05 aprile 2010

Martedì 6 aprile a Radio Onda Italiana: DiversaMente

DiversaMente
programma di cultura e informazione glbt
a cura di Gino Calenda di Tavani

Per la puntata del 6 aprile alle ore 20 ci sarà una diretta telefonica da Roma con Sergio Rovasio dell'associazione radicale CertiDiritti e candidato nella lista Bonino. Si parlerà dei risultati delle passate elezioni regionali.

DiversaMente va in onda ogni primo martedì del mese per Radio Onda Italiana.
Potete sintonizzarvi sul canale Wereld FM di Salto dalle 20 alle 21 per la trasmissione in italiano e sul canale Stads FM dalle 21 alle 22 per quella in olandese.
Per chi non ha occasione di seguire in diretta, ecco il link per ascoltare Gino in italiano e in olandese per i prossimi due mesi.
(foto originale di Mihai Romanciuc)

03 aprile 2010

Buona Pasqua!
Vrolijke Paasdagen!


Vi auguro un ottimo giorno di Pasqua, pieno di uova e colombe!
Quelle che vedete sono una riproduzione in metallo delle preziose uova di Fabergé. Ne ho scovato una scatola bellissima dal mio libraio olandese preferito, Hoogstins, e ne ho fatto incetta.
A casa, le ho riempite di ovette di cioccolato e confezionate in un sacchetto con la mia usuale etichetta scritta a mano.
È stata un'idea regalo gradita dagli amici che frequentano la sede di Scuola d'Italia, Radio Onda Italiana e Quelli di Astaroth: le uova sono state acquistate tutte e il ricavato è andato a coprire i costi tecnici di alcune trasmissioni radio.


Ik wens jullie vrolijke Paasdagen, met veel eieren en paasduiven!
In de foto's zijn er reproducties te zien van de kostbare eieren van Fabergé. Ik heb er een doos van gevonden bij mijn favorieten Nederlandse boekhandelaar, Hoogstins, en heb er meteen 24 van gekocht.
Thuis, heb ik ze met chocolade eitjes gevuld en in een zakje gezet met mijn gebruikelijke handgeschreven etiket.
Het is een leuk idee geweest voor cadeautjes. Vrienden die de locatie van Scuola d'Italia, Radio Onda Italiana en Quelli di Astaroth deze laatste dagen hebben bezocht, hebben alle eieren gekocht. Het geld zal worden gebruikt om een klein deel van de huurkosten van studio's voor de radio uitzendingen te betalen.



01 aprile 2010

Paella


Ah, quanto mi piace la paella! Ne ho mangiate di splendide in Spagna, aspettando anche un'ora prima che mi fossero portate in tavola.
Solo recentemente, quando mi sono imbattuta in un sito dove la preparazione era illustrata passo passo, ho osato prepararla anch'io.
Non è, ovviamente, la versione canonica, ma mi piace molto questo misto di diversi tipi di carne e pesce. E ci si possono riciclare avanzetti vari, ovviamente.

Paella di Marina

400 gr riso bomba (e non di più per la padellona da 32 cm)
300 gr carne di maiale (braciole di collo)
300 gr carne di agnello (o salsiccette)
2 cosce di pollo con relative sopracosce
800 gr di gamberi grigi scongelati e nudi
1 peperone rosso grande
200 gr fagiolini appena sbollentati
200 gr piselli scongelati
½ scatola di pelati
sale
olio
peperoncino (affumicato)
3 bustine di zafferano

Fare a pezzetti piccoli la carne di maiale e rosolarla nella padellona con dell’olio.
Tirarla fuori e metterla da parte.
Rosolare la carne di agnello/salsiccette, tirarle fuori e metterle da parte.
Togliere la pelle al pollo, staccare i cosciotti e delle sopracosce tutta la carne, farla a dadini, rosolare il pollo con le ossa spolpate fin quando diventa bello croccante, poi aggiungere il peperone tagliato a filetti.
Quando si è ammorbidito, rimettere in padella le altre carni, farle riscaldare per bene, aggiungere i fagiolini sbollentati.
Mettere tutti gli ingredienti ai lati della padella, al centro aggiungere il pomodoro con il peperoncino. Far cuocere il pomodoro, poi amalgamarlo al resto.
Sciogliere lo zafferano in un poco d’acqua e versarlo nella padella, girando bene.
Mettere lo spargifiamma sotto la padella e aspettare che sia di nuovo a temperatura.
Aggiungere i gamberi crudi, girarli per amalgamarli un solo minuto.
Spargere il riso sugli ingredienti della padella e versarci sopra acqua bollente.
Il riso deve essere coperto da un velo d’acqua, non ci devono essere chicchi all’asciutto. Si può smuoverlo dolcemente con una forchetta per farlo andare bene sott’acqua ma da ora in poi non si può più girare.
Assaggiare il brodino per controllare il sale, deve risultare un po’ più salato e piccante di quello che dovrebbe perché il riso se lo assorbe. Eventualmente spargerlo in superficie, senza girare il riso.
Quando l’acqua comincia a bollire, abbassare il gas al minimo.
Calcolare 14 minuti, non uno di più e spegnere, anche se il riso sembra ancora troppo al dente.
In superficie il riso sembra crudino, ma sotto è perfettamente cotto.
Far riposare il riso per 5-8 minuti incoperchiato prima di servirlo.


~~~ Nederlands



Ah, wat vind ik paella lekker! In Spanje heb ik fantastische paella's gegeten, die werden à la minute gemaakt en ik moest ook een uur wachten voordat ik mijn vork in de lekkere rijst kon steken.
Kort geleden ben ik toevallig deze site tegen gekomen: hier wordt de voorbereiding van de paella met veel foto's stapje voor stapje uitgelegd. Na goede bestudering van deze paella-procedure heb ik het aangedurfd om zelf een paella te maken.
Vanzelfsprekend is het geen paella volgens de officiële Spaanse versie, maar ik vind het wel lekker vanwege de verschillende soorten vlees en vis. En je kunt eventuele klikjes recyclen.

Paella van Marina

400 gr bomba rijst (en niet meer voor een pan met een doorsnee van 32 cm)
300 gr varkensvlees (schouderskarbonade, bot verwijderd)
300 gr lamsvlees (of merguez worstjes)
2 kippenbouten
800 gr grijze garnalen, gepeld en ontdooid
1 grote rode paprika
200 gr geblancheerde sperziebonen
200 gr ontdooide doperwtjes
½ blik gepelde tomaten
zout
olijfolie extravergine
Spaanse paprika (gerookt)
3 zakjes saffraan

Snij het varkensvlees in kleine dobbelsteentjes en bak ze in een eetlepel olijfolie in de koekenpan totdat ze mooi goudbruin zijn geworden. Haal ze eruit en zet apart.
Bak het lamsvlees/worstjes, haal ze eruit en zet apart.
Haal het vel van de kippenbouten, snij de drumsticks eraf en schrap al het vlees van de dijen. Bak de drumsticks en de stukjes dijenvlees samen met het bot (voor extra smaak) totdat ze mooi goudbruin zijn geworden, haal de botten weg en voeg de in dunne reepjes gesneden paprika toe.
Zodra de paprika zacht is geworden, doe het varkens- en lamsvlees weer terug in de pan, laat alles goed opwarmen en voeg de geblancheerde sperziebonen toe.
Schuif alle ingrediënten aan de zijkant van de pan en plaats in het midden van de pan de tomaten met de Spaanse paprika. Laat de tomaten goed gaar worden, dan roer ze door de rest.
Los de saffraan in een beetje water op en roer het in de pan.
Zet een vlamverdeler onder de koekenpan en wacht totdat de ingrediënten weer op temperatuur zijn.
Voeg de garnalen toe, roer ze goed door de rest.
Strooi de rijst over de ingrediënten in de koekenpan en bedekt het met kokend water uit de ketel.
De rijst moet net bedekt zijn, er moeten geen droge korrels zichtbaar zijn. Je kunt de rijst zachtjes met een vork roeren zodat het goed door het water wordt bedekt, maar echt roeren mag nu niet meer.
Proef op zout, het moet iets zouter en pittiger smaken dan wat je lekker zou vinden, want de rijst absorbeert het overtollige. Strooi eventuele zout op de oppervlakte, zonder de rijst meer te roeren.
Zodra het water weer kookt, zet de vlam bijna op het minimum.
Wacht 14 minuten, geen enkele meer en zet uit, ook lijkt de rijst nog te "al dente".
Op de oppervlakte lijkt de rijst nog rauw, maar eronder is perfect gaar.
Laat de paella 5-8 minuten rusten onder een deksel voordat je het serveert.

30 marzo 2010

Tortine con crema e lamponi
Taartjes met banketbakkersroom en frambozen


Non so come mi sia venuta la follia di fare queste tortine, devo ammettere però che malgrado il lavoro sono molto buone.

Tortine con crema e lamponi

Per la frolla:
250 gr farina
125 gr burro
70 gr zucchero
1/2 stecca di vaniglia
1 uovo piccolo
sale

In una ciotola, impastate la farina con il burro morbido a pezzetti, lo zucchero, i semini di mezza stecca di vaniglia, un pizzichino di sale e l’uovo. Trasferite l’impasto sulla spianatoia, lavoratelo brevemente poi avvolgetelo in poca pellicola trasparente e lasciatelo riposare in frigorifero per 30'.

Per l'impasto di copertura:
2 chiare
75 g zucchero
2 tuorli
75 g zucchero
65 ml acqua fredda
187 g farina 00
mezza bustina di lievito per torte
65 ml olio di sapore neutro (di riso o girasole)

Si sbattono le chiare con lo zucchero fino a quando diventano ben ferme. Ci vuole un po' di tempo e pazienza.
Poi si sbattono tuorli e zucchero finquando sono bianchi e gonfi, poi si aggiunge l'olio e l'acqua fino ad ottenere una schiuma. Delicatamente, a poco a poco, si incorpora la farina setacciata con il lievito.
Finalmente si incorporano delicatamente le chiare montate.

Crema pasticcera:
500 gr latte intero
3 uova
95 gr farina
120 gr zucchero
la buccia di un limone bio

Sbattere le uova con lo zucchero e  la buccia grattugiata del limone. Aggiungere pian piano la farina e poi sempre a filo e continuando a mescolare il latte.
Mettere nel microonde alla massima potenza per 5 minuti, poi girare e continuare sempre al massimo di minuto in minuto, girando, finquando diventa bella consistente e bolle.
Sul fornello, far alzare il bollore continuando a girare senza mai smettere per evitare che si attacca.
Far freddare per bene.

Montare le tortine
Stendere la frolla (qui trovate tutti i trucchi per farlo bene) e tagliarla in cerchi di poco più piccoli dei pirottini di carta. Sistematela nei pirottini che a loro volta andranno infilati in una teglia da muffin, così le tortine rimangono bene in forma e non si allargano troppo. Inserite una cucchiaiata di crema pasticcera ben fredda all'interno della tortina, 2 o 3 lamponi (o una bella fragola) e coprite il tutto con una cucchiaiata ben distribuita dell'impasto montato per la copertura. In forno a 180 °C per i soliti 20-25 minuti.

Attenzione: La frolla perde di croccantezza per colpa dell'umidità della crema (e della frutta), quindi queste tortine vanno cotte e mangiate appena fredde oppure ripassate in forno per una decina di minuti e fatte poi di nuovo freddare prima di mangiarle.

Mi era avanzo un po' di impasto montato (anzi, direi parecchio), così ne ho messo un paio di cucchiaiate direttamente nei pirottini. Al centro ci ho messo un cucchiaio di crema e un paio di lamponi. Buonissime e morbidissime anche loro! La foto è qui sotto.

~~~~ Nederlands


Ik weet niet hoe ik het idee heb opgevat om deze taartjes te maken, maar ondanks het veel werk zijn ze erg lekker.

Taartjes met banketbakkersroom en frambozen

Voor het kruimeldeeg:
250 gr bloem
125 gr boter
70 gr suiker
1 ei
zout

Meng in een kom de bloem met de zachte boter in stukjes, de suiker, de zaadjes van een halve vanillestokje, een snufje zout en het ei. Kneed het deeg kort, wikkel het in plastic folie en laat het in de koelkast rusten voor circa 30'.

Voor het afdekkingsdeeg:
2 eiwitten
75 g suiker
2 eidooiers
75 g suiker
65 ml koud water
188 g tarwebloem
1/2 zakje bakpoeder
65 ml neutraal smakende olie (ik heb rijstolie gebruikt)

Klopt de eiwitten met de suiker totdat ze pieken hebben en als je de kom omkeert vallen ze niet om. Daar heb je best wat tijd en geduld voor nodig.
Klop de dooiers met de suiker totdat ze wit en schuimig zijn, voeg dan de olie en het water in een straaltje toe totdat je een dun beslag hebt. Rustig aan, lepel bij lepel, doe de met de bakpoeder gezeefde bloem erbij. Niet meer kloppen. Aan het einde worden de geklopte eiwitten heel voorzichtig toegevoegd.

Banketbakkersroom 
500 gr volle melk
3 eieren
95 gr bloem
120 gr suiker
de schil van een bio citroen

Klop de eieren met de suiker en de geraspte gele schil van de citroen. Voeg langzaamaan de bloem en dan in een dun straaltje, steeds roerend, de melk toe.
Plaats de kom in de magnetron op het maximum vermogen voor 5 minuten, daarna roeren en dan steeds opwarmen voor 1 minuut, roeren, opwarmen enz. totdat de crème mooi dik wordt en begint te koken.
Op het fornuis, breng de ingrediënten langzaam aan de kook terwijl je steeds blijft roeren om te vermijden dat het aanbrandt.
Laat de room goed afkoelen.

De taartjes in elkaar zetten
Rol het kruimeldeeg uit (hier vind je de trucjes om het goed te doen) en snijd er rondjes uit die iets kleiner zijn dan je papieren bakjes. Zet de rondjes deeg in de bakjes die je op hun beurt in een muffin bakblik zet zodat de taartjes behoiuden hun vorm en niet te wijd worden. Plaats een eetlepel goed koud banketbakkersroom in het taartje, 2 of 3 frambozen (of een rijpe aardbei) en bedekt de vulling met een eetlepel afdekkingsdeeg. Bak in de oven op 180 °C voor circa 20-25 minuten.

Let op: Het kruimeldeeg blijft niet lang krokant omdat de vulling nat is, dus je moet deze taartjes 's middags maken en 's avonds eten. Ook zou je ze een dag van tevoren maken en dan weer 10 minuten in de oven plaatsen zodat ze weer krokant worden. Wel laten afkoelen voordat je ze eet.

Ik had wat afdekkingsdeeg over (best veel, zou ik zeggen), dan heb ik er een paar eetlepels rechtstreeks in de papierenbakjes gedaan. In het midden heb ik een kuiltje gemaakt en een eetlepel room met een paar frambozen gezet. Erg lekker en mooi zacht!

29 marzo 2010

Chet's Jazz Wine Bar Amsterdam


Su questo blog non scrivo praticamente mai dei posti che mi colpiscono qui ad Amsterdam, ma lascio questo compito agli amici olandesi che mi tiro dietro nella mia continua ricerca del buon cibo.
Ma le dita mi prudono sempre di più perché alcuni posti sono davvero eccellenti. Non parlarne mi pare quasi fare un torto a me stessa, al locale e al suo proprietario che mi hanno dato delle emozioni, ed ovviamente i lettori di questo blog, che potrebbero essere alla ricerca di un posto eccellente.
E le dita mi stanno prudendo da matti, perché venerdì sera il mio amico Jacopo Biadene, importatore di prodotti italiani d'eccellenza nel cui magazzino mi sento sempre come Alì Babà nella grotta delle meraviglie, mi ha finalmente portato da Chet's, il jazz wine bar di cui mi parlava da mesi.
L'occasione è stato l'arrivo di alcune casse del nuovo vino del mio amico produttore in La Morra Gian Piero Marrone, il Lange Rosso DOC "Passione", un blend di Nebbiolo, Barbera e Pelaverda di diverse annate. E ovviamente bisognava assaggiarlo.
Il locale si trova nella Hazenstraat, una stradina tranquilla della parte "meno nobile" del Jordaan, per intenderci quella tra Rozengracht e Elandsgracht. È arredato in modo moderno e senza fronzoli, più come un lounge che come un bar. I tavolini e le poltroncine invitano a sorseggiare il vino con calma, ascoltando la musica jazz dall'I-pod di Diego, il proprietario. Gli sgabelli del bar sono all'altezza giusta anche per un tappo come me e il venerdì sera tardi c'è musica jazz dal vivo.
La scelta dei vini al bicchiere non è sterminata, segno che Diego ci ha pensato bene su cosa offrire. Anche per quanto riguarda le cose da sgranocchiare ci ha pensato bene: un paio di mini grissini, una fettina di salame o prosciutto, un dadino di formaggio. Roba buona, non da supermercato.
Diego è cuoco e ha lavorato molto nei migliori locali di Roma. Dopo alcune esperienze in giro per il mondo, ha gettato l'ancora ad Amsterdam e a luglio ha aperto questo locale tranquillo che ancora non ha né sito né biglietti da visita. Le priorità sono i vini, il resto verrà.
Mi piace questo posto. Un posto così mi mancava ad Amsterdam. A Roma ho l'Enoteca Ferrara dove andare a far salotto, ora ho Chet's a 5 minuti di bicicletta.
E per quanto riguarda il "Passione": in ogni bicchiere si sente tutta la passione di Gian Piero per il vino. Andate ad assaggiarlo prima che finisca.

Chet's Jazz Wine Bar
Hazenstraat 19
1016 SM Amsterdam
Chiuso lunedì e martedì

Update 2013: all'inizio dell'anno Chet's ha chiuso.
 
~~~~ Nederlands


Op deze blog schrijf ik eigenlijk nooit over de Amsterdamse horecagelegenheden die ik goed vind, ik laat deze taak over aan mijn Nederlandse vrienden die me vergezellen op mijn zoektocht naar lekker eten en drinken (meestal Rudi en Theo).
Maar mijn vingers jeuken steeds vaker, want sommige bars en restaurants zijn echt geweldig. Niet erover schrijven lijkt me alsof ik mijzelf, de lokaal en zijn eigenaar en de lezers van mijn blog tekort doe. 
En mijn vingers jeuken nu verschrikkelijk, want afgelopen vrijdag ben ik met mijn vriend Jacopo Biadene, importeur van geweldige Italiaanse wijnen, kazen en vleeswaren eindelijk bij Chet's geweest, de jazz wine bar waarover hij mij al maanden vertelde maar nog niet het precies adres had gegeven.
De gelegenheid was de aankomst van een aantal dozen "Passione", de nieuwste wijn van mijn vriend en wijnproducent Gian Piero Marrone, een blend van de druivensoorten Nebbiolo, Barbera en Pelaverga uit verschillende oogstjaren. En dat moest geproefd worden.
Deze wine bar bevindt zich in de Hazenstraat, een rustig straatje in het "minder" deel van het Jordaan, tussen Rozengracht en Elandsgracht. Het interieur is modern en zonder tierlantijnen aangekleed, meer als een lounge dan als een bar. De lage tafeltjes en de luie stoelen nodigen uit om van de wijn rustig te genieten, luisterend naar het jazz muziek uit de I-pod van Diego, de eigenaar. De barkrukken hebben de juiste hoogte ook voor een ukkie als ik en op vrijdagavond laat is er live jazz muziek.
De wijnkeuze is niet oneindig, en dat is een teken dat Diego heel goed heeft nagedacht over zijn aanbod. Ook wat het knabbelwerk betreft, heeft hij er goed over nagedacht: een bakje mini grissini, een plakje salami of ham, een blokje kaas. Lekkere spul, zeker niet uit de supermarkt.
Diego is kok van opleiding en beroep en heeft in de betere Romeinse restaurants gewerkt. Na een aantal ervaringen rond de wereld, heeft hij zijn anker in Amsterdam uitgegooid en afgelopen juli heeft hij deze rustige wine bar geopend. Er is nog geen website noch visitekaartjes, zijn prioriteiten zijn de wijnen, de rest zal tzt komen.
Ik vind deze bar leuk. Zo'n bar miste ik wel in Amsterdam. In Rome heb ik Enoteca Ferrara om met vrienden af te spreken om rustig te kunnen praten (far salotto = als salonkamer gebruiken), nu heb ik Chet's binnen 5 fietsminuten afstand.
En wat de "Passione" betreft: in elke glas voel je de passie van Gian Piero voor de wijn. Ga hem proeven voordat hij op is.

Chet's Jazz Wine Bar
Hazenstraat 19
1016 SM Amsterdam
Gesloten op maandag en dinsdag

Update 2013: Chet's is vanaf begin 2013 dicht
 

26 marzo 2010

Risotto con la verza e la salsiccia
Risotto met groene kool en worstjes


Nell'ultimo sprazzo di freddo di questo marzo invernale, ho preparato un risotto con le verze e delle salsiccine locali che mi è molto piaciuto.

Risotto con la verza e la salsiccia

320 gr riso carnaroli
mezza verza (la mia era piccolina)
4 salsiccine piccole già cotte
1 bicchiere di vino bianco
1 cipolla
20 gr burro
50 gr parmigiano
2 cucchiai olio

Affettare la mezza verza e scottarne le foglie in una pentola d'acqua salata. Scolare le foglie e controllare di avere almeno un litro di acqua. Ci farà da brodo per cuocere il riso.
Soffriggere la cipolla nell'olio, tostare il riso e sfumarlo con il vino. Aggiungere l'acqua di cottura della verza a poco a poco.
A metà cottura aggiungere la verza e poco prima di mantecare le salsiccine già cotte e tagliate a rondelle.
Mantecare con burro e parmigiano e servire.

Nota di Marina: non dovrebbe servire sale perché l'acqua di cottura delle verze è già salata, e le salsiccine sono belle saporite per conto loro. Ovviamente, se è necessario, correggete sia di sale che di pepe.

~~~~~ Nederlands

Bij de laatste winterse kou van maart heb ik een risotto gemaakt met groene kool en runderworstjes die ik erg lekker vond.

Risotto met groene kool en runderworstjes

320 gr carnaroli rijst
een halve groene kool (de mijne was klein)
4 runderworstjes, al gebakken
1 glas witte wijn
1 ui
20 gr boter
50 gr vers geraspte parmigiano
2 eetlepels olijfolie extravergine

Snijd de groene kool in dunne reepjes en blancheer ze in ruim kokend en gezouten water. Laat de reepjes kool uitlekken maar bewaar tenminste 1 liter kookwater: dit wordt ons bouillon om de risotto te koken.
Fruit de gesnipperde ui in de olie, voeg de rijst toe en laat hem glanzend worden. Blus af met de witte wijn en voeg het koolwater in kleine hoeveelheden toe terwijl je blijft roeren.
Bij de helft van de garingstijd van de rijst doe de reepjes kool bij de risotto en voeg als de rijst klaar is de in plakjes gesneden worstjes toe.
Haal van het vuur af, roer er de boter en parmigiano doorheen, laat de risotto een paar minuten rusten met de deksel op de pan en.... buon appetito!

Noot van Marina: er zou geen zout nodig zijn, want die zit in het kookwater van de groene kool, en de worstjes zijn ook lekker hartig. Maar je kun natuurlijk zout en peper naar smaak toevoegen.

25 marzo 2010

Torta al limone e meringhe
Citroentaart met schuimpjes


C'è un'amica che un po' per gioco e un po' perché non so mai cosa regalarle, per il suo compleanno le faccio sempre la Torta. Non una torta, ma una Torta. 40 x 30 cm di superTorta.
Ci godo forse più io a fare queste Torte che lei a mangiarle. Però credo che per quanto riguarda i godimenti  sia una bella gara fra me e lei!
La torta della foto gliel'ho fatta quando aveva appena comprato una nuova casa in c... alla balena, addirittura al di là del fiume-canale che divide l'Amsterdam storica da quella zona di espansione demografica a nord a partire dagli anni '30 dello scorso secolo. Altro che Trastevere! Per me, da 24 anni residente di Amsterdam Oud West (il primo anno l'ho trascorso ad Amsterdam Oud Zuid, oggi detto De Pijp), Amsterdam Noord è proprio Hic sunt leones.
E lei poverina è andata a finire lì. Vabbeh, ha comprato una casa enorme su 3 piani ad un prezzo umano, ci mette 5 minuti in bicicletta ad arrivare al traghetto e altri 5 a fare la traversata dell'IJ, il fiume-canale, ritrovandosi così in altri 5 minuti sul Dam. Con la sua grande falcata e il traghetto pronto a partire, ci mette anche di meno. Quello che ci metto io dai miei 50 mq in Oud West ad arrivare al Dam sbiciclettando sui ponti dei canali, controllando l'orario sulla torre della Westerkerk e spaventando i turisti con scampanellate minacciose.

Torta al limone e meringhe

La torta si compone essenzialmente di 3 elementi: il Pan di Spagna, la crema pasticcera e le meringhe.
Per il Pan di Spagna e la crema pasticcera uso una ricetta di mia madre e le meringhe... beh, veramente di solito le compro in una pasticceria turca! E a volte addirittura se il compleanno capita di settimana compro anche il Pan di Spagna bello che fatto!

Pan di Spagna di Palmina

9 uova grandi (a temperatura ambiente)
255 gr di zucchero semolato
255 gr di farina 00

Montare benissimo le uova con lo zucchero. Setacciare la farina e unire alle uova montate usando una spatola. Imburrare ed infarinare una teglia rettangolare di circa 40 x 30 cm e versare l'impasto.
Cuocere per 20 minuti a 175°C con lo sportello chiuso, quindi altri 20 minuti circa lasciando uno spiraglio nel forno.
Far freddare completamente prima di tagliare in due, usando un coltello a sega ben affilato e tenendo la base più spessa della parte di sopra.

Crema pasticcera al limoncello

400 gr latte intero
100 gr limoncello
3 uova
95 gr farina
120 gr zucchero
la buccia e il succo di un limone bio
500 gr panna da montare
50 gr zucchero

Sbattere le uova con i 120 gr di zucchero, la buccia grattugiata del limone e tutto il suo succo. Aggiungere pian piano la farina e poi sempre a filo e continuando a mescolare il latte e il limoncello.
Mettere nel microonde alla massima potenza per 5 minuti, poi girare e continuare sempre al massimo di minuto in minuto, girando, finquando diventa bella consistente e bolle.
Sul fornello, far alzare il bollore continuando a girare senza mai smettere per evitare che si attacca.
Far freddare per bene.
Montare la panna con 50 gr di zucchero e quando è bella gonfia, unirla pian piano senza farla smontare alla crema pasticcera.

Montare la torta

Preparare la bagna per la torta allungando con un po' d'acqua un vasetto di gelatina di limoni (fatta in casa con i limoni usati per fare il limoncello e troppo aspra da mangiare, oppure acquistata) e spennellare abbondantemente entrambe le parti del Pan di Spagna.
Versare poco meno della metà della crema al limoncello sulla base della torta e livellarla con una spatola.
Coprire con la parte superiore del Pan di Spagna, pressare un pochino, poi coprire di cellofan e tenere in frigo a rassodare insieme alla rimanente crema pasticcera fino al momento di servire la torta (anche un giorno).
Poco prima di servire, coprire la superficie superiore e i lati della torta con la crema rimasta, livellandola con una spatola. Sbriciolare le meringhe e cospargerne la superficie.
La torta è molto soffice e delicatamente limonosa, l'alcol del limoncello nella crema è evaporato e quindi adatta anche per piccoli mostri.

~~~~ Nederlands

Ik heb een vriendin voor wier verjaardag ik, een beetje voor de lol en een beetje omdat ik nooit weet wat voor cadeau ik haar moet geven, elk jaar een Taart maak. Geen gewone taart, maar een Taart met een hoofdletter. 40 x 30 cm superTaart.
Ik geniet meer in het maken van deze Taarten dan zij bij het eten ervan. Maar het is een moeilijke genietstrijd!
De taart in de foto heb ik gemaakt toen ze net een nieuw huis had gekocht in the middle of nowhere, aan de overkant van het rivier-kanaal dat het historische deel van Amsterdam scheidt uit het gebied van demografische expansie in Noord uit de jaren '30 van de vorige eeuw. Echt een andere koek dan Trastevere! Voor mij, al 24 jaar woonachting in Amsterdam Oud West (het eerste jaar heb ik in Amsterdam Oud Zuid gewoond, nu heet die wijk De Pijp), is Amsterdam Noord echt Verweggistan.
En zij, arme ziel, is juist daar gaan wonen. Nou ja, ze heeft een gigantisch huis gekocht van 3 verdiepingen tegen een voor normale mensen nog te bevatten (en betalen) bedrag, 5 fietsminuten verwijderd van de pont. Het oversteken van het IJ duurt nog geen 5 minuten en in nog meer 5 minuten staat ze al op de Dam. Met haar lange benen en de pont klaar om te vertrekken, duurt het haar net zo lang als mij om vanaf mijn 50 vierkante meters in Oud West op de Dam te komen. Maar ik fiets over de bruggen van de grachten, controleer de tijd op klok van de Westerkerk en laat de toeristen schrikken met mijn wilde fietsbelgedrag.

Citroentaart met schuimpjes

De taart is gemaakt uit 3 elementen: Pan di Spagna (een soort kapselgebak), banketbakkersroom en schuimpjes.
Voor de Pan di Spagna en de banketbakkersroom gebruikt ik een recept van mijn moeder en de schuimpjes... die koop ik normaal gesproken bij een Turkse banketbakker! En soms, als haar verjaardag door de week valt, koop ik ook het kapselgebak!

Pan di Spagna

9 grote eieren op kamertemperatuur
255 gr fijne tafelsuiker
255 gr witte bloem

Warm de oven voor op 175°C en smeer een bakblik van 40 x 30 cm goed in met gesmolten boter. Hiervoor kunt u het best een kwast gebruiken. Bestuif de bakblik met bloem en schud het overtollige bloem eraf.
Klop met de mixer op gemiddelde snelheid de eieren en de suiker op totdat ze wit en schuimig worden: als u de mixer uit de eicrème haalt, moet u een lint krijgen dat op de oppervlakte zichtbaar blijft. Het duurt circa 20 minuten.
Zeef de bloem en meng het voorzichting maar snel in het eicrème met behulp van een nieuwe houten lepel of een schone plastic pannenlikker zonder het eicrème in te laten zakken.
Dit doet u door met de lepel te bewegen van onder naar boven en niet van links naar rechts (of andersom).
Zet het deeg over in de bakblik en plaats deze in het midden van de warme oven voor circa 20 minuten. Na deze tijd zet u de deur van de oven op een klein kiertje en laat u de taart nog eens 20 minuten bakken. U kunt met een cocktailprikker controleren of de taart in het midden gaar is.
De taart moet u op een rooster goed laten afkoelen voordat u hem door het midden gaat snijden.
De onderste laag moet dikker zijn dan de bovenste.

Banketbakkersroom met limoncello

400 gr volle melk
100 gr limoncello
3 eieren
95 gr bloem
120 gr suiker
de schil en het sap van een bio citroen
500 gr slagroom
50 gr suiker
Klop de eieren met 120 gr suiker, de geraspte gele schil van de citroen en al zijn sap. Voeg langzaamaan de bloem en dan in een dun straaltje, steeds roerend, de melk en limoncello toe.
Plaats de kom in de magnetron op het maximum vermogen voor 5 minuten, daarna roeren en dan steeds opwarmen voor 1 minuut, roeren, opwarmen enz. totdat de crème mooi dik wordt en begint te koken.
Op het fornuis, breng de ingrediënten langzaam aan de kook terwijl je steeds blijft roeren om te vermijden dat het aanbrandt.
Laat de room goed afkoelen.
Klop de slagroom met 50 gr suiker en als die mooi dik is, meng het beetjes bij beetjes zonder te laten zakken bij de banketbakkersroom.

De taart in elkaar zetten

Meng een potje citroengelei met genog water om het vloeibaar te maken. Bevochtig hiermee de binnenkant van beide lagen Pan di Spagna met een kwast.
Smeer iets minder dan de helft van de banketbakkersroom op de onderste laag van de taart en maak het glad met een spatel.
Bedek met de bovenste laag en druk het een beetje aan, dek af met plastic folie en zet alles in de koelkast zodat het mooi stevig wordt, totdat het moment is om de taart te serveren (het kan een hele dag in de koelkast blijven).
Voordat je de taart serveert, bedek de bovenkant en de zijkanten met de overgebleven banketbakkersroom met behulp van een spatel. Verkruimel de schuimpjes en bedek hiermee de taart.
De taart is erg zacht en licht citroenig, de alcohol uit de limoncello in de banketbakkersroom is verdamt en dus kan ook door kleine monsters gegeten worden.

24 marzo 2010

Mihoen Singapore: Spaghetti cinesi alla moda di Singapore


Mihoen Singapore è uno di quei piatti che di solito non manca mai nei ristoranti cinesi in Olanda. È uno di quei piatti classici con di tutto un po' e soprattutto con un paio di gamberetti ad un prezzo abbordabile anche se sei ancora una studentessa. E quando la sera ancora scrivevo la tesi (eoni fa) e di giorno avevo uno o due lavori, era facile tornando a casa passare dal cinese a prendere un piatto di spaghettini conditi e smangiucchiarmeli nella tranquillità della mia soffita con panorama sulle cime degli alberi del cortile.

Mihoen Singapore à la Marina

250 gr mihoen (tagliolini sottili all'uovo)
250 gr gamberi grigi sgusciati
250 gr carne di maiale o petto di pollo o straccetti di manzo a pezzettini piccoli
2 cipollotti a tocchetti
1 cipolla a fette
1/2 peperone verde a dadini
1/2 peperone rosso a dadini
1 peperoncino fresco a rondelle
2 cm di zenzero fresco grattugiato
2 spicchi d'aglio grattugiato
1 cucchiaio colmo di curry madras
1 cucchiaio di salsa di soia
olio di semi

Cucinare i tagliolini molto al dente, freddarli completamente sotto l'acqua del rubinetto e condirli con poco olio così non si attaccano. Lasciarli sgocciolare bene in un colapasta e mettere da parte.
Riscaldare un poco di olio nel wok, aggiungere il curry e farlo tostare finquando comincia a diventare bello fragrante. Aggiungere prima la carne (a piacimento maiale, pollo o manzo, purché tagliati davvero piccoli), farla colorire e cuocere a fuoco alto sempre girando. Quando la carne è cotta, aggiungere i gamberi e farli appena diventare rosa. Togliere tutto dal wok e tenere in caldo. Mettere un poco di olio nel wok ben caldo e soffriggere l'aglio con lo zenzero e il peperoncino. Aggiungere le verdure tranne i cipollotti (a piacere si possono anche aggiungere germogli di soia, funghi cinesi, qualche cimetta di broccolo), saltarle finché diventano appena appena morbide, poi unire la carne con i gamberi e a piccole manciate i tagliolini. Unire la parte bianca dei cipollotti per ultima. Condire con la soia e controllare il sale. Saltare il tutto finché è ben caldo.
Servire guarnito della parte verde dei cipollotti.

Per vedere i diversi tipi di spaghetti cinesi, potete consultare questa pagina di Wikipedia. Quelli che ho usato io sono i mee della seconda foto.
E... chi se li ricorda I Nuovi Angeli con Singapore?

~~~~ Nederlands


Mihoen Singapore is zo'n gerecht dat bijna nooit ontbreekt in het menu van Chinese afhaalrestaurants. Het is een klassieker met van alles en nog wat erin, maar vooral met garnalen en dat voor een vriendelijk prijsje. Dat laatste vond ik erg handig toen ik 's avonds nog aan mijn scriptie werkte (millennia geleden) maar overdag een of twee baantjes had en dus geen puf om vaak te koken (jaja, ik ook!). Het was dus erg verleidelijk om langs de afhaalchinees te gaan voor zo'n bordje geurige spaghetti. Die werden gegeten aan mijn grote witte tafel onder het brede raam op mijn zolderkamer, lekker rustig uitkijkend op de toppen van de bomen in de binnenplaats.

Mihoen Singapore à la Marina

250 gr eiermie
250 gr grijze garnalen ontveld en ontdooid
250 gr varkens-, kip- of rundvlees in kleine dunne stukjes
2 lenteuitjes in stukjes
1 ui in plakken
1/2 groene paprika in blokjes
1/2 rode paprika in blokjes
1 verse rode peper in rondjes
2 cm verse gember, geraspt
2 knoflooktenen, geraspt
1 volle eetlepel curry madras
1 eetlepel soya saus
arachide olie

Kook de mie volgens de instructies op de verpakking goed al dente, laat ze helemaal koud worden onder de stromende kraan en maak ze aan met een theelepel olie zodat ze niet teveel aan elkaar plakken. Laat ze in een vergiet goed uitlekken en zet apart.
Verwarm een beetje olie in de wok, doe de curry erbij en laat het roosteren totdat het lekker gaat ruiken. Doe eerst het vlees (naar smaak varkens, kip of runder of ook een beetje van alles bij elkaar, als het maar heel dun gesneden is) in de wok en roerbak het op hoog vuur. Zodra het vlees gaar is, voeg de garnalen toe en roerbak alles todat de garnalen net roze zijn geworden. Haal alles uit de wok en hou het warm. Doe weer een scheutje olie in de warme wok en roerbak de gember met de knoflook en het pepertje. Voeg alle groente behalve de lenteuien toe (als je het lekker vindt, kun je ook taugé, Chinese paddenstoelen en kleine broccoli roosjes gebruiken), roerbak ze totdat ze net zacht worden, dan voeg het vlees met de garnalen toe en de mie in kleine plukjes. Doe ook het witte deel van de lenteuitjes erbij. Maak aan met de soya saus en controleer of er nog wat zout nodig is. Roerbak het gerecht totdat alle ingrediënten goed heet zijn.
Serveer met een garnering van het groene gedeelte van de lenteuitjes.
Toen ik nog kind was, had een popgroep een grote hit met een liedje getiteld: Singapore. Aan dit liedje moet ik altijd denken als ik mihoen Singapore eet.

23 marzo 2010

Martedì 23 marzo a Radio Onda Italiana
Dinsdag 23 maart op Radio Onda Italiana


Martedì 23 marzo alle ore 20 andrà in onda per Radio Onda Italiana la trasmissione Pitagora, a cura di Roberto Bacchilega e Nello Allocca.
Per sintonizzarvi in diretta dalle 20 alle 21 tramite internet seguite questo link, per ascoltare la trasmissione in un altro momento (ma prima del 23 maggio 2010) seguite questo link.
 
Durante la trasmissione verrà mandata in onda un'intervista a Beppe Costa in occasione dello spettacolo teatrale “De meisjes van Mussolini”

Chi non ricorda vecchie canzoni da grammofono come “Se potessi avere mille lire al mese” o “Maramao perché sei morto”? Il mitico Trio Lescano era l’interprete di queste melodie un po’ swing e inaspettatamente allegre e ottimiste proprio durante la dittatura fascista.

Beppe Costa ripropone la storia del mitico Trio all’interno dell’altrettanto mitica compagnia teatrale ORKATER di Amsterdam. Con “De meisjes van Mussolini” assistiamo dunque a una pièce teatrale piena di musica e di buone vibrazioni, ma che ha in sé tutti i presagi dell’imminente tragedia. Il Trio Lescano è di origine olandese e questo lo sanno in pochi. Ma quello che nessuno sa e che non si deve assolutamente sapere è che le tre sorelle del Trio sono ebree.

Radio Onda Italiana era presente alla première allo Stadschouwburg di Amsterdam e ha poi potuto intervistare Beppe Costa a riguardo. Questo grande attore italiano in Olanda ci parla di sé e di come è nato e si è sviluppato questo straordinario spettacolo.
Ascoltate questa intervista davvero unica durante la trasmissione Pitagora a Radio Onda Italiana.

~~~~ Nederlands



Dinsdag 23 maart om 21 uur wordt het programma Pitagora uitgezonden voor Radio Onda Italiana. Het programma wordt verzorgd door Roberto Bacchilega en Nello Allocca.

U kunt rechtstreeks naar het programma van 21 tot 22 uur luisteren via internet door op deze link te klikken, om de uitzending op een ander moment te beluisteren (maar voor 23 mei 2010) volgt u deze link.

Tijdens de uitzending wordt geluisterd naar een interview met Lidwien Roothaan en Beppe Costa over de voorstelling “De meisjes van Mussolini”

Oude nummers uit het grammofoontijdperk zoals “Se potessi avere mille lire al mese” of “Maramao perché sei morto”? zijn in Italië enorm populair. Het legendarische Trio Lescano zong deze liedjes die een beetje swing waren en onverwacht vrolijk en optimistisch, juist tijdens de fascistische dictatuur in Italië.
 
Lidwien Roothaan (regisseur) en Beppe Costa (toneelschrijver, acteur en musicus) vertellen het verhaal van het beroemde Trio tijdens de voorstelling van de even zo beroemde Amsterdamse theatercompagnie ORKATER. Tijdens de voorstelling “De meisjes van Mussolini” zijn we toeschouwers van een toneelstuk vol muziek en vrolijkheid waar tegelijkertijd de tragedie om de hoek zit. De drie zusjes van Trio Lescano zijn afkomstig uit Nederland en dit is weinig bekend. Maar wat niemand mag weten is dat de drie zusjes joods zijn.

Radio Onda Italiana was aanwezig tijdens de première in de Stadschouwburg van Amsterdam en heeft een uniek interview met Lidwien Roothaan en Beppe Costa gekregen.
Luister hiernaar tijdens de uitzending van Pitagora bij Radio Onda Italiana.

22 marzo 2010

Pere cotte - Gekookte peren


Al mercato ho comprato delle bellissime pere, una cassettina intera per 2 euro. Le ultime della stagione, credo, da qualche parte del mondo.
Per evitare l'indigestione, le ho cotte senza zucchero ma con i semini pestati di alcuni baccelli di cardamomo verde. Quando sono diventate morbide, le ho invasate e messo i barattoli a testa in giù a formare il sottovuoto.
Sono la mia colazione, a ravvivare una fetta di pane spalmata di yogurt turco molto denso.
Aspetto però la stagione delle fragole, ché quelle sì che ti rallegrano la mattina!

~~~~~ Nederlands

Op de markt heb ik een hele doos mooie peren gekookt voor 2 euro. De laatste peren van het seizoen, geloof ik, ergens in de wereld.
Om te vermijden dat ik buikpijn zou krijken voor het opeten van zo'n hoeveelheid peren, heb ik ze gekookt zonder suiker maar met gekneusde zaadjes groene kardamom. Toen ze zacht werden, heb ik ze in schone potjes gedaan en heb de potjes onderste boven gezet om af te koelen en zodoende vacuum trekken.
Deze peertjes versieren nu mijn ontbijt: een stukje brood besmeerd met dikke Turkse yoghurt.
Maar ik wacht met smart op het seizoen van lekkere, zoete aardbeien, want die opvrolijken altijd mijn ochtend!