Vanavond van 21 tot 22 uur....

Zullen Barbara en ik weer in de lucht zijn met een serie interviews aan boeren uit Noord Holland (details tijdens de uitzending), veel muziek en natuurlijk alle informatie over het feest van de radio zondag 30 november aanstaande.
Luister naar ons online van 21 tot 22 uur via deze link.
En als je verhinderd bent op dat tijdstip, kun je de volgende 2 maanden naar deze uitzending luisteren via deze link.

En ook vanavond zijn er 3 gratis tickets voor het feest van Radio Onda Italiana voor de eerste 3 luisteraars die ons tijdens de uitzending van 21 tot 22 uur bellen op telefoonnummer +31 20 788 43 20.
A stasera!

Stasera dalle 20 alle 21...

Ci saremo di nuovo, Barbara ed io, con una serie di interviste a dei cuochi italiani che lavorano qui ad Amsterdam (dettagli durante la trasmissione), tanta musica e ovviamente tutte le informazioni sulla festa della radio di domenica 30 novembre prossimo.
Ascoltateci online dalle 20 alle 21 seguendo questo link.
E se non potete, ci potete ascoltare i prossimi 2 mesi quando volete seguendo questo link.

E anche stasera mettiamo a disposizione 3 biglietti gratuiti per la festa di Radio Onda Italiana ai primi 3 ascoltatori che ci chiameranno in diretta tra le 20 e le 21 al numero di telefono +31 20 788 43 20.
A stasera!

Feeestaaa!!!

*** Nederlands volgt onder het Italiaans ***
Non è quasi finito Cinemissimo e stiamo già lavorando indefessi alla famosa, grande, unica festa di Radio Onda Italiana domenica 30 novembre ad Amsterdam.

Intanto è già nota una parte di programma, che verrà continuamente aggiornata da Marina mano a mano che l'organizzazione si scalda. La trovate qui, insieme a tutti i dettagli.

Il poster, bellissimo, è stato realizzato da Barbara Pollini e se volete stamparvelo o distribuirlo, lo trovate qui.

Cerchiamo inoltre proprietari di 500, nuove o d'epoca, che vengano a parcheggiarle sulla strada dal capolinea del bus 22 alla sala, come decorazione/indicazione. Offriamo in cambio un ingresso gratuito, e credeteci, ne vale la pena. Anche pagando.

Continueremo ad aggiornarvi nei prossimi giorni.

*** in het Nederlands ***
Cinemissimo was nog niet afgesloten, of wij al druk bezig zijn met de organisatie van onze Festa, zondag 30 november in Amsterdam.

Het programmadeel dat al bekend is, vindt u hier. De prachtige affiche, ontworpen door Barbara Pollini, kunt u hier vinden, om het uit te printen of te versturen.

Mis het niet, het wordt een knallend feest!

Cinemissimo

Cinemissimo è iniziato e sta anzi quasi per finire.

Chi non ha avuto tempo per andare al Melkweg finora, si sbrigasse, ché stasera c'è la serata sul matrimonio gay con annesso dibattito con Henk Krol e la proiezione di "Improvvisamente l'estate scorsa".

Questo documentario racconta di Gustav e Luca che si amano e vivono insieme già da 8 anni. Perché non possono avere in Italia gli stessi diritti come in praticamente tutti gli altri Paesi europei? Chiedono all'italiano della strada cosa ne pensa e il risultato è un'immagine scioccante di un Paese homofobico. Non perdetevelo, dunque.

Per alcune considerazioni a caldo sulle prime serate di Cinemissimo vi rimando al post di MammAmsterdam, 3 film e 1 considerazione politica, al quale potrei anche aggiungere un carico da 90, ma mi trattengo perché sono anni che mi sento dire che sono sempre la solita polemica (ma chi? Io che cerco sempre il lato positivo delle cose e ho l'innata tendenza a dimenticare tutte le brutture?). Ma chissà che se più in là non ci ripenso ;)

Buona domenica, io fra poco me ne vado al mercatino dei produttori della regione del Noord Holland organizzato da Slow Food Amsterdam.

Cinemissimo begint

Zo, heb je zin in Italiaanse films die nog niet in NL zijn vertoond? Mooi!
Van 5 tot 12 november hebben we Cinemissimo georganiseerd bij de Melkweg, vlakbij Leidseplein, Amsterdam.
Het programma kun je hier vinden en er zijn echt mooie films.
De andere reden waarvoor je moet komen, is dat het gaat om een festival dat georganiseerd is uit passie en koppigheid, zonder een cent te makken en als we niet voldoende tickets verkopen, weten we niet hoe we de auteursrechten moeten betalen, om niet over de rest te spreken.
Dat het gaat om een activiteit die voldoening geeft op de menselijke vlakte, hebben het alle vrijwilligers bewezen die tijdens het hele festival tickets verkopen, informatie geven en in het algemeen zullen helpen. Je kunt ze herkennen aan het zwarteT-shirt met de logo van "Quelli di Astaroth". Geef ze een complimentje, ze verdienen het.
De films zijn allemaal in het Engels ondertitels, dus voor een keer kun je ook niet-Italiaans sprekende vrienden meenemen, zodat ze een idee krijgen.
De enige die als sponsor heeft willen treden is Hans Duijf, iemand met een grote Italië-passie en met de minst Italiaanse zaak van Amsterdam, in ieder geval een geniale formule: Pasta e Basta. Ik vraag jullie niet om daar te gaan voor de pasta, die toch niet slecht is, maar anders dan de Italiaanse versie, maar ga erheen voor de fantastische Italiaanse (en buitenlandse) wijnen, en voor de live muziek waarmee ze de gasten onderhouden tijdens het diner.
En laat het mij toe dit te zeggen: de Italiaanse bedrijven negeren de Italiaanse cultuur totaal (en ik zwijg over de hiervoor toegewezen Italiaanse rijksinstellingen, die rijkelijk betaald worden om geen moer te doen die een culturele waarde heeft). En toch een Nederlandse ondernemer doet het.
En hij is niet de enige: het debat op de avond van de korte films die door vrouwen zijn gemaakt "A corto di donne" zal door niemand minder dan Hedy d'Ancona worden geopend, zoek op Wikipedia wie ze is en waar ze voor staat in de Nederlandse politiek. En het festival zelf wordt geopend met de vertoning van de Italiaanse films van Frans Weisz, een soort Nederlandse Luchino Visconti (als Frans mij deze vergelijking toestaat). Het is de moeite waard om te komen al is het alleen om hem te horen spreken.
Ik bedoel, het is niet niets.
Daarom, of je wel of niet geïnteresseerd bent in de Italiaanse cinema, een rondje Cinemissimo moet je echt doen voor zoveel uitstekende politieke, culturele en ideologische redenen. Dan loop je ook de kans om een groep idealistische en gepassioneerde Italianen te ontmoeten, die in plaats om de bloemetjes buiten de zetten, werken ze zich uit de naad om vanuit het niets een belangrijke filmfestival op te zetten, en een paar geniale jongeren (@lbert Figurt, die ik op 6 november zal introduceren) die eigen werk inbrengen. En iedereen die de Italiaanse cultuur een warm hart toedraagt.
En aangezien we nu op de bedankwoorden zijn beland: Barbara Pollini heeft het logo ontworpen, Gabriele Merolli heeft de foto van de flyer (het vergiet met de films, zeg het wel dat het heel mooi is!) bedacht en gemaakt, en nu vergeet ik zeker heel veel mensen, maar niet de diabolische Silvia Terribili, die tegen iedereen en met haar welbekende koppigheid dit hele mikmak heeft opgezet en iedereen naar haar toegetrokken.
Ik denk om elke avond aanwezig te zijn, dus laat je herkennen, zodat we een praatje kunnen maken.
Last minute: gemeente Amsterdam schijnt een kleine, symbolische bijdrage te hebben toegekend.
Ik herhaal: iedereen gelooft in dit festival, behalve degenen die in Italië erin zouden moeten geloven uit hoofd van hun ambt.

Dit is een snelle vertaling van het stukje dat MammAmsterdam op haar blog in het Italiaans heeft geschreven.

Cantuccini

Questa ricetta è di Rossanina (o meglio, di sua suocera), la fondatrice del mio forum di cucina preferito, Coquinaria.

La mia dolce metà la preferisce a quella che solitamente faccio io e che mi ha dato mia madre talmente tanti anni fa che non se lo ricorda nemmeno, perché i cantucci sono più croccanti.

La mia versione, che prevede solo 3 uova intere e una parte dello zucchero sostituita dal miele, sono più duri, non per questo meno buoni. Tra parentesi le mie osservazioni e modifiche.

Cantuccini di Rossanina

400 gr farina

250 gr di zucchero

150 gr mandorle non spellate (io ce ne metto sempre 250 gr) leggermente tostate

3 uova + 3 tuorli

1 bustina di lievito per dolci

scorza grattugiata di un'arancia

un pizzico di sale

Montare bene 2 uova e i tuorli con lo zucchero, aggiungere la farina, il lievito, la scorza di arancia e il sale.

Aggiungere le mandole.

Fare dei filoncini larghi 2 dita e alti un dito.

Metterli su una teglia imburrata e infarinata, ben distanziati, spennellateli con uovo sbattuto (spennellandolo anche nei lati - ecco, questo io non lo faccio, non mi piace il sapore di uovo che rimane), cuoceteli in forno medio (170°C) per circa 15 minuti.

Toglierli dal forno e tagliateli di traverso.

Rimetterli in forno per una decina di minuti.

P.S.: a breve una ricettina per riciclare gli albumi avanzati. Fino a quel momento potete conservarli tranquillamente in freezer in un barattolo.

~~~~~ Nederlands

Deze is het recept van Rossanina (of beter gezegd, van haar schoonmoeder), de stichter van mijn favoriete kookforum, Coquinaria.
Mijn lief vindt deze versie beter dan wat ik normaal gesproken maak en die ik van mijn moeder zolang geleden heb gekregen dat zij niet meer weet dat ze me het recept ooit gaf. Hij zegt dat deze cantuccini minder hard zijn.
Mijn versie, met 3 hele eieren en een deel van de suiker vervangen door honing, wordt juist door de honing harder, maar niet minder lekker. Tussen haakjes mijn opmerkingen en aanpassingen.

Cantuccini di Rossanina

250 gr suiker
3 hele eieren + 3 eidooiers
400 gr bloem
150 gr lichtgeroosterde amandelen (ik doe er altijd 250 gr in)
1 mespuntje zout
1 zakje gist
geraspte schil van 1 sinaasappel

Klop 2 eieren en de 3 eidooiers wit en schuimig met de suiker, voeg de bloem, gist, sinaasappelschil en zout toe.
Roer alles tot een dikke massa, die enigszins aan de handen blijft plakken. Voeg de geroosterde amandelen als laatste toe.
Bestuif het werkblad met bloem en rol kleine porties deeg tot platte worstjes die 10 cm korter zijn dan de bakplaat en ongeveer 3-4 cm breed en 2 cm dik.
Verwarm de oven voor op 170°. Smeer de bakplaat licht met boter of olie (of leg bakpapier erop!) en plaats de worstjes op 2 cm afstand van elkaar. Kwast ze goed in met de resterende, geklopte ei (dat doe ik nooit).
Bak in de oven voor 15’.
Haal de bakplaat uit de oven, plaats de worstjes voorzichtig op een snijplank en snijd met goede kokmes in schuine plakjes (cantuccini) van circa 1 cm dikte. Zet de cantuccini staand op de bakplaat terug maar laat een beetje afstand tussen de koekjes onderling. Bak ze af in nog eens 15’, laat ze daarna goed afkoelen.
De cantuccini blijven maandenlang lekker knapperig indien bewaard in goed gesloten glazen pot.

Binnenkort een recept om die overgebleven eiwitten te gebruiken, tot dan kun je ze in een gesloten pot in de vriezer bewaren.

Lasagne

Er is geen andere Italiaans gerecht dat mij zo vaak wordt gevraagd als lasagne.
Mijn moeder is er geen liefhebster van en heeft ze daarom niet zo vaak gemaakt, maar ik denk dat het komt omdat het best veel werk is, en met 3 kinderen en een man had ze liever snellere gerechten.
Afijn, na lang uitzoeken en uitproberen, heb ik een recept samengesteld dat mij (en mijn vriend) bijzonder smaakt. Het trucje is om een grote schaal lasagne te maken, in porties verdelen en die invriezen, dan heb je tenminste vaker plezier van je werk.
Wat mij betreft, is dit een zondagsgerecht bij uitsteek, dan heb ik de tijd om de saus zachtjes te laten garen.

Lasagne

Voor 8 personen:
Ingrediënten:

Voor de ragù di carne (tomatensaus - oftewel bolognaise saus):
1 stengel bleekselderij
1 wortel
1 ui
500 gr rundergehakt
6 blikjes tomaten
zout
peper
oregano
olijfolie extravergine

Was en schil de wortel, was de bleekselderij en pel de ui. Snipper de groenten heel klein en dun met een scherp mes.
Doe de olie in een ruime braadpan en bak de groenten op een matig vuur totdat de ui glazig is en de wortel zacht begint te worden. Voeg eventueel een paar lepels water toe.
Doe het gehakt erbij en laat hem licht verkleuren, maak hem goed los met een vork.
Voeg de tomaten toe en prak ze klein met een vork.
Breng op smaak met zout, peper en oregano en laat alles zachtjes stoven zonder deksel totdat de saus een beetje ingedikt is (circa 1 uur).
Voeg de eventuele verse basilicum toe alleen op het allerlaatste moment.

Voor de bechamelsaus:
1 l melk
100 gr boter
100 gr bloem
nootmuscaat

Doe de boter in een kom met deksel erop in de magnetron voor 1 minuut op 800 W. Voeg al roerend de bloem toe, schenk de melk beetje bij beetje erbij en roer alles goed. Zet de kom zonder deksel terug in de magnetron voor 7 minuten op 800 W. Voeg zout en nootmuscaat toe en roer goed met een garde. Zet weer voor 4 minuten in de magnetron of totdat de saus net zo dik als vla wordt.

Voor de lasagne-opmaak:
200 gr vers geraspte parmigiano
1 pak lasagna-vellen (500 gr)
klontje boter (om de schaal in te vetten)

Zet de oven aan op de temperatuur die aangegeven is op de verpakking van de lasagne. Vet een ovenvaste schaal in met een klontje boter en doe een paar lepels ragù en bechamel op de bodem. Leg een laagje lasagna-vellen in de schaal en bedek ze goed met ragù en bechamelsaus; strooi een dun laagje parmigiano erop.



Leg een tweede laag lasagna-vellen erop en bedek ze goed met ragù, bechamelsaus en parmigiano. Ga zo door met het toevoegen van laagjes pasta en saus totdat de ragù op is (als het goed is, moet je genoeg bechamel overhouden om nog een laatste laagje lasagnavellen te kunnen bedekken).
Bestrooi rijkelijk met parmigiano en dek de schaal af met aluminiumfolie.
Plaats de lasagne in de voorverwarmde oven (zie temperatuur op de verpakking van de lasagna-vellen) gedurende de tijd die daar ook aangegeven is (meestal 30 minuten).
Haal de folie eraf en laat de bovenste laag in enkele minuten nog knapperig en lichtbruin worden. Laat de lasagne 5 minuten afkoelen voordat je ze gaat snijden en serveren.

**************** TIPS ******************

De ragù en de bechamelsaus moeten dun zijn (maar niet waterig) want er is vocht nodig om de lasagna-vellen zacht te krijgen. Als de sauzen te dik zijn, blijven de lasagne hard; als de sauzen te waterig zijn, krijg je een soort slappe soep in je bord. De gulden middenweg moet je zelf uitvinden door een paar keer te proberen.

De recept van de bechamel in de magnetron klopt wat dikte betreft, en de ragù zul je maar een klein uurtje laten indikken, of nog minder indien je goede kwaliteit gepelde tomaten op de kop hebt getikt.
Ook moeten beide sauzen goed heet zijn, anders blijft de lasagna koud in het midden.
De lasagne zijn makkelijk te portioneren en in te vriezen.
Je haalt een portie ’s avonds uit de vriezer en zet je het in de koelkast om langzaam te ontdooien als je ze de dag erna wil eten. Je kunt lasagne het best in een schaal met deksel in de oven opwarmen, zodat ze niet uitdrogen.

Mr. Geox

Le scarpe Geox le conosciamo forse un po' tutti. Si tratta di un marchio talmente forte, che viene naturale chiamarne il fondatore Mr. Geox. Anche perché il suo vero nome è Mario Moretti Polegato, molto più lungo, conveniamolo.

Ecco, allora per semplificare vi anticipiamo che domani Marina e Barbara intervisteranno il signor Polegato per gli ascoltatori di Radio Onda Italiana.

Come si fa a costruire un marchio di successo? Come mai un marchio della moda italiana fa della tecnologia (e dei relativi brevetti) e non dello stile o dello stilista famoso il suo punto di forza? Che ruolo ha il marketing nel successo mondiale delle scarpe Geox?

Queste in anteprima alcune delle domande che domani porremo al signor Polegato, che è in Olanda per una lezione agli studenti dell'università Erasmus di Rotterdam.

Erwtensoep à la Marina

Il tempo è una vera miseria in questi giorni e soprattutto ha cominciato a far freddo.

È tempo quindi di pensare alla cucina invernale.

La zuppa di piselli è uno dei piatti più tradizionali della cucina olandese. Soprattutto se fatta bene, vale molto la pena di farla. Si conserva benissimo anche per giorni in un contenitore chiuso in frigo, e ridotta in porzioni e congelata salva dagli attacchi di voglie di zuppa quando non si ha il tempo per farla.

 

Erwtensoep à la Marina

1 kg piselli secchi (fatti rinvenire 24 ore circa, ma anche no)
½ kg abbondante di spuntatura di petto
1 cipolla
5 chiodi di garofano
2 foglie d’alloro
½ kg carote
1 sedano rapa piccolino, eventualmente con le sue fogliette profumate
½ kg porri (=1 grosso)
olio
sale
pepe

Mettere a bollire i piselli con cipolla e chiodi di garofano.
Far rosolare a parte la carne per bene, sfumarla con un po’ d’acqua, incoperchiarla e farla cuocere.
Quando i piselli bollono, schiumare, aggiungere la carne con il suo brodino e l’alloro.
Mettere al minimo per 1 ora.
Aggiungere le carote e il sedano rapa a tocchettini e il porro a striscioline e far andare piano ancora per 1 ora. Girare ogni tanto se no si attacca. La consistenza deve essere piuttosto spessa, quindi regolarsi bene con l’acqua oppure far andare alla fine un po’ di tempo senza coperchio. Salare e pepare a dovere.
Di solito a cottura ultimata tiro su i pezzetti di carne, li ripulisco da grassetti, nervetti ed ossicini, e li rimetto nella minestra, così non danno troppo fastidio mentre si mangia.

Ovviamente questo non è il procedimento originale, gli olandesi mettono a bollire tutti gli ingredienti insieme, ma trovo che messe le cose in questa sequenza la zuppa ne acquista. Parere condiviso anche da diversi amici olandesi che l’hanno assaggiata.

L’erwtensoep si mangia con il rookworst, una specie di wurstel affumicato che si fa prima cuocere nella sua confezione di plastica in acqua calda come con i cotechini preconfezionati. Il rookworst si taglia poi a fettine e si mette nella minestra.
Personalmente non amo particolarmente questo salsiccione, ma per gli olandesi è un po’ come gli spaghetti per noi.
Si accompagna inoltre con una fettina di roggebrood, pane di segale bello nero, guarnita con una fettina di katenspek, pancetta tesa prima bollita e poi affumicata.

~~~~~ English

Erwtensoep à la Marina

1 kg dried peas (soaked about 24 hours, if very dry)
½ kg or more vealbreast
1 onion
5 cloves
2 bay leaves
½ kg carrots
1 small celeriac baby, possibly with its fragrant leaves
½ kg leeks (= 1 large)
olive oil extravergine
salt
black pepper

Boil the peas with onion and cloves.
Sauté the meat in a skillet with the olive oil, add a little bit of water and cook until tender with the lid on.
When the peas boil, skim them and add the meat with its broth and bay leaf.
Put to a minimum for 1 hour.
Add the carrots and celeriac in small blocks and the leek into thin strips and let it cook for another 1 hour. Turn occasionally otherwise it’ll stick. The consistency should be quite thick, so adjust well with water or let the soup cook at the end without covering. Add salt and pepper as you like.

Usually I take out the pieces of meat, I clean them from fat, nerves and bones, and put them back in the soup, so they do not give too much hassle while eating.

Obviously this is not the original proceeding: the Dutch bring to boil all the ingredients together, but I found out that doing it in this sequence adds a lot of flavour to the soup. Opinion shared by several Dutch friends who have tried it.

The erwtensoep is eaten with rookworst, a kind of smoked sausage that you first cook in its plastic bag in hot water. The rookworst is then cut into slices and put in the soup.
Personally I do not particularly like this sausage, but for the Dutch it is a bit like spaghetti for us.

The soup can also be accompanied with a slice of roggebrood, beautiful black rye bread, garnished with a slice of katenspek, bacon which is first boiled and then smoked.

La marmellata di zucca e cardamomo di MammaKookt

Mi sono arrivati dei commenti spaventati di appassionate italiane della zucca, del tipo:

"ussignur! ho provato a leggere sperando che il mio poco e antico tedesco mi aiutasse ma NEIN! Aspetto tue istruzioni, dai che magari mi faccio una bella scorta di zucca e domenica mi scateno. Intanto grazie!"

E così ho tradotto (e soprattutto riassunto), e commentato, la ricetta della marmellata usata per la crosta morbida di MarinaB, che trovate qui sotto:

Fare dei buchi con una forchetta nella buccia della zucca intera e metterla 10 minuti nel micro onde. Le nostre zucche ci entrano a misura, ma esemplari più piccoli possono starci meno tempo. In questo modo la zucca si taglia con facilità. Eliminare i semi e la buccia.
Pesare la polpa e grattugiarla con la grattugia grossa (evt. col robot).
Pesare la metà del peso di zucchero [ndt: quindi, se hai 500 gr di polpa, si prendono 250 gr di zucchero. MammaKookt ha usato zucchero bruno di canna].
Mescolare zucca e zucchero e far marinare per 30 minuti.
Mettere tutto in una pentola con dei semini di cardamomo e un paio di chiodi di garofano.
Mescolare in continuazione su un fuoco medio.
Dopo circa 20 minuti il tutto ci sembrava ancora molto liquido e che il sapore dello zucchero era troppo pronunciato. Quindi abbiamo sbucciato un paio di mele e una mezza cotogna, tagliate a pezzetti e aggiunte alla marmellata. Dopo altri 10 minuti passati a girare era pronta. L'abbiamo messa nei barattoli puliti a testa in giù a freddarsi.

Insomma, tutto un po' ad occhio, come ovviamente sempre avviene nella migliore tradizione italiana!