Radio Cucina

Spezzatino di cervo - Hertenstoof

2012-01-23T10:34:00.009+01:00

Diciamo che ora non ho più tante scuse per continuare a trascurare questo blog.

La connessione internet me l'hanno attivata ('na scheggia!), le scatole sono state per il 90% descatolate (e se la dolce metà si sbriga a montare gli ultimi 3 2 armadi, anche il rimanente 10% apparterrà alla memoria dimenticata), le chiavi della vecchia casa sono state consegnate, la cucina è in piena attività e gli ospiti attorno alla tavola.

Certo, avere una porta sui cavelletti come scrivania comune non aiuta a scrivere in modo rilassato e creativo, ma anche qui sembra che la situazione si stia sbloccando: gli alberi per il legno per le nuove scrivanie sembra che da ottobre ad oggi siano abbastanza cresciuti per trasformarsi in tavole e quindi in tavoli e chissà, forse la prossima settimana...

La temperatura nella nuova casa mi pare più bassa dell'altra casa, ma forse sono io che mi devo ancora ambientare. Fuori è grigetto, umidiccio, niente neve e sole quest'anno... Così mi riconsolo con spezzatini vari.

Un bravo editore olandese, Fontaine, che mi manda i suoi bei libri di cucina per parlarne alla radio, un po' di tempo fa me ne ha mandato uno fatto in collaborazione con Le Creuset, una ditta francese di belle pentole di ghisa smaltata arancione (ne ho due e sono perfette per risotti, ragù e stufati, compresi i curry).

Del libro ne avevo parlato qui e spero qualche bravo editore italiano lo traduca, perché ne vale la pena. Le ricette sono abbastanza classiche ma sempre con un twist moderno e la possibilità di variare a seconda della dispenza: proprio ciò che a me piace da matti!

Spezzatino di cervo

500 gr di polpa di cervo

2 carote

1 costa di sedano con tutte le foglie

1 cipolla gialla

1 pomodoro

olio extravergine

sale

misto di spezie: 5 chiodi di garofano, 1 stecca di canella grande come un mignolo di una mano piccola, 8 grani di pepe nero, 3 foglie d'alloro

Scottate la carne di cervo nell'olio caldo, aggiungete le verdure tagliate a tocchetti compreso il pomodoro. Mettete in un ovetto per il tè i chiodi di garofano e il pepe (se non ce l'avete, metteteli in una garza, altrimenti ve li ritroverete sotto i denti e non è il massimo) e aggiungete alla carne insieme alla stecca di cannella e le fogliette d'alloro possibilmente fresche.

Incoperchiate e lasciate andare a fuoco bassissimo per 2-3 ore, finché la carne è tenerissima.

Eliminate tutte le spezie, controllate di sale (ed eventualmente dategli un giro di pepe macinato di fresco) e servite con purè di patate.

Nota di Marina

Di questo spezzatino vale la pena cuocerne almeno il doppio della quantità indicata, se non di più: porzionato in freezer si mantiene bene e risolve la cena in quelle famose serate in cui la forza e la voglia di cucinare mancano totalmente.

~~~~~~ Nederlands

Laten we het zo stellen dat ik nu niet zoveel smoesjes meer heb om dit blog te verwaarlozen.

Ik heb weer internet (en snel!), de dozen zijn voor 90% ontdoosd (en mijn lieve wederhelf is bezig de laatste 3 2 kasten in elkaar te zetten, zodat binnenkort dat laatste 10% ook verleden tijd is), de sleutels ven het oude huis zijn overgedragen, de keuken is volledig operationeel en de gasten zijn weer over de vloer.

Tja, een deur op schragen als bureau helpt het creatief schrijven niet echt, maar ook hier lijkt de situatie binnenkort te verbeteren: de bomen voor het hout voor de nieuwe bureaus lijkt sinds oktober genoeg te zijn gegroeid om er planken van te maken en dus bureaubladen en wie weet, misschien volgende week...

De temperatuur in het nieuwe huis lijkt mij lager dan in het oude, maar het kan ook aan mij liggen: ik moet nog wennen. Buiten is het grijs en nat, geen sneeuw en zon dit jaar... Daarom kook ik vaak stoofgerechten.

Een goede Nederlandse uitgever, Fontaine, heeft onlangs een boek uitgegeven dat gemaakt werd in samenwerking met Le Creuset, een Franse fabrikant van geëmailleerde gietijzeren pannen (ik heb er wee van en ze zijn perfect voor risotti, ragù en stoofpotjes, curry's incluis).

Over het boek had ik hier al gesproken en hoop dat een goede Italiaanse uitgever het vertaalt want het is de moeite meer dan waard. De recepten zijn wat klassiek maar altijd met een moderne twist en de mogelijkheid om te variëren naar de beschikbaarheid van de ingrediënten: helemaal mijn ding!

Hertenstoof

500 gr hertengoulash

2 wortelen

1 stengel bleekselderij met blaadjes

1 ui

1 tomaat

olijfolie extravergine

zout

diverse kruiden: 5 kruidnagels, 1 kaneelstokjes ter grootte van de pink van een kleine hand, 8 korrels zwarte peper, 3 laurierblaadjes

Bak de hertengoulash lichtjes aan in de warme olijfolie, voeg de in stukken gesneden groenten inclusief de tomaat. Doe in een thee-ei de kruidnagels en de peperkorrels (als je geen thee-ei hebt, doe ze in een stukje dun katoen, anders vind je ze straks onder je kiezen en dat is geen pretje) en leg het bij het vlees samen met het kaneelstokje en de laurierblaadjes (vers, indien mogelijk).

Zet de deksel op de pan en laat het vlees stoven op zeer zacht vuur voor 2-3 uur, totdat het vlees bijna uit elkaar valt.

Haal de specerijen eruit, controleer of er zout bij moet (en eventueel wat vers gemalen peper) en serveer met dampende aardappelpurée.

Noot van Marina

Het is meer dan de moeite waar om een dubbele of driedubbele hoeveelheid van dit stoofpotje klaar te maken: geportioneerd in de freezer lost het probleem op van "wat eten we vanavond?" als er geen kracht en zin is om te koken.

Martedì 17 gennaio su Radio Onda Italiana Dinsdag 17 januari op Radio Onda Italiana

2012-01-17T08:40:00.000+01:00

La prima trasmissione del 2012 di Radio Cucina è dedicata interamente all'Umbria, dove si sta preparando tutta una serie di interessantissime attività sia dal punto di vista culturale che da quello enogastronomico: il festival Umbria Beecoming nella zona di Terni.

Ci saranno in studio alcuni degli organizzatori del Festival: Marco Angeletti (ideatore e progettatore di questo e molti altri eventi culturali), e Francesca Mancosu (vice-presidente di Umbria Lab, giornalista e organizzatrice), insieme a Sylvia van de Male, promotrice di questo festival in Olanda e da alcuni mesi curatrice della lista musicale per Radio Cucina.

Per quanto riguarda la presentazione di Umbria Beecoming in Olanda, ecco il calendario degli eventi.
Tutti sono i benvenuti, previa comunicazione alle diverse istituzioni ospitanti:

18 gennaio Dante Alighieri Maastricht (ore 19.30)
www.dante-maastricht.nl
19 gennaio Dante Alighieri Enschede (ore 20.00)
www.dantetwente.nl
20 gennaio Dante Alighieri Dordrecht (ore 20.15)
www.dantedordrecht.nl
21 gennaio Dante Alighieri Rotterdam (ore 14.00)
www.danterotterdam.nl
23 gennaio Istituto di Cultura Amsterdam (ore 20.00)
www.iicamsterdam.esteri.it/IIC_Amsterdam

Avremo al telefono altri ospiti umbri: il produttore di vini Marco Cecchetti della Cantina Ponteggia, i cui vini si potranno degustare durante le presentazioni del Festival, e il sindaco di Spoleto Daniele Benedetti, che ci parlerà invece dei molti festival che ospita questa splendida cittadina umbra.

Ecco i dati e i link per gli ascoltatori: dalle 20 alle 21 per il programma in lingua italiana su Salto Wereld FM e dalle 21 alle 22 per il programma in lingua olandese su Salto Stads FM.

Per ascoltare questa puntata in un altro momento, ma entro il 16 marzio, seguite questo link per l'italiano e questo link per l'olandese.

E non vi spaventate se all'inizio della trasmissione sentite parlare in olandese: i primi 3 minuti vengono rosicchiati dal radiogiornale di Salto!

~~~~~ Nederlands

De eerste uitzending van 2012 van Radio Cucina is gewijd aan de regio Umbria, waar men druk bezig is een reeks interessante culturele en enogastronomische activiteiten te organiseren: het festival Umbria Beecoming in de regio van de stad Terni.

In de studio's is een aantal organisators van het festival aanwezig: Marco Angeletti (bedenker van deze en nog veel meer culturele projecten), eb Francesca Mancosu (vice-voorzitter van de culturele stichting Umbria Lab, journaliste en organisator), samen met Sylvia van de Male, promotor van dit festival in Nederland en sinds enkele maanden verzorgster van de muziek voor Radio Cucina.

Het festival Umbria Beecoming wordt in Nederland gepresenteerd via een reeks evenementen. Hieronder het kalender. Iedereen is van harte welkom na aanmelding bij de gastorganisatie:

18 januari Dante Alighieri Maastricht (19.30 uur)
http://www.dante-maastricht.nl/
19 januari Dante Alighieri Enschede (20.00 uur)
http://www.dantetwente.nl/
20 januari Dante Alighieri Dordrecht (20.15 uur)
http://www.dantedordrecht.nl/
21 januari Dante Alighieri Rotterdam (14.00 uur)
http://www.danterotterdam.nl/23 januari Istituto di Cultura Amsterdam (20.00 uur)
www.iicamsterdam.esteri.it/IIC_Amsterdam
De gegevens en de links voor de luisteraars zijn: van 20 tot 21 uur voor het programma in het Italiaans op Salto Wereld FM en van 21 tot 22 uur voor het programma in het Nederlands op Salto Stads FM.
Om op een andere moment naar de uitzending te luisteren, maar vóór 19 februari, volg deze link voor het Italiaans en deze link voor het Nederlands.

Oh, ja, de eerste 3 minuten van de uitzending worden door het journaal van Salto in beslag genomen.

STAY TUNED!

Il regalo della Befana - Het cadeau van de Befana

2012-01-06T07:44:00.001+01:00

Finalmente ho ricevuto un regalo dalla Befana: un bel collegamento internet!
Ho dovuto aspettare ben 5 settimane, ma finalmente...
Auguri a tutte le Befane!

Eindelijk heb ik een cadeau gekregen van de Befana: een spiksplinternieuwe internetverbinding!
Ik moest er wel 5 weken op wachten, maar toch...
Van harte gefeliciteerd, Befana!

Martedì 20 dicembre su Radio Onda Italiana Dinsdag 20 december op Radio Onda Italiana

2011-12-20T10:57:00.004+01:00

Foto presa da qualche sito su internet - non mi ricordo più dove
Foto van internet - ik weet niet meer uit welke site

I lettori di questo blog che cominciavano a preoccuparsi che fossi scappata dal grigiume ollandico e rimasta per sempre in qualche paese tropicale possono stare tranquilli: purtroppo nulla di ciò.
Ho appena traslocato e benché avessi richiesto più che in tempo l'allaccio di telefono/internet/televisione a casa nuova, questi servizi mi sono stati attivati al vecchio indirizzo. E disattivati dopo una settimana di telefonate. Risultato? Tagliata fuori da 3 settimane. E ogni tanto attaccata ad una chiavetta lentiiiiiiiisssssssima per controllare la posta...

Per l'ultima trasmissione dell'anno di Radio Cucina faremo una passeggiata per l'Italia, a scoprire cosa si cucina a Natale nelle famiglie italiane.
Telefonerò pertanto ad alcune amiche sparse per lo stivale.
La prima amica ai microfoni sarà Bruna Cipriani da Chiavenna, sulle Alpi lombarde, e curatrice del blog Tentazioni di Gusto. Chiamerò poi a Rossella Suozzo da Sassuolo in Emilia Romagna e Rossanina Del Santo da Arezzo, fondatrice del forum di cucina Coquinaria. Proseguiremo la passeggiata culinaria con Rosaria Rubino da Napoli e Teresina Puddu da Cagliari.
Tutte queste amiche sono bravissime cuoche (attivissime sul mio forum di cucina preferito Coquinaria) e ci racconteranno non solo quali sono le pietanze tipiche natalizie della loro città e regione, ma anche cosa hanno in mente di cucinare loro a Natale per la famiglia e gli amici.

Ecco i dati e i link per gli ascoltatori: dalle 20 alle 21 per il programma in lingua italiana su Salto Wereld FM e dalle 21 alle 22 per il programma in lingua olandese su Salto Stads FM.

Per ascoltare questa puntata in un altro momento, ma entro il 19 febbraio, seguite questo link per l'italiano e questo link per l'olandese.

E non vi spaventate se all'inizio della trasmissione sentite parlare in olandese: i primi 3 minuti vengono rosicchiati dal radiogiornale di Salto!

~~~~~ Nederlands

De lezers die zich afvroegen of ik in een warm land was blijven hangen mogen zich geruststellen: ik ben nog in Amsterdam, maar ben onlangs verhuist. En mijn nieuwe dienstenpakket voor internet/telefoon/televisie is op het oude adres aangesloten ipv het nieuwe, met het resultaat dat ik al 3 weken lang verbinding moet maken via een net zo laaaaaaaangzaaaaaaame als dure dongel.
Tijdens de laatste uitzending van dit jaar van Radio Cucina ga ik de interviews van een aantal Italiaanse keukenprinsessen samenvatten die me hebben verteld wat de kerstspecialiteiten van hun stad/regio zijn en wat zij zelf van plan zijn om met Kerst te gaan koken voor hun eigen familie.
Ook bespreek ik het nieuwe kookboek 'Mangiare' dat kort geleden uitgebracht zijn door Kosmos Uitgevers.

De gegevens en de links voor de luisteraars zijn: van 20 tot 21 uur voor het programma in het Italiaans op Salto Wereld FM en van 21 tot 22 uur voor het programma in het Nederlands op Salto Stads FM.
Om op een andere moment naar de uitzending te luisteren, maar vóór 19 februari, volg deze link voor het Italiaans en deze link voor het Nederlands.

Oh, ja, de eerste 3 minuten van de uitzending worden door het journaal van Salto in beslag genomen.

STAY TUNED!

Mostra 1001 Italiani nella zona dell'IJmond Tentoonstelling 1001 Italianen in de IJmond

2011-11-18T12:36:00.002+01:00

Il novello sposo abbandona Casa Marina ad IJmuiden, la pensione galleggiante per gli operai italiani
De aanstaande bruidegom verlaat Casa Marina in IJmuiden, de drijvende pension voor de Italiaanse arbeiders

Cinquant'anni fa gli immigrati italiani entrarono in sciopero contro la cucina olandese e vollero cibo olandese. Una giornata che passò alla storia come la Rivolta degli Spaghetti.
Nell'ambito dei 50 anni degli accordi sull'immigrazione tra Italia e Paesi Bassi, la Biblioteca di Velsen en la Fondazione Culturissima organizzano l'esposizione 1001 Italiani della zona dell'IJmond.
L'apertura della mostra si terrà domani, sabato 19 novembre presso la biblioteca centrale di IJmuiden, ad opera dell'assessore Wim Westerman e della coordinatrice artistica della mostra Daniela Tasca.

La mostra propone una panoramica sulla vita e il lavoro degli immigranti italiani della zona dell'IJmond tramite una serie di fotografie originali, documenti e frammenti di filmati. Si tratta di oltre 300 documenti provenienti da diverse collezioni private e da quella dell'Archivio Nazionale Olandese.

I novelli sposi, con sullo sfondo le navi-alloggio per gli operai stranieri degli altoforni Hoogovens
Pas getrouwd, met op de achtergrond de woonboten voor de gastarbeiders van Hoogovens

Nel 1960 venne firmato l'accordo che regolava l'arrivo di lavoratori italiani nei Paesi Bassi per risolvere il problema da una parte dell'eccesso di disoccupati in Italia, dall'altra della necessità di manodopera da parte dell'industria olandese.
Questo accordo servì successivamente da modello per quelli che i Paesi Bassi stilarono successivamente con i governi di Spagna, Grecia, Portogallo, Turchia, Marocco ed ex-Jugoslavia.
Con l'arrivo degli italiani inizia l'era dei 'lavoratori ospiti' e quindi del fenomeno multiculturale olandese.

1001 Italianen in de IJmond
Dal 19 novembre al 16 dicembre 2011
Centrale Bibliotheek
Dudokplein 16, 1971 EP IJmuiden
www.bibliotheekvelsen.nl
www.1001italianen.nl

~~~~~ Nederlands

I novelli sposi alle chiuse di IJmuiden. Sullo sfondo, gli altiforni di Hoogovens
De nieuwe echtgenoten bij de sluizen van IJmuiden. Op de achtergrond Hoogovens

Vijftig jaar geleden verzetten de Italiaanse immigranten zich tegen de Hollandse pot en eisten Italiaans eten. Deze dag ging de geschiedenis in als de dag van het Spaghetti oproer.
In het kader van 50 jaar wervingsverdrag tussen Nederland en Italië, organiseren Bibliotheek Velsen en Stichting Culturissima de expositie 1001 Italianen in de IJmond. Op zaterdag 19 november wordt deze tentoonstelling in de Centrale Bibliotheek in IJmuiden geopend door wethouder Wim Westerman en Daniela Tasca, artistiek coördinator van 1001 Italianen.

De expositie geeft een beeld van het leven en werk van Italiaanse gastarbeiders in de IJmond, aan de hand van (gedigitaliseerde) originele documenten, foto’s, filmfragmenten. Meer dan 300 documenten afkomstig uit verschillende privécollecties en de collectie van het Nationaal Archief vormen samen deze expositie. Ook hebben velen gehoor gegeven aan de oproep in de lokale pers en zijn er privé objecten beschikbaar gesteld.
Eenenvijftig jaar geleden werd het wervingsverdrag ondertekend tussen Nederland en Italië. In het verdrag wordt de komst van Italiaanse arbeidsmigranten geregeld. Op deze manier kon het Italiaanse arbeidsoverschot helpen bij het oplossen van het Nederlandse arbeidstekort.

Het wervingsverdrag met Italië zal in de daarop volgende jaren model staan voor de wervingsakkoorden die Nederland sluit met andere landen als Spanje, Griekenland, Portugal, Turkije, Marokko en het voormalig Joegoslavië. Met de gereguleerde komst van de Italianen begint het tijdperk van de ‘gastarbeiders’. En daarmee het begin van multicultureel Nederland.

1001 Italianen in de IJmond
De expositie is te bezichtigen van 19 november tot vrijdag 16 december 2011
Centrale Bibliotheek
Dudokplein 16, 1971 EP IJmuiden
www.bibliotheekvelsen.nl
www.1001italianen.nl

Martedì 15 novembre su Radio Onda Italiana Dinsdag 15 november op Radio Onda Italiana

2011-11-15T08:26:00.000+01:00

Per la trasmissione di questa sera di Radio Cucina faremo una passeggiata in Piemonte, per esattezza nella zona della DOCG del Moscato d'Asti. Anzi, ad essere ancora più esatti, è stato il Moscato d'Asti a venire a trovarci qui ad Amsterdam lo scorso 26 ottobre con una ventina di produttori del vino da dessert più amato d'Italia.
Ovviamente non ho perso l'occasione di intervistare alcuni dei presenti: l'organizzatore Fabio Grasso dell'Archimedes Marketing, il dottor Scagliola dell'Associazione dei Produttori di Moscato, il presidente della Cantina Alice Bel Colle signor Claudio Negrino, il signor Claudio Sacco della Tenuta Langasco, la signora Anna Ghione dell'Azienda Agricola Ghione e il signor Massimo Grimaldi della Cooperativa Agricola Valle Belbo.

Tenuta Langasco: la cantina è ricavata sotto la collina

Alcune foto d'epoca dal sito della Cantina Ghione

Ecco i dati e i link per gli ascoltatori: dalle 20 alle 21 per il programma in lingua italiana su Salto Wereld FM e dalle 21 alle 22 per il programma in lingua olandese su Salto Stads FM.

Per ascoltare questa puntata in un altro momento, ma entro il 14 gennaio, seguite questo link per l'italiano e questo link per l'olandese.

E non vi spaventate se all'inizio della trasmissione sentite parlare in olandese: i primi 3 minuti vengono rosicchiati dal radiogiornale di Salto!

~~~~~ Nederlands

Tijdens de uitzending van vanavond van Radio Cucina gaan we luisteren naar een interview aan Michal Rabiej, die het Italiaanse biermerk Peroni Nastro Azzurro in Nederland introduceert.
Ook bespreek ik twee nieuwe kookboeken die kort geleden uitgebracht zijn door Fontaine Uitgevers.

Tijdens een mondain, goed georganiseerd feest heeft de Italiaanse bierproducent Peroni de Nastro Azzurro aan het Amsterdamse publiek gepresenteerd. Het biertje wordt niet via de gewone kanalen gedistribueerd maar alleen via selecte restaurants en delicatessenwinkels. Michal Rabiej van Peroni heeft aan Radio Cucina zijn strategie verteld onder het genot van een koud biertje en het voortreffelijke diner dat door chef-kok Mario Uva zelf werd gekookt.

Restaurant Greetje in de Amsterdamse Peperstraat is mijn vaste plek als ik mijn Italiaanse gasten kennis wil laten maken met de Nederlandse keuken. En hiermee bedoel ik niet wat de hastige Nederlander uit de supermarkt graait om snel thuis wat calorieën naar binnen te krijgen, maar een zorgvuldige bereiding van goede, ambachtelijk geproduceerde Nederlandse ingrediënten.
Dat er bij Greetje af en toe over de grens wordt gekeken voor de receptuur schaadt zeker niet maar voegt juist een vrolijke noot toe aan het gerecht. Alleen rucola komt de keuken van Greetje niet binnen, zeggen patron René Loven en chef-kok Axel Zonneveld: "Rucola symboliseert de achteloosheid en het gebrek aan fantasie waarmee veel chefs hun gerechten garneren". Mag ik er mee eens zijn?
Naast de recepten komen ook de leveranciers van Greetje aan het woord, met hun verhaal over hun bijzonder product. Dit allemaal in het kader van transparantie: nu dat de koks eindelijk voor de gasten zichtbaar zijn dankzij hun open keuken, vind ik het terecht dat ook de leveranciers bekend worden van wat we op ons bord krijgen geserveerd.
Een interessant boek ook om open te slaan voor je eens een keer uitgebreid wil koken van Hollandse bodem, nadat je je goede ingrediënten hebt gescoord.

Neêrlands roem - koken als Greetje
Jacques Meerman en Hennie Franssen, met foto's van Ronald Hoeben
ISBN 978 90 5956 412 1, 160 pp, € 24,95

Het tweede boek dat ik vanavond wil presenteren is een receptenboek voor Belgische koekjes. Het is niet alleen een kookboek maar een schat aan informatie over de koekjestradities bij de zuiderburen. Er wordt de discussie gevoerd over wat wel en wat niet een koek is, en hoe koeken ontstaan zijn. Zeer vermakelijk zijn de koekjesspreekwoorden en uitdrukkingen: koek van eigen deeg krijgen, wie de baas is bakt koek, kletskoek verkopen, billenkoek krijgen enz.

De recepten en bijhorende verhalen zijn gerangschikt in alfabetische volgorde, maar helaas is er niet altijd een recept voor alle behandelde koekjes. Zo had ik me al verheugd op eindelijk het goede recept voor mattertaarten, mini gebakjes uit Geraardsbergen, maar de auteurs schrijven dat "Aangezien het om erkende streekproducten gaat, vermelden we het recept hier niet". Wat wreed!

Dit leed wordt enigszins verzacht door een mooie adressenlijst (incl. website) van bakkerijen waar je moet zijn voor een speciaal soort koekje, en informatie over diverse koekjesmusea. Ook voor de diverse festiviteiten wordt verteld welk koekje werd/wordt gegeten in de diverse Belgische steden en dorpen.

Een mooi boek dat de liefhebber van koekjes en tradities zeker zal aanspreken.

Nog een koekje? - met receptjes uit de oude doos
Robert Declerck en Margit Sarbogardi, met foto's van Jan Crab

ISBN 978 90 5826 823 5, 146 pp, € 24.95

De gegevens en de links voor de luisteraars zijn: van 20 tot 21 uur voor het programma in het Italiaans op Salto Wereld FM en van 21 tot 22 uur voor het programma in het Nederlands op Salto Stads FM.
Om op een andere moment naar de uitzending te luisteren, maar vóór 14 januari, volg deze link voor het Italiaans en deze link voor het Nederlands.

Oh, ja, de eerste 3 minuten van de uitzending worden door het journaal van Salto in beslag genomen.

STAY TUNED!

Involtini di roastbeef con pancetta e caprino Roastbeefrolletjes met pancetta en geitenkaas

2011-11-12T11:14:00.000+01:00

Dalle mie parti sono spuntate recentemente nuove macellerie gestite da gentilissimi signori turchi e addirittura una polleria gestita da un paio di giovani signore marocchine (gli uomini stanno nel retro a fare il lavoro pesante con le mannaie sul ceppo). Sempre piene di clienti.

La cosa mi fa doppiamente piacere non solo perché la gente lavora (e di questi tempi bisogna davvero ringraziare cielo e terra se c'è lavoro) ma anche perché trovo la qualità della carne molto migliore di quella dei negozi 'autoctoni'. Certo, le bistecchine di maiale non le vendono, ma hanno per esempio carne di vitella e i tagli con le costole per fare il brodo: vuoi mettere?

E così, con 10 cm di un taglio da roastbeef senza mezzo filetto di grasso o di nervetti mi sono tagliata una ventina di fettine sottilissime (che ho assottigliato ancora di più battendole con un bicchiere dal fondo piatto e pesante).

Ho messo una fettina di pancetta tagliata trasparente su ogni fettina, un dadino di caciottina di capra fresca (la Latteria Perenzin ha un importatore qui), arrotolato il tutto e infilzato con uno stecchino.

In un velo d'olio ho indorato un paio di spicchi d'aglio, ho aggiunto gli involtini (che sono venuti piccini) e li ho rosolati brevemente con le stesse spezie della zucca al forno.

Ho messo il fuoco al minimo, incoperchiato e lasciato andare un paio di minuti mentre preparavo i piatti: il formaggio sciolto che è colato dalle fessure degli involtini ha formato una bella salsina con i succhi stessi della carne.

~~~~~ Nederlands

In mijn buurt zijn recentelijk nieuwe slagerijen geopend die gerund worden door zeer aardige Turkse heren en zelfs een kipslagerij waar een paar jonge Marokkanse dames de scepter zwaaien (de mannen zwaaien hun hakmes in de achterin gevestigde werkplaats). Altijd vol klanten.

Dit stemt me vrolijk niet alleen omdat mensen werken (en in deze tijden moet je hemel en aarde bedanken als je werk hebt) maar ook omdat ik de kwaliteit van het vlees beter vind dan in de 'autochtone' winkels. Natuurlijk verkopen ze geen varkenskarbonaatjes, maar ze hebben bijvoorbeeld kalfsvlees en mooie hele stukken vlees met bot om er goede bouillon mee te trekken: dan hoor je mij zeker niet klagen!

En dus, met een perfect stuk voor een roastbeef van 10 cm lang heb ik zo'n twintig flinterdunne lapjes gesneden, die ik nog dunner heb gemaakt door ze te slaan met de bodem van een zware glas.

Op elk lapje heb ik een bijna doorzichtig dun gesneden plakje pancetta, een dobbelsteentje verse geitenkaas (Latteria Perenzin heeft een importeur in Nederland), het geheel opgerold en vastgemaakt met een prikker.

In een dun bodempje olijfolie extravergine heb ik een paar teentjes knoflook zacht gebakken, dan de rolletjes toegevoegd (die vrij klein waren) en ik heb ze kort gebakken met dezelfde kruiden en specerijen van de pompoen uit de oven.

Ik heb het vuur op het minimum gedraaid, een deksel op de pan gedaan en heb alles nog een paar minuten laten nagaren terwijl ik de borden opmaakte: de gesmolten kaas die uit de vouwen van de rolletjes is gesijpeld heeft een smakelijk sausje gemaakt met het jus uit het vlees.

Zucca e sedano rapa al forno Pompoen en knolselderie uit de oven

2011-11-07T08:53:00.000+01:00

Ogni tanto ho delle idee strane. Questa primavera ho deciso, per esempio, che l'attuale casa, dopo quasi vent'anni che ci abitavo, cominciava a starmi stretta, e mi son guardata in giro. E fortuna ha voluto che ne abbia trovata una proprio a mia misura a 600 m da questa.
Martedì mi hanno dato le chiavi e spero di traslocare alla fine di questo mese o all'inizio del prossimo: in ogni caso a Natale non voglio avere più scatoloni in giro per casa. Se la pianificazione è metà del lavoro, visto che da giugno non faccio altro, dovrei farcela. Sempre che fornitori e operai si attengano allo schema...
In tutto ciò la mia cucina è diventata sempre più una cucina di sopravvivenza, della quale non vale assolutamente la pena parlare: pasta coi soliti sughi veloci, qualche verdura sbattuta in forno alla senza pietà, una fettina farcita di avanzi di frigorifero e arrotolata ad involtino. La testa non c'è.
Per fortuna c'è Casa di Maggio sulla strada dall'ufficio a casa. Il bello di Casa di Maggio è che se non ho voglia/tempo di cucinare, almeno mangio sano come se cucinassi io. E non mi vengono le bolle in faccia come invece mi succede con il take away cinese o simili (che 'na volta tanto si può anche fare, ma sempre con qualche rimorso...).

Per la serie "verdure in forno alla senza pietà", e visto che è stagione, vi propongo questa teglia di zucca (butternut) e sedano rapa tagliati a bastoncini, con delle cipolline bianche e un paio di scalogni che piangevano in dispensa. Li ho conditi con olio, sale, una spruzzatina di peperoncino (ché come giustamente dice Alex di Foto e Fornelli, la zucca si ringalluzzisce tutta con un po' di peperoncino), pepe rosa, un minimo di cannella e giusto un pizzico di maggiorana.
Il tutto in forno (da freddo) per un 3/4 d'ora.
Ottimo contorno a degli involtini svuota-frigorifero che posterò spero presto.

~~~~~ Nederlands

Soms krijg ik rare ingevingen. Afgelopen voorjaar heb ik bijvoorbeeld besloten dat mijn huidige woning, waar ik al bijna twintig jaar woonde, een beetje krap werd. Ik begon om mij heen te kijken en binnen no time heb ik een nieuwe appartement gevonden met de voor mijn wensen juiste afmetingen en op 600 m afstand van de huidige.
Afgelopen dinsdag heb ik de sleutels gehad en ik hoop aan het einde van deze maand of begin van de volgende te verhuizen: met kerst wil ik in ieder geval geen verhuisdoos meer zien. Als planning al het half werk is, aangezien ik sinds juni niets anders aan het doen ben, moet dat lukken. Al moeten ook de leveranciers en aannemers meewerken...
In dit alles is mijn kookactiviteit gereduceerd tot een overlevingstrategie, waarover absoluut niets valt te melden: pasta met steeds dezelfde snelle sauzen, wat groenten die zonder pardon de oven in belanden, een dun plakje vlees opgerold met wat restjes uit de koelkast erin. Het hoofd staat er niet naar.
Gelukkig ligt Casa di Maggio op mijn weg van kantoor naar huis. Het fijne van Casa di Maggio is dat, als ik geen zin/tijd hebt om te koken, eet ik dan net zo gezond alsof ik zelf zou koken. En ik krijg geen pukkels op mijn gezicht, anders dan als ik Chinees of iets anders afhaal (af en toe vind ik het wel lekker, maar heb altijd een beetje wroeging als ik het doe).

Aangezien het seizoen is, wil ik wel deze groenten uit de oven melden: pompoen (butternut) en knolselderie als frietjes gesneden, kleine verse zilveruitjes en een paar sjalotjes die zelf naar de ovenschaal zijn gesprongem. Ik heb de groenten aangemaakt met extravergine olijfolie, zout, een klein snufje chilipeper (zoals Alex van Foto e Fornelli zegt, wordt pompoen meteen heel vrolijk met wat chilivlokken), roze peper, een minimum aan kaneel en een snufje marjolein.
Zet alles in de oven voor drie kwartier of totdat de uitjes zacht zijn geworden.
Heerlijk als bijgerecht van de vleesrolletjes waarover ik hopelijk snel ga vertellen.

Martedì 18 ottobre su Radio Onda Italiana Dinsdag 18 oktober op Radio Onda Italiana

2011-10-18T07:52:00.001+02:00

Mauro Pistelli prepara la cacio e pepe

Nel corso della puntata di questa sera di Radio Cucina avremo al telefono Eleonora Pistelli del Ristorante La Scuderia di Genzano di Roma, che ci parlerà di un piatto tipico della cucina romana: la cacio e pepe. Un condimento apparentemente semplice (pecorino romano e abbondante pepe nero), ma contro cui si scontra la perizia di parecchi cuochi romani. Il trucco (ma c'è? ce lo dirà Eleonora) è nel far sciogliere il pecorino al calore degli spaghetti in modo da creare un velo di crema intorno allo spaghetto.
Giovedì 20 ottobre a Frascati 4 cuochi di 4 ristoranti dei Castelli Romani si sfideranno all'ultimo spaghetto cacio e pepe.
Ascolteremo dalla voce di Eleonora tutti i particolari.

Per quanto riguarda la trasmissione in olandese dalle 21 alle 22, parlerò di due nuovi libri di cucina appena usciti per l'editore Fontaine: Gino's pasta e Stoofpotten, dedicato agli stufati ed in particolari a quelli nelle fantastiche pentole di ghisa Le Creuset.

Ecco i dati e i link per gli ascoltatori: dalle 20 alle 21 per il programma in lingua italiana su Salto Wereld FM e dalle 21 alle 22 per il programma in lingua olandese su Salto Stads FM.

Per ascoltare questa puntata in un altro momento, ma entro il 18 dicembre, seguite questo link per l'italiano e questo link per l'olandese.
E non vi spaventate se all'inizio della trasmissione sentite parlare in olandese: i primi 3 minuti vengono rosicchiati dal radiogiornale di Salto!

~~~~~ Nederlands

De uitzending van vanavond van Radio Cucina is volledig in het teken van twee nieuwe kookboeken die kort geleden uitgebracht zijn door Fontaine Uitgevers.
We gaan de pastarecepten van Gino d'Acampo bespreken, de in Engeland wereldberoemde Napolitaanse televisiekok. Gino's Pasta is zijn vierde boek en ook hier past hij zijn motto: minimale moeite, maximale smaak. Zet pen en papier naast je radio of computer, dan kun je alvast wat leuke receptjes van Gino aantekenen om ze dit weekend alvast uit te proberen!
ISBN 978 90 5956 394 0, 208 pp., gebonden met stofomslag, € 22,95

De timing van de expeditie-afdeling van Fontaine kon niet beter zijn: ik vond Stoofpotten donderdagavond in de brievenbus en ben in het weekend meteen aan de slag gegaan.
Het boek is gemaakt in samenwerking met de Franse fabrikant van geëmailleerde gietijzeren pannen Le Creuset. Ik moet erbij vertellen dat ik een fan ben van deze pannen, heb er 2 van en ik ben erg tevreden van de resultaten die ik ermee krijg.
Dus heb ik al 2 recepten uit het boek uitgeprobeerd - met een uitstekend resultaat, want mijn pannen zijn door mijn gasten na de maaltijd nog met een stukje brood schoongemaakt: dit heet in het Italiaans fare la scarpetta en het is het beste compliment dat een kokkin kan krijgen.
Welke recepten het waren? Dat horen jullie vanavond, maar als je van stoofgerechten houdt, zet alvast dit boek op je verlanglijst voor je verjaardag, je trouwdag of gewoon Sinterklaas of Kerst: heerlijk de winter door met stomende, geurende stoofpotten.
ISBN 978 90 5956 421 3, 64 pp., gebonden, € 9,95

Tijdens de Italiaanse uitzending van 20 tot 21 uur heb ik Eleonora Pistelli van Ristorante La Scuderia in Genzano di Roma aan de telefoon. We zullen het hebben op een van de moeilijste, simpele spaghetti-saus van Rome: cacio e pepe, kaas en peper. Hoezo moeilijk? Tja... Dat gaat Eleonora ons vertellen, en ook van de wedstrijd van aanstaande donderdag van 4 koks om wie de beste cacio e pepe kan maken. We gaan het horen!

De gegevens en de links voor de luisteraars zijn: van 20 tot 21 uur voor het programma in het Italiaans op Salto Wereld FM en van 21 tot 22 uur voor het programma in het Nederlands op Salto Stads FM.
Om op een andere moment naar de uitzending te luisteren, maar vóór 18 december, volg deze link voor het Italiaans en deze link voor het Nederlands.

Oh, ja, de eerste 3 minuten van de uitzending worden door het journaal van Salto in beslag genomen.

STAY TUNED!

Special Roma: Italië Magazine

2011-10-13T08:18:00.003+02:00

Oggi, 13 ottobre, esce il numero speciale dell'Italië Magazine dedicato a Roma con un lungo contributo da parte mia.
Questa volta la rivista mi sta particolarmente a cuore, perché Roma è la mia città e ogni tanto mi manca. E scrivere della mia città, che non vivo più giornalmente, è stato impegnativo. E senza l'aiuto di Artemisia sarebbe stato piuttosto pesante. Grazie di cuore Arte'!
Ma di cosa ho scritto, vi chiederete. Di posti dove andare a mangiare, se uno esce da un museo o qualche altro monumento romano ed è ora di pranzo o di merenda. Indicazioni per non andare a finire nei soliti posti spella-turisti dove ti viene il bruciore di stomaco solo a vedere l'offerta di cibarie.
E visto che ci stavo, ho fatto anche un bell'elenco di tutti questi locali (e molti, molti di più) e ho messo tutto su una Google Map, così da avere l'elenco sotto mano quando mi serve - e soprattutto quando i miei amici olandesi mi chiedono: 'Vado a Roma, dove posso andare a mangiare?'. I miei commenti sono al momento solo in olandese, ma chissà che non trovi il tempo di metterli in italiano e magari anche in inglese? Qualcuno si offre per il tedesco?

~~~~~~~ Nederlands

Vandaag, 13 oktober, verschijnt het special van het Italië Magazine over Rome met een lange bijdrage van mijn kant.
Ditmal is het tijdschrift bijzonder belangrijk voor mij, want Rome is mijn stad en ik heb af en toe heimwee. En het schrijven over mijn stad, die ik niet meer dagelijks meemaak, is geen lichte opgave geweest. Zonder de hulp van Artemisia zou het niet makkelijk zijn geweest. Hartelijk dank, Arte'!
Maar waarover heb ik geschreven, zullen jullie je afvragen. Over plaatsen waar je kunt gaan eten als je klaar bent met je bezoek aan een Romeinse museum of een of andere monument, en het is lunchtijd, of tijd voor een twalfuurtje. Aanwijzingen om de tourist traps te vermijden, waar je een brandende maag krijgt alleen door het zien van het eten.
En aangezien ik toch bezig was, heb ik een mooie lijst gemaakt van al deze plaatsen (en meer, veel meer) en alles op Google Map gezet, zodat ik mijn lijst bij de hand heb in geval van nood - en vooral als mijn Nederlandse vrienden me vragen: 'Ik ga naar Rome, waar kan ik gaan eten?'. Mijn commentaar is momenteel alleen nog in het Nederlands, wie weet dat ik tijd kan vrijmaken voor een vertaling in het Italiaans, en misschien in het Engels? Wie biedt zich aan voor de Duitse vertaling?

Martedì 27 settembre su Radio Onda Italiana Dinsdag 27 september op Radio Onda Italiana

2011-09-27T08:09:00.023+02:00

Le gabbie per l'allevamento dei tonni al largo di Castellammare del Golfo
De kooien waarin tonijnen vetgemest worden bij Castellammare del Golfo

Questa sera su Radio Onda Italiana - Radio Cucina parleremo di Sicilia e cose siciliane, così capirete anche perché ho abbandonato da un po' l'aggiornamento blog: sono stata a ricaricare le mie batterie solari. E di sole in Sicilia ce n'è tanto, per mia fortuna!

Inizieremo la trasmissione con un'intervista al dott. Francesco Chiarenza, esperto di ittiologia, che ci racconterà come al largo di Castellammare del Golfo si allevano i tonni.

Dimostrazione di come si 'incoccia' il cous cous partendo dalla semola di grano duro
Demonstratie hoe cous cous wordt gemaakt door de harde tarwe griesmeel met water tot kleine bolletjes te rollen

Andare in Sicilia a settembre significa anche visitare il CousCous Festival a San Vito Lo Capo. Questa manifestazione di pace e roba buona da mangiare sulle rive del Mediterraneo quest'anno è giunta alla 14ma edizione. Sì, perché il cous cous con la zuppa di pesce è il piatto tipico della Sicilia occidentale, e la signora Sara racconterà ai nostri microfoni come si fa il cous cous alla trapanese.

Incidendo la corteccia del frassino da manna, esce un liquido dolce
Uit de barst van de pluimes komt een zoete vloeistof

Tra Castellammare del Golfo e San Vito Lo Capo si stende la Riserva Naturale Orientata dello Zingaro, uno splendido parco naturale al quale si può accedere solo a piedi.
All'interno della Riserva sono state salvate alcune produzioni tradizionali, tra le quali quelle della manna. Si tratta di una linfa dolce che viene estratta dal frassino orniello (Fraxinus ornus) ed usata in farmacia e in pasticceria. Ce ne parla il signor Giovanni, guardia forestale della Riserva, che ci racconta anche dei carrubi (Ceratonia siliqua).

I pistacchi di Bronte sono famosi in tutta Italia (ed anche fuori) per il loro intenso sapore, per il colore verde brillante e l'aroma particolare. Ma come si fa ad avere dei pistacchi così buoni?

Il segreto ce lo svela il signor Giuseppe della ditta I Veri Sapori dell'Etna, coltivatore di piante di pistacchi a Bronte, sulle pendici occidentali dell'Etna.

Antonio Di Maggio davanti al suo locale a Surinameplein, Amsterdam
De trotse Antonio Di Maggio voor de etalage van zijn winkel op Surinameplein, Amsterdam

Last but not least, avremo una telefonata in diretta con Daniela Tasca, proprietaria insieme al marito Antonio Di Maggio di Casa Di Maggio, un angolo di Sicilia ad Amsterdam. Nel locale aperto recentissimamente si possono gustare le ottime specialità sicule preparate da Antonio.

Per quanto riguarda la trasmissione in olandese dalle 21 alle 22, parleremo con un piccolo importatore di prodotti italiani, Ronald Verduin di 39 ad Arkel, un paesino a nord di Gorinchem, e con Janny van der Vlies dell'agenzia La Gestione, sull'appena concluso festival Fortissimo a Fort Altena, vicino a Werkendam, sempre dalle parti di Gorinchem.
E dirò la mia sulla nuova edizione del Grande Larousse Gastronomique, recentemente edito dalla Kosmos.

Ecco i dati e i link per gli ascoltatori: dalle 20 alle 21 per il programma in lingua italiana su Salto Wereld FM e dalle 21 alle 22 per il programma in lingua olandese su Salto Stads FM.

Per ascoltare questa puntata in un altro momento, ma entro il 27 novembre, seguite questo link per l'italiano e questo link per l'olandese.

E non vi spaventate se all'inizio della trasmissione sentite parlare in olandese: i primi 3 minuti vengono rosicchiati dal radiogiornale di Salto!

~~~~~ Nederlands

De Grote Larousse Gastronomique is 's werelds beroemdste naslagwerk op het gebied van de gastronomie. Prosper Montagné, een beroemde Franse chef-kok, was verantwoordelijk voor de eerste editie, die in 1938 in Parijs verscheen. Hij wilde een overzicht geven van de geschiedenis van de gastronomie in de twintigste eeuw en een informatiebron zijn voor de praktische aspecten van het koken. De Larousse werd de afgelopen eeuw een groot aantal keren herzien, waarbij de inhoud werd aangepast aan de steeds veranderende situatie op culinair gebied.
Het is een wereldberoemde culinaire encyclopedie, waarin van A tot Z alle vragen rondom gastronomie worden beantwoord. Het bevat alle klassieke (Franse) bereidingswijzen en 2250 recepten, waarvan 500 van de allerbeste koks ter wereld.
De Nederlandse uitgever Kosmos brengt de 6e editie uit in paperback en in een handige kleine formaat.
Tijdens de uitzending gaan we dieper in op de inhoud van dit mooie boek (eigenlijk zijn het 3 boeken in een cassette) en bekijken we of de Fransen een correct beeld hebben van de Italiaanse keuken ;)

Verder gaan we luisteren naar een intervieuw met een importeur van Italiaanse delicatessen, Ronald Verduin van het bedrijf 39 uit Arkel, klein oord ten noorden van Gorinchem, en met Janny van der Vlies van La Gestione, over de net afgesloten festival Fortissimo bij Fort Altena, bij Werkendam, ook in de buurt van Gorinchem.

Telefonische gast van de avond is Daniela Tasca, samen met haar man Antonio Di Maggio eigenares van Casa Di Maggio, een hoekje Sicilia in Amsterdam. In de pas geopende zaak kan men de heerlijke typisch Siciliaanse lekkernijen proeven gemaakt door Antonio.

Tijdens de uitzending in het Italiaans, van 20 tot 21 uur, gaan we luisteren naar diverse intervieuws met Sicilianen: Francesco Chiarenza vertelt hoe tonijnen in de Middenlandse Zee vetgemest worden om als sushi-tonijn door Japanners te worden gegeten; signora Sara uit San Vito Lo Capo geeft haar recept prijs voor een traditionele cous cous met vis uit West Sicilië; boswachter Giovanni vertelt hoe uit een boom een zoete vloeistof wordt gewonnen en pistacheboomkweker Giuseppe verklapt waarom de pistaches uit Bronte zo lekker zijn.

De gegevens en de links voor de luisteraars zijn: van 20 tot 21 uur voor het programma in het Italiaans op Salto Wereld FM en van 21 tot 22 uur voor het programma in het Nederlands op Salto Stads FM.
Om op een andere moment naar de uitzending te luisteren, maar vóór 27 november, volg deze link voor het Italiaans en deze link voor het Nederlands.

Oh, ja, de eerste 3 minuten van de uitzending worden door het journaal van Salto in beslag genomen.

STAY TUNED!

Ferragosto ad Amsterdam - 15 augustus in Amsterdam

2011-09-02T09:31:00.000+02:00

Noorderkerk, Jordaan

Quest'estate (secondo il calendario) non ha fatto altro che piovere-piovere-piovere e quando si stufava di piovere, allora venivano temporali con l'acqua a secchiate.

Il weekend di Ferragosto è venuta a trovarmi una carissima amica che non vedevo da almeno 16 anni, e per stare insieme a lei ho preso libero lunedì 15 (in Olanda Ferragosto non esiste).

E così, dopo un sabato di pioggia fredda ed insistente e una domenica grigia come solo in inverno, lunedì 15 agosto c'era il sole. All'improvviso. Neanche mezza nuvola in cielo. Solo il sole limpido e caldo.

Ne abbiamo approfittato subito per fare una bella passeggiata cercando strade e canali soleggiati e alla sera eravamo entrambe di un bel color fragola in volto.

~~~~~ Nederlands

Deze zomer (volgens de kalender) heeft het alleen maar geregend-geregend-geregend, en als het niet regende dan onweerde het met bakken uit de hemel.

In het weekend van Ferragosto (dat is op 15 augustus een feestdag in de katholieke landen) is een zeer dierbare vriendin naar Amsterdam gekomen - we hadden elkaar minstens al 16 jaar niet gezien. Om met haar samen te zijn, heb ik maandag 15 augustus vrij genomen.

En na de koude regen van de zaterdag en de grijze zondag, op maandag 15 augustus scheen de zon. Plotseling. Niet eens een verdwaald wolkje te bespeuren. Alleen een strakke hemel en een warm zonnetje.

We zijn meteen de stad ingegaan voor een flinke wandeling langs de zonnige kant van straten en grachten en 's avonds waren onze gezichten aardbeienrood.

Begijnhof, domenica-zondag

Alcuni angoli della città: dietro la Noorderkerk, lungo il Brouwersgracht, vista della Westertoren en un lampadario della Noorderkerk
Enkele stadsgezichten: achter de Noorderkerk, langs de Brouwersgracht, de Westertoren en een kroonluchter van de Noorderkerk

Il mercatino delle stoffe della Westerstraat - De lapjesmarkt in de Westerstraat

Lampadario della Westerkerk - Kroonluchter in de Westerkerk

Interno della Westerkerk: due giovanissime musiciste provavano un concerto per violino e corno
Binnen de Westerkerk repeteerden twee jonge muzikanten een concert voor viool en hoorn

Westerkerk

Sopra-Boven: Bloemgracht
Sotto-Onder: Blauwburgwal

Sopra-Boven: Keizersgracht angolo-hoek Leliegracht; Singel visto dal-gezien uit de Brouwersgracht
Sotto-onder: Brouwersgracht; Prinsengracht visto dal-gezien uit de Bloemgracht

Brouwersgracht

Case galleggianti lungo i canali - Woonboten in de Amsterdamse grachten

Singel, Brouwersgracht, Prinsengracht

Mai perfetto (Brouwersgracht)

Facciate e funghi - Gevels en paddenstoelen

Ronde/Nieuwe Lutherse Kerk

Radio Cucina compie 3 anni! - Radio Cucina wordt 3!

2011-08-28T13:32:00.000+02:00

Ebbene sì, a dicembre saranno 4 anni che blatero regolarmente ogni terzo martedì sera del mese per Radio Onda Italiana sulle frequenze di Salto, ma è solo 3 anni fa che ho aperto questo blog per dar sfogo alle mia voglia di chiacchierare.

Un blog che è diventato un quaderno digitale personale di appunti per le mie ricette, ché la memoria è una cosa strana e ogni tanto mi dimentico cosa ho cucinato e soprattutto come. Un quaderno digitale che mi permette di star vicina all'Italia, un paese che, malgrado io stia benissimo in Olanda a fare l'uccello esotico, tuttavia mi manca per quello che produce di cibo e cultura.

PS: queste torte - e relative foto - non le ho fatte io, ma Bill Gates, che ringrazio per avermele messe a disposizione.

~~~~ Nederlands

Zelf geloof ik het amper, maar in december is het al 4 jaar dat ik regelmatig, elke derde dinsdag van de maand, ratel door de microfonen van Radio Onda Italiana via de frequenties van Salto. En het is maar 3 jaar geleden dat ik begonnen ben met deze blog om mijn geratel een andere uitlaatklep te geven.

Een blog die ook een persoonlijk digitaal notitieboekje voor mijn recepten is geworden, want het geheugen is iets raars en af en toe vergeet ik wat ik heb gekookt en vooral hoe. Een notitieboekje dat mij in staat stelt om Italië dichtbij te voelen en houden, een land dat ik toch mis wat betreft eten en culturele expressie.

Dit ondanks het feit dat ik me helemaal op mijn gemak voel in Nederland, waar ik het exotisch vogeltje mag uithangen.

PS: deze taarten - en foto's - zijn niet door mij gemaakt maar door Bill Gates, die ik wil bedanken om deze aan mij ter beschikking heeft gesteld.

Pasta con peperoni e pancetta Pasta met paprika's en spek

2011-08-25T09:52:00.000+02:00

Di peperoni in padella ne faccio di solito quantità adatte per un esercito, visto che si mantengono bene anche tre o quattro giorni in frigorifero in un recipiente ben chiuso. E in ufficio è un ottimo accompagno al solito, triste panino.
Un avanzetto troppo piccolo per essere un contorno si trasforma, con l'aiuto di un paio di fettine di pancetta rosolate in padella, in un ottimo condimento per la pasta.

~~~~~ Nederlands

Als ik gestoofde paprika's maak, dan is het ook meteen een hoeveelheid dat voldoende zou zijn voor een weeshuis. Ze blijven goed ook drie of vier dagen in de koelkast, in een goed afgesloten bakje. Ik neem gestoofde paprika's soms ook mee naar kantoor, om mijn saaie broodje op te vrolijken.
Een kliekje dat te weinig is om als bijgerecht te dienen, warm ik op met een paar plakjes uitgebakken spek tot een uitstekende saus voor de pasta.

Martedì 16 agosto su Radio Onda Italiana Dinsdag 16 augustus op Radio Onda Italiana

2011-08-16T08:23:00.020+02:00

Il trabocco di Termoli

Questa sera su Radio Onda Italiana - Radio Cucina parleremo solo di robe buone, anzi, buonissime.
Incominciamo con un giro in Molise, dove ascolteremo Agnese Genova, addetta stampa del Consorzio Promozione Molise, che ci racconterà i diversi volti della sua bellissima regione ancora sconosciuta ai più.

Segue una breve chiacchiera con Giulio Sansone, un bancario londinese pentito che ora gestisce l'ottimo ristorante-enoteca con annesso b&b Perbacco a Sant'Angelo Limosano, un'oasi di pace nell'entroterra di Campobasso.

Proseguiamo il giro con un'intervista a Matteo Landi, da anni il volto del Panforte Marabissi presso tutte le fiere gastronomiche del nord Europa (ci siamo incontrati in primavera anche a Stoccarda alla fiera di Slow Food, di cui avevo già parlato nel corso della trasmissione di luglio). Il Panforte è una specialità toscana che di recente ha avuto il riconoscimento IGT e quello della pasticceria Marabissi è davvero molto, molto, ma molto buono.

Dopo una chiacchiera con Mauro Sansivero e Gianluca Tramice, che oltre di musica jazz si occupano di vino, ascolteremo l'intervista ad Antonio Autore, cioccolataio di grande arte a San Marco dei Cavoti, in provincia di Benevento. Antonio ha recuperato alcune ricette tradizionali del proprio paese per farle conoscere ad un pubblico più vasto, e le offre in confezioni decisamente attraenti.
Qui ad Amsterdam ha alcuni punti vendita, tra i quali www.todaysamsterdam.com, www.assaggio.nl e www.renzos.nl.

E visto che l'autunno avanza e quindi anche il tempo dei tartufi, ascolteremo l'intervista a Emidio Angellozzi, che 'coltiva' tartufi nell'entroterra marchigiano non lontano da Ascoli Piceno. Non perdetevi quest'intervista davvero molto interessante!

Ecco i dati e i link per gli ascoltatori: dalle 20 alle 21 per il programma in lingua italiana su Salto Wereld FM e dalle 21 alle 22 per il programma in lingua olandese su Salto Stads FM.

Per ascoltare questa puntata in un altro momento, ma entro il 16 ottobre, seguite questo link per l'italiano e questo link per l'olandese.

E non vi spaventate se all'inizio della trasmissione sentite parlare in olandese: i primi 3 minuti vengono rosicchiati dal radiogiornale di Salto!
~~~~~ Nederlands

Aangezien het gisteren Ferragosto was, een feest dat voor de Italianen te vergelijken is met Kerst in de zomer, gaan we het vanavond hebben over de typische gerechten van deze periode van het jaar.
Zet pen en papier alvast neer naast de computer of de radio om aantekeningen te nemen.

De gegevens en de links voor de luisteraars zijn: van 20 tot 21 uur voor het programma in het Italiaans op Salto Wereld FM en van 21 tot 22 uur voor het programma in het Nederlands op Salto Stads FM.
Om op een andere moment naar de uitzending te luisteren, maar vóór 16 oktober, volg deze link voor het Italiaans en deze link voor het Nederlands.

Oh, ja, de eerste 3 minuten van de uitzending worden door het journaal van Salto in beslag genomen.

STAY TUNED!

Who's afraid of red yellow and blue - Part 6: White

2011-08-07T11:03:00.000+02:00

Sesta - ma non ultima - puntata di questa serie dedicata agli splendidi giardini del Keukenhof.
Zesde - maar niet laatste - aflevering van deze serie over de mooie tuinen van de Keukenhof.

Who's afraid of red yellow and blue - Part 5: Pink

2011-07-29T08:44:00.027+02:00

Quinta - ma non ultima - puntata di questa serie dedicata agli splendidi giardini del Keukenhof.
Vijfde - maar niet laatste - aflevering van deze serie over de mooie tuinen van de Keukenhof.

Pesche ripiene al forno - Gevulde perziken uit de oven

2011-07-21T08:03:00.011+02:00

L'estate qui tra gli acquitrini del Nord è stata ad aprile, dopodiché siamo precipitati inesorabilmente nell'autunno. Mi aspetto la neve a Ferragosto...

Per fortuna che al sud delle Alpi il sole continua imperterrito a fare il suo lavoro e brucia le nuvolacce malefiche. E quindi al mercato si trova frutta estiva come si deve.

Anni fa elaborai questa ricetta di pesche al forno, da mangiare a temperatura ambiente o appena tiepide, eventualmente con un po' di panna appena montata oppure una pallina di gelato.

Pesche ripiene di Marina

2 pesche grandi

un pugnetto di mandorle
4 amaretti
1 cucchiaio di uovo sbattuto per legare il tutto

1 cucchiaino di miele
1 cucchiaino di zucchero
1 cucchiaino di grappa

Lavare e dividere in 2 le pesche, eliminando il nocciolo e scavando un po' per far più spazio al ripieno. Conservare la polpa scavata.

Macinare le mandorle nel mixer con lo zucchero, aggiungere gli amaretti, la polpa scavata, un poco di uovo, la grappa e il miele e amalgamare bene il tutto.

Riempire le pesche e metterle in una teglia imburrata o coperta da carta forno.
Infornare a 180° C per 15-20 minuti o finché il ripieno ha fatto una bella crosticina dorata.

~~~~ Nederlands

De zomer heeft hier blijkbaar al in april plaatsgevonden, waarna we rechtstreeks richting herfst zijn gegaan. Ik verwacht de eerste sneeuw al rond 15 augustus...

Gelukkig doet het zonnetje wel zijn werk ten zuiden van de Alpen en brandt die lelijke wolken weg. En dus kan ik op de markt lekker rijpe zomerfruit kopen.

Jaren geleden heb ik dit recept samengesteld voor gevulde perziken uit de oven. Je kunt ze op kamertemperatuur eten of nog net lauwwarm, eventueel met wat slagroom of een bolletje vanilleijs.

Gevulde perziken van Marina

2 grote perziken

een handje amandelen

4 amaretti (Italiaanse bitterkoekjes)

1 eetlepel geklopte ei om alles te binden

1 theelepel honing

1 theelepel suiker

1 theelepel grappa

Was en halveer de perziken. Verwijder de pitten en ook een beetje van het vruchtvlees in het midden om meer ruimte voor de vulling te maken. Bewaar het vruchtvlees.

Hak de amandelen fijn in de mixer samen met de suiker totdat je een poeder krijgt. Voeg daarna de amaretti toe, het weggehaalde vruchtvlees, een beetje ei, de honing en de grappa toe. Meng alles goed door elkaar.

Vul de perziken met het mengsel en leg ze op een beboterde ovenschaal of op een stuk bakpapier.

Zet de schaal in de voorverwarmde oven (180°C) voor 15-20 minuten of totdat de vulling een mooi goudkleurig korstje heeft gekregen.

Martedì 19 luglio su Radio Onda Italiana Dinsdag 19 juli op Radio Onda Italiana

2011-07-19T08:37:00.012+02:00

Confetture e patè eccellenti delle 'donne' di Rosa Blu

La puntata di stasera di Radio Onda Italiana - Radio Cucina offre di nuovo una gran varietà di argomenti culinari e artistici.

Per quanto riguarda la cucina ascolteremo le interviste ad alcuni produttori di specialità italiane, che ho fatto a Stoccarda in occasione dell'ultima Fiera delle Eccellenze che ogni anno viene organizzata da Slow Food Germania. Ai nostri microfoni Fulvia Pistolesi dell'azienda siciliana Rosa Blu, Karin Romano dell'azienda siciliana Il mercato e Sergio Muto dell'azienda calabro-tedesca La Fattoria.

Ottimo olio d'oliva DOP siciliano della ditta Il mercato di Salvatore e Karin Romano

Il calabrese Sergio Muto: la passione per la buona cucina l'ha spinto a fondare La fattoria

Per un resoconto della visita a questa fiera corredato da foto davvero splendide, vi consiglio il blog di Alex Foto e Fornelli.

Paolo Sistilli: Alfabeto immaginario

Per quanto riguarda l'arte, ascolteremo un'intervista alla direttrice dell'Istituto Italiano di Cultura per i Paesi Bassi, Rita Venturelli, su Paolo Sistilli, artista italiano residente a Utrecht e selezionato come partecipante al “Padiglione Italia nel mondo” della 54ma Esposizione Internazionale della 54ma Esposizione Internazionale della Biennale di Venezia.

La mostra delle opere di Paolo Sistilli (di cui ascolteremo un breve commento) si intitola Espressioni di comunicazione non verbale e si può visitare fino al 16 novembre presso l'Istituto di Cultura di Amsterdam.

Per quanto riguarda la musica, invece, ho fatto un appello a tutti i miei amici su Facebook, affinché mi segnalassero il loro pezzo preferito da mandare in onda: avremo quindi un programma musicale molto vario.

Ecco i dati e i link per gli ascoltatori: dalle 20 alle 21 per il programma in lingua italiana su Salto Wereld FM e dalle 21 alle 22 per il programma in lingua olandese su Salto Stads FM.

Per ascoltare questa puntata in un altro momento, ma entro il 18 settembre, seguite questo link per l'italiano e questo link per l'olandese.

E non vi spaventate se all'inizio della trasmissione sentite parlare in olandese: i primi 3 minuti vengono rosicchiati dal radiogiornale di Salto!

~~~~~ Nederlands

De uitzending van vanavond van Radio Onda Italiana - Radio Cucina staat bordevol recepten, aangevuld met informatie over Il grande sogno, de laatste film van Michele Placido die vorige week in Nederland in premiere is gegaan.

De film speelt zich af in 1968, toen Rome het toneel werd van linkse studentenopstanden. De jonge Zuid-Italiaanse politieman Nicola wil graag acteur worden. Hij wordt door zijn chef undercover naar de universiteit gestuurd om te infiltreren in de protestbeweging. Daar ontmoet hij Laura, een meisje uit de gegoede Romeinse katholieke bourgeoisie, op wie hij meteen verliefd wordt. Maar Laura is ook aangetrokken door Libero, de leider van de studentenbeweging. Het wordt een ingewikkelde verhouding. Intussen laait de protest op.
De film is gebaseerd op het echte levensverhaal van Michele Placido, gevierde acteur en regisseur. Placido slaagt echter niet helemaal in om de kijker helemaal continu mee te slepen in het verhaal en de emoties, maar blijft soms op een afstand kijken.
Voor wie toen te jong was om deze periode van de Italiaanse geschiedenis bewust mee te maken, is deze film een mooie inleindig. Je ziet (al is het heel kort en slechts een hint) ook hoe de gewelddadige afsplintering begon waaruit later de Rode Brigaden ontstonden.
De film draait deze zomer in de volgende bioscopen: Rialto en Het Ketelhuis - Amsterdam; FOCUS Filmtheater - Arnhem; Chasse Cinema - Breda; Plaza Futura - Eindhoven; Forum IMAGES - Groningen; Lux - Nijmegen; Lantaren Venster - Rotterdam; 't Hoogt - Utrecht.

Fontaine Uitgevers heeft net 2 mooie receptenboeken uitgebracht.
De eerste is Twee gulzige Italianen, geschreven door TV-koks Antonio Carluccio en Gennaro Contaldo, die ook de gelijknamige serie op de BBC hebben verzorgd.
Carluccio en Contaldo wonen al ruim 30 jaar in Engeland, waar ze beiden een autoriteit van de Italiaanse keuken zijn geworden. Het boek geeft, behalve ruim 100 recepten, inzicht in de opvattingen en het wezen van beide mannen – hun humor, hun kennis en bovenal hun gedeelde passie voor goed en lekker eten. Zet pen en papier alvast klaar bij de radio, want ik ga een paar leuke recepten uit dit boek vertellen.

Het kleine Italie kookboek van Karin Snoep is een boekje net zo groot als een postkaart, met een sympatieke elastiekje en een satijnen groen strikje eromheen.
Geen gelikte fotografie in dit boekje, maar hier en daar een simpele tekening van ingrediënten. Wat de recepten betreft, bevat het boekje vooral veel klassiekers: allemaal recepten waarin je de smaak van Italië proeft, want "Chi mangia bene, mangia italiano" - wie goed eet, eet Italiaans.

De ANWB heeft een reeks Kunstreisgids uitgebracht, waarvan die over Sicilië de laatste aanwinst is. De gids biedt uitvoerige informatie over de belangrijkste Siciliaanse bezienswaardigheden. Kaarten en plattegronden geven een duidelijk beeld van de belangrijkste steden, dorpjes, bouwwerken en musea.
De uitgebreide achtergrondinformatie maakt de gids al voor vertrek een zeer geschikte en inspirerende bron van informatie. Naast praktische zaken zoals openingstijden en belangrijke adressen zijn de tips voor romantische hotels, lokale restaurants en mooie uitstapjes zeer welkom.
De gegevens en de links voor de luisteraars zijn: van 20 tot 21 uur voor het programma in het Italiaans op Salto Wereld FM en van 21 tot 22 uur voor het programma in het Nederlands op Salto Stads FM.

Om op een andere moment naar de uitzending te luisteren, maar vóór 18 september, volg deze link voor het Italiaans en deze link voor het Nederlands.

Oh, ja, de eerste 3 minuten van de uitzending worden door het journaal van Salto in beslag genomen.

STAY TUNED!

Παστίτσιο - Pastitsio

2011-07-04T15:10:00.004+02:00

Era inverno, faceva freddo e tirava vento. Ed io tentavo senza successo di riprodurre una ricetta che avevo visto da qualche parte su Coquinaria con gli ziti tutti belli in fila.

È stata la settimana più calda dell'estate olandese, quella dello scorso weekend, ed io che ho fatto? Ho acceso il forno, naturalmente, perché Marco Cansado aveva pubblicato su Coquinaria la sua ricetta del pastitsio, una specialità greca, che a sostituire la pasta con le melanzane fritte e ad aggiungerci delle fette di patate bollite, vien fuori il moussaka.

E questa volta, non so per quale miracolo (il caldo tropicale?), gli ziti se ne sono rimasti tutti belli allineati come gli avevo ordinato io.

Pastitsio di Marco Cansado

Dose per 4 persone

300 gr ziti

Per il ragù

750 gr carne macinata (dice Marco: "a scelta tra ovino, oppure manzo/maiale, oppure maiale, sono tutti corretti")

2 cipolle medie

3 spicchi d'aglio

1 stecca di cannella

1 cucchiaino di chiodi di garofano

concentrato di pomodoro qb

sale e abbondante pepe

Per la salsa tipo Mornay

1/2 litro di latte intero

50 gr burro

50 gr farina

noce moscata

sale

1 uovo

100 gr di Grana Padano grattugiato

Soffriggere la cipolla e l'aglio tritati in poco olio, aggiungere la carne e farla rosolare piano. Aggiungere il pomdoro. Salare, pepare abbondantemente, quindi mettere le spezie (eventualmente anche macinate, ma io le ho intere e ho messo la stecca di cannella intera e i chiodi di garofano in un uovo del tè, così da poterli recuperare tutti). Marco si raccomanda che "le spezie si devono sentire, meglio metterne più che meno."

Far stufare piano per circa 2 ore.

Preparare la Mornay. Fare una besciamella con il latte, il burro e la farina, condire con sale e abbondante noce moscata grattugiata, lasciarla intiepidire e aggiungere l'uovo sbattuto e due cucchiai colmi di Grana.

Cuocere la pasta parecchio al dente e freddarla per bene.

Imburrare una teglia e cominciare facendo uno strato ben composto di ziti (tagliarli se sono lunghi, stiracchiarli se si vogliono arrotolare). Cospargerli con uno strato di Grana e coprirli con uno strato compatto di carne. Fare un altro strato allo stesso modo. L'ultimo strato di pasta sarà coperto solo di Grana, salsa Mornay e ancora Grana.

Infornare una mezz'ora a 180°C finquando si è fatta una bella crosticina dorata. Far freddare un poco prima di tagliarlo. Si può mangiare anche tiepido.

Note di Marina

Ho usato macinato di agnello, che però era un po' grassino, alla fine avevo un laghetto di grasso in fondo alla teglia da far scolare, ma il risultato è stato buonissimo!

Avevo cotto 1 kg di macinato e mi sono avanzati 2 pugni abbondanti di ragù, che ho congelato.

Per 300 gr di pasta e quella teglia, 750 gr di carne bastano.

Invece del concentrato di pomodoro ho usato una lattina da 400 gr di polpa.
E tutti gli ziti belli in fila come soldatini, uno spettacolo!
Per il terzo strato non avevo sufficienti ziti da fare tutto paro, quindi è venuto un po' disordinato. Avevo usato 250 gr di pasta ma ce ne vogliono 300 gr.

Grazie Marco!

~~~~~~~ Nederlands

Het was winter, het was koud en het woei. En ik probeerde zonder succes een recept na te maken dat ik ergens op mijn favoriete kookforum Coquinaria had gezien , met de ziti (de dikke pastabuisjes uit Zuid Italië) netjes in rijtjes.

Zo'n 10 dagen geleden hebben we de warmste week van de Nederlandse zomer gehad, en wat heb ik gedaan? Ik heb de oven aangezet, natuurlijk, want Marco Cansado had zijn recept van pastitsio op Coquinaria gezet, een Griekse specialiteit, en als je de pasta vervangt door plakjes gefrituurde of gegrilde aubergines, en je doet wat plakjes gekookte aardappelen bij, dan krijg je een moussaka.

En ditmaal, ik weet niet welke wonder is geschied (de tropische temperaturen buiten?), zijn de ziti netjes in rijen gebleven, zoals ik ze had opgedragen.

Pastitsio van Marco Cansado

Voor 4 personen

300 gr ziti (dikke, holle pastabuisjes, te koop bij Italiaanse delicatessenzaken)

Voor de ragù:

750 gr gehakt (Marco schrijft: "naar keuze van lams- of varkensvlees of gewoon half om, ze zijn allemaal correct")

2 uien niet te groot, niet te klein

3 tenen knoflook

1 kaneelpijpje

1 theelepel kruidnagelen

4 eetlepels

zout en veel zwarte peper

Voor de Mornaysaus

1/2 liter volle melk

50 gr boter

50 gr bloem

nootmuskaat

zout

1 ei

100 gr geraspte Grana Padano

Bak de gesnipperde uien en knoflook zachtjes aan in weinig olijfolie, doe het vlees erbij en laat dat rul worden. Voeg de tomaten, zout, veel peper en de specerijen toe. Je kunt ook gemalen specerijen gebruiken, ik gebruik ze in hun geheel (ik doe de kruidnagelen in een thee-ei, zodat ik ze allemal ook eruit kan krijgen). Marco raadt aan dat "de specerijen de boventoon moeten voeren, beter te veel dan te weinig."

Stoof het vlees zachtjes voor circa 2 uur.

Maak de Mornay saus. Maak een bechamelsaus met de melk, de boter en de bloem, breng het op smakk met zout en lekker veel versgeraspte nootmuskaat en laat het afkoelen. Voeg dan de geklopte ei en 2 volle eetlepels Grana.

Kook de pasta goed al dente en koel het goed af onder stromend water.

Beboter een ovenschaal en maak een eerste, netjes laag ziti (knip ze als ze te lang zijn, druk ze aan als ze willen krullen). Besprenk de ziti met een laagje Grana en bedek ze met een dikke laag vlees. Maak nog zo'n laag op dezelfde manier. De laatste laag pasta bedek je alleen met Grana, Mornaysaus en nog meer Grana.

Doe de pastitsio in de oven voor een half uur op 180 °C totdat er een mooi bruin korstje is ontstaan. Laat wat afkoelen voordat je hem aansnijdt: het is lauwwarm ook erg lekker.

Noten van Marina

Ik heb lamsgehakt gebruikt en dat was aan de vette kant, ik kreeg een plasje vet onderin de schaal, maar die heb uit laten lopen. Het resulaat was in ieder geval voortreffelijk!

Ik had 1 kg gehakt gebruikt en hield er wat van over, dat ik ingevroeren heb.

Voor 300 gr pasta en die ovenschaal, 750 gr vlees zijn genoeg.

In plaats van tomatenpurée heb ik een blik 400 gr tomatenblokjes.
En alle ziti netjes in rijen als soldaatjes zien er geweldig uit!
Voor de derde laag had ik niet voldoende ziti voor een nette laag, en die ziet er minder goed uit: ik had allen 250 gr pasta gekookt, maar 300 gr is beter.

Grazie Marco!

Who's afraid of red yellow and blue - Part 4: Orange

2011-06-27T08:57:00.000+02:00

Quarta - ma non ultima - puntata di questa serie dedicata agli splendidi giardini del Keukenhof.
Vierde - maar niet laatste - aflevering van deze serie over de mooie tuinen van de Keukenhof.

Sabato 25 giugno: Ululato di prima estate

2011-06-24T10:01:00.000+02:00

Sabato sera si terrà il nostro consueto appuntamente dell’Ululato di prima estate: una serata di letture, canzoni e soprattutto incontri in compagnia di un bicchiere di vino alla fine, per chiacchierare, conoscersi e salutarsi prima delle vacanze.

Gallina vecchia (non) fa buon brodo
Sabato 25 giugno 2011
ore 20.30
Sint Jansstraat 37 Amsterdam
Ingresso € 6
Prenotazioni: info@ondaitaliana.org
Tel. 06 25382491

IN ITALIANO

... Dove durante una calda serata estiva si può trovare uno stimolante ed energizzante refrigerio fatto di rinfrescanti performances.
Una serata varia ed eventuale per chi è assetato di proposte culturali a un buon livello: letture di poesia e prosa, musica e canzoni e chissà che altro!

VENITE DUNQUE ACCALDATI ED ASSETATI - NE USCIRETE APPAGATI E RINFRESCATI!

~~~~ Nederlands

Zaterdagavond zal onze vaste afspraak van de Ululato di prima estate weer plaats vinden: een culturele avond vol poëzie, proza, muziek en nog veel meer, afgesloten door een goede glas wijn.

Gallina vecchia (non) fa buon brodo
Zaterdag 25 juni 2011
20.30 uur
Sint Jansstraat 37
Amsterdam
Toegang € 6
Reserveringen: info@ondaitaliana.org
Tel. 06 25382491

IN HET ITALIAANS!

Polpette di pollo allo zenzero in crosta di sesamo Kipballetjes met gember in een sesamjasje

2011-06-22T09:23:00.000+02:00

L'idea di queste polpettine viene da quelle di PuraCucina, che scopro solo adesso essere indonesiana (adoro la cucina indonesiana).

Non so perché, ma io nelle polpette ci devo sempre mettere un uovo, e di sicuro ci devo mettere un po' di purè di patate per tenerle morbide: quelle palle da schioppo che fanno gli olandesi senza uovo e solo con tanto pane secco (che fa volume) proprio non piacciono.

Ecco la mia versione:

Polpette di pollo allo zenzero in crosta di sesamo

500 gr pollo macinato

2 uova

1 patata lessa e schiacciata (o del purè liofilizzato)

1 cucchiaino colmo di zenzero grattugiato   

1 cucchiano colmo di olio di sesamo

100 gr semi di sesamo bianco

sale, pepe

olio extravergine d'oliva

Impastare il macinato con le uova, la patata, lo zenzero e l'olio di sesamo, condendo il tutto con sale e pepe. Formare le polpette e rotolarle in un piattino con dentro i semini di sesamo, facendo attenzione che si attacchino per bene.

Friggerle e mangiarle ben calde, eventualmente con un po' di salsa tzatziki.

~~~~~~ Nederlands

Het idee voor deze balletjes heb ik van PuraCucina, een Indonesische foodblogger die in Italië woont (ik ben gek op de Indonesische keuken).

Ik weet niet waarom, maar ik moet in mijn balletjes altijd een ei doen, en ook wat aardappelpurée om ze zacht te houden: ik vind Nederlandse gehaktballen, die net zo hard zijn als kanonkogels door het (te) vele paneermeel echt niet lekker.

Hier mijn versie:

Kipgehaktballetjes met gember in een sesamjasje

500 gr kipgehakt

2 eieren

1 gepureerde aardappel (of purée in poeder)

1 volle theelepel geraspte gember   

1 volle theelepel sesamolie

100 gr witte sesamzaadjes

peper en zout

olijfolie extravergine

Meng het gehakt met eieren, purée, gember, sesamolie en breng het op smaak met peper en zout. Vorm kleine balletjes en rol ze in een bordje waarin een laagje sesamzaadjes ligt. Laat de zaadjes goed aan de balletjes plakken. Bak ze in de olijfolie en eet ze nog warm, eventueel met wat tzatziki-saus.

Martedì 21 giugno su Radio Onda Italiana Dinsdag 21 juni op Radio Onda Italiana

2011-06-21T07:34:00.003+02:00

La puntata di stasera di Radio Onda Italiana - Radio Cucina è tutta dedicata alla cucina, con un breve excursus sulle bellezze paesaggistiche italiane viste con l'occhio di fotografi famosi (ne avevo già parlato qui). Di questa mostra ce ne parlerà la direttrice dell'Istituto Italiano di Cultura per i Paesi Bassi, Rita Venturelli.

Per quanto riguarda la cucina, ho fatto un salto nelle cucine del Ristorante Sogno di Amsterdam ed in occasione della giornata a porte aperte organizzata dal sito Dining City il 25 maggio scorso ho intervistato il direttore di sala Marco Spina ed i cuochi Lorenzo Macchi, Giuseppe Formisano, Fabio Gianquinto e Filippo Barzaghi.

Sogno è uno dei 9 ristoranti italiani in Olanda ad aver ricevuto lo scorso mese il "Marchio Ospitalità Italiana - Ristoranti italiani nel mondo", un'iniziativa dell'Unioncamere in collaborazione con F.I.P.E. (Federazione Italiana Pubblici Esercizi) ed IS.NA.R.T. (Istituto Nazionale Ricerche Turistiche).

E visto che stiamo in cucina, vi parlerò di un libro di cucina romana uscito da pochi giorni, Memoria a mozzichi, scritto da Arcangelo Dandini, celebre cuoco capitolino del ristorante L'Arcangelo, e Betta Bertozzi, scrittrice per diversi media. In questo libro Arcangelo ci racconta la cucina romana in quattro tempi: dalle ricette della Roma imperiale ai segreti della cucina giudìa, fino ai banchetti dei papi rinascimentali, per arrivare alla cucina testaccina, oggi la più nota.

Ecco i dati e i link per gli ascoltatori: dalle 20 alle 21 per il programma in lingua italiana su Salto Wereld FM e dalle 21 alle 22 per il programma in lingua olandese su Salto Stads FM.
Per ascoltare questa puntata in un altro momento, ma entro il 20 agosto, seguite questo link per l'italiano e questo link per l'olandese.

E non vi spaventate se all'inizio della trasmissione sentite parlare in olandese: i primi 3 minuti vengono rosicchiati dal radiogiornale di Salto!

~~~~~ Nederlands

Tijdens de uitzending van vanavond van Radio Onda Italiana - Radio Cucina kunnen we luisteren naar een aantal interviews dat ik afgenomen heb tijdens de DiningCity Restaurants Open Dag afgelopen 25 mei. Aan mijn microfoon heb ik Marco Spina, manager van Ristorante Sogno uit Amsterdam, die vorige maand de herkenning "Marchio Ospitalità Italiana - Ristoranti italiani nel mondo" heeft ontvangen.

Alleen 9 Italiaanse restaurants in Nederlands hebben deze Marchio ontvangen, want de voorwaarden zijn erg strikt en in ieder geval moet men Italiaanse personeel in de keuken hebben en Italiaanse producten gebruiken.
De Marchio is een initiatief van Unioncamere (Vereniging van de Italiaanse Kamers van Koophandel) in samenwerking met F.I.P.E. (Federazione Italiana Pubblici Esercizi - Nationale Federatie Bars en Restaurant) en IS.NA.R.T. (Istituto Nazionale Ricerche Turistiche - Nationaal Instituut voor Onderzoek naar Toerisme).

Verder heb ik aan mijn microfoon Carlo Pellati gehad, wijnimporteur bij Karakter en leverancier van Sogno, over zijn Italiaanse wijnen, en Eva en Mariëlle van DiningCity over de organisatie van de Restaurants Open Dag.

Na deze Amsterdamse zaken gaan we een reisje maken naar Rome, want een van mijn favoriete chefs Arcangelo Dandini heeft net een boek gepubliceerd over de moderne Romeinse keuken. Er zijn amper boeken over dit onderwerp, dus zijn visie is erg welkom. Het boek is (vooralsnog) alleen in het Italiaans, maar wie weet dat er binnenkort een uitgever zich aandient om het boek naar het Nederlands te vertalen...
Van mij, in ieder geval, krijgen de luisteraars vanavond een paar heerlijke recepten. Dus zet je pen en papier klaar naast je computer!

De gegevens en de links voor de luisteraars zijn: van 20 tot 21 uur voor het programma in het Italiaans op Salto Wereld FM en van 21 tot 22 uur voor het programma in het Nederlands op Salto Stads FM.

Om op een andere moment naar de uitzending te luisteren, maar vóór 20 augustus, volg deze link voor het Italiaans en deze link voor het Nederlands.

Oh, ja, de eerste 3 minuten van de uitzending worden door het journaal van Salto in beslag genomen.

STAY TUNED!

Who's afraid of red yellow and blue - Part 3: Blue

2011-06-19T07:50:00.004+02:00

Terza - ma non ultima - puntata di questa serie dedicata agli splendidi giardini del Keukenhof.
Derde - maar niet laatste - aflevering van deze serie over de mooie tuinen van de Keukenhof.

Foto presa dal sito del Keukenhof: quando ci sono andata io, avevano piantato muscari bianchi e al posto dei narcisi bianchi, i papaveri rossi - una fioritissima bandiera italiana!
Deze foto is afkomstig van de site van de Keukenhof: toen ik de laatste keer er was, hadden ze hier witte druifjes gepland met rode tulpen in plaats van de witte narcissen - precies de kleuren van de Italiaanse vlag!

Mostra fotografica all'Aia sui siti italiani Unesco Fototentoonstelling in Den Haag over de Italiaanse Unesco plaatsen

2011-06-15T07:47:00.001+02:00

Mimmo Jodice: Napoli, Monastero di Santa Chiara

L’Italia è il Paese con il numero più alto di siti iscritti nella Lista del Patrimonio Mondiale dell’UNESCO.
La mostra UNESCOITALIA-UN.IT si propone di promuovere i siti italiani dichiarati dall'UNESCO di eccezionale valore universale. La mostra, costituita da numerose fotografie d'autore di elevato valore artistico e culturale, ha l’obiettivo di presentare i 45 siti italiani iscritti nella lista come parte integrante della realtà quotidiana.
Il Ministero dei Beni ed Attività Culturali ha invitato alcuni dei migliori fotografi contemporanei a contribuire con le loro opere a tale obiettivo, esaltando le molteplici identità dei luoghi ed il significato di riferimento visivo e culturale delle opere. La mostra è divisa in quattro sezioni dedicate, rispettivamente, alle aree italiane del Nord, Centro, Sud e Isole.

Nel quadro delle celebrazioni per i 150 anni dell'unità d'Italia, la mostra è stata portata in Olanda dall'Istitituto Italiano di Cultura per i Paesi Bassi ed è stata inaugurata l'ultimo weekend di maggio nel corso della fiera dedicata all'Italia al Castello De Haar.
Dall'8 al 22 giugno sarà possibile visitare questa mostra all'Aia, nell'atrio del municipio, all'indirizzo Spui 70. L'orario di apertura è dal lunedì al venerdì dalle 7 alle 19 , il giovedì fino alle 21.30 e il sabato dalle 9.30 alle 17.
Se siete nei dintorni, non perdetevela, è davvero una mostra splendida.

~~~~~ Nederlands

Luciano Romano: Venezia, San Marco

Italië is het land met het grootste aantal objecten op de werelderfgoedlijst van UNESCO.
De tentoonstelling UNESCOITALIA-UN.IT is bedoeld om deze Italiaanse werelderfgoedobjecten te promoten en om de ervaring van Italië te laten zien met het beheren van deze objecten, die volgens UNESCO van uitzonderlijke universele waarde zijn. De tentoonstelling, die bestaat uit een groot aantal foto’s van een hoog kunstzinnig en cultureel niveau, heeft als doel de 45 Italiaanse werelderfgoedsites te presenteren als onlosmakelijk onderdeel van de dagelijkse werkelijkheid.
Het Italiaanse Ministerie van Cultuur heeft enkele van de beste hedendaagse fotografen uitgenodigd om, door middel van hun foto’s, een bijdrage te leveren aan dit doel; daarbij is geprobeerd om de uiteenlopende aard van de objecten duidelijk uit te laten komen en hun visueel en cultureel belang te
benadrukken. De tentoonstelling bestaat uit vier onderdelen die gewijd zijn aan de UNESCO-sites in Noord-, Midden- en Zuid-Italië en op de Italiaanse eilanden.

In het kader van de viering van het 150 jaar sinds de Italiaanse eenwording, is deze tentoonstelling naar Nederland gehaald door het Cultureel Instituut van Italië. Het werd geopend het laatste weekend van mei tijdens het Italië eventement in Kasteel De Haar.
Je kunt de tentoonstelling bezichtigen van 8 tot 22 juni in Den Haag, in het Atrium van het Gemeentehuis, Spui 70. De openingstijden zijn van maandag tot vrijdag van 7 tot 19 uur, op donderdag tot 21.30 uur en op zaterdag van 9.30 tot 17 uur.
Als je in de buurt bent, mis het niet, het is een zeer mooie tentoonstelling.

Vittore Fossati: Dolomiti, Lago di Molveno

Raffaella Mariniello: Paestum

Olivero Barbieri: Pisa

Olivero Barbieri: Siena, Piazza del Campo

Mimmo Jodice: Napoli, Sala dei Baroni

Mimmo Jodice: Matera

Luciano Romano: Ferrara, la Rotonda

Luca Campigotto: Vicenza, Basilica Palladiana

Luca Campigotto: Aquileia, Basilica

Giuseppe Leone: Noto

Giuseppe Leone: Pantalica

Gianni Berengo Gardin: Val d'Orcia

Gabriele Basilico: Roma, Stazione Termini

Gianni Berengo Gardin: Casteldelmonte

Gabriele Basilico: Crespi d'Adda

Gabriele Basilico: Alberobello

Fernando Scianna: Porto Venere

Dario Coletti: Barumini

Who's afraid of red yellow and blue - Part 2: Yellow

2011-06-12T08:08:00.026+02:00

Seconda puntata della mia visita ai giardini del Keukenhof: un tripudio di colori e profumi.
Tweede deel van mijn bezoek aan de Keukenhof: een feest van kleuren en geuren.

Polpette di pollo con salsa alle erbe Kipballetjes met verse kruidensaus

2011-06-08T08:22:00.000+02:00

Queste polpette di pollo sono sparite in 2 nanosecondi nelle bocche di un gruppo di ragazzini, con e senza la salsetta alle erbe che così bene ha accompagnato il basmati bollito con dei baccelli di cardamomo.

Polpette di pollo con salsa alle erbe

500 gr pollo macinato

1 patata lessa schiacciata

2 uova

un ciuffo di prezzemolo

sale, pepe

olio extravergine d'oliva

Per la salsa:

un mazzo misto di prezzemolo, basilico, origano fresco, finocchietto, aglio orsino, insomma, erbe fresche a piacere

un pizzichino di peperoncino in polvere

sale

olio extravergine d'oliva

Mescolare il macinato di pollo con tutti gli ingredienti, formare le polpette e friggerle.

Tritare le erbe finemente a coltello o con la mezzaluna (o con il minipimer, ma questo non si può dire...), metterle in una ciotolina mescolandole con un pizzico di sale fino (così si mantiene il colore verde brillante), un pizzichino di peperoncino in polvere e tanto olio da coprirle.

Riso basmati al cardamomo

Per 400 gr di riso, far bollire 700 gr di acqua, salare leggermente, aggiungere il riso tutto in una volta e una decina di baccelli di cardamomo (ma volendo si può sostituire con una stecca di cannella, anche se la cannella la preferisco con la carne di manzo).

Aspettare che riprenda l'ebollizione, incoperchiare e cuocere al minimo per 12 minuti. Spegnere, togliere il coperchio, sgranare con una forchetta, mettere un foglio doppio di carta da cucina assorbente tra pentola e coperchio e far riposare 5 minuti (il tempo di apparecchiare).

La dose per persona come piatto unico è 80-100 gr di riso.

Se avanza, lo si può riscaldare perfettamente nel microonde.

~~~~ Nederlands

Deze kipgehaktballetjes zijn in 2 nanoseconden verdwenen in de monden van een groep kinderen, met of zonder de kruidensaus die zo goed smaakte met de basmati rijst gearomatiseerd met kardamom.

Kipballetjes met verse kruidensaus van Marina

500 gr kipgehakt

1 gekookte en fijngehakt aardappel

2 eieren

een plukje platte peterselie

peper en zout

olijfolie extravergine

Voor de saus:

een gemengd bosje verse peterselie, basilicum, oregano, wilde venkel (of de pluim van een venkelknol), daslook, nou ja, wat je dan bij de hand hebt aan verse groene geurige kruiden

een klein beetje chilipeper in poeder

zout

olijfolie extravergine

Meng het gehakt met alle ingrediënten, rol er kleine balletjes van en bak ze goudbruin in olijfolie.

Hak de kruiden heel fijn met een grote koksmes of de halvemaan (of als het niet anders kan, met de handmixer...), doe ze in een bakje met een snuf zout (zodat de groene kleur mooi blijft), een klein snufje chilipeper en net zo veel olijfolie dat alle kruiden onder staan.

Basmati rijst met kardamom

Voor 400 gr rijst, breng 700 gr water aan de kook, doe een halve theelepel zout erbij e voeg de rijst en een tiental kardamom peultjes (een kaneelpijpje mag ook, maar die vind ik lekkerder smaken als de rijst bij rundvlees wordt gegeten).

Wacht totdat het water weer aan de kook is, leg de deksel op de pan en laat op het laagste stand koken voor 12 minuten. Draai het vuur uit, haal de deksel van de pan en roer de rijst los met een vork. Leg een dubbele vel keukenpapier tussen pan en deksel en laat de rijst zo'n 5 minuten rusten (de tijd om de tafel te dekken, bijvoorbeeld).

Voor 1 persoon is 80-100 gr rijst nodig.

Overblijfsels kunnen makkelijk opgewarmd worden in de magnetron.

Who's afraid of red yellow and blue - Part 1: Red

2011-06-05T07:44:00.000+02:00

Mia mamma ama molto i fiori e ogni volta che è qui nel periodo giusto (tra Pasqua e maggio), andiamo a visitare il Keukenhof, un enorme parco vicino a Lisse, nel quale i migliori giardinieri d'Olanda fanno a gara per piantare gli appezzamenti con i bulbi più belli di tutti i tipi e di tutti i colori.
L'ultima volta che siamo state lì c'era una luce perfetta per far brillare i fiori.
Chi ha paura del rosso, del giallo o del blu?

Mijn moeder houdt veel van bloemen en telkens als ze hier in de juiste periode periode is gaan we een dagje naar het Keukenhof. De laatste keer dat we daar waren, was het licht zo helder dat de bloemen extra mooi eruit zagen.
Wie is bang van rood, geel of blauw?

Crostata di ricotta con le ciliege Ricottataart met kersen

2011-06-03T08:47:00.000+02:00

L'idea di partenza era quella di rifare questa splendida supercrostata di Artemisia.
Mi ci sono messa con grande impegno: la domenica mattina ho preparato la frolla, dopo pranzo la crema e il resto del ripieno, snocciolando anche preziose (per il costo!) ciliege di preziosi alberi olandesi, poi piano piano ho assemblato il tutto e....
Ho cominciato a litigare con la frolla.
Io e la frolla andiamo solitamente d'accordo. Solitamente faccio la mia versione, con 1 dose di farina, lo 0,5 di burro e lo 0,25 di zucchero. E un uovo ogni 250 gr di farina (che è poi la dose per la mia tortiera). Matematico, impossibile sbagliarsi. Riesco addirittura a ricordarmela a memoria.
Arte' avvertiva nella sua ricetta che la sua era una frolla difficile.
La prima parte l'ho stesa senza problemi: due fogli di pellicola trasparente, come raccontato qui, fanno sempre la gran differenza. I guai son cominciati quando ho tentato di tagliare le strisce per fare la decorazione: non ne volevan sapere di staccarsi intere dalla pellicola, ci stavano attaccate come l'edera al muro e alla fine l'ho dovute raschiar via con una palettina, riappallottolare e sbattere in frigo.
E la crostata l'ho messa in forno senza le strisce.
All'improvviso ha cominciato a crescere, sembrava un soufflè. Sarà diventata alta almeno 10 cm.
Per un attimo ho pensato che sarebbe esplosa, ma poi pian piano ci ha ripensato e è tornata nei bordi della tortiera. E poi in quelli della frolla. E poi anche più sotto, come vedete dalla foto.
L'aspetto non ha impedito ai miei colleghi di spazzolarsela mugugnando di piacere, anche perché ad esser buona è proprio buona. L'aspetto... vabbeh, bisogna lavorarci.
La porzione di frolla-edera (forse arrabbiata per essere stata separata da quella destinata al fondo della crostata, chissà!) è stata spalmata su un foglio di carta forno in un piattino di vetro, ricoperta da 6 anziani amaretti sbriciolati e uno strato fittissimo di fragole piccine. In forno per una mezz'oretta.
L'ho fatta freddare ma l'ho anche addentata subito: la frolla era deliziosa, friabilissima, croccantissima, profumatissima.
Io su questa ricetta ci torno, finquando non mi viene come quella di Artemisia!
La Supercrostata di Artemisia Comina
Frolla:
125 g. di farina00
125 g. di fecola di patate
100 g. di burro
100 g. di zucchero
2 tuorli più una chiara (può essere sostituita col succo di 1/2 arancia)
un pizzico di sale
uno di bicarbonato
buccia di limone grattugiata

Fate riposare la pasta in frigo per mezz’ora.

Farcia:
fare una crema pasticcera con 2 tuorli, 2 cucchiai di zucchero in polvere, 1 cucchiaio di farina00, 1 bicchiere di latte, buccia di limone.
Unire alla crema fredda: 300g. di ricotta, 3 rossi d'uovo, 3 cucchiai di zucchero in polvere, un pizzico di cannella, infine, 3 cucchiai di cedro e arancio canditi e 3 chiare montate a neve.

Fare una crostata.

Forno già caldo a 180° per 30'.

Note di Marina:
Ho messo un pochino succo d'arancia nell'impasto, omesso la cannella nella farcia e sostituiti i canditi con mezzo chilo di grosse ciliege mature snocciolate. In forno ci sarà stata almeno un'ora, perché lo stecchino mi pareva sempre umido.

~~~~~~ Nederlands
Het idee was om deze mooie supercrostata van Artemisia te maken.
Ik ben goed van start gegaan: in de ochtend van zondag heb ik het kruimeldeeg gemaakt, na de lunch de banketbakkersroom en de rest van de vulling, ik heb de kostbare kersen van kostbare Nederlandse kersenbomen ontpit, dan heb ik stap bij stap alles bij elkaar gezet en....
Ik heb ruzie gehad met het kruimeldeeg.
Ik en het kruimeldeeg zijn meestal dikke vrienden. Meestal maak ik mijn eigen recept, met 1 deel bloem, 0,5 deel boter en 0,25 deel suiker. En een ei voor elk 250 gr bloem (en dat is een hoeveelheid die genoeg is voor mijn taartvorm). Matematisch, onmogelijk om fouten te maken. Het lukt me zelf om dit recept uit mijn hoofd te onthouden.
Artemisia waarschuwde in haar recept dat het hare een moeilijk kruimeldeeg was.
Het eerste deel heb ik zonder problemen uitgerold: tussen twee stukken plastic folie, zoals hier verteld, lukt het altijd. De problemen zijn begonnen toen ik de reepjes wilde snijden voor de decoratie: die wilden niet loskomen van de folie, ze bleven vastzitten als klimop aan zijn muur, en uiteindelijk heb ik het deeg moeten losschrapen en weer in de koelkast zetten.
En de taart heb ik in de oven gedaan zonder haar decoratie.
Plotseling is de taart begonnen met rijzen, het leek een soufflée. Het is minstens 10 cm hoog geworden. Voor een moment heb ik gedacht dat het zou ontploffen, maar later heeft de taart zich bedacht en is langzaam gezakt, eerst tot het niveau van de randen van de taartvorm, dan die van het deeg en later nog lager, zoals je kunt zien in de foto.
De manier waarop de taart uitzag heeft mijn collega's niet weerhouden om het met veel plezier op te eten: het was erg lekker. Hoe het uitzag... nouja, ik moet eraan werken.
Het stukje deeg-klimop heb ik gesmeerd op een stukje bakpapier in een kleine bakvorm, heb bedekt met 6 bejaarde verkruimelde amaretti en een dikke laag kleine aardbeien en in de oven gebakken voor een half uurtje.
Ik heb het eerst laten afkoelen maar dezelfde avond nog gegeten: het deeg smaakte subliem, het was zeer kruimelig, krokant en geurig.
Ik kom op dit recept terug, totdat me een taart lukt die eruit ziet als die van Artemisia!

De Superricottataart van Artemisia Comina

Kruimeldeeg:
125 g. bloem 00
125 g. aardappelzetmeel
100 g. boter
100 g. suiker
2 eidooiers plus een eiwit (kan worden vervangen door het sap van een halve sinaasappel)
een snufje zout
een snufje dubbelkoolzure soda (baking soda)
geraspte schil van een bio citroen

Laat het deeg een half uur in de koelkast opstijven.

Vulling:
Maak de banketbakkersroom met 2 eidooiers, 2 eetlepels poedersuiker, 1 eetelepel bloem, 1 glas melk, een schilletje bio citroen. Hoe je dat maakt, kun je hier lezen.
Nadat de room afgekoeld is, voeg toe: 300 g. ricotta, 3 eidooiers, 3 eetlepels poedersuiker, een snufje kaneel, 3 eetlepes sucade en 3 stijf opgeklopte eiwitten.

Bedek een taartvorm met natgemaakte bakpapier, doe het dun uitgerold kruimeldeeg erin en vervolgens de vulling.
Bak in de voorverwarmde oven op 180° voor 30 minuten.

Noten van Marina:
Ik heb de sinaasappelsap in het deeg gebruikt, geen kaneel in de vulling en de sucade vervangen door een pond grote, ontpitte kersen. In de oven voor een uurtje, want mijn houtenspiesje leek me altijd vochtig als ik ermee de vulling prikte.

Pasta e bisi - Pasta met doperwtjes

2011-06-01T08:41:00.001+02:00

Il mio spacciatore di fiducia al mercato questa settimana ha i piselli freschi. La mia prima idea è stata: "Bello, ora mi faccio un bel piatto di risi e bisi!" Ma questo è un periodo un po' di corsa e di mettermi a girare un risottino l'altra sera non ne avevo proprio la forza.
Così, mentre l'acqua per la pasta bolliva, ho sbucciato i piselli, soffritto cipolla, aglio fresco e pancetta in un poco di olio, aggiunti i piselli, un po' d'acqua calda, incoperchiato e fatto andare per il tempo che si cuocevano i fusilli. Questi li ho tirati fuori con la schiumarola e saltati in padella con i piselli e una manciata di erbe tritate dalla mia collezione da davanzale della finestra (prezzemolo, erba cipollina, basilico). Una grattatina di Fiore Sardo DOP ha completato l'opera.

~~~~~~ Nederlands

Mijn favoriete dealer op de markt heeft deze week verse doperwtjes in zijn assortiment. Mijn eerste idee is geweest: "Mooi, ik maak nu een lekker bordje rijst met dopjes!" Maar in deze periode heb ik het even te druk om het geduld op te brengen een lekker risottotje te staan roeren en eergisterenavond was ik behoorlijk op.
Zo, terwijl het water voor de pasta kookte, heb ik de doperwtjes gedopt, wat ui, verse knoflook en pancetta zacht gefruit in een beetje olijfolie, de doppies toegevoegd, een paar lepels heet water erbij, deksel erop en laten garen terwijl de pasta kookte. Toen het zover was, heb ik de fusilli (wokkeltjes) uit de pan gehaald met een schuimspan en in de koekenpan bij de doperwtjes gedaan met een handje fijngehakte kruiden uit mijn vensterbankcollectie (peterselie, bieslook, basilicum). Wat geraaspte Fiore Sardo DOP (Sardijnse schapenkaas) heeft mijn getransformeerde risi e bisi gekroond.

Castello De Haar e fiera italiana Kasteel De Haar en Italië evenement

2011-05-30T08:33:00.002+02:00

Si è conclusa ieri l'edizione 2011 della fiera De smaak en stijl van Italië, il gusto e lo stile dell'Italia.
Negli splendidi giardini dell'antico castello De Haar, totalmente ricostruito alla fine del 1800, rappresentanti di note marche italiane ma anche locali e italianeggianti hanno presentato i loro prodotti ad un pubblico di interessati che ha sfidato il vento e il clima freddo e umido di questi giorni.

Venerdì 24 maggio l'Ambasciatore d'Italia S.E. Franco Giordano ha inaugurato una mostra fotografica sui 45 siti UNESCO di cui è ricca l'Italia.
La mostra è stata portata in Olanda grazie alla direttrice dell'Istituto Italiano di Cultura per i Paesi Bassi, dottoressa Rita Venturelli, nell'ambito delle celebrazioni per il 150° dell'unità d'Italia. Sarà possibile visitare questa mostra dall'8 al 22 giugno nell'atrio del palazzo del comune dell'Aia.
Vi parlerò presto di questa mostra con un post apposito.
Vi mostro alcune foto del castello e dei giardini.

~~~~~~ Nederlands

Gisteren werd de editie 2011 afgesloten van het evenement De smaak en stijl van Italië.
In de mooie tuinen van het oude Kasteel De Haar, totaal gerestaureerd aan het einde van 1800, hebben vertegenwoordigers van bekende Italiaanse merken, maar ook plaatselijke bedrijven die iets met Italië hebben, hun producten gepresenteerd aan het geïnteresseerde publiek dat de wind en het gure weer van deze dagen heeft getrotseerd.

Vrijdag 24 mei heeft Z. E. de Ambassadeur van Italië Franco Giordano een fototentoonstelling geopend over de 45 Italiaanse locaties die beschermd worden door UNESCO.
Deze tentoonstelling is naar Nederland gehaald door de directrice van het Cultureel Instituut van Italië, dottoressa Rita Venturelli, in het kader van de viering van het 150° jaar sinds de Italiaanse eenwording. Bezoekers kunnen deze tentoonstelling nog zien van 8 tot 22 juni in het atrium van het gemeentehuis van Den Haag.
Over deze tentoonstelling zal ik later berichten, laten we nu kijken naar de foto's van de tuinen en Kasteel De Haar.

Cantine aperte 29 maggio 2011 Open wijnkelders 29 mei 2011

2011-05-28T07:31:00.001+02:00

Puntualmente anche quest'anno ritorna l'atteso appuntamento con Cantine Aperte, l'evento nazionale promosso dal Movimento Turismo del Vino, in collaborazione con le oltre 1000 aziende vinicole sparse su tutto il territorio italiano.
Con la 18a edizione, le aziende socie del Movimento Turismo del Vino apriranno le proprie porte al pubblico, favorendo così il contatto diretto con gli appassionati.
Cantine Aperte è diventata con il tempo la più grande manifestazione vinicola sul territorio nazionale: nell'edizione 2010 oltre un milione di appassionati o semplici curiosi si sono riversati nelle aziende vinicole di tutta Italia.
In ogni cantina troverete i proprietari ad aspettarvi a braccia aperte per mostrarvi la loro cantina e farvi assaggiare i loro migliori vini. Sarà possibile acquistare i vini direttamente in azienda, partecipare a degustazioni guidate e prenotare il proprio pranzo in azienda.

Se siete in Piemonte, nelle Langhe e andate a La Morra, non perdete l'occasione di farvi un giro nella cantina dell'Agricola Marrone per assaggiare ed eventualmente acquistare i loro ottimi vini, sia rossi che bianchi.
Se vorrete fermarvi anche a pranzo, avrete il privilegio di assaggiare ottime pietanze preparate dalla signora Marrone secondo vecchie ricette tramandate da madre in figlia e da suocera a nuora. Occorre però prenotare, chiamando il numero 0173 509288 oppure mandando un messaggio a denise@agricolamarrone.com. Fatelo, e passerete delle ore piacevoli in cantina con le vostre famiglie e i vostri amici!

~~~~~~~~ Nederlands

Ook dit jaar wordt het verwachte evenement Cantine Aperte, Open Wijnkelders, gehouden. Het is georganiseerd door Movimento Turismo del Vino, in samenwerking met ruim 1000 wijnbedrijven uit hele Italië.

Bij deze 18nde editie openen de bedrijven die aangesloten zijn aan de Movimento Turismo del Vino hun deuren aan het publiek, zodat ze een direct contact kunnen hebben met de vele wijnliefhebbers.

Cantine Aperte is in de tijd uitgegroeid tot een het grootste wijnevenement in Italië: in de editie 2010 hebben ruim een miljoen liefhebbers of simpele geïnteresseerden de wijnkelders bezocht van hele Italië.
In elke wijnkelder zijn de eigenaren die u met open armen zullen ontvangen, de kelder laten zien en hun beste wijnen laten proeven. Er is de mogelijkheid om de wijnen direct aan te schaffen, deelnemen aan proeverijen onder leiding van een expert en van een van tevoren gereserveerde lunch te genieten.

Als je in Piemonte bent, in het gebied Langhe en je gaat naar La Morra, mis niet de gelegenheid om de wijnkelder van Agricola Marrone te bezoeken om hun lekkere rode en witte wijnen te proeven en eventueel aan te schaffen.
Als je voor de lunch wil blijven, dan kun je de lekkernijen proeven die mevrouw Marrone bereid volgens oude recepten die van moeder naar dochter en van schoonmoeder naar schoondochter worden doorgegeven. Je moet wel reserveren door te bellen naar 00 39 0173 509288 of een bericht te sturen naar denise@agricolamarrone.com. Doe dat, en je zult een gezellige middag in de wijnkelder doorbrengen met je familie en vrienden!

Crostata di ricotta romana Krokante ricottataart op z'n Romeins

2011-05-26T08:21:00.002+02:00

Questa è una delle mie crostate preferite, mia mamma la faceva regolarmente quando eravamo piccoli. È semplice da fare, ma la sua bontà sta nella qualità degli ingredienti (come al solito!). E una tavoletta di Lindt nero all'85% e dei canditi degni di questo nome sono indispensabili, così come una buona ricotta ben sgocciolata.

Crostata di ricotta romana

Per la frolla:
250 gr farina
125 gr burro
70 gr zucchero
1/2 stecca di vaniglia
1 uovo piccolo
sale

In una ciotola, impastate la farina con il burro morbido a pezzetti, lo zucchero, i semini di mezza stecca di vaniglia, un pizzichino di sale e l’uovo. Trasferite l’impasto sulla spianatoia, lavoratelo brevemente poi avvolgetelo in poca pellicola trasparente e lasciatelo riposare in frigorifero per 30 minuti.

Per il ripieno:

500 gr ricotta

120 gr zucchero

2 uova

un pizzichino di cannella in polvere

100 gr cioccolato fondente di ottima qualità tritata grossolanamente

2 cucchiaiate di canditi oppure scorzette d'arancio candite tritate finemente

1 bicchierino di rum oppure di limoncello

Sbattere le uova con lo zucchero e la cannella e aggiungere la ricotta, i canditi e la cioccolata (solo i pezzetti, non la polvere che si fa quando la si trita a coltello, altrimenti la ricotta diventa marrone).

Dividere la frolla in una porzione da 2/3 e una da 1/3.
Tirate la porzione più grande a mm 3 di spessore (guardate qui per il trucco su come tirarla sottile e tutta uguale) e con essa rivestite uno stampo da crostata ben imburrato con diametro 26 cm.
Riempitelo con la ricotta.

Ora tirate sottile la frolla rimanente e farci le striscioline per la decorazione a grata.
Infornare a 175-180° per 35-40 minuti (dipende dal forno, fare la prova stecchino).
Far freddare bene prima di servire.

~~~~~ Nederlands

Deze crostata (krokante taart) is mijn favoriet, mijn moeder bakte het regelmatig toen we kinderen waren. Het is makkelijk te maken, maar het smaakgeheim zit in de goede ingrediënten van de vulling (zoals altijd!). Een chocoladereep met 85% cacao en echte sukade zijn onontbeerlijk, net als goed uitgelekte ricotta.

Krokante ricottataart op z'n Romeins

Voor het kruimeldeeg:

250 gr bloem

125 gr boter

70 gr suiker

1 kleine ei

1/2 vanillestok

1 snufje zout

boter voor de springvorm

Meng heel kort de bloem in een kom met de suiker, in blokjes gesneden koude boter, de zaadjes van een halve vanillestok en het zout tot een mengsel dat er als griesmeel uitziet.

Werk er met de fingertoppen het ei doorheen zonder te veel te kneden

Duw het deeg in elkaar tot een samenhangende bal maar kneed het niet te lang.

Pak het deeg in plastic folie in en laat het een half uur in de koelkast rusten.

Voor de vulling:
500 gr ricotta

120 gr. suiker

2 eieren

een snufje kaneel

100 gr bittere chocolade van goede kwaliteit, grof gehakt

2 lepels sukade of geconfijte sinaasappelschilletjes

1 glaasje rum of limoncello

Klop in een kom de eieren met de suiker en de kaneel los en schep de ricotta doorheen. Voeg de in kleine stukjes gesneden sukade en de bittere chocolade door het mengsel. Let op dat je niet de chocoladepoeder ook erin doet die ontstaat bij het hakken van de chocolade, anders wordt de ricotta bruin. Breng op smaak met een glaasje rum of limoncello.

Snijd het deeg in 2 porties: eentje 2/3 groot en eentje 1/3 groot. Rol de grotere stuk kruimeldeeg tot een dikte van 3 mm (lees hier het trucje hoe je het makkelijk kunt doen) en bedek een dik beboterde (spring)vorm van Ø 26 cm met het deeg.

Vul de taarten met het ricottamengsel.

Maak met het overgebleven deeg lange platte sliertjes die kruiselijngs op de taarten worden geplaatst. Maak ook een randje om de sliertjes netjes te verwerken.

Bak de taart in de oven op 175-180° C circa voor 35-40 minuten. Prik erin met een satè stokje: als die droog eruitkomt, is de taart klaar.

Laat de taart goed afkoelen voor het aansnijden.

Pasta con gli asparagi verdi e la pancetta Pasta met groene asperges en pancetta

2011-05-23T08:21:00.000+02:00

Un piatto piuttosto veloce da preparare in questo periodo di grande abbondanza di asparagi verdi.

Pasta con asparagi verdi e pancetta

200 gr pasta

300 gr asparagi verdi

50 gr pancetta (anche affumicata)

1 spicchietto d'aglio

olio extravergine d'oliva

sale e pepe

pecorino grattugiato

Mentre bolle l'acqua per la pasta, lavare gli asparagi, spuntarne la base e tagliarli a rondelle sottili. Stufare dolcemente l'aglio in un padellino con l'olio, aggiungere la pancetta e appena ha cambiato colore, gli asparagi. Incoperchiare e far cuocere fino a quando la pasta è pronta per essere condita.

Un giro di pepe e una bella grattugiata di pecorino completano il piatto.

~~~~ Nederlands

Het is een snel gerecht dat makkelijk gekookt kan worden juist nu dat er zoveel verse groene asperges zijn.

Pasta met groene asperges en pancetta

200 gr pasta

300 gr groene asperages

50 gr pancetta

1 teentje knoflook

olijfolie extravergine

peper en zout

versgeraspte pecorino (schapenkaas)

Terwijl het water voor de pasta kookt, was de asperges, snijd de onderkant weg en snijd ze in dunne plakjes. Stoof de knoflook zachtjes in een pannetje met de olijfolie, doe de pancetta erbij en zodra deze van kleur is veranderd, voeg de asperges toe. Doe de deksel op de pan en laat ze garen totdat de pasta klaar is om aangemaakt te worden.

Versgemalen peper en versgeraaspte pecorino smaken er lekker bij.

WikiLove

2011-05-19T07:45:00.011+02:00

ASTAROTHEATRO - TEATRO DA CAMERA

presenta

WikiLove
Un progetto di teatromusica

Sabato 21 maggio - ore 20.30

Sint Jansstraat 37, Amsterdam

Prenotazioni: info@ondaitaliana.org oppure tel. 06 25382491

WikiLove: tutto quello che avreste sempre voluto sapere about information, amore and sex nel mondo vero and in the virtual world.

WikiLove è costruito su diverse situazioni teatrali e in diverse lingue:

De ideale echtgenoot (Il marito ideale) di Dario Fo en Franca Rame
Interview with Mister Giuliano Assangio (Intervista al Signor Giuliano Assangio) online media tycoon nato e cresciuto a Little Italy
Tante Pos en Ome Net (Zia Posta e Zio Internet) ovvero come sopravvivere a me stessa dopo il webshop

E naturalmente molta musica italiana live (quale musica? Vieni a scoprirlo di persona!)

Met/with/con: Silvia Terribili, Sebastiano Gentile, Roberto Bacchilega, Barbara Summa, Stefano Bocconi, Marina Vizzinisi

Per ulteriori informazioni: http://www.ondaitaliana.org/

Quelli di Astaroth's Channel

ASTAROTHEATRO - TEATRO DA CAMERA

presenteert

WikiLove

Een (muziek)theaterproject

Zaterdag 21 mei - 20.30 uur
Sint Jansstraat 37 Amsterdam
Reserveren: info@ondaitaliana.org of tel. 06 25382491

WikiLove: alles wat je altijd had willen weten about information, amore and sex in de echte en in the virtual world.

De voorstelling bestaat uit diversi momenti in different languages:

De ideale echtgenoot van Nobelprijswinnaar Dario Fo en Franca Rame
Interview with Mister Giuliano Assangio online media tycoon born and raised in New York's Little Italy
Tante Pos en Ome Net oftewel hoe overleef ik mijzelf after the webshop

And of course molta musica italiana live (which musica? Kom maar zelf discover!)

Met/with/con: Silvia Terribili, Sebastiano Gentile, Roberto Bacchilega, Barbara Summa, Stefano Bocconi, Marina Vizzinisi

Kijk voor meer informatie op http://www.ondaitaliana.org/
Quelli di Astaroth's Channel

Martedì 17 maggio su Radio Onda Italiana Dinsdag 17 mei op Radio Onda Italiana

2011-05-17T16:43:00.000+02:00

Degustazione Brunello di Montalcino 2006 nella Sint Olofs Kapel, Amsterdam 9 maggio 2011
Proeverij Brunello di Montalcino 2006 in de Sint Olofs Kapel, Amsterdam 9 mei 2011

La puntata di stasera di Radio Onda Italiana - Radio Cucina è tutta dedicata al Brunello di Montalcino 2006, la nuovissima annata messa in commercio solo un paio di mesi fa.
Tutti gli esperti e i critici sono unanimi del dire che si tratta di un'annata splendida per questo vino, al quale sono state assegnate 5 stelle (si veda il sito del Consorzio del Brunello di Montalcino per l'elenco delle annate e relative stelle).
Ad Amsterdam la presentazione del Brunello 2006 si è tenuta lunedì scorso nella Sint Olofs Kapel ed è stata organizzata dalla sede di Amsterdam dell'International Wine and Food Association, in collaborazione con il Consorzio del Brunello di Montalcino.

Photo by Reinder Weidijk
Rintracciabilità del Brunello di Montalcino tramite sms
Je kunt controleren via sms of het om het echte fles Brunello di Montalcino is

Il direttore del Consorzio, dottor Stefano Campatelli, ha tenuto un'interessante conferenza stampa nel corso della quale ha "spiegato" il Brunello ai giornalisti olandesi presenti ed illustrato alcuni mezzi a disposizione dei consumatori per rintracciare ogni bottiglia di Brunello.
Il dott. Campatelli ha rilasciato a Radio Cucina un'intervista nel corso della quale ha riassunto la sua presentazione e approfondito alcuni aspetti. L'ascolteremo stasera.

Il workshop di degustazione per sommeliers, con abbinamento di una pietanza vegetariana
De proeverij voor sommelier met een vegetarisch gerecht erbij

Naturalmente ho intervistato anche un giovane produttore, Federico Ciacci dell'azienda Villa i Cipressi, checi parlerà dei suoi vini.

Nel corso della trasmissione in olandese, dalle 21 alle 22 su Salto Stads FM, ascolteremo le interviste a Jan van Lissum, direttore della sezione olandese dell'International Wine and Food Association e co-organizzatore dell'evento, al cuoco Jochum Loot del ristorante De Compagnon, che ha cucinato uno splendido piatto vegetariano per accompagnare la degustazione di Brunello, nonché ad altri rappresentanti di aziende del settore.

Ecco i dati e i link per gli ascoltatori: dalle 20 alle 21 per il programma in lingua italiana su Salto Wereld FM e dalle 21 alle 22 per il programma in lingua olandese su Salto Stads FM.

Per ascoltare questa puntata in un altro momento, ma entro il 17 luglio, seguite questo link per l'italiano e questo link per l'olandese.

E non vi spaventate se all'inizio della trasmissione sentite parlare in olandese: i primi 3 minuti vengono rosicchiati dal radiogiornale di Salto!

~~~~ Nederlands

De uitzending van Radio Onda Italiana - Radio Cucina vanavond heeft als thema een van topwijnen van Italië, de Brunello di Montalcino 2006, het laatste wijnjaar dat pas sinds een paar maanden te koop is gereleased is voor de consument.
Alle wijnexperts zijn het er mee eens dat het gaat om een uitzonderlijk topwijnjaar. Het heeft zelfs de hoogste ranking gekregen die het Consorzio del Brunello di Montalcino jaarlijks toekent. Dit Consorzio is een vereniging van producenten met het doel de kwaliteit van hun beroemde (en dure) wijn te waarborgen.
In Amsterdam heeft de presentatie van Brunello 2006 afgelopen maandag in de Sint Olofs Kapel plaats gevonden, georganiseerd door de International Wine and Food Association, in samenwerking met de Consorzio del Brunello di Montalcino.

Stracotto di manzo a bassa temperatura con purea di piselli, pomodoro e tartufo
Op lage temperatuur gegaarde sucade met doperwtenpuree, tomaat en truffel

We gaan luisteren naar interviews met Jan van Lissum, directeur voor Nederland van de International Wine and Food Association en mede-organisator van het evenement, aan de kok Jochum Loot van het Amsterdamse restaurant De Compagnon, die een heerlijk vegetarisch gerecht heeft klaargemaakt om de Brunello proeverij te begeleiden, Robert Heida van Caffè Buscaglione, Denise van der Doe van het Vlaamsch Broodhuys en Silvana Bosma van het ROC Hotelschool die daar stage liep.

Photo by Reinder Weidijk
Barbabietola affumicata con piselli, mandorle salate, purea e chip di barbabietola e formaggio di pecora
Gerookte rode biet met doperwtjes, gezouten amandelen, puree en chip van biet en schapenkaas

De gegevens en de links voor de luisteraars zijn: van 20 tot 21 uur voor het programma in het Italiaans op Salto Wereld FM en van 21 tot 22 uur voor het programma in het Nederlands op Salto Stads FM.

Om op een andere moment naar de uitzending te luisteren, maar vóór 19 juni, volg deze link voor het Italiaans en deze link voor het Nederlands.

Oh, ja, de eerste 3 minuten van de uitzending worden door het journaal van Salto in beslag genomen.

STAY TUNED!

Biscotti di grano saraceno senza zucchero Boekweitkoekjes zonder suiker

2011-05-14T12:41:00.004+02:00

Per la ricetta di questi biscotti senza zucchero nell'impasto ho modificato quella di FrancescaV che mi aveva ispirato notevolmente.

Ma... come farei ad essere me stessa se non modificassi qualcosa?

Riporto qui sotto la ricetta di Francesca e tra parentesi le mie modifiche.

Ingredienti per circa 22 biscotti grandi
1 tazza/120 gr di farina di grano saraceno integrale bio
2 tazze/240 gr di farina 00
1/3 di tazza/165 ml di olio extravergine d’oliva gusto leggero
1 bicchiere d’acqua tiepida (succo di arancia quanto basta)
3 cucchiai di gocce di cioccolato bio (mandorle, cranberries e scorzette di arancia candite)
3 cucchiaini di cioccolato amaro in polvere
1 pizzico di sale

In una grande ciotola mischiare le due farine col sale. Aggiungere il cacao amaro in polvere setacciato e amalgamare. Aggiungere l’olio e continuare ad amalgamare. Aggiungere l’acqua e le gocce di cioccolato e impastare con le mani per formare una palla liscia, non appiccicosa ed elastica. L’impasto andrà lavorato a mano circa 10 min. Se rimane appiccicoso potete aggiungere un cucchaio di farina di grano saraceno. Mettere la palla nella ciotola, coprirla e far riposare per circa 30 min.
Scaldate il forno a 180°.
Riprendere l’impasto, tagliarlo in 4 parti e stendere ogni parte ad uno spessore di circa 3-4 mm. tra 2 fogli di carta forno (pellicola trasparente), aiutandovi con un mattarello. Con lo stampo che preferite (o col retro del vostro bicchiere dosatore) formare i biscotti e disporli su una leccarda ricopera di carta forno bagnata e strizzata bene. Cuocere per circa 15 min., avendo l’accortezza di girare i biscotti all’8°-9° minuto, facendo attenzione perché la placca scotta. Farli raffreddare su una gratella e conservali in una scatola di latta.

Note di Marina

Sono biscotti molto particolari, il sapore forte del grano saraceno predomina un po' troppo per i miei gusti (ma, appunto, sono i miei gusti). La mancanza dello zucchero non si sente perché ogni tanto trovi il dolce delicato dei pezzettini di scorzetta. Fantastico il croccante delle mandorle. Son comunque pericolosi: uno tira l'altro!

Nella prossima versione: meno grano saraceno e burro al posto dell'olio.

~~~~~~~ Nederlands

Het recept voor deze koekjes zonder suiker is uitgeleend van FrancescaV, dat me bijzonder had geïnspireerd.

Maar... ik zou mijzelf niet zijn als ik niets veranderde, toch?

Hieronder het recept van Francesca en tussen haakjes mijn aanpassingen.

Ingrediënten voor circa 22 grote koekjes
1 kopje/120 gr boekweitbloem
2 kopjes /240 gr witte bloem
1/3 kopje/165 ml olijfolie extravergine met een lichte smaak
1 glas lauwwarm water (versgeperste sinaasappelsap zoveel als nodig)
3 eetlepels stukjes donkere chocolade (amandels in stukjes, cranberries en stukjes geconfijt sinaasappelschilletjes)
3 theelepels cacaopoeder
1 snufje zout

Meng in een kom de twee soorten bloem met het zout en de gezeefde cacao. Maak een deeg eerst met alleen de olie, daarna met het water en de chocoladestukjes. Kneed het deeg voor circa 10 min. totdat het zacht en glad is. Als het plakt, doe wat speltbloem erbij. Laat het deeg in de afgedekte kom 30 min. rusten.
Verwarm alvast de oven op 180° C.
Rol het deeg uit tot een dikte van circa 3-4 mm. tussen 2 vellen bakpapier (plastic folie) en steek er koekjes uit met een vormpje naar wens. Leg de koekjes op de bakplaat die je bedekt hebt met natgemaakt en goed uitgewrongen bakpapier en bak ze in de oven voor circa 15 min., maar vergeet niet om de koekjes om te keren bij de 8ste-9nde minuut (let op, de bakplaat is heet!). Laat ze afkoek op een rooster en bewaar ze in een blikje.

Noten van Marina

Het zijn bijzondere koekjes, de smaak van boekweit is iets te sterk naar mijn smaak (maar het is wel mijn smaak). Dat er geen suiker in zit merk je niet zo erg, want de sinaasappelschilletjes geven een delicaat zoet noot aan het geheel. Fantastisch het krokant gevoel dat de amandelen geven. Het zijn gevaarlijke koekjes: je zou de een na de andere zomaar kunnen eten!

In de volgende versie: minder spelt en boter in plaats van olie.

Nederland aanwezig bij Slow Fish 2011 - Genua, 27-30 mei L'Olanda a Slow Fish 2011 - Genova, 27-30 maggio

2011-05-12T07:57:00.003+02:00

Nederlandse vissers nemen een centrale plaats in op de beurs voor duurzame visserij en verantwoorde consumptie

I pescatori olandesi al centro dell'attenzione a Slow Fish, la fiera dedicata alla pesca sostenibile e al consumo consapevole dei prodotti del mare

Slow Fish wordt van 27 tot 30 mei voor de vijfde keer gehouden in het Beursgebouw van Genua (Italië), als tweejaarlijks internationaal event gewijd aan de wereld van vis, zee en mariene ecosystemen. Debatten, meetings, workshops en proeverijen zullen worden gewijd aan onderwerpen die gelinkt zijn aan duurzame visserij en verantwoorde consumptie van voedsel uit zee.

Slow Fish si terrà dal 27 al 30 maggio per la quinta volta alla Fiera di Genova. Si tratta di un evento biennale internazioniale dedicato al pesce, al mare e agli ecosistemi marini. Ci saranno dibattiti, incontri, workshop e degustazioni dedicati un tipo di pesca che tuteli l'ambiente e al consumo consapevole dei prodotti del mare.

De vaardigheden en de kennis van de Nederlandse vissers vormen de ideale boegbeelden voor een aantal events tijdens Slow Fish. De Waddenzee Food Community, waarvan garnalenvissers en vissers van harder, baars, paling en krab deel uitmaken, ziet erop toe dat de visstand en de traditionele verwerkingstechnieken zoals roken en drogen worden behouden. De Waddenzee vissers zullen de bezoekers en overige deelnemers een prachtige proeverij voorschotelen op zaterdag 28 mei: een uitstekende gelegenheid om het voedsel uit zee en de bijbehorende producten van alle kanten te leren kennen.

Le competenze e conoscenze dei pescatori olandesi formano il punto di partenza per una serie di eventi nel corso di Slow Fish. La comunità del cibo del Waddenzee, al quale appartengono pescatori di gamberi, cefali, persici, anguille e granchi, controlla che vengano rispettate le quote di pesca e le tecniche tradizionali di lavorazione del pesce, quali l'affumicatura e l'essiccazione. I pescatori del Waddenzee offriranno sabato 28 maggio una degustazione ai visitatori e altri partecipanti per far conoscere i vari aspetti del cibo proveniente dal mare e i relativi derivati.

Foto: Archivio Slow Food

Het Presidium van de Oosterscheldekreeft uit de provincie Zeeland (zie www.slowfood.nl bij Presidia) zal aanwezig zijn bij de workshop The Five Nations of Oysters alsook bij de vismarkt die een rijk assortiment van verse en geconserveerde vis, olie, specerijen, zout, zeewier en andere gerelateerde producten zal presenteren. Helaas is de Stellendammer garnaal reeds verdwenen en zijn de bedreigde Nederlandse paling en de Bergse ansjovis dit jaar even niet te zien.

Il Presidio dell'astice della Schelda orientale nella provincia della Zelandia (si veda qui per ulteriori informazioni) sarà presente al workshop The Five Nations of Oysters e al mercato del pesce con un ricco assortimento di pesce fresco e conservato, olio, spezie, sale, alghe e altri prodotti affini. Purtroppi i gamberi di Stellendam sono già estinti e l'anguilla olandese e l'acciuga di Bergen, specie anch'esse in via di estinzione, quest'anno non saranno presenti.

Foto: Archivio Slow Food

Het leidend thema van Slow Fish 2011 wordt gevormd door de kleinschalige vissers, die ook als een bedreigde soort gezien kunnen worden. Daarom worden ditmaal de spotlights op hen gericht en zullen alle facetten van de traditionele visserij op zee, de daarbij behorende cultuur, het perspectief, de volharding en de unieke kwaliteiten van bijna verdwenen visserijtechnieken worden belicht en bediscussieerd hoe dit past binnen de moderne visserij in eigen land en mondiaal.
Lees meer op de site van www.slowfish.it.

Sono i piccoli pescatori ad essere il tema centrale di Slow Fish 2011, in quanto anch'essi possono essere considerati una specie in via di estinzione. Per questo tutti i riflettori saranno puntati su di loro per mostrare tutti i lati della pesca marina tradizionale, la sua cultura, le prospettive, la caparbietà e le qualità uniche di tecniche di pesca quasi scomparse. Il tutto nel corso di un dibattito su come ciò si rapporta alla pesca moderna in Olanda e nel resto del mondo.
Su questo argomento e molto più www.slowfish.it.

Amsterdam con il sole - Amsterdam in de zon

2011-05-08T11:20:00.000+02:00

Quando splende il sole, Amsterdam è davvero una città splendida.

Als de zon schijnt, is Amsterdam een fantastische stad.

Cubetti di frittata con le cipolleBlokjes uienomelette

2011-05-03T09:33:00.004+02:00

La frittata di cipolle è una delle cose più buone che la cucina di casa possa mai aver prodotto (insieme a centomila altre cose). Normalmente la faccio con le zucchine (per la pigrizia di affettare le cipolle), e in padella.

Questa l'ho fatta al forno, perché l'ho portata ad una festa e a fare 30 uova di frittata in padella ci avrei passato un giorno intero. Segue la ricetta con dosi 'domestiche'.

Frittata di cipolle al forno di Marina
per 4 persone

8 uova medie a temperatura ambiente

8 cucchiai di latte

2 cucchiai di parmigiano

500 gr di cipolle

sale e pepe
olio extravergine d'oliva

Sbucciate le cipolle e affettatele finissime con la mandolina (o a coltello, se ci tenete alla punta delle dita). Stufarle in padella in un poco di olio fin quando sono completamente sfatte (ci vuole un bel po' di tempo, perché devono essere cotte ma non colorite). Condirle con sale e pepe e farle freddare.

Accendere il forno a 180° C.

Preparare una teglia (non troppo grande, altrimenti la frittata viene troppo sottile, a me piace bella spessa) con della carta forno bagnata e strizzata e appena unta di olio.

Sbattere le uova con il parmigiano, il latte, sale e pepe.
Distribuire le cipolle sulla carta forno, versarci sopra le uova sbattute ed infornare per circa 20-30 minuti.

Se si gonfia (per il latte), sbuchettare con uno spiedino.

Quando è pronta, aiutarsi con la carta forno per tirar fuori la frittata dalla teglia.

Per la festa ho decorato la superficie della frittata con rondelle sottilissime di zucchina, cosparse di parmigiano.

Nota di Marina
Per eliminare poi la puzza di cipolle da casa, tengo delle ciotoline con qualche cucchiaio di bicarbonato sui pensili della cucina e anche sulla libreria dell'ingresso: funziona benissimo per assorbire gli odori cattivi! Ogni tanto le scuoto e le rimetto lì a fare il loro dovere.

~~~~~~~~~~Nederlands

Uienomelette is een van de lekkerste dingen die de thuiskeuken ooit heeft voortgebracht (samen met nog honderdduizend andere gerechten). Normaliter bak ik de omelette met courgettes (want uien snijden is niet mijn favoriete bezigheid), en in een koekenpan.
Deze keer heb ik de omelette in de oven gebakken, want het was voor een feestje en om nu omelettes maken voor een totaal van 30 eieren in de koekenpan is me een te lange karwei. Het recept dat volgt is voor een 'normale' hoeveelheid.

Uienomelette uit de oven van Marina
voor 4 personen

8 eieren, maat m, op kamertemperatuur
8 eetlepels melk
2 eetlepels parmigiano
500 gr uien
peper en zout

olijfolie extra vergine

Pel de uien en snijd ze erg fijn met de mandoline (of een mes). Stoof ze in een bodempje olie in de koekenpan totdat ze totaal uit elkaar vallen (dat duurt even, want de uien moet gaar zijn maar niet donker). Breng ze op smaak met peper en zout en laat ze afkoelen.
Verwarm de oven voor op 180° C.
Bedek een overbakblik (niet te groot, anders wordt de omelette te dun, ik vind het lekkerder als het mooi dik is) met natgemaakt en goed uitgewrongen bakpapier die dun met olie is ingesmeerd.
Klop de eieren met de parmigiano, melk, peper en zout.

Verdeel de uien over de bakpapier, schenk er het eimengsel erop en plaats in de oven voor circa 20-30 minuten.
Als het gaat opbollen (vanwege de melk), kun je prikken met een spiesje.
Als de omelette gaar is, kun je het uit de blik halen door het met het bakpapier op te tillen.

Voor het feest heb ik de oppervlakte van de omelette versierd met heel dunne rondjes courgette die ik vervolgens bedekt heb met parmigiano.

Note van Marina

Om de uiengeur (en andere keukengeuren) uit mijn huis te verdrijven houd ik wat kleine bakjes met een paar eetlepels dubbelkoolzure soda (bicarbonato) erin op de keukenkasten en ook op de boekenkast in de gang: het werkt perfect tegen nare geurtjes! Af en toe schud ik ze en doet ze weer terug om hun plicht te laten doen.

Pasqua e Pasquetta, 25 aprile e San Marco Eerste en Tweede Paasdag, 25 april en Sint Mark

2011-04-25T14:16:00.002+02:00

Amsterdam è invasa da un cielo terso ed azzurro come la fiamma del gas. Gli alberi finalmente verdi si pavoneggiano nella brezza e alcuni già riempiono strade, balconi, stanze con i loro semi simili a piatte monetine color rame. Qualche barchetta gironzola sui canali, i cestini del picnic nascosti all'ombra dei sedili, ma in cielo solo piccioni e gabbiani: le rondini non sono ancora arrivate e se non ci sono le rondini, non è primavera...

Spero che arrivino presto per liberarci da tutto ciò che non ci piace e ci opprime.

E come questi copriuovo mi sento una chioccia che sta covando. L'uovo deve nascere lunedì prossimo, quindi l'estate di San Marco me la godo dalla finestra aperta.

~~~~~~ Nederlands

Amsterdam is bedekt door een wolkeloze hemel, helder blauw als een gasvlam. De bomen zijn eindelijk groen en pralen hun loof in de zachte wind. Sommigen overspoelen straten, balkons en kamers met hun zaadjes die op kleine koperen muntjes lijken. Er zijn bootjes aan het varen, de picnicmand goed verscholen in de schaduw van de stoelen, maar in de hemel alleen duiven en meeuwen: de zwaluwen zijn nog niet aangekomen, en zonder zwaluwen is het geen lente, zegt een Italiaans spreekwoord...

Ik hoop dat ze snel komen, om ons te bevrijden van alles wat we niet fijn vinden en ons onderdrukt.

Op 25 april vieren we in Italië de Bevrijding. En Sint Mark.

En als deze eierwarmers voel ik me als een broedende hen. Mijn ei moet volgende week maandag eruit, daarom geniet ik vanuit mijn open raam van de zomer van Sint Mark.

Casatiello napoletano Hartige Paascake uit Napels

2011-04-21T08:27:00.001+02:00

Con la Pasqua che è già questo weekend, c'è ancorca appena il tempo di impastare qualcosa.
Ho fatto questo rustico salato di origine napoletana, seguendo l'ottima ricetta di Marialetizia di Coquinaria.
Ve la passo con tutte le sue indicazioni.

Casatiello napoletano di Marialetizia

A Napoli questo rustico non manca mai sulla tavola il giorno di Pasqua, ma essendo un po’ pesantuccio, non si riesce a mangiarne molto, per cui è diventato il pasto tradizionale della Pasquetta fuori porta. La tradizione vuole che il casatiello sia pesante e anche un po’ difficile da digerire, infatti a Napoli ad una persona dal carattere “poco sopportabile” si dice “…sì pproprio ‘nù casatiello!”

Ingredienti:

600 g di farina

50 g lievito di birra

225 g di sugna (l'ho sostituito con il burro)

pecorino e parmigiano grattugiati (quantità a piacere)

100 g di salame napoletano (forse anche più)

150 g di provolone semipiccante (l'ho sostituito con del caciocavallo affumicato)

6 uova

sale

pepe nero in abbondanza

Intridete la farina con 50 g di sugna, il lievito, il sale e tanta acqua tiepida, fino ad ottenere una pasta piuttosto morbida, che lavorerete per almeno una decina di minuti (oppure mettete tutti gli ingredienti nell’impastatrice, che viene anche meglio e si risparmia un sacco di fatica). Mettete a lievitare la pasta in un luogo tiepido, in una terrina coperta da un panno.

Quando la pasta sarà ben cresciuta, dopo circa un’ora e mezza, mettetela sul tavolo, sgonfiatela con le mani e stendetela fino allo spessore di un cm. A questo punto spalmatela con un po’ di sugna e cospargetela con il pepe e i formaggi grattugiati, piegate in 2 la pasta, ungetela di nuovo e ripiegatela, ripetendo questa operazione finchè avrete sugna. (Prendete un pezzetto di pasta grande quanto un panino e mettetelo da parte). Con l’ultima spalmata di sugna aggiungete il salame ed il provolone tagliato a dadini ed arrotolate la pasta formando un bastone che sistemerete in un ruoto col buco, unto e infarinato, unendolo alle estremità. Lasciatelo lievitare per almeno 3 ore.

Quando il casatiello sarà lievitato, sistematevi sopra le uova crude, col guscio ben lavato, con la punta rivolta verso il centro dello stampo; con la pasta tenuta da parte formate 12 bastoncini grossi come dei grissini, che sistemerete a croce sulle uova per fissarle alla pasta.

Infornatelo in forno quasi tiepido e fatelo cuocere mantenendo 180° C per almeno un’ora o fino a che sarà ben colorito e se ne sentirà il profumo per tutta la casa. Si può lucidare la superficie con un uovo, ma non è obbligatorio, anche se viene più bello.

Si serve accompagnato a ricotta salata, fave fresche (crude) e salame, come antipasto.

Note di Marialetizia:

Lo strutto non bisogna scioglierlo, si spalma con una spatola o con le mani (come ho fatto io).

Ogni piega si fa riposare la pasta per circa 5 minuti, considerando che è una pasta molto ricca si potrebbe trovare difficoltà a stenderla, in questo modo gli diamo il tempo di rilassarsi.

Le pieghe orientativamente come quelle della pasta sfoglia, ad ogni piega, insieme allo strutto aggiungeremo anche il pecorino il parmigiano grattugiati e una spolverata di pepe nero.

Quando lo strutto da spalmare è terminato si cosparge anche il ripieno, si arrotola e si rimetti a lievitare nello stampo.

Note di Marina:

Io ho diminuito il lievito di birra a 10 gr, ho fatto fare alla pasta una lievitazione piuttosto lunga, al mattino ho preparato la pasta, dopo un'oretta l'ho messa in frigorifero sigillata dentro una busta di plastica (faccio sempre cosi), a sera ho trovato una pasta ben lievitata, l'ho sgonfiata, stesa, riempita, arrotolata e sistemata nello stampo imburrato e infarinato sigillato e rimesso in frigorifero.

Il mattino seguente dopo 2 ore di lievitazione fuori dal frigorifero ho infornato partendo da una temperatura bassa, portando la temperatura a 180° C.
Le uova sopra non ce l'ho messe, come si vede dalla foto.

~~~~~ Nederlands

Dit weekend is het al Pasen, er is nog amper wat tijd om wat lekkernijen klaar te maken.
Ik heb al deze hartige cake gemaakt die oorspronkelijk uit Napels komt, en ik heb het uitstekende recept van Marialetizia van Coquinaria gevolgd.
Ik geef het door met al haar tips & trucs.

Napolitaanse casatiello van Marialetizia

Met Pasen ontbreekt deze hartige cake nooit op de Napolitaanse tafels. Het is wat zwaar op de maag, je kunt er nooit veel van eten, waardoor het ook traditioneel is om wat er over van blijft mee te nemen voor de picnic op Tweede Paasdag. Volgens traditie is casatiello zwaar op de maag en van een persoon met een weinig zonnig karakter wordt gezegg “…sì pproprio ‘nù casatiello! - je bent net een casatiello!”

Ingrediënten:

600 g bloem

50 g verse biergist (of 14 g gedroogde gist)

225 g reuzel (te vervangen door boter)

versgeraspte pecorino en parmigiano (een hoeveelheid naar smaak)

100 g pittige salami in stukjes (misschien ook meer)

150 g pittige provolone in stukjes (ik heb hem vervangen door gerookte caciocavallo)

6 eieren, ongekookt, goed gewassen

een snufje zout

veel zwarte peper

Meng de bloem met 50 g reuzel, de gist, zout en netzoveel lauw water om een zacht deeg te verkrijgen. Kneed het voor minstens 10 minuten (of doe alle ingrediënten in de keukenmachine, je spaart een hoop tijd en werk en het wordt ook beter). Laat het deeg in een warm hoek van de keuken afgedekt rijzen.

Als het goed gerezen is, na circa anderhalf uur, rol het uit tot een dikte van 1 cm. Smeer er een beetje reuzel op, besprenkel met flink wat zwarte peper en alle geraspte kazen en vouw het deeg dubbel. Rol het opnieuw uit, smeer het met de reuzel en vouw het weer dubbel. Ga zo door totdat er reuzel is.
(Neem een stukje deeg zo groot als je vuist en zet het apart).
Bij de laatste ronde reuzel voeg de stukjes salami en provolone en rol het deeg op elkaar vanuit de lange kant als een stok. Zet het deeg in een beboterde en met bloem bestoven bakvorm met een gat in het midden (een savarin bakvorm - of een gewone taartbakvorm met een waterglas in het midden), en zet de uiteinden van het deeg aan elkaar. Laat het minstens 3 uur reizen.
Als de casatiello goed gerezen is, plaats de eieren erop met de punt wijzend naar het midden van de bakvorm. Maak 12 rolletjes met het apart gehouden deeg, lang en dun als grissini, en plaats deze in de vorm van een kruis over de eieren heen om ze vast te maken aan het deeg.
Zet de casatiello in de oven als hij nog 100° C is en laat de temperatuur tot 180° C stijgen. Na een uur circa (of als het hele huis lekker ruikt) s het klaar. Je kunt de oppervlakte van de casatiello met een geklopte ei inkwasten, het wordt mooi glanzend.
Eet het in plakjes met ricotta salata (een soort kaas), verse tuinbonen (rauw) en salami, als voorgerecht.

Noten van Marialetizia:

Reuzel moet niet vloeibaar zijn maar je moet hem kunnen smeren met een lepel of de handen (zoals ik heb gedaan).

Bij elke vouw laat het deeg circa 5 minuten rusten: hierdoor wordt het uitrollen makkelijker.

Draai bij elke vouw het deeg een kwartslag, zoals bij bladerdeeg. Het is handiger om bij elke vouw, naast de reuzel, ook een deel van de geraspte kazen toe te voegen en wat zwarte peper.

Noten van Marina:

Ik heb maar de helft van een zakje gedroogde gist gebruikt maar heb het deeg lang laten rijzen: 's ochtends heb ik het deeg gemaakt, na een half uur heb ik het in de koelkast gezet, goed afgesloten in een plastic zak, 's avonds was het deeg mooi gerezen en ik heb het bewerkt met de reuzel en de kazen. Dan heb ik de casatiello met zijn bakvorm in een plastic tas weer in de koelkast gezet. De ochtend daarna heb ik het nog 2 uur buiten de koelkast laten rijzen en dan gebakken.

Geen eieren erop, zoals je uit de foto kunt zien.

Martedì 19 aprile a Radio Onda Italiana Dinsdag 19 april op Radio Onda Italiana

2011-04-18T17:04:00.007+02:00

Trasmissione dedicata alla Pasqua quella di martedì 19 aprile su Radio Onda Italiana. E naturalmente parleremo della Pasqua in cucina.

Farò un giro di telefonate con le nostre esperte in tutta Italia per sapere che cosa si cucina a Pasqua nella loro regione e soprattutto a casa loro.

Avremo al telefono la piemontese Norma Carpignano del blog Merenda Sinoira e la triestina Chiara Giglio del blog La voglia matta. Seguiranno la genzanese Eleonora Pistelli, proprietaria del ristorante di cucina di territorio La scuderia e la palermitana Stefania Oliveri del blog Cardamomo&Co.

Nel corso della trasmissione in olandese, invece, parleremo di vino con alcuni importatori olandesi: Hans Bijvoets di Anfors, Ed Baten di Pura Passione e Maarten Bonants di Enoteca Nederland. Vi farò inoltre ascoltare l'intervista ad Anja Pronken di Montesoffio, che alcuni anni fa con il marito lasciò l'Olanda per restaurare una fattoria nelle Marche, farne un agriturismo e produrre vino.

Ecco i dati e i link per gli ascoltatori: dalle 20 alle 21 per il programma in lingua italiana su Salto Wereld FM e dalle 21 alle 22 per il programma in lingua olandese su Salto Stads FM.

Per ascoltare questa puntata in un altro momento, ma entro il 19 giugno, seguite questo link per l'italiano e questo link per l'olandese.

E non vi spaventate se all'inizio della trasmissione sentite parlare in olandese: i primi 3 minuti vengono rosicchiati dal radiogiornale di Salto!

~~~~ Nederlands

Aanstaande weekend is het Pasen en in Italië worden een aantal traditionele gerechten klaargemaakt.
Welke gerechten men klaarmaakt in de diverse regio's kunnen we tijdens de Italiaanse uitzending horen, want ik ga een viertal dames bellen die ons hun specialiteiten uit Piemonte, Trieste, Rome en Palermo prijs zullen geven.
Luister daarom naar de uitzending in het Italiaans, en als je vragen hebt kun je me mailen naar info[apenstaartje]ondaitaliana[punt]org.

Tijdens de uitzending in het Nederlands gaan we luisteren naar enkele interviews die ik onlangs heb afgenomen tijdens de manifestatie Italia al Dente in Amsterdam en de ProWein in Düsseldorf.

We praten over wijn met Nederlandse importeurs als Hans Bijvoets van Anfors, Ed Baten van Pura Passione en Maarten Bonants van Enoteca Nederland. We luisteren ook naar Anja Pronken van Montesoffio, die enkele jaren geleden met haar man Nederland verliet om een boerderij in de Marche te restaureren om er een agriturismo van te maken en wijn te produceren.

De gegevens en de links voor de luisteraars zijn: van 20 tot 21 uur voor het programma in het Italiaans op Salto Wereld FM en van 21 tot 22 uur voor het programma in het Nederlands op Salto Stads FM.

Om op een andere moment naar de uitzending te luisteren, maar vóór 19 juni, volg deze link voor het Italiaans en deze link voor het Nederlands.

Oh, ja, de eerste 3 minuten van de uitzending worden door het journaal van Salto in beslag genomen.

STAY TUNED!

Biscotti al coccoKokoskoekjes

2011-04-15T07:56:00.002+02:00

Foto di/door Lin Zheng

Questi biscotti sono ideali per riciclare le chiare che avanzano da altre preparazioni.
La ricetta l'ho presa dal mio forum di cucina preferito, Coquinaria, ed è il risultato di diverse ricette messe insieme e rielaborate.

Di solito a me i biscotti al cocco non piacciono perché sono troppo dolci, qui ho dimezzato la quantità di zucchero e questo li rende irresistibili.

La prossima volta li voglio bagnare per metà nel cioccolato fuso, secondo me devono essere ancora più buoni.

Biscotti al cocco di Marina
per circa 40 biscottini

100 gr chiare d'uovo (circa 3 uova)

50 gr zucchero

100 gr farina di cocco

Montare zucchero e albumi a neve ferma, spatolarci il cocco, lasciare reidratare il cocco per almeno un’oretta se non di più.

Con due cucchiaini da tè formare i biscottini col sistema delle quenelles: prendere un cucchiaino di impasto e rotolarlo nell'altro cucchiaino e così via finquando si ha una pallina allungata simile a una mini palla da rugby.

Mettere i biscottini sulla carta forno e infornare a 140° C fin quando sono asciutti dentro e leggermente coloriti.

~~~~~~~~Nederlands

Deze koekjes zijn perfect om de eiwitten te gebruiken die over blijven uit andere bereidingen, bijvoorbeeld van de koffieboonkoekjes.

Het recept is afkomstig van mijn favoriete kookforum, Coquinaria, en is het resultaat van verschillende recepten bij elkaar.
Normaal gesproken houd ik niet van kokoskoekjes want ze zijn altijd te zoet. Hier heb ik de hoeveelheid suiker gehalveerd en dat maakt ze onweerstaanbaar.

Volgende keer wil ik ze dopen in gesmolten donkere chocolade, ik vermoed dat ze nog lekkerder worden.

Kokoskoekjes van Marina
voor circa 40 kleine koekjes

100 gr eiwitten (circa 3 eieren)
50 gr suiker
100 gr geraspte kokos

Klop de suiker en de eiwitten tot stijve pieken, spatel er de kokos doorheen. Laat de kokos het vocht van de eieren absorberen, dat duurt minimaal 1 uur, zoniet langer.

Maak de koekjes met twee theelepels volgens het systeem voor quenelles: neem een theelepel beslag, rol het over naar het tweede theelepel, dan weer naar de eerste, zodat je een langwerpig balletje krijgt in de vorm van een rugbybal.
Doe de koekjes op een bakblik bedekt met bakpapier en schuif ze in de oven op 140° C totdat ze binnen droog zijn en buiten licht gekleurd.

Millefoglie di pescespada Torentje van zwaardvis

2011-04-11T08:43:00.002+02:00

Questa ricetta l'ho imparata ad un corso intensivo di cucina che ho fatto qualche anno fa a Milano, presso la scuola di La Cucina Italiana.

La ricetta si è rivelata molto comoda quando una volta ho dovuto cucinare per una cinquantina di persone: le melanzane si preparano in anticipo, le patate si spadellano mentre il pesce cuoce in forno. Basta un po' di organizzazione.

Ottimo rapporto qualità-prezzo-effetto wow!

Millefoglie di pesce spada e melanzane croccanti con dadolata di patate all'aglio

Ingredienti per 12 persone

1,2 kg pesce tagliato a carpaccio

2 melanzane piuttosto grandi

1 kg pomodori da sugo

qualche rametto di timo fresco

½ mazzetto di cerfoglio (sostituibile con qualsiasi erba aniciosa)

1 mazzetto di prezzemolo

2 kg patate non farinose

8 spicchi d’aglio non sbucciati

olio di oliva extravergine

sale

pepe

Lavare le melanzane e affettarle a fettine sottili con la mandolina. Spruzzarle di sale e metterle a far l’acqua.

Pelare le patate, lavarle bene e tagliarle a dadini di circa 1 cm di lato. Bollirle in abbondante acqua salata fin quando sono al dente. Scolarle e farle freddare.

Spellare i pomodori incidendoli a croce sulla base e immergendoli per 30 secondi in acqua bollente. Eliminare i semi e tagliare la polpa a dadini di circa 1 cm di lato. Mettere da parte.

Lavare le erbe e asciugarle con la carta da cucina. Tirar via le foglioline del timo e staccare quelle del cerfoglio e del prezzemolo. Tritare finemente e mettere da parte.

Asciugare le melanzane, spennerlarle di olio e cuocerle senza aggiunta di grassi in una padella antiaderente, stando attenti a non farle diventare nere. Girarle una volta e mettere su un piatto.

Ricoprire una teglia con carta da forno e poggiarci 12 fettine di pesce spada. Coprirle con un paio di fettine di melanzane, dei dadini di pomodoro, una spruzzata di erbe e ancora una fettina di pesce spada. Continuare a formare le torrette fin quando pesce e melanzane sono finite. Terminare con dadini di pomodoro e erbe. Irrorare leggermente di olio e mettere in forno a 180° C per circa 7-8 minuti. Non di più, almeno nel mio forno...

In una padella ben grande riscaldare un velo di olio con gli spicchi d’aglio non sbucciati ma schiacciati leggermente, fin quando si sente il profumo. Aggiungere i dadini di patate, farle diventare leggermente croccanti e insaporire, aggiungendo sale e pepe.

Fare sul piatto una base di patate e appoggiarci sopra, delicatamente con una paletta, una torretta di pesce spada. Aggiungere eventualmente altre erbe se avanzate.

~~~~~~ Nederlands

Dit recept heb ik geleerd tijdens een intensieve kookcursus die ik een paar jaar geleden in Milano heb gevolgd bij de kookschool van La Cucina Italiana.

Het is erg handig gebleken toen ik een keer heb moeten koken voor zo'n vijftig personen: de aubergines kun je met gemak van tevoren klaarmaken, de aardappelen bak je terwijl de vis in de oven gaart. Een beetje organisatie is het toverwoord.

Uitstekende prijs-kwaliteit-wow!effect verhouding.

Torentjes van dungesneden zwaardvis uit de oven met krokant gebakken aubergines en knoflookaardappelen

Ingrediënten voor 12 personen:

1,2 kg verse zwaardvisfilet
2 aubergines
1 kg verse rijpe (Roma)tomaten
een paar takjes verse tijm
½ bosje kervel
1 bosje peterselie

2 kg vastkokende aardappelen

8 knoflooktenen, ongepeld
extravergine olijfolie
zout
peper

Leg de zwaardvis eerst 1 uur in de vriezer, zodat het makkelijker wordt om hem straks heel dun te snijden zoals voor carpaccio.
Was de aubergines, haal de groene kapjes eraf en snijd ze flinterdun met behulp van de mandoline. Besprenkel de aubergineplakjes met zout en leg ze apart om uit te lekken.

Schil de aardappelen, was ze en snijd ze in blokjes van circa 1 cm. Kook ze in een ruime hoeveelheid gezouten water totdat ze beetgaar zijn. Giet ze af en laat ze afkoelen.
Was de tomaten, snijd een kruisje eronder en leg ze een halve minuut in kokend water. Haal ze eruit met een schuimspaan en leg ze in een kom koud water. Trek de velletjes eraf, haal de zaden eruit en snijd het vruchtvlees in blokjes van 1 cm circa.
Was de kruiden en schud ze goed droog, rits de blaadjes van de tijm eraf en pluk die van de kervel en de peterselie. Hak alle kruiden fijn en zet apart.
Dep de aubergineplakjes droog, kwast ze in met olijfolie en bak ze in een niet te hete koekenpan met anti-aanbaklaag zonder toevoeging van extra olie. Let erop dat ze niet te bruin worden! Draai ze een keer om en leg ze op een bord.
Snijd de zwaardvis flinterdun als carpaccio. Leg een stuk bakpapier op een ruime bakplaat. Leg erop 1 plakje zwaardvis per persoon. Leg een paar gebakken aubergineplakjes, wat tomatenblokjes en een snufje kruiden op de zwaardvis, en doe daarop nog een plakje zwaardvis. Ga door met het maken van torentjes totdat alle vis, tomaten en aubergines op zijn. Eindig met tomatenblokjes en kruiden. Besprenkel met een dun straaltje olijfolie en zet in de oven op 180° C voor circa 7-8 minuten.

Verwarm in een ruime koekenpan een laagje olijfolie en de gekneusde maar niet gepelde knoflooktenen totdat ze deze lekker gaan geuren. Doe de blokjes aardappelen erbij en bak ze krokant. Breng op smaak met peper en zout.
Doe op een bord wat aardappelen en leg erop een torentje zwaardvis dat u voorzichtig uit de ovenschaal haalt met een platte opscheplepel. Besprenkel met eventuele overgebleven verse kruiden.

Biscotti al cioccolato bianco e speculaas Witte chocoladekoekjes met speculaas

2011-04-04T07:57:00.000+02:00

La ricetta di questi deliziosi quanto calorici biscotti viene dal blog di Carotte tramite la mediazione di Coquinaria.
Qui gli speculaas (biscotti alla cannella) si trovano tutto l'anno perché agli olandesi piace mangiarli insieme al caffè.
Penso che altri tipi di biscotti dal sapore molto deciso possano sostituire gli speculaas, nel caso non piacesse l'aroma di cannella.
Biscotti al cioccolato bianco e speculaas

300 gr cioccolato bianco
15 speculaas di misura 10 x 5 cm
50 gr mandorle tritate a coltello (aggiunta mia)

Fondere e temperare il cioccolato bianco (ma anche no, però non vi verranno belli lisci e lucidi).
Mescolarvi i biscotti tritati e le mandorle e versate nelle formine a piacere.
Se volete decorare con fili di cioccolato fondente fuso.
Far rapprendere.

Note di Marina:
Io ho usato delle formine rotonde poco fonde di silicone forse un po' troppo grandi, credo che la misura di una moneta da 2 euro sia perfetta.
Usando speculaas più piccoli vengono tipo cioccolatini croccanti.

~~~~~~ Nederlands

Het recept voor deze lekkere maar calorierijke koekjes heb ik uit de blog van Carotte via Coquinaria.
Behalve speculaas vind ik dat ook andere koekjes met een vrij uitgesproken smaak ook goed zijn.
Witte chocoladekoekjes met speculaas

300 gr witte chocolade
15 speculaas (afmetingen 10 x 5 cm)
50 gr amandelen, gehakt met een grote mes (mijn toevoeging)

Smelt de chocolade (dat doe ik in de magnetron).
Meng de gemalen koekjes en de gehakte amandelen en schenk in vormpjes naar wens.
Eventueel kun je de koekjes decoreren met dunne lintjes gesmolten donkere chocolade.
Laat ze hard worden.

Noten van Marina:
Ik heb ronde en ondiepe siliconenvormpjes gebruikt die misschien te groot waren, ik denk dat de maat van een munt van 2 euro perfect is.
Als je kleinere speculaas gebruikt, krijgt je krokante bonbonnetjes.

Forma o contenuto? Le madeleines salate Vorm of inhoud? Hartige madeleines

2011-04-01T08:58:00.001+02:00

Il blog di Pinella è per me sempre fonte di grande ammirazione e ispirazione.
Peccato solo che il 99% di ciò che a lei riesce così bene per me è fantascienza, sogno, chimera lontana.
Ma ogni tanto questa donna geniale propone anche cose che sento alla mia portata, come queste deliziose madeleines salate, ed io mi ci tuffo soddisfatta.
Un piccolo ma: non ho gli stampini da madeleines, quelli a forma di conchiglia.
Da persona pratica quale sono, filosofeggio: da quando in qua la forma deve prevaricare il contenuto?
E così prendo i miei semplici stampini rotondi poco fondi di silicone e mi metto al lavoro.

Le madeleines salate, da Pinella

100 g di farina 00
2 uova intere
3 cucchiaini da caffè di lievito chimico
1 pizzico di sale
1 macinata di pepe nero
2 cucchiai di olio extravergine d'oliva
20 g di burro fuso
2 cucchiai di parmigiano reggiano grattugiato
4 cucchiai di latte
1 goccia di Tabasco (facoltativo)

per aromatizzare, a scelta e a secondo della vostra voglia:
1 cucchiaio di pesto di basilico
1 cucchiaio di tapenade di olive
1 cucchiaio di crema di pomodori secchi
1 cucchiaino colmo di pasta di acciughe
2 cucchiai abbondanti di erbe aromatiche fresche tritate con 1 spicchio d'aglio
1 cucchiaio abbondante di zahtar (miscela di erbe mediorientali con sesamo) (questo l'ho provato io)

Mescolare le uova con il sale, il pepe, l'olio, il burro fuso, il latte, il parmigiano e il Tabasco. Setacciare la farina con il lievito ed unirla all'impasto. Aggiungere l'aroma prescelto, mescolare bene e far riposare una mezz'ora in frigo.
Riempire gli stampini per 3/4, poi in forno circa 3 minuti a 200 °C e, successivamente, circa 3-4 minuti a 180 °C.
Un trucchetto interessante per verificare l'esatto grado di cottura è quello di appoggiare un polpastrello sulla "pancia" della madeleines. Se non si attacca all'impasto ma comunque si ottiene un leggero cedimento, allora è il momento di toglierle dal forno. Altrimenti, si asciugano troppo.

Farle raffreddare su una griglia e poi coprirle con la carta argentata.
Sono buonissime tiepide o leggermente riscaldate.

Per chi fosse interessato alla versione dolce, qui Pinella racconta la ricetta base e possibili aromatizzazioni dolci.

~~~~~ Nederlands

De blog van Pinella is voor mij altijd een bron van bewondering en inspiratie.
Jammer alleen dat 99% van wat zij zo mooi kan maken voor mij science fiction is, droom, een fata morgana.
Maar af en toe maakt deze geniale vrouw ook lekkernijen waarvan ik denk dat ik iets ervan kan bakken, zoals deze heerlijke hartige madeleines.
Een kleine maar: ik heb geen speciale metalen bakvormpjes voor de madeleines, die als een schelp eruit zien.
Ik ben een praktische mens en dus filosofeer ik: waarom moet vorm voorrang hebben op inhoud?
Ik haal mijn eenvoudige, ronde, ondiepe siliconen bakvormpjes uit de kast en ga aan de slag.

Hartige madeleines, volgens Pinella

100 gr bloem
2 hele eieren
3 koffielepeltjes bakpoeder
1 snufje zout
1 rondje versgemalen zwarte peper
2 eetlepel extravergine olijfolie
20 gr gesmolten boter
2 eetlepels versgeraspte parmigiano reggiano
4 eetlepels melk
1 druppeltje Tabasco (facoltatief)

Om te aromatiseren, een smaakmaker naar keuze:
1 eetlepel basilicumpesto
1 eetlepel olijventapenade
1 eetlepel rode pesto
1 volle theelepel ansjovispasta
2 volle eetlepels verse aromatische kruiden, gehakt samen met 1 teentje knoflook
1 volle eetlepel zahtar (kruidenmix uit het Midden Oosten met sesamzaadjes)

Meng de eieren met zout, peper, olie, boter, melk, parmigiano en Tabasco. Meng de bloem met de bakpoeder en voeg deze aan het eiermengsel toe. Meng erin de gekozen smaakmaker en laat een half uur in de koelkast rusten.
Vul de vormpjes voor 3/4, zet in de oven voor circa 3 minuten op 200 °C en daarna circa 3-4 minuten op 180 °C.
Een trucje om te checken of de madeleines klaar zijn is om een vinger te leggen op hun "buikje": als het niet aan het deeg blijft plakken maar een kleine vering kan worden waargenomen, dan is het tijd om ze uit de oven te halen. Anders worden ze te droog.

Laat ze op een rooster afkoelen en bedekt ze daarna met aluminiumfolie.
Lauwwarm of een beetje opgewarmd zijn ze het lekkerst.

Wie geïnteresseerd is in de zoete versie van de madeleins, hier vertelt Pinella het basisrecept en mogelijke smaakmakers die ermee goed gaan.

ProWein - Düsseldorf 27-29 marzo-maart 2011

2011-03-30T08:17:00.002+02:00

Non ero ancora mai stata ad una grande fiera del vino.
Mi è sempre mancato un po' il coraggio per andare al Vinitaly. Dai racconti degli amici sommelier e importatori che ci vanno regolarmente ogni anno, ho l'immagine di una grande bolgia alcolica dell'Inferno dantesco. Gli amici produttori me ne parlano come di una droga: se non ci vai, stai male.

Quest'anno però ho deciso di autobattezzarmi con un grande bagno di folla vinosa sì, ma più vicino casa: il ProWein a Düsseldorf.
Düsseldorf sono poco più di 2 ore di treno, appena il tempo di leggermi una rivista.
E i miei amici produttori piemontesi sono stati il mio Virgilio.

Dire che il ProWine sia una fiera piccola - rispetto al Vinitaly - è corretto, secondo i miei virgilio.
Ma il ProWine non è affatto piccolo. È una superficie di chilometri e chilometri quadrati di bellissimi stand, con stazione della metro incorporata e centro servizi efficientissimo. Per arrivare dalla stazione della metro al padiglione 3, dove si trovavano i produttori italiani, c'erano almeno 15 minuti di camminata a buon passo di marcia via un tunnel sopraelevato (e quindi senza fare lo slalom tra gli stand).

Il "mio" stand era incorporato nel grande stand del Consorzio di tutela del Barolo e del Barbaresco, e a fianco c'era quello del Monferrato: il Piemonte in optima forma.
Dirimpetto al Piemonte la Sicilia e più in là la Puglia e la Toscana.
Oltre ai produttori erano presenti diversi agenti e importatori. Negli altri padiglioni il resto del mondo.
Cifre? Oltre 3.600 espositori provenienti da una cinquantina di paesi diversi, compresa la Cina, il Brasile e l'India. Ben 38.000 visitatori (professionisti) hanno visitato la fiera nei 3 giorni di apertura. Insomma, un vero bagno di folla.

Mi sono divertita, ho parlato con gente buffa, simpatica, chiusa, divertente, di corsa, dall'aria poco affidabile, ragazzi giovani, uomini di una certa età, donne in carriera, insomma, con tutto il genere umano. In italiano, in inglese, in olandese e addirittura in spagnolo con un importatore bavarese di vini spagnoli che cercava dell'ottimo barolo per il suo assortimento. E chi sono io per negargli una chiacchiera e un bicchiere di Pichemej 2007?

Ora sono pronta per il Vinitaly, il prossimo anno, però.

~~~~ Nederlands

Ik was nog nooit op een grote wijnbeurs geweest.
Ik heb tot nu toe nog nooit de moed gevonden om naar de Vinitaly te gaan. Uit de verhalen van mijn wijnvrienden die daar jaarlijks naartoe gaan, krijg ik het idee van een gigantisch alcoholisch heksenketel, een soort hellenkring zoals door Dante beschreven in zijn Goddelijke Komedie. De wijnproducenten spreken van de Vinitaly als een soort drugs: als je er niet heen gaat, voel je je niet lekker.

Dit jaar heb ik besloten om mijn wijnbeursdoop dichter bij huis te doen: de ProWein in Düsseldorf.
Düsseldorf is iets meer dan 2 uur met de trein, amper de tijd om een tijdschrift te lezen.
En mijn wijnvrienden uit Piemonte zijn mijn mentors geweest.

Dat de ProWine een kleine beurs is - ten opzichte van de Vinitaly - is correct, volgens mijn mentors.
Maar de ProWine is echt niet klein. Het is een oppervlakte van diverse vierkante kilometers van mooie stands, met een eigen metrostation en een efficiënt dienstencentrum. Om van de metrostation naar de paviljon 3 te komen, waar de Italiaanse producenten stonden, moest ik minstens 15 minuten snel lopen via een loopbrug (dus zonder te hoeven slalommen tussen de stands).

"Mijn" stand was deel van de grotere stand van het Consorzio di tutela del Barolo e del Barbaresco, en ernaast was er die van de Monferrato: Piemonte in optima forma.
Aan de overkant van Piemonte stond Sicilië, even verderop Puglia en Toscane.
Behalve de wijnproducenten waren agenten en importeurs aanwezig. In de andere paviljoenen stond de rest van de wereld.
Cijfers? Ruim 3.600 standhouders uit meer dan 50 diverse landen, waaronden China, Brazilië en Indië. Meer dan 38.000 bezoekers (wineprofessionals) hebben de beurs in deze 3 dagen bezocht.

Ik heb lol gehad, ik heb met grappige, leuke, gesloten, aardige, haastige, niet betrouwbare mensen gesproken, jonge koppels, mannen van middelbare leefttijd, carrière dames, eigenlijk met de hele mensensoort. In het Italiaans, Engels, Nederlands en ook in het Spaans met een Bayerse importeur van Spaanse wijnen die op zoek was naar een goede barolo. En wie ben ik om hem een babbeltje en een glaasje Pichemej 2007 te negeren?

Nu ben ik klaar voor de Vinitaly, wel volgend jaar.

Gian Piero Marrone: il perché del Barolo Gian Piero Marrone: de betekenis van de Barolo-wijn

2011-03-26T07:56:00.053+01:00

Questa intervista con Gian Piero Marrone, produttore di vini piemontese, l'ho fatta ormai tre anni fa. Il tempo corre ma le informazioni chiare e precise di Gian Piero rimangono, così come rimane da anni l'amicizia che mi lega a lui e alla sua splendida famiglia.
Questo weekend sarò con lui e sua figlia Denise al ProWein, la grande fiera internazionale del vino che si tiene annualmente in primavera a Düsseldorf, in Germania.
Ad aiutarli con i visitatori, a cercare di capire di più il vino e soprattutto chi lo fa.

~~~~ Nederlands

Barolo is een droge rode wijn uit de gelijknamige wijnstreek in Piemonte.
Het wordt gemaakt van de Nebbiolo druif en ruikt naar rozen, viooltjes maar ook vanille en andere specerijen naarmate hij ouder wordt. Voor een goede Barolo moet je lang geduld hebben: het bevat tamelijk veel tannines waardoor er een lange rijpingstijd nodig is (tussen de 3 en de 5 jaar na de oogst). Door de rijping in houten vaten worden de tannines zachter.
Een glas Barolo drink je bij geroosterd of gestoofd groot rood vlees, bij wild, gerechten waarin truffel is verwerkt, belegen harde kazen.
Barolo is een van de meest exclusieve en duurste wijnen die gemaakt worden in Italië en in de wereld.

Dit interview met Gian Piero Marrone, wijnproducent uit Piemonte, heb ik nu al drie jaar geleden gemaakt. De tijd vliegt maar de duidelijke en punctuele informatie van Gian Piero is nog steeds actueel. Ook mijn vriendschap met hem en zijn familie is sterk.
Dit weekend ben ik met hem en zijn dochter Denise op de ProWein, de grote internationale wijnbeurs die jaarlijks eind maart wordt gehouden in Düsseldorf.
Om ze te helpen met de bezoekers en om beter de wijn en vooral wie hem maakt te proberen begrijpen.

De wijnen van Gian Piero worden in Nederland geïmporteerd door Jacopo Biadene.

Coniglio alla cacciatora Konijn in witte wijn

2011-03-23T08:58:00.001+01:00

A mia mamma piace molto il coniglio. Anche a me, a dir la verità, il problema è che gli olandesi non lo gradiscono molto. Qui il coniglio è un animale da compagnia per i bambini, tipo un criceto o un gatto, e mangiarlo, soprattutto per le ultime generazioni, è proprio impensabile.
C'è poi la canzone di un famoso cabaretier, Youp van 't Hek, che racconta come il giorno di S. Stefano un bambino si vendica uccidendo il padre che a Natale gli aveva ammazzato il coniglio (Flappie) per mangiarlo a cena (qui si usa la cena, non il pranzo, il giorno di Natale). Insomma, una canzoncina cruenta che ha rovinato non poco le vendite di carne di coniglio in questo paese.

Mia mamma rosola il coniglio con olio, aglio e rosmarino, poi lo sfuma con un bicchiere abbondante di vino bianco e lo fa cuocere piano piano, coperto, girandolo di tanto in tanto, finquando è tenero, almeno una mezz'ora. Sale e pepe alla fine.
Il bel sughetto che si forma è ottimo da mangiare con il pane, ma anche per condirci la pasta.

~~~~~ Nederlands

Mijn moeder vindt konijn erg lekker. Ik ook, maar de Nederlanders lusten het niet echt. Konijn is een gezelschapdier voor kinderen, net als een kat of een cavia, en konijn eten is vooral bij de jongere generaties not done.
Aan de lage verkoopcijfers van konijnenvlees heeft waarschijnlijk ook het liedje van Youp van 't Hek bijgedragen.
Maar konijn heeft een zeer mager vlees en het eten ervan wordt aangeraden bij wie zijn cholesterool in de gaten moet houden.

Mijn moeder bakt de konijn snel aan in een bodempje olijfolie extravergine, dan doet ze er wat teentjes knoflook en takjes rosmarijn bij, blust af met een royaal glas witte wijn en laat de konijn zachtjes stoven met de deksel op de pan (ze roert wel af en toe), voor minstens een half uur of totdat de konijn zacht is. Peper en zout doet ze pas op het einde.
Het sausje dat zich vormt is heerlijk om er een stuk brood in te doppen, maar ook om er pasta mee aan te maken.

M.O.D.D.E.R. - Mensen Onder Druk Doen Extreem Raar

2011-03-18T20:24:00.001+01:00

Da quando collaboro con la Fondazione Quelli di Astaroth, tutte le rappresentazioni teatrali che abbiamo fatto sono state in italiano. Domani sera, per la prima volta nell'Astarotheatro, l'olandese (ma anche l'inglese) la farà da padrone in uno spettacolo satirico al limite del demenziale, infarcito di canzoni italiane che suonate e cantate dal nostro premiato duo Sebastiano Gentile e Stefano Bocconi sono più belle della versione originale.

M.O.D.D.E.R.
Mensen Onder Druk Doen Extreem Raar

Testi brevi di (ig)noti scrittori italiani farciti da musica live
In un miscuglio (o mistura?) babilonico di Nederlands, italiano, English...

sabato 19 marzo 2011
ore 20.30
Sint Jansstraat 37 - Amsterdam

Il video qui sotto è stato fatto durante le prove di domenica scorsa.

~~~~~ Nederlands

Sinds ik me met de Stichting Quelli di Astaroth bezig houd, zijn er alleen theaterstukken in het Italiaans op de planken gebracht. Morgenavond, voor de eerste keer in het Astarotheatro, wordt het Nederlands (maar ook het Engels) de voertaal op het podium. Het is een satirische voorstelling, op het rand van het absuurde, doorspekt met Italiaanse liedjes die live gezongen en gespeeld worden door onze fantastische Sebastiano Gentile en Stefano Bocconi: in hun uitvoering zijn ze beter dan in het origineel.

M.O.D.D.E.R.
Mensen Onder Druk Doen Extreem Raar

Korte stukken van (on)bekende Italiaanse schrijvers doorspekt met live muziek
In een Babylonische moes (of is het een mousse?) van Nederlands, italiano, English...

zaterdag 19 maart 2011
20.30 uur
Sint Jansstraat 37 - Amsterdam

De video hierboven is gemaakt tijdens de generale repetitie van afgelopen zondag.

Martedì 15 marzo su Radio Onda Italiana Dinsdag 15 maart op Radio Onda Italiana

2011-03-15T07:48:00.000+01:00

Lo so che siamo in Quaresima e che potrebbe essere un'ottima scusa per incominciare una di quelle belle diete disintossicanti a base di frutta e verdura, ma ancora piove e fa freddo e quindi tenere il forno acceso fa piacere.
Non so voi, ma io corro in continuazione tra millanta cose da fare a destra e a manca, il tempo di cucinare un dolce non lo trovo (mi son ridotta a far colazione con pezzettini di simit, una ciambella di pane turca al sesamo perché non ho il fiato per cuocermi due biscotti). Ma quanto mi rilassa sfogliare un libro di cucina!
Se poi il libro in questione è di dolci, di quelli fattibili, senza troppi fronzoli, decorazioni colorate, glasse e coperture varie all'americana, allora potrei passarci la notte a leggermelo dall'inizio alla fine. Sì, perché come qualche volta ho raccontato, io i libri e le riviste di cucina li leggo come se fossero letteratura.
E mi ci faccio mentalmente tanti di quegli appunti che non vi immaginate.
Sarà il mio passato di insegnante di cucina, ma una ricetta ben spiegata che non lascia adito ad alcuna domanda (e quindi iniziativa sbagliata) è la cosa più rilassante che esista. Non ti devi interrogare: ma il lievito a che punto lo metto? Ma il bagnomaria deve essere caldo o freddo? Ma la tortiera quanto deve essere grande? Ma il burro lo devo sciogliere o è meglio che sia a pomata? Anche perché sia ben chiaro: con i dolci non ti puoi allargare più di quel tanto. Sono una formula chimica, un teorema matematico e non puoi sgarrare, pena un flop tremendo. Col salato puoi ancora recuperare un piccolo errore, in pasticceria no. Per questo secondo me tutti i pasticceri possono essere ottimi cuochi, ma non tutti i cuochi possono essere passabili pasticceri.

Tutto questo per dirvi che nel corso della puntata di stasera avremo una gradita ospite al telefono, Mariapaola Dèttore, scrittrice di diversi libri di cucina accurati. Mariapaola ci parlerà della sua ultima fatica, Dolci a occhi chiusi, appena pubblicata per la Vallardi.

Ecco i dati e i link per gli ascoltatori: dalle 20 alle 21 per il programma in lingua italiana su Salto Wereld FM e dalle 21 alle 22 per il programma in lingua olandese su Salto Stads FM.

Per ascoltare questa puntata in un altro momento, ma entro il 14 maggio, seguite questo link per l'italiano e questo link per l'olandese.

Non vi spaventate se all'inizio della trasmissione italiana sentite parlare in olandese: è il giornale radio che ci rosicchia 3 minuti di trasmissione.

~~~~~ Nederlands

Het gebeurt mij niet vaak om een leuke, rustige, bijna filosofische film over koks te zien en daarom was ik aangenaam verrast door De smaak van de ziel. Het is een film over twee koks en een proever, voor wie smaak gekoppeld is aan diepe emoties.
De eerste kok is Erik van Loo, de huidige chef-kok en eigenaar van restaurant Parkheuvel in Rotterdam. Voor hem is eten emotie: bij aardappels denkt hij aan de aardappelsoep die zijn vader, een slager uit een geslacht van slagers uit Limburg die eigenlijk bakker wilde worden maar werd gedwongen slager te worden. Erik maakt een geraffineerder versie van zijn vader aardappelsoep en serveert hem in Parkheuvel.
De tweede kok in de film is Cees Helder, de eerste Nederlandse chef die een derde Michelinster kreeg. Helder 'koos' Van Loo als zijn opvolger bij Parkheuvel toen hij zich terugtrok als een echte kampioen op zijn hoogtepunt en het restaurant verkocht. Het duurde lang voordat de adrenaline in zijn bloed was weggeebt, maar de heimwee naar de kachel is nog steeds groot.
De derde sleutelfiguur in deze documentaire over koken als kunst, smaak en diepgevoelde emoties is meesterproever Paul van Craenenbroeck, een voormalige Belgische kok die de pannen de rug keerde om inspecteur bij Michelin te worden. Van zijn oordeel hing het krijgen van een Michelinster bij Parkheuvel.

De film is vanaf 7 april in de bioscopen te zien, maar hij wordt aanstaande vrijdag 18 maart getoond bij het Food Film Festival in Amsterdam.

Tijdens de uitzending van vanavond gaan we luisteren naar een interview met de chef Erik van Loo, met regisseur Robbert So Kiem Hwat en met twee kinderen die in de zaal waren tijdens de persvoorstelling en die bij Parkheuvel hadden gegeten.

De gegevens en de links voor de luisteraars zijn: van 20 tot 21 uur voor het programma in het Italiaans op Salto Wereld FM en van 21 tot 22 uur voor het programma in het Nederlands op Salto Stads FM.

Om op een andere moment naar de uitzending te luisteren, maar vóór 14 mei, volg deze link voor het Italiaans en deze link voor het Nederlands.

Wees niet ongerust als je voor aanvang van mijn uitzending een radio journaal hoort: het is het nieuws voor de stad en duurt maar 3 minuten.

Conversazioni culinarie a Scuola d'Italia Conversatiecursus over culinaire onderwerpen bij Scuola d'Italia

2011-03-03T16:00:00.000+01:00

Come forse già sapete, Scuola d'Italia è l'attività didattica della Fondazione Culturale Quelli di Astaroth, che oltre alla Scuola gestisce anche Radio Onda Italiana e il Gruppo Teatrale Quelli di Astaroth.

Scuola d'Italia propone una selezionata gamma di corsi di lingua, sia per imparare l'italiano che l'olandese e sia di grammatica che di conversazione. Inoltre organizza alcuni corsi di cultura, come per esempio corsi di teatro (ottimi per imparare a sciogliersi quando si deve parlare in pubblico).

A gennaio si era offerto un corso di conversazioni metafisiche, cioè un corso per sviluppare la scioltezza nel parlare l'italiano parlando di argomenti filosofici. L'unica richiesta di iscrizione pare però sia stata quella di un italiano qui residente, che non aveva capito che si trattava di un corso per stranieri.
Ma quando ho fatto la battutaccia che con la metafisica non si mangia, ma che magari un corso di conversazioni culinarie potrebbe avere più successo, l'amico Roberto m'ha immediatamente preso in parola e proposto di dimostrare quanto affermato.

E quindi dal 22 marzo ogni martedì pomeriggio dalle 18 alle 19.20 per 5 settimane terrò un corso di conversazione per avanzati dove invece di discutere di letteratura, politica, arte e dei massimi sistemi, stimolerò i partecipanti a parlare di tematiche legate al cibo e alla cucina.
Parleremo dei prodotti alimentari tipici italiani, dove e come vengono prodotti, cosa ci si può fare in cucina, quali sono i piatti tipici, come leggere il menu di un ristorante e tutti gli argomenti attinenti che i partecipanti vorranno proporre. E magari assaggiamo anche qualcosa di particolare.
L'ultima lezione, quella del 19 aprile, coincide con la mia trasmissione radio. La lezione si svolgerà quindi in radio.

Avete bisogno di sciogliervi un po' nel parlare italiano, soprattutto in vista dell'arrivo dell'estate e dell'agognata vacanza in Italia?
Passare domenica 6 marzo tra le 13 e le 17 a Scuola d'Italia, Sint Jansstraat 37 (dietro al Dam), perché sarò lì a dare informazioni.
Se mi volete scrivere, potete mandarmi un e-mail all'indirizzo info@ondaitaliana.org.
Non aspettate troppo ad iscrivervi, non ci sono molti posti intorno alla mia tavola.

~~~~~ Nederlands

Zoals je misschien al weet, is Scuola d'Italia de kleinschalige taalschool van de Italiaanse culturele Stichting Quelli di Astaroth, die naast de Scuola ook Radio Onda Italiana en Theatergroep Quelli di Astaroth verzorgt.

Scuola d'Italia biedt een selectie taalcursussen aan, voor het Italiaans en het Nederlands, niet alleen om de grammatica te leren maar om vlot de taal te kunnen leren spreken. Verder worden ook cultuurcursussen georganiseerd, zoals bijvoorbeeld een cursus acteren (die erg handig is als je soepeltjes voor een publiek wilt spreken).

Januari dit jaar hadden we een cursus filosofische conversatie aangeboden. Dat was een conversatiecursus waar, om je spreekvaardigheid te verbeteren, over filofische onderwerpen werd gesproken. De enige geïnteresseerde bleek een Italiaan te zijn die het niet door had dat het om een cursus Italiaans voor buitenlanders ging.
Toen ik opperde dat je met de filosofie niet kunt eten, maar dat misschien een cursus culinaire conversatie wel wat meer interessant zou kunnen zijn, heeft vriend Roberto mij meteen aan mijn woorden genageld en uitgedaagd om het te bewijzen.

En dus vanaf 22 maart elke dinsdagmiddag van 18 to 19.20 uur voor 5 weken houd ik een conversatiecursus voor gevorderden waar ik, in plaats om het over literatuur, politiek, kunst en de astracte wereldsystemen, de deelnemers zal stimuleren om te praten over onderwerpen die te maken hebben met eten en drinken.
We gaan praten over typische Italiaanse producten, waar en hoe ze vervaardigd worden, wat je ermee in de keuken kunt doen, welke typische gerechten kent Italië, hoe je een menu moet lezen en eventuele gerelateerde onderwerpen die de cursisten zelf aandragen. En misschien gaan we ook iets bijzonders proeven.
De laatste les, die van 19 april, valt samen met mijn radio-uitzending. De les zal dus bij de radio plaatsvinden.

Wil je wat soepeltjes in het Italiaans babbelen voordat je straks voor de zomervakantie naar Italië afreist?
Kom zondag 6 maart tussen 13 en 17 uur langs bij Scuola d'Italia, Sint Jansstraat 37 (achter de Dam), want ik zal daar aanwezig zijn om informatie te geven.
Als je de info per e-mail wil aanvragen, schrijf naar info@ondaitaliana.org.
Wacht niet te lang als je je wil inschrijven, want er is een beperkt aantal plaatsen aan mijn tafel.

Quiche di porri con brisée alle noci Hartige taart met prei en walnotenkruimeldeeg

2011-02-25T09:50:00.002+01:00

Continuo ad avere sfortuna con il computer e quindi l'aggiornamento di questo blog ne risente.
Ciò non mi impedisce però di cucinare, anche se ogni tanto mi distraggo e ne combino qualcuna: per esempio arricchisco le mie pietanze con sottili strati di dita venuti via con la micidiale mandolina giapponese Benriner. E senza la punta delle dita oppure il lato del pollice, è dura ticchettare sulla tastiera.
Oppure mi si abbronzano i porri messi a stufare in padella. E i porri uno li vorrebbe proprio con la tintarella di luna.
L'idea della brisée con le noci l'ho rubata da qualche parte sul blog di Artemisia.

Quiche di porri con brisée alle noci

per la brisée:
250 gr farina
120 gr burro morbido
1 cucchiaio di parmigiano grattugiato
1-2 cucchiai acqua fredda
2 manciate di noci sgusciate e tritate grossolanamente

per il ripieno:
2 porri (circa 500 gr al netto degli scarti)
100 gr pancetta
200 gr formaggio morbido (ho usato la caciotta Sutina della latteria di Ovaro)
2 uova
1 bicchiere di latte
olio extravergine d'oliva
sale, pepe

Impastare velocemente la farina con il parmigiano, il burro, le noci e sufficiente acqua fredda da ottenere una pasta consistente. Mettere in frigo avvolta nella plastica.
Affettare i porri a rondelle, lavarli bene per eliminare la sabbia e stufarli piano in padella coperta con un poco d'olio, aggiungendo eventualmente un po' d'acqua.
Stendere la brisée in una teglia imburrata (guarda eventualmente il mio sistema per stendere la frolla senza problemi), ricoprirla di fettine di pancetta, versare i porri (sgocciolati) sulla pancetta e livellarli. Poi coprire i porri con uno strato di caciotta Sutina ed infine le uova sbattute con il latte, il sale e il pepe. Infornare a 180° C per 40 min. circa.
Buona anche fredda.

Nota di Marina:
La brisée con le noci è spettacolare. Con quella avanzata dai ritagli ci ho fatto dei bastoncini tipo salatino con altri pezzetti di noci e una spolveratina di parmigiano sopra.

~~~~ Nederlands

Ik blijf pech hebben met de computer, en de updating van deze blog blijft staken.
Dat weerhoudt mij in ieder geval niet om te koken, al ben ik niet altijd even geconcentreerd en af en toe verrijk ik mijn gerechten met dunne plakjes vingertoppen als ik de vlijmscherpe Japanse mandoline Benriner gebruik. En zonder vingertop of de zijkant van je rechterduim is het niet plezierig om op het toetsenbord te tikken. Of wordt de prei Noord-Afrikaans kleurig, terwijl prei juist lekker is als die Zweeds blank is.
Het idee van kruimeldeeg met walnoten heb ik ergens gelezen op de blog van Artemisia.

Hartige taart met prei en walnotenkruimeldeeg

voor het kruimeldeeg:
250 gr bloem
120 gr zachte boter
1 eetlepel versgeraspte parmigiano
1-2 eetlepels koud water
2 handvol walnoten, grof gehakt

voor de vulling:
2 preien (circa 500 gr netto gewicht)
100 gr pancetta
200 gr zachte kaas (ik heb caciotta Sutina van de kaasmakerij van Ovaro gebruikt, maar een Belgische Passendale zou ook erg goed kunnen)
2 eieren
1 glas melk
olijfolie extravergine
zout, peper

Meng de bloem met parmigiano, boter, walnoten en genoeg koud water om een deeg te krijgen. Kneed het niet langer dan het minimum. Zet in de koelkast, gewikkeld in plastic folie.
Snij de prei in ringen, was ze goed in veel water om het zand te verwijderen en stoof ze zachtjes in een koekenpan met een deksel erop in een bodempje olie. Voeg eventueel een beetje water.
Rol het deeg uit in een beboterde ovenschaal (zie deze trucjes om het deeg zonder problemen mooi uit te rollen), maak een laagje met plakjes pancetta, verdeel de (uitgelekte) prei over de pancetta en bedekt ze met een laagje plakjes caciotta (of Passendale). Giet erop de eieren die je met melk, zout en peper hebt geklopt. Zet in de voorverwarmde oven op 180° C voor 40 min. circa.
Lekker ook op kamertemperatuur.

Noot van Marina:
Kruimeldeeg met walnoten is erg lekker. Met wat deeg dat over was, heb ik wat zoutjes gemaakt met wat extra walnoten en een snufje parmigiano erop.