giovedì 31 dicembre 2009

Buon 2010! Gelukkig 2010!

Vi lascio quest'ultimo giorno del 2009 con questa bella canzone di Lucio Dalla, dall'album 'Come è profondo il mare' del 1977.
Anch'io, come Lucio, mi sto preparando all'idea che il 2010 tra esattamente un anno finirà.
Ma tant'è: di questo 2009 non ne è rimasto poi così tanto!

Deze laatste dag van 2009 laat ik jullie in gezelschap van dit mooie liedje van Lucio Dalla, uit het album 'Come è profondo il mare' uit 1977.
Net als Lucio ben ik me aan het voorbereiden op het idee dat precies over één jaar ook 2010 zal aflopen.
Maar tja, van 2009 is er niet zo veel over gebleven!

Per chi vuol fare esercizio, qui di seguito il testo:
Voor wie wil oefenen, hieronder de tekst van het liedje:

Caro amico ti scrivo

Caro amico ti scrivo così mi distraggo un po'
e siccome sei molto lontano più forte ti scriverò.
Da quando sei partito c'è una grossa novità,
l'anno vecchio è finito ormai
ma qualcosa ancora qui non va.

Si esce poco la sera compreso quando è festa
e c'è chi ha messo dei sacchi di sabbia vicino alla finestra,
e si sta senza parlare per intere settimane,
e a quelli che hanno niente da dire
del tempo ne rimane.

Ma la televisione ha detto che il nuovo anno
porterà una trasformazione
e tutti quanti stiamo già aspettando
sarà tre volte Natale e festa tutto il giorno,
ogni Cristo scenderà dalla croce
anche gli uccelli faranno ritorno.

Ci sarà da mangiare e luce tutto l'anno,
anche i muti potranno parlare
mentre i sordi già lo fanno.

E si farà l'amore ognuno come gli va,
anche i preti potranno sposarsi
ma soltanto a una certa età,
e senza grandi disturbi qualcuno sparirà,
saranno forse i troppo furbi
e i cretini di ogni età.

Vedi caro amico cosa ti scrivo e ti dico
e come sono contento
di essere qui in questo momento,
vedi, vedi, vedi, vedi,
vedi caro amico cosa si deve inventare
per poterci ridere sopra,
per continuare a sperare.

E se quest'anno poi passasse in un istante,
vedi amico mio
come diventa importante
che in questo istante ci sia anch'io.

L'anno che sta arrivando tra un anno passerà
io mi sto preparando è questa la novità.

mercoledì 30 dicembre 2009

Pasta con le vongole
Pasta met venusschelpen


Tutte le volte che vado a Roma mi faccio grandi mangiate di pasta con le vongole.
Il punto è che la mia dolce metà non ama né crostacei (passano solo i gamberi già sgusciati) né molluschi, e quindi per evitare le doppie cucine, faccio un sacrificio. E poi tutte queste bontà vengono di solito vendute qui in Olanda in confezioni famiglia di almeno un chilo (o 2 kg per le cozze). Va bene tutto, ma un chilo di vongole o seppie sono un po' tante da mangiare da sola...
E quindi a Roma mi faccio cucinare da mia madre pasta con le vongole e seppie con i piselli e calamari fritti e insalata di polpo...

Le vongole più buone secondo mia madre sono quelle comuni dette lupini. Sono più piccole delle vongole veraci, hanno il guscio beigetto o grigiolino senza tanti disegnini e sono più tenere e saporite.
Il guscio delle vongole lo si lava tenendole ancora nella retina di plastica che le contiene e strofinandole tra di loro sotto l'acqua corrente. Poi si mettono a spurgare in acqua ben salata per qualche ora.
Quand'è il momento, appena calati gli spaghetti, si mettono in una padellona con olio, aglio e peperoncino e si fanno aprire. Questo dura pochi minuti, il tempo di far perdere agli spaghetti la loro rigidità (su un tempo di cottura di 12 minuti, diciamo al 6° minuto). Si trasferiscono gli spaghetti nella padella con le vongole e si portano a cottura nel liquido sapido rilasciato dalle vongole. Mentre si gira se ne può approfittare per sgusciarne almeno la metà.
L'amido della pasta lega il liquido delle vongole e si forma un bel sughetto saporito.
Una manciata di prezzemolo tritato fresco ci sta benissimo.

Nel piatto della foto si vedono le vongole veraci (hanno il guscio bello colorato e due cornine che in realtà sono dei sifoni e ti spruzzano l'acqua addosso quando stanno a bagno a spurgare) e un sughetto colorato da un paio di pomodori maturissimi che sono saltati da soli in padella.

~~~~ Nederlands

Elke keer dat ik in Rome ben, eet ik altijd pasta met venusschelpen.
Dat komt omdat mijn lieve wederhelft niet houdt van week-, schaal- of schelpdieren (gepelde garnalen uitgezonderd) , en dus om twee hoofdgerechten in een maaltijd niet te hoeven bereiden, doe ik aan schelpdierenonthouding. Het moet erbij vermeld worden dat al deze lekkernijen meestal in familieverpakking van minstens 1 kg worden verkocht (mosselen per 2 kg). Nou, ik ben wel een grote liefhebster van al deze beestjes, maar een hele kilo venusschelpen of inktvis is een beetje erg veel om in mijn uppie te eten...
En dus vraag ik altijd mijn moeder in Rome om pasta met venusschelpen en zeekat met doperwtjes en gefrituurde inktvis en octopussalade en nog andere zulke lekkere gerechten klaar te maken.

Volgens mijn moeder zijn de gewone venusschelpen (vongole comuni of lupini genoemd) de lekkerste. Ze zijn kleiner dan de vongole veraci, hun schelp is effen licht beige of grijs en zijn zachter en hebben meer smaak.
Venusschelpen maak je schoon door ze in un netje tegen elkaar te wrijven onder stromend water. Daarna leg je ze een paar uurtjes eventuele zand uit te spugen in een bak koud water met veel zout erin. Het zijn tenslotte zeedieren.
Als het moment is aangebroken om ze te bereiden, is coordinatie van groot belang.
Zet een grote koekenpan op met een flinke scheut olijfolie, een paar tenen knoflook en wat Spaanse peper. Doe het vuur onder de koekenpan alleen aan op het moment dat het water voor de pasta begint te koken. Doe de spaghetti in het water en dan de schelpen in de olie. Spaghetti hebben een gemiddelde kooktijd van 12 minuten maar al na 6 minuten zijn ze wat slapper geworden. Na 6 minuten zijn de vongole open en hebben hun vocht afgestaan. Giet de spaghetti af en doe ze meteen bij de schelpen, zodat ze verder kunnen garen in hun vocht. Roer ze goed en gebruik deze tijd om circa de helft van de schelpen te legen, want dan heb je straks minder afval in je bord. Het zetmeel dat uit de spaghetti komt, bindt het vocht van de vongole tot een smakelijk sausje.
Een handvol vers gehakte peterselie past hier heerlijk bij.

In het bord van de foto zie je vongole veraci: hun schelp is groter dan die van de gewone venusschelpen en heeft heldere kleuren met leuke patronen erop. Ook hebben deze diertjes twee hoorntjes, die in werkelijkheid twee spuitbuisjes zijn, en dat hebben de gewone vongole weer niet. Let op: je kunt een straal water op je gezicht krijgen als je roert in hun bak water waar ze zand liggen uit te spugen. Het rozige sausje in het bord is veroorzaakt door een paar superrijpe tomaten die vanzelf in de koekenpan zijn gesprongen.

martedì 29 dicembre 2009

Martedì 29 dicembre a Radio Onda Italiana


Stasera, martedì 29 dicembre 2009 puntata straordinaria di Pitagora dai microfoni di Radio Onda Italiana sul canale Wereld FM di Salto dalle 20 alle 21 per la trasmissione in italiano e sul canale Stads FM dalle 21 alle 22 per quella in olandese.

I curatori di Pitagora sono Roberto Bacchilega e Nello Allocca.

Per chi non ha occasione di seguire in diretta, ecco il link per ascoltare Roberto e Nello in italiano e in olandese per i prossimi due mesi.

In programma interviste con opinioni selezionate di italiani che hanno partecipato alla manifestazione sul Dam in occasione del NO B-DAY dello scorso 5 dicembre.
Verrà inoltre letto un brano di Stefano Benni tratto da “La Storia”, la spettacolare riscrittura di un testo scolastico di storia del novecento. Roba esplosiva!

Involtini veloci di vitellone
Snelle rundvleesrolletjes

Questi involtini si cuociono in pochissimo tempo e sono ottimi sia per una cena veloce che per una cena con ospiti.
Bisogna farsi tagliare dal macellaio le fettine di carpaccio un po' più spesse del solito (o accontentarsi di quelle pronte che si trovano al supermercato). Su ogni fettina si mette un pezzetto di prosciutto crudo e volendo anche un pezzettino di formaggio. Si arrotola il tutto e lo si ferma con uno stecchino.
Riscaldare in padella un filo d'olio e una noce di burro, saltare a fuoco vivo per pochi minuti gli involtini, salare, pepare e cospargere di erbe (secche) a piacere (origano, salvia, rosmarino tritato, quello che avete a portata di mano). Mezzo bicchiere di vino a piacere (Marsala, un buon bianco o rosso corposo, ma anche un bello spruzzo di rum o grappa ci stanno bene), far evaporare ed impiattare subito.
Qui li ho serviti con un'insalata tiepida di rape rosse condite con olio, aceto di pomodoro, sale e pepe, e un crostino di buon pane condito con olio alle erbe.

~~~~ Nederlands

Deze rolletjes zijn in een mum van tijd klaar en passen bij een snel diner in je uppie én bij een minder snel etentje met gasten aan tafel.
Je moet de slager overtuigen om carpaccio iets dikker te snijden dan gewoonlijk (of genoegen nemen met wat je bij de super vindt). Leg op elk plakje vlees een stukje rauwe ham en eventueel ook een klein plakje kaas. Rol het vlees op en zet het vast met een prikkertje.
Verwarm in een koekenpan een scheutje olijfolie extravergine met een klontje boter en sauteer op middelhoge vuur de rolletjes. Breng deze op smaak met peper, zout en (gedroogde) kruiden naar smaak (oregano, salie, gehakte rozemarijn, wat je maar bij de hand hebt). Blus af met een half glas wijn (Marsala, of een goede witte of rode wijn met body, maar ook een flinke scheut rum of zelfs grappa smaken erg goed), laat het verdampen en serveer meteen.
Hier had ik als bijgerecht een lauwwarme salade van rode bieten, aangemaakt met olijfolie, tomatenazijn (balsamico smaakt hier ook goed), peper en zout, en een crostino van lekker brood aangemaakt met een druppeltje kruidenolie.

lunedì 28 dicembre 2009

Crauti in padella
Gesauteerde kool

Beh, dopo gli stravizi culinari natalizi forse è il caso di cominciare l'ultima settimana dell'anno in modo leggero.
Questo piatto lo faceva (anzi, lo fa ancora) mia madre in inverno, accompagnandolo però di solito a qualche salsiccia.
La verza, tagliata a filettini, viene fatta prima bollire con le patate e poi viene ripassata in padella con un filino di olio, aglio e taaaanto peperoncino.
Attenzione però: le verze italiane vanno fatte bollire, quelle olandesi no, perché sono più delicate e si disfano completamente nell'acqua.
Quindi in Olanda bisogna bollire le patate come al solito.
Nel mentre si divide la verza (o qualsiasi altro tipo di cavolo) a metà, la si affetta sottilmente e la si lava in abbondante acqua.
Far soffriggere piano piano l'aglio con il peperoncino in una padella bella grande e ci si mette la verza scolata direttamente. Quando la verza comincia ad appassirsi, si aggiungono le patate e si fa cuocere il tutto a fuoco medio, girando ogni tanto. Se poi ve ne dimenticate e le patate si attaccano e fanno la crosticina, allora siete molto fortunati.
Mangiatevene pure un piattone, tanto è solo verdura!

~~~~~ Nederlands
Na de uitgebreide culinaire uitspattingen van de kerstdagen is het misschien fijn om de laatste week van het jaar op een lichte manier te beginnen.
Dit gerecht maakte (en maakt nog steeds) mijn moeder tijdens de wintermaanden, maar zij doet er meestal een paar gebakken worstjes erbij.
Ze snijdt de kool in dunne reepjes die ze vervolgens kookt samen met de aardappelen. Het geheel wordt daarna gesauteerd met wat olijfolie, knoflook en veeeeel rode peper.
Let wel op: Italiaanse kolen moeten koken, Nederlandse niet, want ze zijn zachter van struktuur en vallen totaal uit elkaar als je ze kookt.
Dus in Nederland moet je eerst de aardappelen koken zoals gewoon. Snijd intussen de kool (het maakt niet uit welke: spits-, wit- of groenekool) eerst door midden en dan in dunne reepjes. Was deze een paar keer in veel koud water.
Laat de knoflook in een bodempje olijfolie zachtjes bakken met een rode peper in een grote koekenpan. Haal de koolreepjes uit het water en doe ze rechtstreeks in de pan.
Zodra de kool begint te slinken, voeg de uitgelekte en uitgestoomde aardappelen toe en laat alles op middelhoge vuur bakken. Roer af en toe. Als je dit een keer vergeet en de aardappelen aanbakken en een korstje krijgen, dan mag je jezelf gelukkig noemen: ze zijn nog lekkerder!
Je kunt van dit gerecht een flinke bord vol eten, het is maar groente!

venerdì 25 dicembre 2009

Buon Natale! - Fijne Kerstdagen!

Tantissimi auguri di un sereno Natale, da soli, in famiglia o con chi volete!
De beste wensen voor relaxte Kerstdagen, al breng je deze alleen, met de familie of met wie je maar wilt door!

lunedì 21 dicembre 2009

Martedì 22 dicembre a Radio Onda Italiana

Ivan Scalfarotto

Martedì 22 dicembre 2009 puntata straordinaria di DiversaMente dai microfoni di Radio Onda Italiana sul canale Wereld FM di Salto dalle 20 alle 21 per la trasmissione in italiano e sul canale Stads FM dalle 21 alle 22 per quella in olandese.
I curatori di DiversaMente sono Gino Calenda di Tavani e Silvia Terribili.
Per chi non ha occasione di seguire in diretta, ecco il link per ascoltare Gino e Silvia in italiano e in olandese per i prossimi due mesi.

DiversaMente è un programma di cultura gaylesbicotransessuale.

Per la trasmissione del 22 dicembre c'è in programma una doppia intervista telefonica in diretta con Fabio Greggio del Movimento Radicalsocialista e il neoeletto vice presidente del DP Ivan Scalfarotto.

domenica 20 dicembre 2009

Lunedì 21 dicembre a Radio Onda Italiana



Lunedì 21 dicembre 2009 a Radio Onda Italiana dalle 20 alle 21 andrà in onda

.........Liberalaradio

a cura di Silvia Terribili

Diretta telefonica con Silvia Costa, membro del Parlamento europeo per il Partito Democratico

Silvia Costa, laureata in Lettere moderne all’Università di Roma. È giornalista professionista, ha collaborato a riviste, quotidiani e alla realizzazione di alcuni programmi televisivi della Rai. Deputata alla Camera per tre legislature (1983-1994), Sottosegretario di Stato al Ministero dell’Università, Ricerca Scientifica e Tecnologica (1993-94), nel Governo Ciampi, è stata Presidente della Commissione Pari opportunità tra uomo e donna presso la Presidenza del Consiglio dei Ministri fino al settembre 2000.
Nel giugno 2009 è stata eletta al Parlamento Europeo.

Per sintonizzarvi in diretta tramite internet seguite questo link per la Wereld FM di Salto dalle 20 alle 21, per ascoltare la trasmissione in un altro momento (ma prima del 21 febbraio 2010) seguite il link per lo Streaming on demand.

Potete telefonare in diretta al numero di Amsterdam 020 - 788 43 20
oppure scrivere a
Onda Italiana
info@ondaitaliana.org

lunedì 14 dicembre 2009

Dolomiti e altro/ Dolomiten en meer


Morgenavond een nieuwe uitzending van Radio Onda Italiana, helaas zonder Marina, met speciale aandacht voor de Dolomiten in de Nederlandse editie van 20 tot 21 uur. Verder Italiaanse muziek, winterse recepten en tierlantijen.

****In italiano ****
Domani sera, martedì 15 dicembre, dalle 20 alle 21 su Radio onda Italiana una nuova edizione del terzo martedì, senza Marina, purtroppo, ma piena di musica, novità prefestive e cose carucce.

lunedì 30 novembre 2009

Lasagna alla pinzatrice - Lasagna op z'n nietmachine



***Nederlands volgt, wel uitvoerig ***
Che deve fare una povera madre italiana in preda a delirio della lasagna domenicale, senza però aver ancora ritrovato, dal trasloco, una teglia che sia una, a parte quella del ciambellone ad onde?

Va di pinzatrice. La ricetta della lasagna inutile che ve la dia tanto la sapete, è una semplice con il ragù alle verdure, la mozzarella e il parmigiano. Però quello che non volevo sottrarvi era la soluzione creativa, è che quando serve, una fa di necessità virtù, specie se riesce a convincere il marito a mollare la pinzatrice.

*** hier komt 'ie, en wel met recept****


Het drama (en de creatieve oplossing) van de Italiaanse moeder die een beetje zondagse lasagna aan kroost en echtgenoot wil serveren, maar sinds de verhuizing geen ovenschaal meer kan vinden, ziet u uit de foto.

Maar het was wel een lekkere lasagna voor de niet-vleeseter, en ik wil u het recept niet onthouden:

- Leg op een bakplaat een dubbele laag kookpapier;

- leg erop 3 vellen lasagna Grande Italia, die geen Italiaanse merk is, maar dit was het beste beschikbaar bij mijn supermarkt en toch veel beter dan, pakweg, Honig;

- op de drie velle lasagna leg ruim tomatensaus met groente en vegetarische gehakt (gekruimelde tofu is ook goed). Je maakt het zo: fruit in 4 lepels olijfolie een prei, 3 stengels bleekselderij of stukje knolselderij en 4 wortels die je eerst in fijne stukjes hebt gehakt in een kookapparaat. Voeg er het echt of vegetarisch gehakt, meng goed en daarna 2 blikjes gepelde tomaten in stukjes en een beetje water. Zout naar smaak en laat 20-30 minuten pruttelen met deksel erop;

- na het laagje tomatensaus, voeg een laagje geraspte Parmezaanse kaas.

Let op, de echte heeft zo een stempeltje erop van de Consorzio del Parmigiano Reggiano. Als u dit op de verpakking niet treft, laat zitten en neem eerder een goede geraspte oude kaas, want je wilt niet weten wat voor troep gaat onder onbestembde, generieke Italiaanse geraspte kaas. Het woord Parmezaan op een verpaking moet je als de pest vermijden;

- nu is het tijd voor dunne plakjes morrarella, ik heb een light soort geprobeerd, om te kijken of het verschil maakt. Eigenlijk niet veel, maar volgende keer ga ik toch een echte gebruiken;

- Dat gedaan, leg je nu een nieuwe laagje lasagnavellen erop en begin weer met de vulling.

- De vierde laag lasagna vellen heb ik bedekt met alleen een dun laagje waterige saus en Parmigiano, daarna heb ik met de nietmachine de hoeken van mijn ovenverpakking dicht gemaakt en in een voorverwarmde oven op 180 graad 30 minuten laten garen.

Lekker dat het was!

mercoledì 25 novembre 2009

Alla scoperta di cibi esotici
Op ontdekking van exotische lekkernijen

Tobago, Castara Bay

Come ogni anno in questo periodo devo abbandonare gli acquitrini dei Paesi Piatti per andare a riscaldarmi le ossa e ricaricare le mie batterie solari su qualche isola esotica. Solo così riesco ad arrivare sana di mente alla primavera.
Occasione comunque eccellente per scoprire cibi nuovi ed esotici, di cui prometto di relazionarvi al rientro.

~~~~~ Nederlands

Zoals elk jaar in deze periode moet ik de nattigheid van de Lage Landen verlaten om mijn botten op te warmen en mijn zonnebatterijen op te laden op een exotisch eilandje. Alleen met zo'n stop kan ik in goede mentale gezondheid de winter overbruggen tot aan de lente.
Het is wel een uitgelezen gelegenheid om nieuwe exotische lekkernijen te ontdekken, waarover ik na mijn terugkomst zal berichten.

martedì 24 novembre 2009

Stasera ore 20 a Radio Onda Italiana

Stasera alle ore 20 andrà in onda per Radio Onda Italiana la trasmissione 'Pitagora', a cura di Roberto Bacchilega e Nello Allocca.
Per sintonizzarvi in diretta tramite internet seguite questo link per la Wereld FM di Salto dalle 20 alle 21, per ascoltare la trasmissione in un altro momento (ma prima del 24 gennaio 2010) seguite il link per lo Streaming on demand.

DOPPIETTA ALL’IDFA 2009

Intervista a Erik Gandini, regista di 'Videocracy'
Intervista a Stefano Bisulli e Roberto Naccari, registi di 'Insulo de la Rozoj-Freedom is frightening'

L’IDFA (International Documentary Film Festival Amsterdam) propone ogni anno centinaia di documentari da decine di paesi.
Radio Onda Italiana segue da anni questo prestigioso festival, il più grande del mondo nel suo genere.
Quest’anno Roberto Bacchilega, che già da anni segue l’IDFA per conto di Radio Onda Italiana è riuscito ad ottenere due interviste di rilievo: la prima con Erik Gandini, regista di 'Videocracy' e la seconda con Stefano Bisulli e Roberto Naccari, registi di 'Insulo de la Rozoj-Freedom is Frightening'.

Intervista a Erik Gandini, regista di 'Videocracy'

Il documentario 'Videocracy' è stato presentato al Festival di Venezia e in Italia ha ottenuto reazioni di ogni genere. Si passa dall’entusiamo della proiezione di Venezia alle critiche di chi dice che Gandini avrebbe potuto essere più incisivo nella sua analisi al potere mediatico di Berlusconi. Perché proprio di questo si tratta: come l’Italia sia cambiata negli ultimi decenni in seguito all’offerta televisiva e come la televisione sia dunque diventata strumento di potere.
All’estero il film è un successo. Non solo viene programmato nelle televisioni (a differenza dell’Italia dove nessun canale ha voluto trasmetterlo), ma è tutto esaurito per tutte le proiezioni nelle sale dell’IDFA. Ed ecco che Erik Gandini, subito dopo una di queste proiezioni, parla liberamente ai microfoni di Radio Onda Italiana e ci racconta la sua versione dei fatti.


Intervista a Stefano Bisulli e Roberto Naccari, registi di 'Insulo de la Rozoj-Freedom is frightening'

Rimini, metà anni '60. Il turismo fiorisce e la rivoluzione giovanile arriva con insistenza. Una storia sconosciuta ai più, una storia locale che grazie all’IDFA diventa internazionale. Nell’Adriatico di fronte a Rimini, subito fuori dalle acque territoriali italiane, l’ingegnere Giorgio Rosa costruisce un’isola, una piattaforma in mezzo al mare.
Questa “nuova terra” dovrà diventare uno stato indipendente dall’Italia, uno stato con un suo governo, sue leggi, una sua economia, con un suo servizio postale e con una sua lingua: l’esperanto. Il progetto viene portato a termine.
Le autorità italiane però non gradiscono questo nuovo stato proprio di fronte alle proprie coste. La risposta dell’Italia all’ “Isola delle Rose” è dunque tutt’altro che amichevole.
Stefano Bisulli e Roberto Naccari raccontano agli ascoltatori di Radio Onda Italiana i tanti misteri di questa isola-stato.

www.ondaitaliana.org

domenica 22 novembre 2009

Lunedì 23 novembre a Radio Onda Italiana

Lunedì 23 novembre 2009 a Radio Onda Italiana dalle 20 alle 21 andrà in onda

.........Liberalaradio

a cura di Silvia Terribili

Al CERN di Ginevra è ripartito l’esperimento del Large Hadron Collider che vede coinvolti scienziati di tutto il mondo. Se tutto va bene verso la fine del mese i due fasci di protoni si scontreranno in un tubo circolare lungo circa 27 km, situato a 100 m di profondità sotto Ginevra. Osservando i frammenti delle collisioni, i fisici cercano di scoprire i segreti della materia a livello dell’infinitamente piccolo.
Ne parliamo stasera con Saverio D’Auria, fisico, ricercatore di ruolo all’Università di Glasgow, con esperienza di lavoro ad Amburgo, Chicago e allo stesso CERN.

Per sintonizzarvi in diretta tramite internet seguite questo link per la Wereld FM di Salto dalle 20 alle 21, per ascoltare la trasmissione in un altro momento (ma prima del 23 gennaio 2010) seguite il link per lo Streaming on demand.

Potete telefonare in diretta al numero di Amsterdam 020 - 788 43 20
oppure scrivere a
www.ondaitaliana.org
info@ondaitaliana.org

venerdì 20 novembre 2009

Mucche - Koeien


Quando lo scorso settembre sono andata a Bra, per la manifestazione Cheese!, in piazza sono stata accolta da una serie di mucche di una razza particolare.
Un cartello spiegava il significato di questa mandria colorata:

Ecco la versione romana della Cow Parade, una manifestazione artistica che sta rallegrando da anni le strade e piazze delle maggiori città internazionali.

~~~~ Nederlands

Toen ik afgelopen september in Bra ben geweest, voor het kaasevenement Cheese!, werd ik op een van de pleinen ontvangen door een aantal koeien van een zeer bijzondere ras.
Een bord legde uit dat deze gekleurde kudde de Romeinse versie waren van de Cow Parade, een kunstevenement dat sinds jaren de straten en pleinen van de grootste internationale steden opvrolijkt.


lunedì 16 novembre 2009

RadioCucina martedì sera alle 20 e alle 21
RadioCucina dinsdagavond om 20 en 21 uur

I produttori di formàdi frant Carmelio Matiz e Giuseppe Rugo
De producenten van de kaas formàdi frant Carmelio Matiz en Giuseppe Rugo

Martedì sera sarò per Radio Onda Italiana ai microfoni di Radio Cucina sul canale Wereld FM di Salto dalle 20 alle 21 per la trasmissione in italiano e sul canale Stads FM dalle 21 alle 22 per quella in olandese.
Per chi non ha occasione di segurmi in diretta, ecco il link per sentirmi in italiano e in olandese per i prossimi due mesi.
Il tema della trasmissione italiana di questa serata sarà di nuovo il formaggio.

~~~~~ Nederlands

Dinsdag avond zal ik voor Radio Onda Italiana achter de microfoon van Radio Cucina te horen zijn op het kanaal Wereld FM van Salto van 20 tot 21 uur voor de uitzening in het Italiaans en op het kanaal Stads FM van 21 tot 22 uur voor die in het Nederlands.
Wie geen gelegenheid heeft om rechtstreeks naar me te luisteren, kan via deze links naar de uitzending in het Italiaans en in het Nederlands luisteren voor de volgende twee maanden.

I formàdi frant della ditta di Giuseppe Rugo
De formàdi frant kaas van het bedrijf van Giuseppe Rugo

Ci faremo un giro da un capo all'altro dell'Italia, partendo dal Friuli.
Qui viene fatto un formaggio che ho scoperto solo recentemente grazie al mio amico importatore Jacopo Biadene della ditta Bladenis: si tratta del formàdi frant, presidio Slow Food. Questo formaggio, originario della Carnia, viene fatto riutilizzando forme difettose di formaggio di malga. I formaggi non ben riusciti vengono grattugiati o affettati e impastati con latte, panna, sale e pepe e rimessi a stagionare nelle fascere. È chiaro che solo i frant dello stesso impasto hanno all'incirca lo stesso sapore, che va dal morbido al piccante a seconda di quanto stagionati fossero i formaggi utilizzati. Con il tempo il sapore diventa sempre più intenso.
Non ci sono molti produttori di frant, quelli associati al presidio sono Renato Gortani, Giuseppe Rugo e Carmelio Matiz, tutti nella provincia di Udine.

~~~~~ Nederlands

We zullen een rondje Italië doen, van de ene naar de andere uiteinde, startend in Friuli, de meest noord oostelijke regio van Italië.
Hier wordt een soort kaas gemaakt dat ik onlangs heb ondekt dankzij mijn vriend en importeur van Italiaanse delicatessen Jacopo Biadene van het bedrijf Bladenis: het gaat om de kaas formàdi frant, presidium Slow Food. Deze kaas, die zijn oorsprong heeft in het gebied Carnia, wordt gemaakt door recycling van rauwmelkse kazen die mislukt zijn. De kazen worden geraspt of in dunne plakjes gesneden en gemengd met melk, room, zout en peper. Daarna worden ze in houten vormen gedrukt om te rijpen. Het spreekt voor zich dat alleen de frant uit dezelfde mengsel min of meer dezelfde smaak heeft, pittig maar rond indien jongere kazen zijn gebruikt, steeds pittiger bij gebruik van wat oudere kazen. Ook met het rijpen wordt de frant meer en meer sterk van smaak.
Er zijn niet veel producenten van frant: de producenten die zich hebben verenigd om deze kaas te beschermen tegen het in de vergetelheid te geraken, zijn Renato Gortani, Giuseppe Rugo en Carmelio Matiz, allemaal uit de provincie Udine.

Mariangela Candoni e suo cugino sono famiglia di Renato Gortani. Il loro formàdi frant viene importato in Olanda da Bladenis. Ascolteremo un'intervista a Mariangela.
Mariangela Candoni en haar neef zijn familie van Renato Gortani. Hun formàdi frant wordt in Nederland geïmporteerd door Bladenis. Tijdens de uitzending in het Italiaans zullen we luisteren naar een interview met Mariangela.

Dopo il Friuli visiteremo la Basilicata, dove si produce il caciocavallo podolico, presidio Slow Food. Si chiama podolico perché il latte viene fornito da una razza di mucche chiamata appunto podolica. È una razza bovina da carne che pascola allo stato brado in zone difficili. La mucca produce più latte di quello necessario al vitello e per questo viene munta.
Di caciocavallo podolico non se ne produce molto.
Ascolteremo un'intervista al signor Mario Laurino della Latteria Salvia di Tito (Potenza).

~~~~ Nederlands

Na Friuli reizen we af naar Basilicata, de regio ingeklemd tussen de teen en de hak van de Italiaanse laars. Hier wordt caciocavallo podolico geproduceerd, presidium Slow Food. Het heet 'podolico' want de melk komt uit een ras koeien die podolica heet. Het is een koeienras die vroeger overal in Italië te vinden was, maar die nu bedreigd wordt. Deze koeien werden vooral als werkdieren gehouden en voor het vlees. Ze grazen in het wild in moeilijke, bergachtige en droge gebieden en nemen genoegen ook met het eten van struiken. Ze hoeven niet veel door de mens verzorgd te worden. De koe produceert meer melk dan nodig is voor haar kalf en daarom wordt ze gemolken. Het is veel werk om deze koeien te melken.
Er wordt niet veel caciocavallo podolico geproduceerd.
We zullen luisteren naar een interview met signor Mario Laurino van Latteria Salvia in Tito (Potenza).


E dalla Basilicata passiamo alla Sicilia, con una gran profusione di formaggi di latte di pecora e di mucca. Ben cinque i formaggi siciliani che sono protetti da un presidio Slow Food: il Maiorchino, un pecorino prodotto nella zona di Messina, la provola dei Nebrodi, la provola delle Madonie, il Ragusano, anch'esso un formaggio a pasta filata ma di forma a parallelepipedo, prodotto con il latte di vacche della razza modicana, e la vastedda del Belice, l'unico formaggio a pasta filata ad essere prodotto con latte di pecora di razza della Valle del Belice.
Ascolteremo un'intervista con il signor Carmelo Cilia dell'Azienda Cibus di Ragusa.


~~~~ Nederlands

En vanuit Basilicata steken we over naar Sicilië, met veel kazen uit schapen- of koemelk. Sicilië telt vijf kazen die beschermd worden met een presidium Slow Food: de Maiorchino, een schapenkaas uit de buurt van Messina, die met een naald wordt geprikt zodat alle lucht eruit kan snappen voordat hij gepekeld wordt; de provola uit het Nebrodi gebergte, die gekneed wordt alsof het brood is; de provola het Madonie gebergte, die klein en zoet is; de Ragusano is ook een kneedkaas maar hij vrij groot, heeft de vorm van een parallelepipedum en wordt gemaakt met de melk van koeien van de modicana ras; de vastedda van de Belice, de enige kneedkaas die gemaakt wordt met de melk van schapen van de ras Valle del Belice. Bijzonder aan de vastedda is dat er schapenkazen worden gebruikt die niet goed rijpen: de herders gaan ze snijden en met heet water smelten zodat ze door het kneden toch nieuwe kaas kunnen krijgen en geen kaas verloren gaat.
We zullen luisteren naar een interview met signor Carmelo Cilia van het bedrijf Cibus uit Ragusa.

I cavallucci sono fatti di caciocavallo.
De paardjes zijn van caciocavallo gemaakt.

domenica 15 novembre 2009

Statale 17 - Come è andata la presentazione ad Amsterdam
Statale 17 - Zo ging de presentatie in Amsterdam

Barbara Summa

Ieri si è tenuta la presentazione ad Amsterdam del libro di Barbara Summa (alias MammAmsterdam) 'Statale 17 - Storie minime transumanti' alla Libreria Bonardi.

È stata una serata molto più facile di quanto prevedessi: Marina Warners della Libreria aveva organizzato le sedie e alcune bottiglie di vino per la bicchierata post factum, Barbara si è emozionata per alcuni passaggi che Silvia Terribili ha citato nel corso del suo breve commento al libro, Roberto Bacchilega ha letto un brano e l'attore Antonio Petrocelli (qui ad Amsterdam per la presentazione del libro di Albino Pierro curato di Silvia) è intervenuto dal pubblico leggendo e commentando l'introduzione (la excusatio non petita). Stefano Bocconi si è occupato del sottofondo musicale alle letture con la sua inseparabile chitarra. A me è quindi bastato fare una mini introduzione personale intorno all'acquisto del libro, punzecchiare un paio di volte Barbara con qualche domandina e dirigere un po' il traffico di letture.

La cosa bella è che la serata poi non è andata a finire a tarallucci e vino, ma a polenta e salsicce!

~~~~~ Nederlands

Gisterenmiddag was er de presentatie in Amsterdam van het boek van Barbara Summa (alias MammAmsterdam) 'Statale 17 - Storie minime transumanti' (Rijksweg 17 - Kleine verhalen langs de schapenpaden) bij Libreria Bonardi.

Het is een makkelijker avond geworden dan ik me had voorgesteld: Marina Warners van de Libreria had stoelen geregeld en ook enkele flessen wijn voor na afloop, Barbara raakte geëmotioneerd door enkele zinnen die Silvia Terribili heeft voorgelezen tijdens haar korte commentaar op het boek, Roberto Bacchilega las een passage voor en acteur Antonio Petrocelli (hier in Amsterdam wegens de presentatie van het boek van Albino Pierro die Silvia heeft verzorgd) las een deel van de introductie voor en becommentarieerde deze. Stefano Bocconi zorgde voor de muzikale achtergrond met zijn onafscheidbare gitaar. Ik heb een korte introductie omtrent mijn aanschaf van het boek gedaan, Barbara een beetje gestoken met een paar vragen en voor de rest heb ik het verkeer omtrent het lezen van de passages in goede banen geleid.

Nadat we van de gastvrijheid van Marina Warners hebben genoten, zijn we een ouderwetse pan warme polenta met worstjessaus gaan eten.
Niets beters dan comfort food uit eigen bodem om deze stormachtige herfstavond af te sluiten!

Roberto Bacchilega legge il brano sull'antropologo bergamasco
Roberto Bacchilega leest een passage over een antropoloog uit Bergamo

Polenta e salsicce - Maismeelpap met worsjessaus

venerdì 13 novembre 2009

Statale 17 - La presentazione ad Amsterdam
Statale 17 - Presentatie in Amsterdam

Sabato pomeriggo alle 17 ci sarà finalmente la prima presentazione in Olanda del libro 'Statale 17 - Storie minime transumanti' di Barbara Summa, alias MammAmsterdam.
Un libro vissuto e sofferto, un libro di storie vere, divertenti, ricordi di altri momenti felici in una piccola porzione di quell'Abruzzo che dal 6 aprile 2009 non sarà mai più uguale.
Appunti privati resi pubblici, scorci di vita abruzzese e riflessioni sul passato e sul presente.
Per quanto riguarda il futuro, ne parleremo insieme con Barbara durante la presentazione.
Il botta e risposta con la scrittrice sarà guidato dalla sottoscritta.
Roberto Bacchilega, presidente della Fondazione Quelli di Astaroth, leggerà un brano dal libro.
Stefano Bocconi si occuperà dell'intrattenimento musicale.
Marina Warners metterà a disposizione la sua splendida Libreria Bonardi per la presentazione.
Da Marina potrete anche acquistare il libro (se non ce l'avete già).

Statale 17 - Storie minime transumanti
Edizioni Exòrma - Roma

Sabato 14 novembre ore 17
Libreria Bonardi
Entrepotdok 26
1018 AD Amsterdam
Tel.+31-20-6239844

~~~~ Nederlands
Zaterdagmiddag om 17 uur zal eindelijk de eerste presentatie in Nederland plaats vinden van het boek 'Statale 17 - Storie minime transumanti' (Rijksweg 17 - Kleine verhalen langs de schapenpaden) van Barbara Summa, alias MammAmsterdam.
Het is een boek als een stuk leven, vol met echte verhalen, de meeste grappig, enkele zelfs humoristisch, herinneringen aan andere gelukkige momenten in een klein deel van Abruzzo, de regio die na de aardbeving van 6 april 2009 nooit meer dezelfde zal zijn.
Het boek bevat persoonlijke aantekeningen die aan het publiek worden toevertrouwd, kleine raampjes die opengaan op het landschap van het Abruzzese leven en overpeinzingen over het verleden en het heden.
Wat de toekomst betreft, daar zullen we het met Barbara over hebben tijdens de presentatie.
Het vraag-en-antwoord gesprek wordt door ondergetekende geleid.
Roberto Bacchilega, voorzitter van de Stichting Quelli di Astaroth, leest een pagina uit het boek voor.
Stefano Bocconi neemt de muzikale omlijsting op zich.
Marina Warners stelt haar gastvrije en mooie Libreria Bonardi ter beschikking voor de presentatie.
Bij Marina zijn jullie aan het goede adres om het boek aan te schaffen (als jullie het nog niet hebben).

Statale 17 - Storie minime transumanti
Edizioni Exòrma - Roma

Zaterdag 14 november om 17 uur
Libreria Bonardi
Entrepotdok 26
1018 AD Amsterdam
Tel.+31-20-6239844

giovedì 12 novembre 2009

Zucca al forno
Pompoen uit de oven

La catena di supermercati olandese Albert Heijn distribuisce gratuitamente una rivista di (pubblicità e) cucina chiamata AllerHande (letteralmente: un po' di tutto) con una tiratura di 5 milioni di copie. Dato che ci sono 16 milioni tra olandesi e altri, si fa presto a capire la capillarità della penetrazione di questa rivista tra la popolazione.
L'AllerHande esce 13 volte l'anno da quasi 30 anni e ha cambiato (o guidato il cambiamento) della cucina olandese. Dagli ultimi 5 anni almeno un numero all'anno è dedicato alla cucina italiana, e devo dire che il livello aumenta sempre - anche se poi prendono svarioni enormi nei numeri con altri temi.
Non mi ricordo di aver mai cucinato ricette da questa rivista, mica per altro, è che a me il tipo di cibo che propongono loro non piace.
Ma questa ricetta di zucca al forno mi è piaciuta tanto e ve la propongo anche a voi.

Zucca al forno con il rosmarino

1 zucca circa 1, 2 kg
6 scalogni
1 testa d'aglio
3 rametti di rosmarino
1 limone, tagliato in quarti
3 cucchiai olio di oliva

Preriscaldate il forno a 220 °C.
Tagliate la zucca in quarti.
Eliminate i semi e i filamenti all'interno con un cucchiaio.
Tagliate la zucca senza sbucciarla a fette.
Pelate gli scalogni.
Dividete gli spicchi dalla testa d'aglio senza sbucciarli.
Rivestite una teglia con carta forno e distribuitevi le fette di zucca, gli scalogni, l'aglio, il rosmarino e il limone.
Irrorate con l'olio e spolverate di sale e pepe.
Mettete la teglia 35 minuti in forno.
Girate a metà cottura una volta e spremete il limone per far uscire il succo.
Cuocendo l'aglio si è ammorbidito e addolcito. Lo potete spremere dalla pellicina e mangiare con la zucca arrostita.

Note di Marina
A me gli aghi di rosmarino che vanno a spasso nel cibo non piacciono e quindi ci ho messo la salvia, che c'è stata benissimo, è diventata croccante e me la sono mangiata così.
Ero senza limoni ma sinceramente non ne ho sentito la mancanza.
D'aglio ne ho messo 2 spicchi per far profumo ma non li ho mangiati. A me dell'aglio piace solo l'aroma ma non il gusto, non lo digerisco.
Buona, da rifare.

~~~~~ Nederlands


De supermarktketen Albert Heijn distribueert een gratis (reclame- en ) kookblad met de naam AllerHande met een oplage van 5 miljoen exemplaren. Aangezien er in Nederland 16 miljoen inwoners telt, kun je snel uitrekenen hoe diep de penetratie van dit blad onder de bevolking is. AllerHande verschijnt 13 keer per jaar sinds bijna 30 jaar en heeft de Nederlandse manier van eten veranderd (of de verandering ervan geleid).
Sinds de laatste 5 jaar minstens een uitgave wordt jaarlijks gereserveerd voor de Italiaanse keuken, en ik moet eerlijk zeggen dat het niveau steeds hoger wordt - ook al maken ze wat misstappen in andere uitgaven.
Ik kan me niet herinneren ooit een recept uit dit blad te hebben gemaakt, maar dat heeft te maken met het feit dat het soort eten dat ze voorstellen mij niet echt aantrekt.
Maar dit recept voor pompoen uit de oven heeft me zeker heel goed gesmaakt!
Geroosterde pompoen met rozemarijn
1 pompoen (van ca. 1, 2 kg)
6 sjalotten
1 bol knoflook
3 takjes rozemarijn
1 citroen, in partjes
3 eetlepels olijfolie

Verwarm de oven voor op 220 °C.
Snijd de pompoen in vieren.
Verwijder de zaden en de draderige binnenkant met een lepel.
Snijd de ongeschilde pompoen in plakken.
Verwijder de buitenste schil van de sjalotten.
Haal de tenen knoflook los uit de bol en laat de schil zitten.
Bekleed de braadslee met bakpapier en leg daar de pompoenplakken op met de sjalotten, de knoflook, de rozemarijn en de citroenpartjes.
Besprenkel met de olie.
Bestrooi alles met peper en zout.
Zet de braadslee 35 minuten in het midden van de oven.
Schep tussentijds een keer om en plet de citroenpartjes zodat het sap vrijkomt.
Door het garen is de knoflook zacht van structuur en van smaak geworden. U kunt de inhoud zo uit het velletje knijpen en samen met de geroosterde pompoen eten.
Notitie van Marina
Ik hou niet van de naalden rozemarijn die door mijn eten zwerven, dus heb ik verse salie gebruikt. Die paste er goed bij, is lekker knapperig geworden en ik heb het gegeten.
Ik had geen citroenen in huis maar eerlijk gezegd heb ik geen citroen gemist in dit gerecht.
Wat knoflook betreft heb ik maar 2 teentjes gebruikt voor hun aroma maar die heb ik niet gegeten: mijn maag kan er niet tegen.
Lekker, moet ik weer eens een keer maken.