto ci vuole qualcosa di semplice ma colorato per accompagnare uno stufato o uno spezzatino un po' smorti di colore.

Riso pilaf con fagiolini e carote

300 gr riso basmati o pandan
1 manciata di fagiolini tagliati a fettine sottili con la mandolina
1 manciata di carote grattugiate
1 cucchiaino di sale
540 ml acqua

Portare l'acqua ad ebollizione, salare e versare il riso. Girare con una forchetta in modo che resti ben livellato sotto l'acqua ed aggiungere in cima le verdure. Aspettare che riprenda il bollore, incoperchiare e mettere al minimo sul fornello piccolo (quello della macchinetta del caffè per intenderci) per 12 minuti. A questo punto sollevare il coperchio, sgranare il riso con la forchetta, spegnere il gas e mettere un foglio doppio di carta da cucina tra pentola e coperchio. Lasciar riposare almeno 10 minuti e poi servire.

Note di Marina
La proporzione perfetta per il riso pilaf è 180 ml di acqua per ogni 100 gr di riso bianco.

~~~~~Nederlands



Soms heb je iets kleurrijk nodig om een stoofpot een beetje kleur te geven.

Rijstpilaf met groene bonen en wortelen 


300 gr basmati of pandan rijst
1 handvol groene bonen in dunne plakjes gesneden met de mandoline
1 handvol geraspte wortels
1 theelepel zout
540 ml water

Breng het water aan de kook, voeg zout toe en giet de rijst. Roer met een vork zodat de rijst goed plat onder water blijft en leg de groenten erop. Wacht tot het water weer kookt, leg de deksel op de pan en zet het voor 12 minuten op het kleinste gaspit (wat wij in Italië voor de koffiepot gebruiken) op zijn minimum. Na 12 minuten til het deksel op, roer de rijst met een vork, draai het gas dicht en leg een dubbel vel keukenpapier tussen de pan en het deksel. Laat ten minste 10 minuten rusten en serveer.

Noot van Marina

De perfecte verhouding voor de pilafrijst is 180 ml water voor elke 100 g witte rijst.

giovedì 7 marzo 2019

Biscotti al burro di arachidi
Pindakaascookies


Ogni tanto le ricerche per i miei articoli su Gastronomia Mediterranea mi portano a scoprire cose che voi umani etc. etc.
Per l'articolo dedicato al burro di arachidi o noccioline che dir si voglia avevo scoperto che negli USA ci fanno anche i biscotti.
E poco dopo ho scoperto che Maga Merletta senza glutine, alias la Rossanina Del Santo fondatrice del forum di Coquinaria, aveva rielaborato non so esattamente quale ricetta ad usum italiorum affetti da celiachia (un male davvero brutto).
Rimettendo in ordine la dispensa ho scoperto recentemente un barattolo di burro di arachidi inglese con tutti pezzettini dentro che mai e poi mai sarei riuscita a far mangiare al mio dolce doppio (che in effetti è più salato che dolce).
Ma i biscotti della Ross com'è che erano esattamente? E mi parte l'embolo della sperimentazione. Visto il successo avuto da questi biscotti, ho già in mente di usare la stessa ricetta per una versione leggermente salata e piccante. E con altre paste di frutta secca, tipo quella meravigliosa di nocciole di Corilanga. E ho già pronto un barattolo di tahine e un sacchetto di sesamo tostato. Stay tuned per i prossimi esperimenti.
Intanto preparate questi della Maga. Che sono pure senza lattosio.
Tra parentesi trovate le mie modifiche.

Biscotti alle arachidi
250 g arachidi (barattolo da 280 g di burro di arachidi con i pezzetti dentro)
1 cucchiaio di olio di semi di arachidi (no)
130 g zucchero semolato (110 g zucchero marrone)
70 g zucchero demerara (zucchero biondo)
1 uovo
1/2 cucchiaino lievito chimico (bicarbonato)
80 g gocce di cioccolato (no)

Sciacquate le arachidi in modo da eliminare il sale in superficie. Asciugatele bene e frullatele con il cucchiaio di olio fino ad ottenere una crema. (Questo passaggio l'ho eliminato perché avevo il burro di arachidi pronto. L'unico lavoro che ho dovuto fare è stato estrarlo dal barattolo).
Mescolate bene tutti gli ingredienti fino ad ottenere un composto omogeneo. Unite le gocce di cioccolato.  (Per me niente cioccolato - e per questo anche meno zucchero.)
Formate delle piccole sfere della dimensione di una piccola noce. (Con un piccolo porzionatore da gelato il lavoro è più facile). Mettetele su una placca ricoperta di carta forno abbastanza distanziate. (Mi raccomando la distanza: cuocendo si allargano di almeno 2 cm tutto intorno).
Cuocete in forno già caldo a 180°C per 12/14 minuti.
Estraete la placca dal forno e dopo 5 minuti mettete i biscotti su una griglia (non fatelo prima perché sono molto fragili).
Conservate in barattoli a chiusura ermetica. (Regalate immediatamente a qualche amica che vi sta antipatica e che volete far ingrassare).

~~~~ Nederlands


Soms leidt het onderzoek voor mijn artikelen in Gastronomia Mediterranea ertoe dat ik dingen ga ontdekken waarvan ik geen idee had.
Dankzij mijn artikel over pindakaas ontdekte ik dat er in de VS ook cookies mee gemaakt worden. Kort hierna ontdekte ik dat Maga Merletta zonder gluten, aka Rossanina Del Santo, oprichtster van het forum Coquinaria, een recept had bewerkt voor wie aan coeliakie lijdt (coeliakie is glutenallergie, een zeer vervelende ziekte).
Bij het opruimen van de pantry vond ik onlangs een Engelse pot pindakaas met stukjes noten dat nooit opgegeten zou worden door mijn lieve dubbele.
Maar hoe zit het met de koekjes van Ross precies? En ik ga linea recta de keuken in. Gezien het succes van deze cookies, denk ik al aan het gebruik van hetzelfde recept voor een licht zoute en pittige versie ervan. En met andere notenpasta's, zoals de prachtige Corilanga-hazelnotenpasta. En ik heb al een pot tahin en een geroosterde sesamzak klaarstaan. Stay tuned voor de volgende experimenten.
Maak ondertussen deze koekjes van de Maga Merletta klaar, die niet alleen zonder gluten zijn, maar zelfs zonder lactose.
Tussen haakjes vind je mijn wijzigingen.

Pindakaascookies

250 g pinda's (280 g potje pindakaas met kleine stukjes erin)
1 eetlepel pinda-olie (nee)
130 g kristalsuiker (110 g bruine basterdsuiker)
70 g demerarasuiker (blonde basterdsuiker)
1 ei
1/2 theelepel bakpoeder (baking soda)
80 g chocoladedruppels (nee)

Spoel de pinda's af om eventuele zout op het oppervlak te verwijderen. Droog ze goed af en maal ze in de foodprocessor met een eetlepel olie tot deze romig zijn. (Ik heb deze passage uiteraard overgeslagen omdat ik kant en klare pindakaas heb gebruikt. Het enige wat ik moest doen was hem uit de pot halen.)
Meng alle ingrediënten goed tot een homogeen mengsel. Voeg de chocoladedruppels toe. (Voor mij geen chocolade - en daarom ook minder suiker.)
Vorm kleine ballen ter grootte van een kleine walnoot. (Met een kleine ijs schep is het werk eenvoudiger.) Leg ze op een bakplaat bedekt met bakpapier en plaats ze op goede afstand van elkaar. (Let op de afstand: tijdens het bakken worden ze minimaal 4 cm groter).
Bak in de voorverwarmde oven op 180 °C gedurende 12/14 minuten.
Neem de plaat uit de oven en leg de koekjes pas na 5 minuten op een rooster (doe dit niet eerst omdat ze erg breekbaar zijn).
Bewaard in luchtdichte koekjestrommel. (Geef onmiddellijk aan een vriendin die niet leuk is zodat ze dik en lelijk wordt).

martedì 5 marzo 2019

Biscotti delle buone notizie all'avena
Goed nieuwshaverkoekjes



Una versione estremamente seducente al palato di questi biscotti l'avevo sperimentata la scorsa estate e rifatta diverse volte. Ma è una versione piuttosto calorica a causa dell'ingente quantità di burro, responsabile però della sua meravigliosa croccantezza.

Così, complice una brutta storia successa al mio compare d'anello, mi sono inventata questa versione per coccolarlo in un momento che non gli sarei potuta stare fisicamente vicina. Un paio di questi biscotti nella sala d'aspetto dell'ospedale gli avrebbero dato la forza di affrontare il verdetto del medico. E mi piace pensare che siano stati dei biscotti portafortuna, perché i risultati delle analisi sono risultati tutti supernegativi. Sano come un pesce.
Visto che ormai cominciamo a raggiungere un'età in cui è meglio ridurre zuccheri raffinati e prodotti contenenti colesterolo, sono anche senza zucchero, burro e uova. E anche senza bilancia...

Biscotti delle buone notizie all'avena

400 gr di fiocchi avena interi bio (un sacchetto)
il succo e la scorza di 2 arance bio
la polpa schiacciata di 1 banana molto matura
la polpa schiacciata di 1 mango molto maturo 
2 manate (la quantità che entra nelle mani messe a conca) di mandorle un po' spezzettate con il coltello
1 manata di albicocche secche tagliate a pezzettini
1 manata di uvetta verde allungata
2 bicchieri di Marsala
1 manata di scaglie di cocco arrostito
1 pugno di semi di lino
1 macinata di sale dolce di Cervia
(2 cucchiai di miele)

Far rinvenire l'uvetta e i pezzettini di albicocca nel Marsala (devono essere coperte a filo) per qualche oretta.
Preriscaldare il forno a 180° C.
Mescolare in una ciotola bella capiente tutti gli ingredienti secchi poi aggiungere la polpa di banana e di mango (con tutto il succo che ha rilasciato) e il succo e la scorza delle arance. Impastare bene, poi in ultimo aggiungere l'uvetta e le albicocche con tutto il Marsala (ed il miele - che se li avessi fatto per me, non avrei messo perché mi parevano sufficientemente dolci, ma dovendoli donare ho preferito aggiungerlo per esaltare la dolcezza naturale degli altri elementi).
Formare i biscotti con il porzionatore da gelato, schiacciarli un po' sulla teglia tentando anche di evitare bordi troppo frastagliati (le uvette e i fiocchi di avena bruciati sono proprio cattivi). Non necessitano di troppo spazio, non crescono in quanto non hanno né lievito né uova.
In forno statico finché cominciano a profumare (direi una ventina di minuti, ma dipende anche da quanto sono grandi e spessi).
Da caldi sembrano croccantini, poi quando si freddano diventano belli gommosetti.
E ci rimangono anche dopo 10 gg nella scatola di latta.
Sembrano un niente, ma riempiono bene la pancia: ottimi a colazione, come merenda e anche prima di andare a letto con un bicchierone di latte.

~~~~~~ Nederlands




Afgelopen zomer heb ik een extreem verleidelijke versie van deze koekjes gemaakt en verschillende keren opnieuw want veel te lekker. Maar het is een nogal calorierijke versie vanwege de grote hoeveelheid boter, die toch verantwoordelijk blijkt voor een prachtige knapperigheid.
 

Mijn bruiloftsgetuige (compare d'anello, ringmaatje noemen we dat in Italië) doorstond onlangs een donker moment. Ik besloot om deze versie voor hem te maken om hem een beetje te troosten op in een moment dat ik fysiek niet in de buurt kon zijn. Een paar van deze koekjes in de wachtkamer van het ziekenhuis zouden hem de kracht hebben gegeven om het vonnis van de dokter te trotseren. En ik denk dat ze gelukskoekjes waren, omdat de resultaten van de diverse onderzoeken allemaal supernegatief waren. Gezond als een vis.
Aangezien we nu op een leeftijd beginnen te komen waarop het beter is om geraffineerde suikers en producten die cholesterol bevatten te verminderen, zijn deze koekjes ook zonder suiker, boter en eieren. En zelfs zonder weegschaal...

Goed nieuws haverkoekjes


400 gr havervlokken (jumbo oats) biologisch (een hele zak)
het sap en de schil van 2 biologische sinaasappels
de geprakte pulp van een zeer rijpe banaan
de
geprakte pulp van 1 zeer rijpe mango
2 manate (een manata is de hoeveelheid die past als je je handen als een kom bij elkaar houdt) van amandelen, grofgehakt met een mes
1 manata gedroogde abrikozen in kleine stukjes gesneden
1 manata langwerpige groene rozijnen
2 glazen Marsalawijn
1 manata geroosterde kokosnootvlokken
1 handvol lijnzaad

1 theelepel zout
(2 eetlepels honing)

Laat de rozijnen en de stukjes abrikoos een paar uur in de Marsala (ze moeten er net onder staan).
Verwarm de oven voor op 180 ° C.
Meng in een grote kom alle droge ingrediënten, voeg dan de geprakte banaan en mango (met al het sap) en het sap en de fijngeraspte schil van de sinaasappels. Meng goed, dan doe de rozijnen en abrikozen met alle Marsala erbij (en de honing - als ik deze koekjes voor mijzelf had gebakken, had ik geen honing gebruikt omdat het deeg me voldoende zoet leek, maar doordat ik ze cadeau ging geven, dacht ik dat een beetje honing de natuurlijke zoetheid van de andere elementen nog extra zou ophalen).
Vorm de koekjes met een ijstang, verpletter ze een beetje op de bakplaat maar probeer om gekartelde randen te voorkomen (
verbrande rozijnen en havervlokken smaken niet echt lekker). Je hoeft ze niet teveel uit elkaar te houden, want ze groeien niet omdat ze geen gist of eieren bevatten.
Bak ze in een statische oven totdat ze beginnen te ruiken (ik zou twintig minuten zeggen, maar het hangt ook af van hoe groot en dik ze zijn).
Warm zijn ze best knapperig, en eens koud worden ze lekker chewy.
En dat blijven ze zelfs na 10 dagen in een blikken koekendoos.

Ze zien er niet echt spannend uit, maar ze vullen de buik goed: uitstekend bij het ontbijt, als tussendoortje en zelfs voordat je naar bed gaat met een groot glas melk.





mercoledì 20 febbraio 2019

Biscotti alle nocciole e cioccolato
Chocoladekoekjes met hazelnoten


Ci sono ricette che ti continuano a ronzare per la testa per anni.
Le fai una volta, non ne sei soddisfatta, le accantoni, ma sai che finché non trovi la versione giusta, non avrai pace.
E così è successo con questa ricetta dal blog di www.joyofbaking.com
La prima volta ho seguito pedissequamente la ricetta, e non sono stata affatto soddisfatta: l'impasto era troppo liquido, impossibile formare i filoncini, ho combinato un pasticcio.
La seconda volta mi son detta: ragioniamo, dov'è il problema? Se è troppo liquido si aggiunge farina per bilanciare l'impasto.
Così detto e così fatto.
Ho anche aggiunto più nocciole e cioccolato con una quantità più alta di cacao. E una bustina di caffè solubile in più.
Ma ancora non sono felice, devo riprovarci, e metterò cioccolato con una percentuale di 85% .
Intanto ecco la ricetta con le dosi e gli ingredienti da me modificati.
Colleghi di diversi uffici se li sono litigati.
Un collega allungando la mano ha dichiarato: "I tuoi risultati del passato offrono ottime garanzie per il futuro". Che tesoro!


BISCOTTI ALLE NOCCIOLE E CIOCCOLATO
da una ricetta Stephanie Jaworski

INGREDIENTI (per circa 55 pezzi di 6 cm):

300 gr di farina 00
4 uova proprio piccoline
190 gr di zucchero scuro (se li volete decisamente dolci, mettetene di più)
250 gr nocciole tostate e tagliate grossolanamente
125 gr cioccolato fondente (al 70%, Valrhona Guanaja)
35 gr cacao amaro Blooker
1/2 cucchiaino bicarbonato
3 bustine da 1.8 gr di Espresso solubile Nescafè
1 cucchiaino di estratto di vaniglia bio
1 cucchiaino abbondante di sale di Cervia macinato non troppo fino

Preriscaldare il forno a 150° C. Tostare le nocciole e spezzettarle, poi metterle da parte mentre si prepara l'impasto. Alzare la temperatura del forno a 180° C.
 Nel cutter tritare il cioccolato a pezzettini, non in polvere. Si può tritare a coltello: un gran lavoro ma volevo dei pezzettini più grandi. Eventualmente da provare con la funzione pulsante.
Mescolare insieme la farina, il cacao, il caffè solubile, il lievito e il sale in una ciotola; mettere da parte.
Montare le uova con lo zucchero nero finquando sono belle spumose.
Unire alle uova il cioccolato e poi la miscela di farina fino a che si formi un composto tenace, aggiungere le nocciole verso la metà.
Su una superficie infarinata dividere l'impasto in 5 o 6 tronchettini lunghi 30 cm e larghi 5 su una superficie infarinata. Trasferirli con l'aiuto eventuale di una spatola sulla teglia coperta da carta forno e cuocere 20 minuti, finquando al tatto la parte superiore risulta solida.
Rimuovere dal forno, posizionare su una griglia e far raffreddare per 10 minuti. Poi tagliare a fettine di neanche un cm di spessore.
Sistemare le fette con la faccia tagliata rivolta verso il foglio di carta e rinfornare per 15 minuti a 120° C ventilato poi rigirarli, portare la manopola della temperatura a 0 e lasciarli altri 15-20 minuti con la ventola inserita. Far freddare in teglia un paio d'ore prima di mettere nella scatola.


Qui la ricetta originale:

http://www.joyofbaking.com/biscotti/ChocolateHazelnutBiscotti.html

~ ~ ~ ~ ~ Nederlands

Er zijn recepten die jaren in je hoofd blijven spoken.
Je maakt ze een keer, je bent niet tevreden, je legt ze opzij, maar je weet dat totdat je de juiste versie vindt, je geen vrede zult hebben.
En zo gebeurde het met dit recept van de blog van www.joyofbaking.com

De eerste keer heb ik slaafs het recept gevolgd en ik was helemaal niet tevreden: het deeg was te vloeibaar, onmogelijk om de worsten deeg te vormen, ik maakte er een puinhoop van.
De tweede keer zei ik tegen mezelf: effe kijken, waar is het probleem? Als het deeg te vloeibaar is, moet ik meel toevoegen om het deeg in evenwicht te brengen.
Dus bedacht en zo gedaan.
Ik heb ook meer hazelnoten
toegevoegd en chocolade met een hogere percentage cacao. En een extra zakje oploskoffie.
Maar toch ben ik niet helemaal gelukkig, ik moet het opnieuw proberen, en ik zal chocolade met een percentage van 85% inzetten.
Collega's van diverse kantoren hebben de koekjesdoos moeiteloos leeggeplunderd.

Een collega steek zijn hand uit en opperde: "Jouw resultaten uit het verleden bieden absolute garanties voor de toekomst". Lief hè!

Ondertussen, hier is het recept met de hoeveelheden en ingrediënten die ik heb aangepast.

COOKIES MET HAZELNOTEN EN CHOCOLADEnaar een recept Stephanie Jaworski

INGREDIËNTEN (voor ongeveer 55 stukjes van 6 cm):
300 g bloem 00
4 hele kleine eieren
190 gram donkere suiker (als je ze echt zoet wilt, doe dan meer suiker)
250 g geroosterde en grof gehakte hazelnoten
125 g pure chocolade (70%, Valrhona Guanaja)
35 gr bittere cacao Blooker
1/2 theelepel dubbel koolzure soda oftewel baking soda
3 zakjes 1,8 gr instant koffie van Nescafe
1 theelepel biologische vanille-extract
1 theelepel gemalen Cervia-zout niet al te fijn

Verwarm de oven voor op 150 ° C. Roosteer de hazelnoten en hak ze in stukken, leg ze dan opzij terwijl je het deeg bereidt. Verhoog de oventemperatuur tot 180 ° C.
Snijd de chocolade in de cutter in kleine stukjes, niet in poedervorm. Je kunt het met een mes hakken: echt veel werk, maar ik wilde wat grotere stukken. Eventueel de pulsfunctie van de cutter kan solaas bieden.
Meng het meel, cacao, oploskoffie, bakpoeder en zout in een kom; opzij zetten.
Klop de eieren met de zwarte suiker tot ze goed schuimig zijn.
Voeg de chocolade toe aan de eieren en dan het bloemmengsel in twee keer tot een stevig deeg is gevormd, voeg de hazelnoten halverwege toe.
Op een met bloem bestoven oppervlak verdeel het deeg in 5 of 6 worsten 30 cm lang en 5 cm breed. Breng ze met de hulp van een spatel op de met bakpapier
bekleed bakplaat en bak 20 minuten, totdat het bovenste deel hard aanvoelt.
Haal uit de oven, plaats op een rooster en laat 10 minuten afkoelen. Snijd vervolgens in plakjes van amper 1 cm dik.
Leg de koekjes met het snijvlak tegenover het vel papier en zet ze weer in de oven gedurende 15 minuten bij 120 ° C geventileerd. Draai ze om, breng de temperatuurknop op 0 en laat nog eens 15-20 minuten met de ventilator ingeschakeld in de oven staat. Laat een paar uur in de schaal afkoelen voordat je de koekjes in de doos bewaart.

Hier het originele recept:

http://www.joyofbaking.com/biscotti/ChocolateHazelnutBiscotti.html

lunedì 28 gennaio 2019

Timballini di riso con ripieno di carne
Rijsttimbaaltjes met vleesvulling


Di timballini di riso ne ho fatti diversi, con vari ripieni (qui ne trovate un paio, ma ne ho fatti altri con asparagi verdi che devo cercare).

Per cominciare ho fatto un semplice risotto a cui ho aggiunto lo zafferano con del brodo vegetale fatto da me (non mi piace il dado).
Ho usato un carnaroli buonissimo della Cascina San Maiolo di Novara, se lo trovate accattatevelo senza pensarci due volte.
L'ho tenuto indietro di cottura, freddato bene, aggiunto poco parmigiano e due uova piccolissime e aggiustato ancora di sale.
Ho imburrato pesantemente 9 stampini di alluminio da babà (mai usati per i babà...) e cosparsi di farina bramata di mais, quella più grossetta per intenderci.
Ho fatto uno strato di riso tutto intorno agli stampini e l'ho riempiti con un misto di carne di salsiccia, macinato di manzo e funghi stufati con timo e un bel soffritto di carote, cipolle e aglio. Ho alternato una cucchiaiata di carne ad una di scamorza affumicata tagliata finissima (tranne in quelli per l'amico che non ama i formaggi ma che non ha scoperto la cucchiaiata di parmigiano nel riso).
Ho completato con una cucchiaiata di riso, avvolto nella pellicola e messo in frigo fino alla mattina di natale, quando l'ho tirati fuori per farli acclimatare prima di metterli in forno (180° C per circa 30 minuti, si deve fare una crosticina croccante sopra e il riso stacca dalle pareti - vedi foto qui sotto).
Per la salsa: panna e broccoli per l'amico non formaggioso (i suoi timballini l'avevo marcati in cima con un pezzetto di fungo e un rametto di timo) e panna e gorgonzola piccante per il resto della truppa.
Le salse le ho preparate facendo riscaldare / sciogliere in un padellino la panna fresca con i broccoli / gorgonzola.
Nel piatto ho messo un po' di salsa a specchio, il timballino e poi altra salsa sopra al riso.
Davvero buoni, e ovviamente comodi da preparare in anticipo.



~~~~ Nederlands



Ik heb vaker rijsttimbaaltjes gemaakt, telkens met verschillende vullingen (hier kun je er een paar vinden, maar ik heb er ook een versie gemaakt met groene asperges die ik nog moet opschrijven).

Om te beginnen heb ik een eenvoudige risotto gemaakt met saffraan en zelfgetrokken groentenbouillon (ik ben niet van de bouillonblokjes, ik vind ze echt vies smaken). Een pannetje water koken met een wortel, een ui en een stengel bleekselderij met een blaadje laurier is zo gebeurd.
Ik heb een halve kilo lekkere Carnaroli gebruikt van Cascina San Maiolo van Novara: als je deze rijst in de schappen vindt, koop hem meteen zonder erbij na te denken, veel te lekker!
Ik heb de risotto goed al dente bereid, snel afgekoeld en een beetje Parmezaanse kaas en twee vrij kleine eieren toegevoegd. Pas op het laatste heb ik het op zout aangepast.
Ik heb 9 babà-aluminium bakjes zeer dik beboterd (nooit gebruikt voor babà's ...) en bestrooid met maïsmeel, de grofste.
Ik heb de bakjes met een dun laagje rijst bedekt en daarna gevuld met een gebakken mengsel van varkensworst, gemalen rundvlees en gestoofde champignons met tijm en gebakken wortelen, uien en knoflook. 
Ik heb elke lepel vlees met een dun plakje gerookte scamorza-kaas afgedekt (behalve bij de timballini voor de vriend die niet van kaas houdt maar die de lepel Parmezaanse kaas in de rijst niet heeft ontdekt).
Ik heb de bakjes bedekt met nog een lepel rijst, afgedekt in plastic folie en in de koelkast gezet tot kerstochtend, toen ik ze eruit heb gehaald om op kamertemperatuur te laten komen voordat ik ze in de oven heb geschoven (180° C gedurende ongeveer 30 minuten, ze moeten een knapperige korstje krijgen en de rijst moet een beetje los van de randen van de bakjes komen - zie foto boven).
Voor de saus: room en broccoli voor de vriend die de kaas niet op prijs stelt
(zijn timballini had ik op de top met een stukje paddestoel en een takje tijm gemarkeerd) en room en pittige gorgonzolakaas voor de rest van de genodigden. De sauzen heb ik in een koekenpannetje bereid door de verse slagroom en de gekookte broccoli / gorgonzola samen te laten opwarmen / smelten.
Ik heb een beetje saus in het bord gedaan, dan de timballino en weer een beetje saus op de rijst.
Echt lekker en ook lekker makkelijk om van tevoren te bereiden.

giovedì 27 dicembre 2018

Focaccia con pseudo lievito madre
Focaccia met nep zuurdesem gist

Sono in un periodo focaccesco, le focaccione mi attirano di più del pane.
Di solito impasto con il sistema "no knead", cioè giusto quel tanto che serve a ottenere un impasto coerente con la sua definizione e un nonnulla di lievito di birra disidratato. Diciamo che anche la programmazione mi viene sempre meglio, il poter sbattere il tutto in frigo anche un paio di giorni prima è una manna dal cielo.

L'ultima volta a Roma, ispezionando accuratamente come al solito gli scaffali dei supermercati avevo trovato delle bustine di lievito madre liofilizzato senza aggiunta di lievito di birra della Spadoni. Mi erano sembrati interessanti. Sul retro comunque c'era scritto di aggiungere lievito di birra.
Mmmmm....
In pratica alla fine ti ritrovi lo stesso prodotto della Molino Rossetto... Mica che sia male, eh, ma speravo in qualcosa di più "alternativo".
Il 23 dicembre mi son detta: ora vediamo se riesco a resuscitarlo, 'sto lievito madre e a farlo funzionare.

Ho mischiato una bustina da 10 gr a 100 g di farina 2 bio del Molino Sobrino e 100 gr di acqua tiepida e lasciato un giorno in ciotola chiusa a temperatura ambiente.
Il giorno dopo ci ho aggiunto altrettanta farina ed acqua. Profumava di buono, di fiori delicati.
Lasciato un giorno a temperatura di cucina, ma non si è mosso.

Allora il 24 dicembre di mattina presto l'ho sciolto con acqua tiepida e impastato a mano con 250 gr di farina 2 e 250 gr di semola rimacinata e una punta di coltello di lievito di birra disidratato (giusto per non avere sorprese e ritrovarmi con una focaccia non cresciuta il giorno di Natale... il prox esperimento lo faccio in un momneto di stress minore, ci devo riuscire!).
Impastato il minimo sindacale, l'ho lasciato al calduccio della cucina soleggiata. La notte l'ho messo in frigo perché era cresciuto a sufficienza e il 25 mattina l'ho tirato fuori e fatto lievitare in teglia per 3 ore con un velo di salamoia sopra.
Dopo 30 minuti in forno a 180° C la focacciona era ancora palliduccia, quindi ho alzato a 220° C per dieci minuti.

Devo dire di essere decentemente soddisfatta: sapore ottimo, bella morbida, mi sarebbe piaciuta un'alveolatura maggiore ma penso che con la farina 2 e la semola non sia umanamente/focacciamente possibile.
A presto il seguito sulla seconda bustina di lievito.


~~~~~ Nederlands


Ik ben in een focaccia-periode, het trekt me meer aan dan gewoon brood.

Meestal maak ik het deeg met het "no knead" -systeem, dat wil zeggen ik kneed het deeg net genoeg om een ​​deeg te maken dat de definitie "deeg" kan verdragen met een minimale hoeveelheid biergist. Dit soort deeg moet lang rijzen, en de programmering van de rijstijd
gaat me steeds beter af: een paar dagen het deeg in de koelkast kunnen laten liggen kan soms echt een uitkomst zijn.

De laatste keer in Rome inspecteerde ik zoals gewoonlijk de schappen van de supermarkt
zorgvuldig. Ik vond een aantal zakjes gevriesdroogde zuurdesemgist van het merk Molino Spadoni zonder toegevoegde biergist. Ik vond ze interessant. Op de achterkant werd echter aangegeven dat je zelf biergist moest toevoegen.
Mmmmm...
In de praktijk krijg je dan uiteindelijk hetzelfde product als die van Molino Rossetto... Niet dat het  slecht is, hè, maar ik hoopte op iets meer "alternatief".
En dus dacht ik laatst: laten we nu eens kijken of ik het droge zuurdesem gist kan doen herrijzen en aan het werk zetten.

Ik mengde een zakje van 10 g met 100 g bloem van zachte tarwe type 2 (dat is halfvolkoren bloem) bio van Molino Sobrino en 100 g lauw water en liet het een dag in een gesloten kom op kamertemperatuur.
De volgende dag heb ik een gelijke hoeveelheid meel en water toegevoegd. De geur van het mengsel was heerlijk, van delicate bloemen, maar geen spoor van rijzing.
Ik heb het nog een dag op de kamertemperatuur gelaten, maar er zat helaas nog steeds geen beweging in.

Op 24 december in de vroege ochtend heb ik het deegje opgelost in een kom lauwwarm water en met de hand gekneed met 250 g bloem type 2 en 250 g griesmeel van harde tarwe en een mespuntje biergist (gewoon om verrassingen te voorkomen en te vermijden dat ik met een niet gerezen focaccia op eerste kerstdag zou komen te zitten... het vervolgexperiment doe ik op een moment van minder stress).

Ik kneedde het deeg het minimum om een soepel deegje te krijgen en liet het in zijn bak rijzen in de warmte van mijn zonnige keuken. 's Avonds legde ik het in de koelkast omdat het voldoende gegroeid was en op de 25e 's ochtends haalde ik het eruit en liet ik het 3 uur lang in de bakblik rijzen met een laagje pekel erop.

Na 30 minuten in de oven op 180° C was mijn grote focaccia nog steeds bleekjes, dus ik heb hem voor nog 10 minuten op 220° C gebakken.

Ik moet zeggen dat ik behoorlijk tevreden ben: goede smaak, mooi zacht, ik had graag meer gaatjes erin gewild maar ik denk dat met de bloem type 2 en griesmeel van harde tarwe echt niet mogelijk is.

Binnenkort het verhaal hoe het gegaan is met het tweede zakje zuurdesemgist.




giovedì 27 settembre 2018

Biscotti al mais con fichi ed albicocche secche
Maiskoekjes met gedroogde vijgen en abrikozen


Questi biscottini sono un'elaborazione di un'altra ricetta che avevo provato tempo fa.
Cambiando il tipo di frutta secca all'interno, il biscottino si trasforma completamente. Trovo che la cottura dell'impasto a filone tipo "cantuccino" sia sempre un'idea fantastica per perdere poco tempo.

Biscotti al mais con fichi ed albicocche secche
200 gr farina di mais fioretto
200 gr farina bianca
150 gr burro a pomata
75 gr fichi secchi
75 gr albicocche secche
160 gr zucchero
mezza bustina di lievito per torte 
scorza di limone o arancia
4 uova medie
sale

Montare le uova con lo zucchero.
Tritare i fichi e le albicocche a pezzettoni.
Mescolare la farina di mais a quella di grano e aggiungere un pizzico di sale, la scorza di limone, il lievito con il burro morbidissimo. Aggiungere le uova montate e la frutta secca ed amalgamare bene l'impasto.
Poi formare dei cilindri di impasto, adagiarli sulla teglia coperta di carta forno e cuocere per 25/30 minuti a forno già caldo a 175°-180° C circa.
Con l'aiuto di una spatola passare i filoni su un tagliere e affettare come fossero cantucci.
Far freddare e far sparire in una scatola o regalare subito.


~ ~ ~ ~ Nederlands 


Deze koekjes zijn een spin off van een ander recept dat ik een tijdje geleden had uitgeprobeerd.
Door andere soort gedroogde fruit te gebruiken, wordt het koekje ook helemaal anders. Verder vind ik dat het bereidingssysteem van de staafjes à la "cantuccino" is een geweldig idee om snel klaar te zijn.

Maiskoekjes met gedroogde vijgen en abrikozen
200 gr zeer fijne maismeel (farina di mais fioretto)
200 gr bloem
150 gr boter, zeer zacht alsof het een zalfje is
75 gr gedroogde vijgen
75 gr gedroogde abrikozen
160 gr suiker
half zakje bakpoeder
fijngeraspte schil van een bio citroen of sinaasappel
4 eieren maat M
snufje zout

Klop de eieren met de suiker.
Hak de vijgen en de abrikozen in grove stukken.
Meng de twee soorten bloem door elkaar, voeg een snufje zout, de citroenschil, de bakpeder en meng de zachte boter erdoorheen. Voeg de eieren en de gedroogde vruchten als laatste. Je moet een mooi zacht deeg krijgen. 
Maak staven van het deeg (doe je handen in de bloem, dan blijft het niet plakken), leg ze op de bakplaat die je bedekt hebt met ovenpapier en bak ze tijdens  25/30 minuten in een voorverwaarmde oven op 175°-180° C.
Plaats de staven koek met behulp van een roerspan en snijd ze in stukjes alsof ze cantuccini waren.
Laat ze goed afkoelen en vervolgens snel verdwijenen in een blik of geef ze meteen cadeau.

mercoledì 5 settembre 2018

Focaccia bianca senza impastare
No-knead focaccia van witte bloem


Continuo con i miei esperimenti senza impastare, visto che i risultati sono più che accettabili.
I tempi indicati sono per una focaccia mangiabile / trasportabile alle 16 del pomeriggio.
Se non vi serve così presto, lasciatela pure in frigo finché vi svegliate la mattina.

Focaccia
Per una teglia quadrata da 31 cm di lato.
750 gr farina 00 (ho usato una bio con 11 gr di proteine)
475 gr di acqua
1 cucchiaino piccolo raso di lievito liofilizzato
2 cucchiaini medi rasi di sale (aggiunti dopo la prima mescolata)


Ore 14: sciolto il lievito nell'acqua tiepida e mescolato con la farina quel tanto da ottenere un impasto senza grumi e farina sul fondo della ciotola, messo in un contenitore con coperchio ed abbandonato al suo destino in cucina
Ore 18: messo contenitore in frigo
Ore 4: tirato fuori dal frigo
Ore 8: scaravoltolato il blob su un velo di farina, fatti 3 giri di 3 pieghe, rimesso nel contenitore e lasciato su un mobile della cucina
Ore 10,15: scaravoltolato il blob nella teglia ampiamente oliata, steso delicatamente con dita oliatissime, cosparso di un'emulsione olio-acqua con pennello, coperto di plastica da cucina e infilato in forno spento
Ore 13: cosparso di un trito di rosmarino e timo freschi, sale grosso e una parte con della paprika affumicata (troppo poca, non si sentiva) ed infornato per 40 minuti a 200°C statico. Fatta freddare su una gratella.


Punti da migliorare: il sale nell'impasto deve essere di più, almeno un altro cucchiaino, e devo ricordarmi di stendere meglio dal centro, in modo da non avere i lati più bassi del centro (che era alto ben 4 cm).
Consistenza sofficiosa perfetta.

~~~~~Nederlands
 

Ik ga door met mijn experimenten van broodachtige gerechten zonder te kneden, omdat ik de resultaten meer dan acceptabel vind.De aangegeven tijden zijn bedoeld om rond 16.00 uur een focaccia klaar te hebben voor op tafel of voor transport.Als je het niet zo vroeg in de middag nodig hebt, laat het deeg dan in de koelkast staan ​​tot je 's morgens wakker wordt.
Focaccia
Voor een vierkante blik van 31 cm.750 gr witte bloem (ik gebruikte de bio van AH met 11 gr eiwit)475 gr water1 kleine theelepel gist2 middelgrote theelepels zout


Om 14 uur: los de gist op in lauwwarm water en meng alles met het meel,
bewerk het net genoeg om een ​​deeg zonder klonten en bloem op de bodem van de kom te verkrijgen; voeg het zout toe, meng het nog even en doe het deeg in een bak met een deksel erop. Laat het rijzen in de keuken.Om 18:00 uur: zet het deeg in de koelkast.Om 4 uur: haal het deeg uit de koelkast.Om 8 uur: bestuif je werktafel met bloem en kiep het deeg erop. Vouw het deeg in 3, draai het om en herhaal dit nog 2x. Leg het deeg opnieuw in de bak met het deksel erop en laat het weer rijzen ergens in de keuken.Om 10.15 uur: kiep het deeg om in een goed met olijfolie ingesmeerde bakblik, spreid het licht met goed ingevette vingers, besprenkel het deeg met een olie-water-emulsie (gebruik een kwastje) en dek het af met plastic folie. Laat het opnieuw rijzen in de koude oven.
Om  13 uur: bestrooi het deeg met fijngehakte rozemarijn en verse tijm, grof zout en een deel met gerookte paprikapoeder (wees niet te schuitig, anders proef je het niet) en bak het mooi bruin gedurende 40 minuten in de op 200 ° C voorverwaarmde oven. Laat het afkoelen op een rooster.
Punten ter verbetering: het zout in het deeg moet meer zijn, ten minste nog een theelepel, en ik moet niet vergeten om het deeg beter uit te trekken vanuit het midden om te voorkomen dat de zijkanten laag zijn en het midden vrij hoog (het was ruim 4 cm hoog).Perfecte zachte textuur.


lunedì 13 agosto 2018

No knead brioche - Luie biochebrood


Non ho la planetaria (è il mio sogno, ma lo spazio fisico dovrebbe essere elastico ed infinito), e impastare a mano mi comporta un paio di giorni di inutilizzo del braccio destro. Ragione per la quale il sistema no knead è la mia passione (qui un paio di esperimenti che continuo a ripetere).E visto che le temperature sono tornate ai normali livelli estivi per l'Olanda (da maggio non ha più piovuto e le temperature sono state intorno e spesso anche parecchio sopra ai 30°C da allora), si può riaccendere il forno.

L'istigazione per questa brioche viene da un post dell'incredibile Elena Chesta:
http://www.montag.it/comida/2012/01/no-knead-pan-brioche-pan-brioche-senza-impasto/


Vi riporto per facilità la sua ricetta qui sotto.

Brioche senza impasto
adattata (con qualche modifica) dalla versione di Tuki,
adattata a sua volta (con qualche modifica) da Five-minute bread di J. Hertzberg e Z. Francois

Ingredienti per stampo rettangolare da plumcake lungo 30 cm:
250 g di farina Manitoba
75 g di acqua tiepida
11 g di lievito fresco
50 g di zucchero o di miele liquido
2 uova a temperatura ambiente
100 g di burro, sciolto a bagnomaria e fatto raffreddare
1 pizzico di sale
per guarnire:
un tuorlo
un cucchiaio di latte
granella di zucchero

Sciogliere il lievito nell’acqua tiepida.
In una ciotola raccogliere tutti gli ingredienti, evitando di far entrare in contatto sale e lievito. Mescolare fino a ottenere un impasto omogeneo.
Coprire la ciotola con una pellicola per alimenti e lasciare lievitare per 2 ore.
Trasferire la ciotola coperta in frigorifero e lasciare riposare per un minimo di 24 ore fino a un massimo di 5 giorni.
Estrarre l’impasto dal frigorifero, modellare la pasta a forma di treccia.
Trasferire la treccia in uno stampo rettangolare da plumcake lungo 30 cm rivestito di carta da forno. Lasciare lievitare in ambiente caldo per un paio di ore.
Riscaldare il forno a 180°C.
In una ciotolina sbattere il tuorlo con il latte e spennellare la superficie della treccia. Cospargere di granella di zucchero e infornare a 180°C per 25-30 minuti, fino a raggiungere una doratura ottimale
Anche le brioscine, da mangiare con il gelato, sono venute bene.


~~~~~~ Nederlands


Ik heb geen kneedmachine (het is mijn droom, maar eerst moet de opbergruimte bij mijn thuis elastisch en oneindig worden), en met de hand kneden houdt voor mij in dat ik een paar dagen lang mijn rechterarm niet kan gebruiken. Reden waarom het no knead-systeem voor mij een uitkomst is (hier een paar experimenten die ik maar blijf herhalen).

Gezien de wat milder zomertemperaturen (ook in Nederland heeft het kwik dagen, zelfs wekenlang boven de 30°C aangegeven) heb ik ook wat brioscine gemaakt om met ijs te vullen, een Siciliaanse delicatesse.

De aanleiding voor dit brioche komt uit een post van mijn vriendin Elena Chesta:
http://www.montag.it/comida/2012/01/no-knead-pan-brioche-pan-brioche-senza-impasto/



Briochebrood zonder kneden

Ingrediënten voor een plumcakeblik van 30 cm lang:

250 g bloem Manitoba (glutenrijke bloem)
75 g van warm water
11 g verse gist
50 g suiker of vloeibare honing
2 eieren op kamertemperatuur
100 g boter, gesmolten en afgekoeld
1 snuifje zout
voor de garnering:
1 ei
1 lepel melk
basterdsuiker

Los de gist op in warm water.
Meng in een kom alle ingrediënten behalve het zout, dat aan het einde wordt toegevoegd als al het water is opgenomen. Meng tot het deeg glad is.
Dek de kom af met plasticfolie en laat het rijzen voor 2 uur.
Zet de afgedekte kom in de koelkast en laat het minimaal 24 uur tot een maximum van 5 dagen.
Haal het deeg uit de koelkast en geef het deeg de vorm van een vlecht.
Leg de vlecht in een plumcakeblik van 30 cm lang die bedekt is met bakpapier.
Laat het rijzen op een warme plaats voor een paar uur.
Verwarm de oven voor op 180 ° C.
In een kleine kom kluts de eidooier los met de melk en bestrijk de vlecht ermee. Bestrooi met basterdsuiker en bak op 180 °C gedurende 25-30 minuten, tot het goudbruin is.


giovedì 9 agosto 2018

Biscotti all'avena - Haverkoekjes


Adoro i biscotti e ultimamente adoro l'avena, su cui ho scritto un articolo per Gastronomia Mediterranea. Ecco la ricetta che ho elaborato per l'articolo, e che poi ho fatto e rifatto cambiando il tipo di frutta secca a seconda di quello che mi ritrovavo in dispensa. Sono ottimi per svuotarla, sono ottimi come biscotto da portarsi in borsetta si esce senza colazione: un solo biscottino sazia incredibilmente a lungo.
L'ispirazione viene da questa ricetta di Yotam Ottolenghi, tratta dal suo libro Sweet.

Biscotti all’avena

Ingredienti per circa 30 biscotti
150 g gherigli di noci
200 g farina 00
55 g farina di mais bramata (quella normale, non quella finissima)
150 g fiocchi d’avena (jumbo oats)
1/2 cucchiaino di sale grosso macinato con il macinino o pestato
225 g burro a temperatura ambiente tagliato grossolanamente in pezzi da 3/4 cm
100 g zucchero di fiori di cocco (o zucchero scuro di canna)
1 cucchiaio di polvere di buccia di arancia secca, oppure fresca
2 cucchiai di scorzette di arancia candite tagliate a quadrettini piccini
125 g mirtilli (o uvette) disidratati ammollati in un bicchiere di marsala

Preriscaldatate il forno a 180° C/160° C se ventilato.
Spargete le noci su una placca da forno e tostatele per 10 minuti. Toglietele dal forno ed una volta intiepidite abbastanza per essere maneggiate, tritatele grossolanamente con il coltello.
Mettete le noci in una larga ciotola ed aggiungete le farine, l’avena, la polvere di arancia ed il sale. Mescolate e tenete da parte.
Aumentate la temperatura del forno a 190° C/170° C ventilato. Preparate 1 o 2 teglie con carta da forno e tenete da parte.
Mettete il burro e lo zucchero nella ciotola di un mixer e montatelo a velocità media per circa 2 minuti fino ad ottenere una massa spumosa marroncina. Aggiungete il composto di farina e noci al burro e zucchero e mescolate delicatamente con una spatola. Aggiungete le scorzette d’arancia e i mirtilli sgocciolandoli con una forchetta dal marsala e incorporateli al composto.
Volendo si può versare l’impasto su una superficie infarinata e spianarlo ad uno spessore di circa 5 mm., ritagliando con una formina da 7 cm di diametro dei biscotti tondi.
Se non avete voglia di stendere l’impasto, prelevatene piccole palline con il porzionatore da gelato, schiacciatele bene tra le mani e trasferiteli sulla placca da forno. Non si allargano molto in cottura, quindi possono stare anche a mezzo centimetro di distanza l’un dall’altro. Un altro ottimo sistema per perdere meno tempo è fare un rotolino di impasto nella pellicola trasparente, metterlo a rassodare in frigo e poi affettarlo come un salame. Perfetto da preparare in anticipo. In quest'ultimo caso però trovo che la friabilità del biscotto ne risente leggermente (molto leggermente), il sistema del porzionatore del gelato è preferibile se si ha tempo.
Cuocete per 18 minuti fino a che non siano leggermente colorati in maniera uniforme. Togliete dal forno e lasciate da parte fino a che non siano completamente freddi.
Regalateli subito tutti senza assaggiarli.

 ~~~ Nederlands

Ik hou van koekjes en de laatste tijd ben ik dol op haver, waarop ik een artikel schreef voor  Gastronomia Mediterranea.  
Dit is het recept dat ik voor het artikel heb ontwikkeld. 
Later heb ik dit soort koekje vaak gemaakt en het type gedroogd fruit aangepast, afhankelijk van wat ik in de voorraadkast vond. Ze zijn geweldig om restjes noten en fruit op te maken, maar ook om in je tas te nemen als je vertrekt zonder ontbijt: een enkel koekje geeft lang een ongelooflijk voldoening.

De inspiratie komt uit dit recept van Yotam Ottolenghi, ontleend aan zijn boek Sweet.


HaverkoekjesIngrediënten voor ongeveer 30 koekjes 
150 g walnoten 
200 g bloem 00 
55 g maïsmeel
150 g havervlokken (jumbo haver)
1/2 theelepel grof zout gemalen met de molen of geplet 
225 g boter op kamertemperatuur, grof gehakt in stukjes van 3/4 cm 
100 g suiker van kokosbloemen (of donkere rietsuiker)
1 eetlepel poeder van droog of versgeraspte sinaasappelschil
2 eetlepels geconfijte sinaasappelschil in kleine blokjes
125 g gedroogde bosbessen (of rozijnen) gedrenkt in een glas marsala

Verwarm de oven voor op 180° C.
Spreid de walnoten op een bakplaat en rooster ze 10 minuten. Haal ze uit de oven en hak ze grof wanneer ze koud genoeg zijn om ze aan te raken.
Doe de walnoten in een grote kom en voeg beide soorten meel, haver, sinaasappelpoeder en zout toe. Meng en zet opzij.
Verhoog de oventemperatuur tot 190° C. Bedek 1 of 2 bakplaten met bakpapier en zet opzij.
Doe de boter en de suiker in de kom van een mixer en klop het op gemiddelde snelheid gedurende ongeveer 2 minuten tot een schuimige bruinachtige massa. 
Voeg het bloem- en notenmengsel toe aan de boter en de suiker en meng voorzichtig met een spatel. Voeg de geconfijte sinaasappelsblokjes en de uitgelekte bosbessen toe.
Je kunt nu het deeg op een met bloem bestoven oppervlak storten en het tot een dikte van ongeveer 5 mm uitrollen en vervolgens snijden met een metalen uitsteekvorm van 7 cm doorsnee tot ronde koekjes.
Als je geen zin hebt om het deeg uit te rollen, neem dan kleine balletjes deeg met de ijslepel, knijp ze goed in je handen en leg ze op de bakplaat. Ze breiden niet veel uit tijdens het bakken, dus ze kunnen ook een halve centimeter van elkaar liggen. 
Een andere geweldige manier om minder tijd te verspillen is om een ​​rol deeg in de transparante film te maken, het in de koelkast te laten uitharden en het dan als een salami te snijden. Perfect als je het deeg van tevoren moet bereiden. In dit laatste geval, echter, vind ik dat de brosheid van het koekje enigszins (zeer licht) minder wordt, het systeem met de ijsballetjesmaker heeft toch mijn voorkeur. 
Bak de koekjes gedurende 18 minuten tot ze gelijkmatig licht gekleurd zijn. Haal ze uit de oven en laat ze helemaal afkoelen. 
Geef ze meteen weg zonder te proeven als je slanke lijn je lief is...