martedì 23 dicembre 2008

2009

Tutti i collaboratori di Radio Onda Italiana vi augurano buone feste e a risentirci il 29 e 30 dicembre per la chiusura dell'anno.


Alle medewerkers van Radio Onda Italiana wensen u fijne dagen en tot horens op 30 december voor de laatste uitzending van 2008.

giovedì 18 dicembre 2008

Filmmaaksters opgelet

De inscrihjvingen voor het korte film festival “A Corto di Donne”, te Pozzuoli (Napels) op 19, 20 en 21 juni 2009 zijn nu open.

“A Corto di Donne”, wil vrouwelijke creativiteit promoten, door middel van deze festival, waas filmmaakster uit de hele wereld elkaar kunnen ontmoeten.

Deelname in gereserveerd voor korte films van vrouwelijke regisseurs (zeg je dan regisseuses?)gemaakt vanaf 1 januari 2007. Elke gepresenteerde film (je mag er meer presenteren) mag niet langer dan 20 minuten zijn.

De jury zal prijzen uitreiken voor de beste korte film in een van deze 4 categorieen: Fiction, Documentaires, Animatie, Videoart

film en inscrijfformulieren moeten gedresseerd zijn aan: “A Corto di Donne” – c/o Azienda Autonoma Cura, Soggiorno e Turismo – Piazza Matteotti, 1 – 80078 Pozzuoli (NA) – Italy en gestuurd binnen 31 maart 2009.

De gepresenteerde werken moeten ondertiteld zijn in het Italiaans of het Engles, of zonder dialogen zijn.

Inschrijfformulier en reglement kunt u op de website www.acortodidonne.it Meer informatie nodig? Stuur een e-mail naar info@acortodidonne.it of bel (+39) 347.6675.785.

Iscrizioni a festival di cortometraggi al femminile

Sono aperte le iscrizioni alla quinta edizione di “A Corto di Donne”, rassegna di cortometraggi al femminile, in programma a Pozzuoli (NA) nei giorni 19, 20 e 21 giugno 2009.

“A Corto di Donne”, organizzata dall’associazione culturale “Quicampiflegrei” e dal “Coordinamento Donne Area Flegrea”, promuove la creatività al femminile, offrendo uno spazio di confronto alle filmmakers di tutto il mondo che hanno scelto il linguaggio cinematografico per esprimere un punto di vista originale sulla società, i sentimenti, i fenomeni del nostro tempo.

La partecipazione alla rassegna è riservata esclusivamente a cortometraggi diretti da donne, realizzati a partire dal 1° gennaio 2007. Il tema e il genere sono liberi. La durata dei singoli lavori non dovrà superare i 20 minuti.

Le giurie, composte da professionisti dell’industria audiovisiva ed esponenti del mondo dell’arte e della cultura, assegneranno il premio al miglior cortometraggio per ciascuna delle quattro sezioni competitive in cui è articolato il festival: Fiction, Documentari, Animazione, Videoarte.

Sarà inoltre attribuito, dalla direzione del festival, un premio speciale al miglior cortometraggio italiano, individuato tra tutti quelli selezionati per la fase finale della rassegna.

Le opere dovranno essere spedite, unitamente alla scheda di iscrizione, al seguente recapito: “A Corto di Donne” – c/o Azienda Autonoma Cura, Soggiorno e Turismo – Piazza Matteotti, 1 – 80078 Pozzuoli (NA) – Italy.

Termine ultimo per la presentazione: 31 marzo 2009.

E’ consentito partecipare con più di un lavoro. L’iscrizione è aperta a opere di qualsiasi nazionalità, purché sottotitolate in italiano o in inglese, oppure prive di dialogo.

Attraverso il sito internet ufficiale – www.acortodidonne.it – è possibile scaricare il regolamento integrale e la scheda di iscrizione alla rassegna. Ulteriori informazioni possono essere richieste inviando una e-mail a info@acortodidonne.it oppure telefonando al numero (+39) 347.6675.785.

venerdì 12 dicembre 2008

Sabato 13 dicembre, porte aperte alla Scuola d'Italia

Ci siamo, domani vi aspettiamo tutti per la prima giornata a porte a perte nella sede della Scuola d; Italia. dalle 11 alle 14 informazioni ed iscrizioni per i nuovi corsi di olandese, italiano, inglese.

Dalle 14 alle 15 festa per i bambini con le maestre e gli scolari di Oh! Che bel castello, tutti i bambini che vogliono giocare con noi sono i benvenuti.

E non dimenticatevi di tutti gli altri bellissimi corsi che partono a gennaio, pensateci se siete a caccia di un regalo di Natale originale.

Ora che sono ufficialmente diventata sommelier dell'AIS, Associazione italiana sommelier (vedi anche www.sommelier.it) vi raccomando naturalmente le mie tre lezioni con assaggio di ottimi vini dal 18 gennaio, tre domeniche dedicate ai vini italian (vinificazione in bianco, vinificazione in rosso e bollicine).

Voglia di regalo e pochi soldi? Regalate agli amanti del cinema un Cineforum Cinessimo!

Astemi e odiate il cinema? Restano sempre i workshop di danza e le lezioni di storia dell'arte.

Insomma, tutte le informazioni e il programa li trovate qui

Noi dalle 11 alle 15 vi saspettiamo in Sint Janstraat 37, a sinistra dell'hotel Kransapolski sul Dam.

Zaterdag 13 december: Open Dag Scuola d'Italia

Ik weet het zeker dat zaterdag een beetje iedereen zal tijd besteden aan kerstvoorbereidingen. omdat u dus al op pad bent, vergeet niet om langs te komen bij de Scuola d'Italia voor onze eerste officiele Open Dag op kantoor.

Van 11 tot 14 uur kunt u informatie inwinnen en zich inschrijven voor de vele taal- en culturcursussen die in januari weer beginnen.

Ook vergeet het niet: ik ben net officieel sommelier geworden bij het Italiaanse vakvereniging AIS (www.sommelier.it). Dus denk met name aan mijn wijnlessen in januari en februari. Ook leuk als kerstkado voor iemand.

En onder kerstkado's ben je krapper van kas, denk aan het Cineforum Cinemissimo!: je maak iemand blij met een reeks mooie Italiaanse films onder het genot van een coffee en een discussie met gelijkgezindten.

Geheelonthouder en geen filmliefhebber? Dan zijn er nog de dansworkshops Taràntati, en de kunstlessen van Gino Calenda.

Het programma vindt je hier.

Het inschijfformulier hier

Zaterdag 13 december, 11-14 uur inschrijvingen en informatie.
14-15 uur kinderfeest met de juffen en kinderen van de Italiaanse speeluurtje op zaterdag, ale kinderen welkom.

Sint Janstraat 37, linkerkant van hotel Krasnapolksi aan de Dam.

Vacanze!
Vakantie!

Martinique, Anse Les Salines
Se mi cercate, il mio indirizzo per le prossime due settimane è: seconda palma a destra...
Dopo la maratona di ricette dei giorni scorsi, visto che sono alla frutta, vi lascio nelle mani - o meglio - nella tastiera di Barbara, che senz'altro vi terrà compagnia.
Non perdetevi, mi raccomando, la sua trasmissione radio di martedì 18, in cui presenterà diversi ospiti e tanta buona musica. Quando torno vi interrogo!
~~~~~~~~Nederlands
Als jullie me zoeken, is dit mijn adres voor de volgende twee weken: tweede palm rechts...
Na de receptenmarathon van de afgelopen dagen, loop ik op mijn laatste benen. Ik laat jullie in de handen - of beter gezegd - aan het toetsenbord over van Barbara, die jullie zonder twijfel gezelschap zal houden.
Mis haar radiouitzending van dinsdag 18 december niet, ze zal verschillende gasten presenteren en veel mooie muziek draaien. Let op: als ik terug ben, zal ik jullie overhoren!

giovedì 11 dicembre 2008

Taartjes met banketbakkersroom en frambozenjam

Voor het verjaardagsfeest van Radio Onda Italiana had ik graag een taart willen bakken, maar een taart is niet makkelijk te transporteren.
Daarom heb ik een stuk of 100 deegbakjes gebakken die ik vervolgens met banketbakkersroom heb gevuld en versierd met een beetje frambozenjam, omdat verse frambozen crimineel duur zijn in dit periode van het jaar.

Krokante deegbakjes van Marina
voor circa 12 deegbakjes

120 gr bloem
70 gr boter
20 gr suiker
10 gr water

Meng de koude boter kort met de bloem tot een hoop kruimels, voeg de suiker en een klein beetje water toe tot een samenhangend deeg. Bewaar circa 24 uur lang in de koelkast, goed afgedekt met plastic folie.
Neem het deeg, snijd het in dunne plakjes en rol ze vrij dun uit op een met bloem bestoven werkvlak. Snij ze uit in rondjes van de juiste maat en vul hiermee de dik beboterde bakvormpjes (bijv. van de muffins). Ik heb siliconenvormpjes gebruikt waardoor beboteren niet nodig was. Doe wat oude bonen op de bodem van het bakje zodat het deeg niet opbolt tijdens het bakken (ik heb hiervoor een pot met kikkererwten die ik al jaren hergebruik).
Plaats in de voorverwarmde oven op 170° C totdat ze licht goudbruin zijn geworden (circa 15 minuten, maar ook korter). Wacht even voordat je ze uit de vormpjes haalt, want ze zijn vrij bros. Haal de bonen eruit en bewaar ze voor de volgende gelegenheid.
De deegbakjes kun je zelfs een paar weken goed bewaren in een goed afgesloten koekentrommel.

Citroenbanketbakkersroom van Marina
om 15 taartjes te vullen

500 gr volle melk
3 eieren
95 gr bloem
120 gr suiker
lde schil en het sap van een bio citroen

Klop de eieren met de suiker, de geraspte gele schil van de citroen en al zijn sap. Voeg langzaamaan de bloem en dan in een dun straaltje, steeds roerend, de melk toe.
Plaats de kom in de magnetron op het maximum vermogen voor 5 minuten, daarna roeren en dan steeds opwarmen voor 1 minuut, roeren, opwarmen enz. totdat de crème mooi dik wordt en begint te koken.
Op het fornuis, breng de ingrediënten langzaam aan de kook terwijl je steeds blijft roeren om te vermijden dat het aanbrandt.
Laat de room goed afkoelen, daarna bewaren in de koelkast, goed afgesloten in de sac-à-poche (puntzak) voor eenmalig gebruik.

Noot van Marina:
De halve liter melk kan, indien gewenst, teruggebracht worden tot 400 gr en aangelengd met 100 gr limoncello (zoals voor de taart van de laatste verjaardag van Barbara), of met 100 gr Marsala. In dit geval is er geen citroen nodig. Met een beetje fantasie, zijn er eindeloze alcoholische variaties te bedenken. HIC!

Tartellette crema e marmellata di lamponi

Per la festa di compleanno di Radio Onda Italiana mi sarebbe piaciuto fare una torta, ma la cosa non sarebbe stata gestibile facilmente.
Per questo ho fatto un centinaio di crostatine che ho riempito di crema pasticcera e decorato con un pochino di marmellata di lamponi, visto che quelli freschi costano uno sproposito in questo periodo.

Tartellette di Marina
per circa 12 tartellette

120 gr farina
70 gr burro
20 gr zucchero
10 gr acqua

Sbriciolare brevemente il burro freddo con la farina, aggiungere lo zucchero e pochissima acqua per tenere il tutto insieme. Raccogliere le briciole in un panetto e conservare in frigo, nella pellicola trasparente per circa 1 giorno.
Riprendere il panetto, tagliarlo a fettine e allargare le fettine con un po' di farina. Tagliare a misura e riempire le formine imburrate (io uso delle formine di silicone e non ce n'è bisogno). Mettere dei pesi sul fondo della tartelletta altrimenti cresce in cottura (io uso dei ceci che uso a questo scopo da diverso tempo).
Infornare a 170° C fin quando sono dorate (circa 15 minuti, ma anche meno). Attendere un poco prima di sformarle perché sono molto fragili. Eliminare i ceci e usarli per la prossima occasione.
Si conservano benissimo anche per settimane nella scatola di latta

Crema pasticcera al limone di Marina
per riempire 15 tartellette

500 gr latte intero
3 uova
95 gr farina
120 gr zucchero
la buccia e il succo di un limone bio

Sbattere le uova con lo zucchero, la buccia grattugiata del limone e tutto il suo succo. Aggiungere pian piano la farina e poi sempre a filo e continuando a mescolare il latte.
Mettere nel microonde alla massima potenza per 5 minuti, poi girare e continuare sempre al massimo di minuto in minuto, girando, finquando diventa bella consistente e bolle.
Sul fornello, far alzare il bollore continuando a girare senza mai smettere per evitare che si attacca.
Far freddare per bene, poi conservare nella famosa tasca da pasticcere usa e getta in frigorifero.

Nota di Marina:
Il mezzo litro di latte, volendo, può essere ridotto a 400 gr e allungato con 100 gr di limoncello (come per l'ultima torta di compleanno di Barbara), oppure con 100 gr di Marsala, eliminando però il succo di limone. Insomma, variazione alcoliche infinite, volendo. HIC!

mercoledì 10 dicembre 2008

Biscotti chicchi di caffè
Koffiebonen koekjes

Da servire con il caffè del nostro sponsor, ho fatto questi biscotti che si adattano benissimo non solo ad accompagnare un cappuccino o un espresso, ma anche ad essere mangiati a manciate dai bambini...
La ricetta è una mia rielaborazione dalla rivista Sale&Pepe di tanti anni fa.

Chicchi al caffè di Marina
per una cinquantina di chicchi

300 g farina
100 g zucchero
150 g burro morbido
3 tuorli
1 cucchiaino cacao
2 cucchiaini caffè in chicchi, frantumati alla bell’e meglio
1 bustina caffè solubile
1 cucchiaino lievito chimico
1 pizzico sale

Mettere in un recipiente il burro e lo zucchero e montarli fino a renderli cremosi.
Aggiungere i tuorli, il cacao e la farina setacciati, il caffè pestato e quello solubile e un pizzico di sale senza lavorare troppo l’impasto.
Spostarlo su un piano, riunire tutte le briciole e farne un salamotto.
Avvolgere con la pellicola e lasciar riposare in frigo almeno 1 ora (ma anche 1 giorno va bene).
Con l’impasto ben freddo modellare delle palline della grandezza di una nocciola e con la parte non tagliente del coltello inciderle leggermente a metà (dovete ottenere 1 chicco grande di caffè).
Se l'impasto si è riscaldato ed è diventato morbido, mettete la teglia in frigorifero per una mezz'ora (o in freezer per 10 minuti) prima di infornare, altrimenti i biscotti si allargano e perdono tutta la loro forma.
Mettere in forno quasi caldo (su carta forno) a 170° ventilato (180° normale) per 15 minuti.
Non preoccupatevi se appena sfornati sono morbidi, perché man mano che si raffreddano induriscono. Si conservano benissimo in una scatola di latta e sono più buoni dopo qualche giorno.
~~~~~~~~Nederlands

Voor bij de koffie van onze sponsor heb ik deze koekjes gemaakt, die goed smaken niet alleen bij een kopje cappuccino of espresso, maar ook ideaal zijn om in grote hoeveelheden tegelijk door kinderen te worden gegeten...
Het recept is aangepast uit een nummer van het tijdschrift Sale&Pepe van jaren geleden.

Koffiebonen van Marina
voor circa 50 boontjes
300 g bloem
100 g suiker
150 g boter op kamertemperatuur
3 eierdooiers
1 theelepel cacao
2 theelepels koffiebonen, gepletterd
1 zakje oploskoffie
1 theelepel bakpoeder
1 snufje zout
Klop de boter met de suiker totdat ze romig zijn. Voeg de eierdooiers, de met de bloem en gist gezeefde cacao, de gepletterde koffiebonen en de oploskoffie toe met een snufje zout. Meng alles goed door elkaar maar werk vooral het deeg niet te lang. Doe het deeg op de werkvlak, druk alle kruimels bij elkaar en maak er een soort worst bedekt met plastic folie. Leg het in de koelkast voor minstens 1 uur (maar ook 1 dag is goed).
Maak kleine balletjes ter grootte van een hazelnoot van het goed koude deeg en druk er een sneetje in met de niet snijdende deel van het lemmet van een tafelmes (zodat het op een koffieboon lijkt).
Als het deeg warm en zacht is geworden, doe de bakblik in de koelkast voor een half uur (of in de vriezer voor 10 minuten) voordat de koekjes de oven in gaan, anders gaan ze uitlopen en verliezen hun vorm.
Plaats in de voorverwarmde oven op 170° C (hetelucht, anders 180° C) voor circa 15 minuten. Maak je je geen zorgen als ze bros zijn als ze uit de oven komen, zodra ze koud worden, worden ze ook harder en krokant.
Je kunt ze goed bewaren in een koekenblik en zijn lekkerder na een paar dagen.

Bicchierini di pannacotta con salsa al caffè
Bekertjes pannacotta met koffiesaus


Beh, credo di aver finito la serie di ricette salate della festa per i 15 anni di Radio Onda Italiana.
Alcune cose le avevo comprate ma non sono riuscita a servirle, tipo i dadini di provolone piccante con il chicco d'uva sopra. Poco male.
Dallo sponsor del caffè ho avuto una bella scorta di bicchierini e soprattutto dell'ottimo caffè per questa ricetta, che ha mandato in visibilio tutti quelli che l'hanno assaggiata.
Pannacotta di Marina
per 4 persone
250 gr panna fresca
250 gr latte intero
50 gr miele
35 gr zucchero
40 gr maizena (amido di mais)
Mescolare il miele con lo zucchero e la maizena, poi aggiungere piano piano il latte sciogliendo bene i grumi, e quindi la panna. Mettere il recipiente nel forno a microonde e riscaldare alla massima potenza per 4 minuti (oppure sul fornello al minimo girando in continuazione). Girare e far andare di nuovo con intervalli di 1 minuto finquando ha raggiunto la consistenza di uno yogurt bello denso. Non far bollire.
Versare nelle coppette individuali precedentemente bagnate con acqua e sgocciolate per bene e far freddare prima di mettere in frigo.
Sformare la pannacotta e servirla con una salsina a piacere.
Salsa al caffè di Marina
per 4 persone
Fare 1 tazza di caffè bello carico.
Far sciogliere nel microonde (o in un tegamino) 1 tazza di acqua con 1 cucchiaino di zucchero e 1 di miele. Sciogliere 1 cucchiaino di maizena con il caffè ed aggiungerlo allo sciroppo. Far addensare riscaldando bene, poi raffreddare bene la salsa prima di versarla sulla pannacotta.
~~~~~~~~Nederlands
Ik geloof dat ik klaar ben met de reeks hartige hapjes voor het feest ter gelegenheid van het 15 jaar bestaan van Radio Onda Italiana.
De ingrediënten voor sommige hapjes had ik wel gekocht, maar het is me niet gelukt om ze uit te serveren, zoals de blokjes pittige provolone kaas met een druifje erop. Het maakt niets uit.
Van de koffiesponsor heb ik een hoop bekertjes gekregen en vooral uitstekende koffie voor dit recept, dat iedereen voortreffelijk vond.

Pannacotta van Marina
voor 4 personen

250 gr slagroom
250 gr volle melk
50 gr honing
35 gr suiker
40 gr maizena

Meng de honing met de suiker en de maizena, voeg langzaam aan de melk toe om de klontjes op te lossen, daarna de room. Doe het mengsel in de magnetron en verwarm het op de hoogste stand voor circa 4 minuten (of op het fornuis op een heel zacht pit terwijl je voortdurend blijft roeren). Roer goed en laat het opnieuw vervarmen voor steeds 1 minuut, totdat het net zo dik is geworden als vla. Niet laten koken.
Schenk in de bekertjes of andere bakjes die je van tevoren nat hebt gemaakt (maar al het water goed hebt laten druppen). Laat het goed afkoelen voordat je de pannacotta in de koelkast zet.
Keer de pannacotta op een bordje en serveer het met een sausje naar smaak.

Koffiesaus van Marina
voor 4 personen

Zet 1 kopje sterke espressokoffie.
Laat 1 theelepel suiker en 1 theelepel honing oplossen in 1 koffiekopje water door het op te warmen in de magnetron (of op het fornuis). Los 1 theelepel maizena in de espresso en voeg het aan de honing-suikersiroop toe. Blijf de saus opwarmen totdat het bijna kookt (maar dus niet laten koken!) en licht ingedikt is. Laat de saus goed afkoelen voordat je het op de pannacotta schenkt.

martedì 9 dicembre 2008

Crostini con la rillete di anatra
Crostini met eendenrillette


La rillette di anatra è una cosa buonissima che chi sta attento alla linea o ha problemi di trigliceridi dovrebbe evitare come la peste. Ma noi no.
Si tratta di una conserva di carne francese nata dalla necessità di far durare le scorte di carne in periodi in cui i frigoriferi ancora li dovevano inventare. Ed ecco che nasce questa preparazione, realizzata con le cosce ed altre parti più dure dell'anatra, che viene fatta cuocere a lungo con diversi odori e poi conservata in barattolo nel suo stesso grasso.
Una cosa goduriosissima.
Vi chiederete: ma che c'entra con una festa italiana? Niente, infatti non c'entra niente, ma me ne hanno regalato un po' ed io l'ho condivisa con gli ospiti della festa di Radio Onda Italiana.
La rillette si mangia sul pane a temperatura ambiente ma un barattolo incominciato si conserva tantissimo in frigorifero (se ci riuscite...).
~~~~~~~~~~Nederlands
Eendenrillette is iets om te watertanden die wie op de lijn moet letten of problemen heeft met teveel vet in zijn bloed zou moeten vermijden als de pest. Wij niet.
Rillette is een Frans systeem om vlees te bewaren in tijden toen koelkasten nog uitgevonden moesten worden. Deze bereiding wordt gemaakt van de poten en andere taaie delen van de eenden die langzaam worden gegaard met specerijen en daarna in potjes bewaard in de eigen vet van de eend.
Heerlijk!
Jullie zullen zich afvragen: wat heeft het te maken met een Italiaans feest? Niets, inderdaad, het heeft er niets mee te maken, maar ik kreeg wat rillette cadeau en ik heb het willen delen met de gasten van het feest van Radio Onda Italiana.
Rillette wordt op brood op kamertemperatuur gegeten en een aangebroken pot blijft lang (als je het lukt om er vanaf te blijven) goed in de koelkast.

Crostini di patè di pomodori secch i
Crostini met gedroogde tomatenpatè

Foto di/door Lin Zheng
Questo patè di pomodori secchi è da urlo, tanto è buono. Non è proprio economicissimo, ma ne vale la pena. Bisogna prepararlo almeno un giorno in anticipo così che i sapori si possano sviluppare bene ed armonizzare.
Patè di pomodori secchi di Marina
Per 6 persone
una manciata di pomodori secchi
2 cucchiai di pinoli
2 cucchiai di parmigiano
1 cucchiaio di noci
alcuni rametti di basilico fresco più alcune foglioline per la decorazione
1 spicchio d'aglio
olio d'oliva extravergine
sale
Far rinvenire i pomodori in una ciotola d'acqua fredda per almeno 6 ore. Poi strizzarli, asciugarli per bene con la carta da cucina. Tenerne alcuni da parte per la decorazione e mettere il resto nel robot oppure nel bicchiere del minipimer. Aggiungere gli altri ingredienti e frullare con un poco di olio fin quando diventa una pasta morbida ma ancora consistente.
Spalmare sui crostini e decorare con un pezzetto di pomodoro e una fogliolina di basilico tenuti da parte.
Si mantiene molto bene in frigo in un barattolo chiuso. Ottimo anche come sugo veloce per condire la pasta.
~~~~~~~~~ Nederlands
Deze patè van gedroogde tomaten is waanzinnig lekker. Niet erg goedkoop, wel de moeite waard. Je moet het minimaal een dag van tevoren klaar maken, zodat de smaken zich goed kunnen ontwikkelen en met elkaar mengen.

Patè van gedroogde tomaten van Marina
Voor 6 persone

een handjevol gedroogde tomaten
2 eetlepels pijnboompitten
2 eetlepels parmigiano
1 eetlepel walnoten
enkele takjes verse basilicum plus enkele blaadjes voor de decoratie
1 knoflookteentje
olijfolie extra vergine
zout

Week de tomaten in een kom koud water voor minstens 6 uur. Knijp daarna ze goed uit en dep ze zorgvuldig droog met keukenpapier. Houd enkele tomaten opzij voor de decoratie en doe de rest in de keukenmachine of in de beker van de staafmixer. Voeg de rest van de ingrediënten toe en hak met een beetje olijfolie tot een gladde, zachte maar ook weer niet te vloeibare pasta.
Smeer het op de crostini en decoreer met een stukje van de opzij gehouden tomaten en blaadje basilicum.
Je kunt het goed bewaren in een gesloten pot in de koelkast. Fantastisch om een snelle bord spaghetti aan te maken.

lunedì 8 dicembre 2008

Pastaschelpjes gevuld met tomatensaus


Ik had echt zin om ravioli te serveren, maar koude ravioli zijn om te huilen en in de keuken van de danszaal van de familie Candido was er geen enkele mogelijkheid om wat dan ook te verwarmen.
Toen herinnerde me dat ik eens 's zomers de conchiglioni giganti (reuze pastaschelpen) van het merk De Cecco had gekocht en ermee geëxperimenteerd: een vulling van ricotta en spinazie zoals bij ravioli (die kout oneetbaar is) en eentje met blokjes verse tomaat en mozzarella (de beste tot nu toe). Maar een beetje gratineren in de oven bleef noodzakelijk.
Dus een nacht dat ik bleef omdraaien in mijn bed denkend aan de beste manier op het pastaprobleem op te lossen (want pasta mocht absoluut niet ontbreken op het feest van Radio Onda Italiana), heb ik gedacht: wat dan als ik de saus, in plaats om het op de pasta te doen, doe ik het in de pasta?
En met dit gedachte sliep ik dolgelukkig eindelijk in.
Vegetarische tomatensaus van Marina
voor 4 personen
4 wortelen
4 stengels bleekselderij
2 uien
2 blikjes gepelde tomaten
2 eetlepel geconcentreerde tomaten van goede kwaliteit, anders laat maar
1 kleine knoflookteen
1 klein pepertje als je dat lekker vindt
een aantal takjes verse basilicum
peper en zout
olijfolie extra vergine
 
Je hebt een keukenmachine nodig of heel veel geduld met een mes.

Schil de uien, snijd ze in 4 of 8 partjes (afhankelijk van de kracht van je keukenmachine) en hak ze klein. Fruit ze in een bodempje olie.
Maak de wortelen en de selderij schoon, snijd ze in blokjes en hak ze klein in de keukenmachine.
De stukjes moeten net zo groot zijn als grof zout of korreltjes vleesgehakt.
Voeg aan de uien toe en laat de groente goed gaar worden op zacht vuur, roer af en toe om aanbakken te voorkomen.
Zodra ze gaar zijn (proef, de wortelen moeten zacht zijn, niet krokant), voeg de gepelde tomaten toe die je in blokjes hebt gesneden, de geconcentreerde tomaten, het eventuele pepertje en zodra de saus kookt, de takjes verse basilicum in hun geheel.
Laat de saus zachtjes koken voor een paar uur, het moet tot de helft inkoken. Voeg op het laatste zout en peper, de geraspte knoflookteen en laat de saus snel afkoelen. Verwijder de takjes basilicum.
Deze saus is zo geconcentreerd dat hij een heel handig is om in porties in te vriezen voor momenten van hoge nood. Je doet de bevroren saus in een pannetje met een glas water en langzaamaan wordt hij dik genoeg om ermee je spaghetti aan te maken.
Als je dan per se vlees erin wilt hebben, doe je gebakken spekjes erbij of een handje gebraden gehakt. De basis is toch al erg lekker vanzelf!
Voor het feest heb ik de koude saus in een puntzak gedaan die banketbakkers ook gebruiken (hulde aan wie de versie voor eenmalig gebruik heeft bedacht!) en heb een klein gaatje op de punt gemaakt. Op deze manier heb ik de pastaschelpjes gevuld dat ik van tevoren voor 3/4 van de tijd had gekookt, vervolgens snel laten afkoelen onder de koude kraan en dan aangemaakt met wat druppels olijfolie om plakken tegen te gaan.
Ik heb niet de grote schelpen gebruikt maar de gewone schelpen (en ook weer niet de mini-macaroni schelpjes), want ze waren van de juiste maat om met een hapje te kunnen worden gegeten. Ik moet toegeven dat het niet makkelijk is geweest om de pastaschelpen te vullen, zoals je uit de foto kunt zien... Ik was enkele blaadjes basilicum uit de saus vergeten eruit te vissen!

Conchiglie di pasta farcite di sugo


Avevo una gran voglia di servire dei ravioli, ma i ravioli freddi fanno piangere e nella cucina della balera dei Candido non c'era possibilità di riscaldare nulla.
Così mi sono ricordata di una volta d'estate che avevo comprato i conchiglioni giganti della De Cecco e ci avevo fatto esperimenti, con farcitura di ricotta e spinaci tipo ravioli (che fredda è immangiabile) e dadini di pomodoro fresco e mozzarella (la migliore finora). Tuttavia una passata in forno a gratinare era necessaria.
Così una notte, gira che mi rigiro nel letto pensando a come risolvermi il problema della pasta (perché la pasta non poteva assolutamente mancare alla festa di Radio Onda Italiana), ho pensato: ma se il sugo, invece di metterlo sulla pasta, ce lo mettessi dentro?
E così mi addormentai felice.

Ragù vegetariano di Marina
per 4 persone

4 carote
4 gambi di sedano
2 cipolle
2 barattoli di pelati
2 cucchiai di concentrato buono, se no lasciar stare
1 spicchietto d'aglio
1 peperoncino piccolo se piace
basilico fresco in quantità
sale e pepe
olio extravergine d'oliva

Ci vuole il robot da cucina o tanta pazienza con il coltello.

Spellare le cipolle, tagliarle in quarti o ottavi (a seconda della potenza del robot) e tritarle finemente.
Metterle a soffriggere nella pentola con un velo d'olio.
Pulire le carote e il sedano, tagliarli a cubetti e mettere anche loro nel robot e tritare finemente.
La grandezza deve essere quella del sale grosso o del macinato di carne, per intenderci.
Aggiungere alle cipolle e far cuocere il soffritto per bene a fuoco medio, girando ogni tanto.
Quando le verdure sono cotte (prova assaggio, le carote devono essere morbide, non più croccanti), aggiungere i pelati tagliati a tocchetti, il concentrato, l'eventuale peperoncino e appena riprende il bollore, i rametti interi di basilico fresco.
Lasciar "pippiare" (sobbollire) piano piano per qualche oretta, il sugo si deve restringere almeno della metà. All'ultimo aggiustare di sale e pepe, aggiungere lo spicchio d'aglio grattugiato e far freddare velocemente. Eliminare i rametti di basilico.

Questo ragù (lo chiamo ragù perché ha la consistenza granulosa del ragù di carne) così concentrato è una mano santa da tenere in piccole porzioni in freezer per momenti di necessità. Basta metterlo congelato in un pentolino con un bicchiere d'acqua e pian piano assume la consistenza giusta per condirci gli spaghetti.
Se poi ci sono i carnivori irriducibili di turno, si può aggiungere pancetta o macinato di carne alla bisogna. Tanto la base c'è ed è proprio buona.

Per la festa, ho messo il ragù bello freddo nella sacca da pasticcere usa e getta (sempre lodato chi l'ha inventata!) e fatto un buchino piccino piccino sulla punta. In questo modo ho riempito le conchiglie di pasta che avevo cotto a 3/4, fatto freddare velocemente sotto l'acqua corrente gelida e poi condite con un filino d'olio per evitare che si attaccassero troppo fra di loro.
Non ho usato i conchiglioni giganti ma le conchiglie normali, perché così era più facile mangiarsele in un boccone. Certo, non è stato un lavoro facile riempire le conchiglie, come si vede dalla foto... Mi ero dimenticata di togliere tutte le foglioline di basilico!

domenica 7 dicembre 2008

Spiedini di pomodoro e mozzarella
Spiesjes met tomaten en mozzarella

Anche questo uno sfizio di estrema difficoltà preparativa...
Infilzare un pomodorino ad uno stecchino, poi prendere una foglietta grandina di basilico e arrotolarla intorno alla mozzarellina, quindi infilzare il tutto.
Sparite in un battibaleno, insieme alle polpette uno degli sfizi più gettonati dai bambini.

~~~~~~~~Nederlands

Ook dit hapje is extreem moeilijk om te maken....
Rijg een tomaatje aan een houten prikker, wikkel een niet te klein basilicumblad om een mini mozzarella en rijg het geheel aan het prikkertje.
Verdwenen in een oogopslag, samen met de gehaktballetjes waren deze spiesjes de favoriete hapjes van de kinderen.

Involtini di salame
Salamirolletjes

Questi rotolini di salame qui sono davvero semplici, ma come al solito bisogna avere dei prodotti di qualità. E la spianata romana fornita dallo sponsor era davvero eccezionale!
Al centro un'oliva verde con al posto del nocciolo un filetto di peperone. Ovviamente bell' e fatta tirata fuori da un barattolo.
Ci vuole un po' di pazienza per farli, ma Lin è stata bravissima. Grazie Lin!

~~~~~~~~Nederlands

Deze salamirolletjes zijn erg makkelijk, maar zoals altijd zijn er producten van goede kwaliteit nodig. En de spianata romana, een platte salami, die onze sponsor had geregeld was werkelijk superlekker!
In het midden van het rolletje is er een groene olijf met een stukje rode paprika in plaats van de pit. Vanzelfsprekend kant-en-klaar uit een potje!
Je hebt wat geduld nodig om de rolletjes te maken, maar dat is geen probleem geweest voor Lin. Grazie Lin!

sabato 6 dicembre 2008

Uova con maionese e gamberetto
Eieren met mayonnaise en garnaal


Molto semplice anche questo sfizio, che ormai non si trova più sui buffet delle feste perché fa tanto anni '70. Ma si è intonato benissimo al locale della festa che ci è stato gentilmente messo a disposizione dalla famiglia Candido, artisti friulani della lavorazione a terrazzo da tre generazioni in Olanda.
Ecco la balera felliniana dove si sono svolti i festeggiamenti:

Foto di/door Lin Zheng
Per questo sfizio basta rassodare delle uova (ho usato quelle di misura piccola, in modo che mezzo uovo potesse essere mangiato in un boccone), tagliarle a metà, spruzzare sul tuorlo un ciuffo di maionese sul quale adagiare un bel gamberetto e una fogliolina di prezzemolo per il colore.
Saranno stati tanto anni '70, ma non è avanzato neanche mezzo uovo dei 40 che avevo bollito!
~~~~~~~~~Nederlands
Ook dit hapje is heel simpel. Je vindt het niet meer op feestjes bij de buffets want het is erg '70 jaren. Maar het paste perfect bij de locatie van het feest, een danszaal die wij ter beschikking hebben gekregen door de familie Candido, terrazzo-artiesten uit Friuli, al 3 generaties lang in Nederland.
De zaal ademt een duidelijke Fellini-achtige sfeer.
Voor dit hapje zijn er gekookte eieren nodig (ik heb de kleinste - maat S - gebruikt, zodat het halve ei in een hap naar binnen kon worden gewerkt). Snijd ze doormidden, plaats een toefje mayonnaise op de dooier, met erop een roze garnaal en een blaadje peterselie voor de kleur.
Erg '70 jaren eten, maar er is geen halve ei overgebleven van de 40 eieren die ik had gekookt!

Tartine al patè di carciofin i
Stokbrood met artisjokkenpatè

Foto di/door Lin Zheng
Cominciamo ora la serie delle novità.
Il patè di carciofini è anch'esso una ricetta semplicissima.
Qui si trovano al mercato oppure nei negozi orientali dei barattoli di carciofi italiani semplicemente bolliti e non costano molto. Non sono malvagi ma soprattutto quelli a spicchi non sono mangiabili senza alcun trattamento.
Pensavo di usarli a spicchi, marinati in aglio, olio e prezzemolo, ma poverini non mi piacevano proprio né come aspetto né come sapore.
E così ho messo tutto nel robot: carciofi, spicchi d'aglio, sale, un bel po' di prezzemolo, un bel pizzicone di paprica piccante e un poco d'olio. Il risultato è stato superiore alle aspettative, soprattutto il giorno dopo, quando i sapori si sono ben amalgamati.
Non abbiamo fatto una foto alla tartina finita e decorata con il pezzettino di peperone usato anche per le tartine alla rughetta, ma potete vedere il trucchetto che ho usato per tutte le preparazioni cremose fatte per la festa: ho messo il patè in una tasca da pasticceria usa e getta (benedetto chi l'ha inventata!) e l'ho fatto uscire piano piano sulla fettina di pane con qualche ghirigoro.
~~~~~~~~~~Nederlands
Ik begin met een reeks nieuwe recepten.
Het artisjokkenpatè is een vrij simpel recept.
Je kunt op de markt of bij Oosterse winkels blikjes Italiaanse artisjokken in water voor weinig geld. Ze smaken niet slecht maar vooral de artisjokken in partjes zijn niets bijzonders als je ze puur natuur wil eten.
Ik was van plan om ze te marineren in olijfolie, knoflook en peterselie, maar die arme partjes zagen er niet uit en smaakten me voor geen meter.
Dus heb ik alles in de keukenmachine gedaan: artisjokken, zout, knoflook, flink wat takjes peterselie, een flinke snoef pikante paprika en een klein beetje olijfolie. Het resultaat is boven verwachtingen geweest, vooral een dag later toen alle smaken zich goed hadden ontwikkeld.
We hebben geen foto van het gedecoreerde hapje, met een blokje rode paprika zoals bij de rucolacrème. Wel kun je in deze foto zien hoe ik al die mooie hapjes op een simpele manier heb kunnen smeren: alle crèmes en patès heb ik in een sac-à-poche voor eenmalig gebruik gedaan (lang leve wie dat ooit heeft uitgevonden!) en ik heb ze voorzichtig op het brood eruit geknepen.

venerdì 5 dicembre 2008

Baguette caprino e salsa di rughetta
Stokbrood met geitenkaas en rucolasaus

Foto di/door Lin Zheng
Continuo con la serie delle repliche con le varie modifiche di stagione.
Qui si tratta di formaggio di capra spalmabile, lavorato con della rughetta selvatica che avevo colto la scorsa estate su una duna di IJmuiden e frullato con olio e sale. Si è resa necessaria l'aggiunta di un po' di zucchero perché la rughetta selvatica è proprio tanto amara.
Le fette di baguette sono state decorate con una fogliolina di rughetta (coltivata) e un dadino di peperone rosso per dar colore. La scorsa volta erano di stagione e ho usato le fragole, ma ora proprio no! Vabbeh, neanche i peperoni sono di stagione, ma venendo dalle serre mi fanno meno impressione delle fragole in inverno!
~~~~~~~~ Nederlands
Ik ga door met de serie herhalingen met de nodige seizoenaanpassingen.
Het gaat hier om zachte geitenkaas vermengd met wilde rucola die ik afgelopen zomer in een IJmuidense duin had geplukt en vervolgens gepureerd met olijfolie en zout. Ik heb er een beetje suiker aan moeten toevoegen want wilde rucola is echt bitter.
De sneetjes stokbrood zijn versierd met een blaadje (kas)rucola en een dobbelsteentje rode paprika voor de kleur. Vorige keer waren de aardbeien in het seizoen, maar nu echt niet! Nou ja, ook de paprika's zijn niet in het seizoen, maar ze komen uit de kassen en dat vind ik minder eng dan aardbeien in de winter!

Baguette gorgonzola e pere
Stokbrood met gorgonzolakaas en peer

Anche questi sfizi li avevo già fatti, ma sono talmente buoni che non ho esitato a riproporli.
Il gorgonzola (di Novara) mi è stato fornito dallo sponsor Bladenis. Da sveno!

~~~~~~~~ Nederlands

Ook deze hapjes had ik al een keer gemaakt, maar ze zijn zo lekker dat ik niet heb geschroomd om ze weer te serveren. De gorgonzolakaas (uit het stadje Novara in Piemonte) is aangeschaft via onze sponsor Bladenis. Veel te lekker!

giovedì 4 dicembre 2008

Pane, burro e alici
Brood, boter en ansjovis


Anche qui si tratta di un replay, ma questa volta sono riuscita a trovare delle alici un po' più polpose dell'altra volta. Sono loro che fanno la differenza, come pure il buon burro.
~~~~~~ Nederlands
Het gaat ook hier om een herhaling, maar ditmal is het me gelukt om wat dikkere ansjovis te vinden. Ze maken het verschil, net als de lekkere boter.

Pizza, ham en vijgen


Voor de herhaling van dit Romeinse hapje heb ik genoegen moeten nemen met gedroogde vijgen want, zoals hier al gezegd, kostten verse vijgen iets teveel voor onze budget.
Barbara heeft ronde lavaş gekocht, erg lekker, veel lekkerder dan die van de eerste keer (heyy baby, waar is het adres van de bakker?). Voor wie het niet weet, dit soort Turkse brood lijkt veel op de witte broodpizza van de broodbakker zoals die in Rome wordt gebakken, met het verschil dat er bij lavaş geen zoutkorrels op de bovenkant liggen.
Voor deze hapjes heb ik het lavaş doormidden gesneden, gevuld met dunne plakjes rauwe ham (een superzoete San Daniele ham van onze sponsor Bladenis), in vierkantjes gesneden en versierd met een stukje gedroogde vijg. Heerlijk!

Pizza, prosciutto e fichi


Per la replica di questo sfizio romano ho dovuto accontentarmi dei fichi secchi, ché come già detto qui i fichi freschi costavano un po' troppo per il nostro budget.
Barbara ha comprato un lavaş rotondo buonissimo, molto più buono di quello della prima volta (sgancia l'indirizzo baby!). Per chi non lo sa, questa specie di pane turco assomiglia moltissimo alla pizza bianca del fornaio come la fanno a Roma, con la differenza che non c'è il sale grosso sparso sopra.
Per gli sfizi ho tagliato il lavaş a metà, l'ho farcito di fette di prosciutto (un San Daniele dolcissimo fornito dal nostro sponsor Bladenis), l'ho tagliato a quadratini e decorato con un pezzetto di fico secco (vabbeh, questo passa il convento e bisogna accontentarsi). Buonissimo!

mercoledì 3 dicembre 2008

Gehaktballen met basilicumsaus

Ik heb er 336 van gemaakt, net zo groot als een bitterbal, want ik dacht dat misschien mijn kleine minnaar naar het feest zou komen... En hij is gekomen! Toen ik hem niet meer verwachtte, heeft een klein Haitiaans chocolaatje van 8 jaar oud me omhelst. Op zijn krullen een oranje pet als een hofnar nat van sneeuw! Lieverd, tante Marina draagt deze boulettes allemaal aan jou op!
Het recept is hetzelfde van een tijdje geleden, maar ik plaats het opnieuw:

Gehaktballen van Marina
Voor 4 personen

500 gr rundergehakt (of lamsgehakt)
2 eieren
1 teentje knoflook
1 gekookte en tot fijne puré geprakte aardappel (of puré in poedervorm)
1 stuk oud brood in water geweekt - en hierbij bedoel ik echt Italiaans of Frans brood
wat platpeterselie
2 eetlepels geraspte kaas, het liefst pecorino, schapenkaas, anders is parmigiano ook goed
(Spaanse peper, thijm of andere kruiden naar smaak, gember, vers of in poeder, komijn-djinten)
peper, zout en olijfolie extravergine om te bakken (geen boter dus!)

Meng het gehakt met de eieren, de kaas, de fijngehakte peterselie en knoflook, eventuele andere kruiden, voeg dan het goed uitgeknepen brood en het aardappelpuré. Peper en zout naar smaak en rol de balletjes. Ik houd ervan als ze klein zijn, als een klein eitje.
Mijn moeder rolt de balletjes in paneermeel. Dat doe ik niet, want goed brood om er goed paneermeel van te maken vind ik hier niet, en wat je kant-en-klaar koopt is met beschuit gemaakt, dus zoet...
Verwarm minstens een vingerdik laagje olijfolie in een koekenpan en bak de balletjes zodra de olie warm is op een niet te hoge vuur.
Keer de balletjes af en toe zodat ze overal goudbruin worden.

Basilicumsaus

wat takjes verse basilicum
wat takjes verse peterselie
1 teentje knoflook
zout
olijfolie extra vergine VAN GOEDE KWALITEIT

Doe alles in de blender (of in de beker van de mixer) en pureer het geheel. Zout is nodig om het groene kleur mooi te houden. Wees niet gierig en gebruik olijfolie van goede kwaliteit, want de gekweekte kruiden hebben niet veel smaak en goede olijfolie is dan onmisbaar!

Polpette con salsa al basilico

Ne ho fatte 336, grandi come una nocciola, pensando che forse il mio piccolo amante sarebbe venuto... Ed è venuto! Quando non lo aspettavo più, mi sono ritrovata abbracciata da un cioccolatino haitiano di 8 anni con un berretto da jolly arancione pieno di neve! Piccolo, queste la zia Marina te le dedica tutte!
La ricetta è la stessa di un po' di tempo fa, ma la rimetto:

Polpette di Marina

Per 4 persone
500 gr macinato di manzo (o agnello)
2 uova
1 spicchio d'aglio
1 patata bollita e ridotta a purè (o del purè liofilizzato)
1 tozzo di pane secco ammollato nell'acqua - e intendo pane vero, non quello olandese
qualche rametto di prezzemolo
2 cucchiai di formaggio grattugiato, preferibilmente pecorino, se no anche il parmigiano va bene
(peperoncino, timo o altre erbe a piacere, zenzero fresco o in polvere, cumino)
sale, pepe e olio extravergine per friggerle

Mescolare la carne con le uova sbattute, il formaggio, il prezzemolo e l'aglio ben tritati, eventuali altre erbe e spezie, poi aggiungere il pane ben strizzato e il purè di patate. Sale e pepe a piacere e formare le polpette. A me piacciono piccoline, formato uovo piccolo per intenderci.
Mia madre le polpette le impana nel pangrattato. Io no, perché il pane buono per farci il pangrattato qui non esiste e quello che si compra è fatto con le fette biscottate, quindi è dolce...
Riscaldare almeno un dito d'olio in una padella e quando è ben caldo friggere le polpette a fuoco moderato.
Girarle ogni tanto in modo da farle venire belle dorate da tutte le parti.

Salsa al basilico

qualche rametto di basilico fresco
qualche rametto di prezzemolo fresco
1 spicchio d'aglio
sale
olio extravergine d'oliva BUONO

Mettere il tutto nel frullatore (o nel bicchiere del minipimer) e frullare il tutto. Il sale serve a tenere brillante il verde. Non lesinare sulla bontà dell'olio, ché con le erbe coltivate che sanno di poco almeno un po' di olio buono ci vuole!

martedì 2 dicembre 2008

Hapjes voor het feest van Radio Onda Italiana

Het is een heuse marathon geweest, en ik geloof de laatste die ik heb gelopen. De volgende keer dat ik mezelf weer aanmeld voor zoiets, laat me deze post weer lezen: mijn benen houden me nog steeds niet staand en heb overal spierpijn. En een oneindig slaap!
Twee maanden lang heb ik alleen aan eten gedacht, aan de hoeveelheid eten die ik moest kopen en voorbereiden en ojeee als het op is, waar is de dichtstbijzijnde supermarkt die ook op zondag open is... om er niet van te slapen!
Ik plaats nu de lijst van wat ik allemaal heb voorbereid voor circa 100 personen. Dat zijn de hapjes waarvan heeft kunnen genieten wie naar het feest is gekomen. Wie niet is gekomen... nou ja, die heeft echt wel wat gemist, hoor!
Langzaamaan zal ik de recepten met bijhorende foto's plaatsen.

Ik wil publiekelijk mijn jonge collega van kantoor bedanken. Ze heet Lin Zheng en is Chinees uit China (dus niet in Nederland geboren). Van 12 uur 's middags tot na 8 uur 's avonds heeft ze mij gezelschap gehouden in de kleine keuken van de feestlocatie en heeft mij gigantisch veel geholpen in de voorbereiding van de hapjes. Ze heeft de hapjes versierd en heeft nog ontelbare veel kleine precisiehandelingen verricht met ongelooflijk veel nauwkeurigheid en geduld. En ze heeft continu foto's gemaakt van de verschillende gerechten. Ik zal telkens aangeven welke foto's van haar zijn. GRAZIE LIN!

In verschillende volgorde hebben we gemaakt:

Pizza, prosciutto e fichi - Pizza, ham en vijgen
Baguette gorgonzola e pere - Stokbrood met gorgonzola en peer
Baguette caprino e salsa di rughetta - Stokbrood met geitenkaas en rucolasaus
Pane nero burro e alici - Bruin brood met boter en ansjovis
Polpette di carne con salsa al basilico - Gehaktballetjes met basilicumsaus
Involtini di salame con l’oliva verde - Salamirolletjes met een groene olijf erin
Crostini di patè di pomodori secchi - Crostini met gedroogde tomatenpatè
Conchiglioni di pasta farciti di ragù vegetale - Pasta gevuld met vegetarische tomatensaus
Tartine al patè di carciofini - Stokbrood met artisjokkenpatè
Cubetti di frittata alle cipolle - Blokjes uienomelette
Spiedini di pomodorini, basilico e mozzarellina - Spiesjes met tomaat, basilicum en mozzarella
Mezze uova sode con ciuffo di maionese, gamberetto e prezzemolo - Halve eieren met mayo en garnaaltje
Bicchierini di pannacotta con salsa al caffè - Bekertjes pannacotta met koffiesaus
Tartellette crema e marmellata di lamponi - Taartjes met banketbakkersroom en frambozenjam
Biscotti chicchi al caffè - Koffiebonenkoekjes
Cocchini-biscotti al cocco - Kokoskoekjes

Sfizi per la festa di Radio Onda Italiana

È stata una grande maratona, e credo l'ultima che ho percorso. La prossima volta che mi autopropongo per una cosa del genere, fatemi rileggere questo post: ho le gambe che ancora non mi reggono e mal di muscoli dappertutto. E un sonno infinito!
Per 2 mesi ho pensato solo al cibo, alle quantità di cibo da comprare e preparare e oddio se finisce qual'è il supermercato più vicino aperto anche la domenica... da non dormirci la notte!
Vi metto l'elenco di quello che ho preparato in dosi per un centinaio di persone e che chi è venuto alla festa ha potuto assaggiare. Chi non c'è stato... beh, s'è perso proprio qualcosa!
Piano piano pubblicherò le ricette con le relative foto.

Un ringraziamento pubblico alla mia giovane collega d'ufficio cinese della Cina (quindi non nata qui), Lin Zheng, che da mezzogiorno alle otto di sera passate si è installata nella piccola cucina del locale e mi ha aiutato tantissimo con la preparazione degli sfizi, guarnendo tartine e facendo tanti altri lavori di fino con una precisione ed una pazienza veramente unica. E facendo foto a raffica delle varie preparazioni. Indicherò di volta in volta quali sono le sue foto. GRAZIE LIN!

In ordine sparso abbiamo fatto:

Pizza, prosciutto e fichi
Baguette gorgonzola e pere
Baguette caprino e salsa di rughetta
Pane nero burro e alici
Polpette di carne con salsa al basilico
Involtini di salame con l’oliva verde
Crostini di patè di pomodori secchi
Conchiglioni di pasta farciti di ragù vegetale
Tartine al patè di carciofini
Cubetti di frittata alle cipolle
Spiedini di pomodorini, basilico e mozzarellina
Mezze uova sode con ciuffo di maionese, gamberetto e prezzemolo
Bicchierini di pannacotta con salsa al caffè
Tartellette crema e marmellata di lamponi
Biscotti chicchi al caffè
Cocchini - biscotti al cocco

venerdì 28 novembre 2008

I nocci atterrati di zia Vittoria

La ricetta non la traduco, o non avrò tempo di farli. Perché invece io adesso mi chiudo in cucina per farvi i nocci atterrati secondo la ricetta di zia Vittoria, la più giovane delle sorelle di mia nonna. Che non è quella che trovate su google alla voce nocci attorrati.

Perché ogni ricorrenza importante, in Italia, va festeggiata con le bomboniere. E bomboniere vi daremo, se venite alla festa. Senza parlare di tutte le cose fantastiche che Marina sta cucinando in questo momento.

Perché Astaroth, ricordatelo, improvvisa solo sulla scena.

Recept van: i nocci atterrati di zia Vittoria

Zia Vittoria is de jongste van mijn nonna’s zusters, geboren in 1918, na het eind van de eerste wereldsoorlog. Dit verklaart ook haar naam, en het feit dat zij de enige zus van mijn oma is, die geen nummertje-naam heeft. Het zit zo, met die namen: vanaf zia Filomena, de vierde dochter, heten ze in volgorde Quartina, Quintina (dat is zia Amelia), Sestina (die samen met zia Ottorina geen tweede naam had) en tussen hen Settimia (mijn nonna Peppina). Toen, net na de oorlog, kwam de Vittoria.

I nocci atterrati zijn gecaramelliseerde amandelen voor bij de koffie, bij de bruidstafels en andere feestgelegenheden. Zia Vittoria maakt ze in een koperen pannetje, maar een pan met een dikke bodem is ook goed. Waarom vertel ik dat? Want bij elke grote gelegenheid horen in Italie bomboniere, rituele amandelbonen in een vrolijk verpakking. Die krijgt u dus ook bij onze Festa della radio, overmorgen.

Ingrediënten:
1 kg. amandelen met de bruine schil nog aan
1/2 kg. suiker
2 glazen water
1 geraspte citroenschil
De amandelen op een ovenblik plaatsen en 20 minuten in warme oven roosteren. Maak in een (koperen) pannetje een siroop van de suiker, water en citroenschil, en blijf mengen met een houten lepel tot de siroop een draad maakt vanuit de lepel. Dan de geroosterde amandelen in de pan doen, blijven roeren op lage vuur tot de siroop een korstje rond de amandelen heeft gemaakt. Zorg dat het mengsel niet op de bodem plakt. Als ze klaar zijn, leg ze plat op een bord, marmeren blad of stalenaanrecht tot ze koel worden.

De laatste voorbereidingen

Ik ben net terug van de markt en een rondje langs mijn favoriete dealers van delicatessen, volgepakt als een pakezel.
Ik ben blij dat het zo koud is, dan kan ik het balcon gebruiken als koelkast.
Ik heb de voorbereidingen van de verschillende gerechten verdeeld over vandaag en morgen en ga me nu opsluiten in de keuken.
Ik wacht op jullie allemaal aanstaande zondag in Cruquiusweg 113 om de resultaten van mijn kookpogingen te proeven.
Het weer zal toch niets zijn, wat is dan beter dan naar een mooi feest te gaan als het buiten koud is en het waait en hagelt?

Gli ultimi preparativi

Sono appena tornata dal mercato e dal giro vario dei mie fornitori preferiti carica come un somaro.
Sono felice che faccia un freddo boia, così posso usare il balcone a mo' di frigorifero.
Ho fatto la tabella di marcia e ora mi chiudo in cucina.
Vi aspetto tutti domenica da mezzogiorno in poi a Cruquiusweg 113 ad assaggiare i risultati dei miei lavoretti culinari. Tanto hanno previsto che farà un tempo da schifo e quindi cosa c'è di meglio di andare ad una bella festa se fuori fa freddo, tira vento e grandina?

domenica 23 novembre 2008

Voorbereidingen voor het feest

De voorbereidingen voor het feest zijn in volle gang.
We ruziën over wie wat moet doen, en vooral wanneer, want we zijn allemaal heel moe: de vakanties zijn al lange tijd vergeten door wie met vakantie is geweest, en wie nog niet met vakantie is geweest, droomt ervan elke nacht.
Wij zijn druk met onze privé leven, want Sinterklaas helaas is al in het land en door hem eisen kinderen cadeau's, koekjes en extra aandacht (en stressen nog meer hun ouders die op hun beurt vrienden en collega's zonder kinderen stressen die zich graag aan deze chaos zouden willen onttrekken).
De financiële afsluiting van Cinemissimo (maar hoeveel financiële overzichten zijn nodig om een kleine subsidie te ontvangen?) veroorzaakt de nodige drukte bij het bestuur van de Stichting, hoewel er afgelopen vrijdag tijd is geweest voor een korte pizzaavondje met die sympathieke en zelfs in het Italiaans lekker spraakzaam Frans Weisz.
Van mijn kant ben ik bezig met de organisatie van het eetgedeelte van het feest, in een harde poging om binnen het budget te blijven. Dat is niet makkelijk, want de laatste maand zijn de prijzen van het eten omhoog gegaan. Kort gezegd, de beroemde "nozze con i fichi secchi", vrij vertaald als "een bruiloftmaaltijd willen aanbieden alhoewel je alleen het geld hebt om gedroogde vijgen te kopen, dus weinig". En gezien het feit dat het al in november sneeuwt en bij de groothandel (bijna)verse vijgen € 0,60 per stuk ex btw kosten, vermoed ik dat ik iets anders moet bedenken voor mijn lekkere hapjes pizza, ham en vijgen, anders gaat het budget naar de filistijnen.
Andere taak van mij is de communicatie met de sponsors van de etenswaren: een beetje stroef met de sponsor van de drankjes, moeiteloos voor wat betreft kazen en vleeswaren en koffie.
Uitstekend de medewerking met de sponsor Pizza Taxi, die mij zijn keuken en fantastische pizzaoven ter beschikking heeft gesteld voor de hele ochtend van gisteren (van 10 tot ruim 15 uur!). De eigenaar (én radiomaker van Radio Onda Italiana) Sebastiano Gentile en ik hebben ruim 100 minitartellettes, 2 kg kokoskoekjes en ook nog eens 2 kg koffiekoekjes (met de koffie van onze sponsor) staan bakken.
De recepten: na het feest, natuurlijk.

Preparativi per la festa

I preparativi per la festa fervono.
Ci si accapiglia per chi deve fare cosa, e soprattutto quando, perché siamo tutti molto stanchi (le vacanze sono da tempo dimenticate da chi le ha fatte, e chi non le ha ancora fatte le sogna ogni notte).
Siamo inoltre tanto indaffarati con la nostra vita privata, ché Sinterklaas purtroppo è già sbarcato in Olanda e a causa sua i figli esigono regali, biscotti e attenzioni extra (e stressano ancora di più i genitori che a loro volta stressano amici e colleghi che non hanno figli e beatamente vorrebbero sottrarsi a questo caos).
La chiusura dei conti di Cinemissimo (ma quanti resoconti ci vogliono per farti dare un piccolo sussidio?) dà anch'essa il suo bel daffare alla presidenza della Fondazione, benché non sia mancato venerdì scorso un breve momento conviviale davanti ad una bella pizza con quell'uomo simpatico e loquace anche in italiano che è Frans Weisz.
Da parte mia mi sto occupando delle cose da mangiare tentando di stare nel budget (cosa non facile visto quanto sono lievitati i prezzi del cibo l'ultimo mese). Insomma, le famose nozze con i fichi secchi. Visto che a novembre già nevica e dal grossista i fichi (pseudo)freschi costano € 0,60 l'uno iva esclusa, mi sa che ci dovrò mettere qualcos'altro sulle mie famose tartine pizza, prosciutto e fichi, se no addio budget.
Altro mio compito è la comunicazione con gli sponsors delle cibarie: un po' difficoltosa quella con lo sponsor delle bevande, liscia come l'olio invece per quanto riguarda salumi e formaggi e caffè.
Ottima la collaborazione con lo sponsor Pizza Taxi, che mi ha messo a disposizione la cucina e il loro stupendo forno per tutta la mattinata di ieri (dalle 10 alle 15 passate!), dove insieme al proprietario (nonché collaborare di Radio Onda Italiana) Sebastiano Gentile abbiamo sfornato oltre 100 minicrostatine ancora da farcire (in gergo di pasticceria si chiamano tartellette), 2 kg di biscottini al cocco e altri 2 kg di biscottini al caffè (caffè ovviamente fornito dal nostro sponsor).
Le ricette: dopo la festa, naturalmente.

martedì 18 novembre 2008

Vanavond van 21 tot 22 uur....

Zullen Barbara en ik weer in de lucht zijn met een serie interviews aan boeren uit Noord Holland (details tijdens de uitzending), veel muziek en natuurlijk alle informatie over het feest van de radio zondag 30 november aanstaande.
Luister naar ons online van 21 tot 22 uur via deze link.
En als je verhinderd bent op dat tijdstip, kun je de volgende 2 maanden naar deze uitzending luisteren via deze link.

En ook vanavond zijn er 3 gratis tickets voor het feest van Radio Onda Italiana voor de eerste 3 luisteraars die ons tijdens de uitzending van 21 tot 22 uur bellen op telefoonnummer +31 20 788 43 20.
A stasera!

Stasera dalle 20 alle 21...

Ci saremo di nuovo, Barbara ed io, con una serie di interviste a dei cuochi italiani che lavorano qui ad Amsterdam (dettagli durante la trasmissione), tanta musica e ovviamente tutte le informazioni sulla festa della radio di domenica 30 novembre prossimo.
Ascoltateci online dalle 20 alle 21 seguendo questo link.
E se non potete, ci potete ascoltare i prossimi 2 mesi quando volete seguendo questo link.

E anche stasera mettiamo a disposizione 3 biglietti gratuiti per la festa di Radio Onda Italiana ai primi 3 ascoltatori che ci chiameranno in diretta tra le 20 e le 21 al numero di telefono +31 20 788 43 20.
A stasera!

lunedì 17 novembre 2008

Feeestaaa!!!

*** Nederlands volgt onder het Italiaans ***
Non è quasi finito Cinemissimo e stiamo già lavorando indefessi alla famosa, grande, unica festa di Radio Onda Italiana domenica 30 novembre ad Amsterdam.

Intanto è già nota una parte di programma, che verrà continuamente aggiornata da Marina mano a mano che l'organizzazione si scalda. La trovate qui, insieme a tutti i dettagli.

Il poster, bellissimo, è stato realizzato da Barbara Pollini e se volete stamparvelo o distribuirlo, lo trovate qui.

Cerchiamo inoltre proprietari di 500, nuove o d'epoca, che vengano a parcheggiarle sulla strada dal capolinea del bus 22 alla sala, come decorazione/indicazione. Offriamo in cambio un ingresso gratuito, e credeteci, ne vale la pena. Anche pagando.

Continueremo ad aggiornarvi nei prossimi giorni.

*** in het Nederlands ***
Cinemissimo was nog niet afgesloten, of wij al druk bezig zijn met de organisatie van onze Festa, zondag 30 november in Amsterdam.

Het programmadeel dat al bekend is, vindt u hier. De prachtige affiche, ontworpen door Barbara Pollini, kunt u hier vinden, om het uit te printen of te versturen.

Mis het niet, het wordt een knallend feest!

domenica 9 novembre 2008

Cinemissimo

Cinemissimo è iniziato e sta anzi quasi per finire.
Chi non ha avuto tempo per andare al Melkweg finora, si sbrigasse, ché stasera c'è la serata sul matrimonio gay con annesso dibattito con Henk Krol e la proiezione di "Improvvisamente l'estate scorsa".
Questo documentario racconta di Gustav e Luca che si amano e vivono insieme già da 8 anni. Perché non possono avere in Italia gli stessi diritti come in praticamente tutti gli altri Paesi europei? Chiedono all'italiano della strada cosa ne pensa e il risultato è un'immagine scioccante di un Paese homofobico. Non perdetevelo, dunque.
Per alcune considerazioni a caldo sulle prime serate di Cinemissimo vi rimando al post di MammAmsterdam, 3 film e 1 considerazione politica, al quale potrei anche aggiungere un carico da 90, ma mi trattengo perché sono anni che mi sento dire che sono sempre la solita polemica (ma chi? Io che cerco sempre il lato positivo delle cose e ho l'innata tendenza a dimenticare tutte le brutture?). Ma chissà che se più in là non ci ripenso ;)
Buona domenica, io fra poco me ne vado al mercatino dei produttori della regione del Noord Holland organizzato da Slow Food Amsterdam.

martedì 4 novembre 2008

Cinemissimo begint

Zo, heb je zin in Italiaanse films die nog niet in NL zijn vertoond? Mooi!
Van 5 tot 12 november hebben we Cinemissimo georganiseerd bij de Melkweg, vlakbij Leidseplein, Amsterdam.
Het programma kun je hier vinden en er zijn echt mooie films.
De andere reden waarvoor je moet komen, is dat het gaat om een festival dat georganiseerd is uit passie en koppigheid, zonder een cent te makken en als we niet voldoende tickets verkopen, weten we niet hoe we de auteursrechten moeten betalen, om niet over de rest te spreken.
Dat het gaat om een activiteit die voldoening geeft op de menselijke vlakte, hebben het alle vrijwilligers bewezen die tijdens het hele festival tickets verkopen, informatie geven en in het algemeen zullen helpen. Je kunt ze herkennen aan het zwarteT-shirt met de logo van "Quelli di Astaroth". Geef ze een complimentje, ze verdienen het.
De films zijn allemaal in het Engels ondertitels, dus voor een keer kun je ook niet-Italiaans sprekende vrienden meenemen, zodat ze een idee krijgen.
De enige die als sponsor heeft willen treden is Hans Duijf, iemand met een grote Italië-passie en met de minst Italiaanse zaak van Amsterdam, in ieder geval een geniale formule: Pasta e Basta. Ik vraag jullie niet om daar te gaan voor de pasta, die toch niet slecht is, maar anders dan de Italiaanse versie, maar ga erheen voor de fantastische Italiaanse (en buitenlandse) wijnen, en voor de live muziek waarmee ze de gasten onderhouden tijdens het diner.
En laat het mij toe dit te zeggen: de Italiaanse bedrijven negeren de Italiaanse cultuur totaal (en ik zwijg over de hiervoor toegewezen Italiaanse rijksinstellingen, die rijkelijk betaald worden om geen moer te doen die een culturele waarde heeft). En toch een Nederlandse ondernemer doet het.
En hij is niet de enige: het debat op de avond van de korte films die door vrouwen zijn gemaakt "A corto di donne" zal door niemand minder dan Hedy d'Ancona worden geopend, zoek op Wikipedia wie ze is en waar ze voor staat in de Nederlandse politiek. En het festival zelf wordt geopend met de vertoning van de Italiaanse films van Frans Weisz, een soort Nederlandse Luchino Visconti (als Frans mij deze vergelijking toestaat). Het is de moeite waard om te komen al is het alleen om hem te horen spreken.
Ik bedoel, het is niet niets.
Daarom, of je wel of niet geïnteresseerd bent in de Italiaanse cinema, een rondje Cinemissimo moet je echt doen voor zoveel uitstekende politieke, culturele en ideologische redenen. Dan loop je ook de kans om een groep idealistische en gepassioneerde Italianen te ontmoeten, die in plaats om de bloemetjes buiten de zetten, werken ze zich uit de naad om vanuit het niets een belangrijke filmfestival op te zetten, en een paar geniale jongeren (@lbert Figurt, die ik op 6 november zal introduceren) die eigen werk inbrengen. En iedereen die de Italiaanse cultuur een warm hart toedraagt.
En aangezien we nu op de bedankwoorden zijn beland: Barbara Pollini heeft het logo ontworpen, Gabriele Merolli heeft de foto van de flyer (het vergiet met de films, zeg het wel dat het heel mooi is!) bedacht en gemaakt, en nu vergeet ik zeker heel veel mensen, maar niet de diabolische Silvia Terribili, die tegen iedereen en met haar welbekende koppigheid dit hele mikmak heeft opgezet en iedereen naar haar toegetrokken.
Ik denk om elke avond aanwezig te zijn, dus laat je herkennen, zodat we een praatje kunnen maken.
Last minute: gemeente Amsterdam schijnt een kleine, symbolische bijdrage te hebben toegekend.
Ik herhaal: iedereen gelooft in dit festival, behalve degenen die in Italië erin zouden moeten geloven uit hoofd van hun ambt.


Dit is een snelle vertaling van het stukje dat MammAmsterdam op haar blog in het Italiaans heeft geschreven.

domenica 2 novembre 2008

Cantuccini


Questa ricetta è di Rossanina (o meglio, di sua suocera), la fondatrice del mio forum di cucina preferito, Coquinaria.
La mia dolce metà la preferisce a quella che solitamente faccio io e che mi ha dato mia madre talmente tanti anni fa che non se lo ricorda nemmeno, perché i cantucci sono più croccanti.
La mia versione, che prevede solo 3 uova intere e una parte dello zucchero sostituita dal miele, sono più duri, non per questo meno buoni. Tra parentesi le mie osservazioni e modifiche.

Cantuccini di Rossanina

400 gr farina
250 gr di zucchero
150 gr mandorle non spellate (io ce ne metto sempre 250 gr) leggermente tostate
3 uova + 3 tuorli
1 bustina di lievito per dolci
scorza grattugiata di un'arancia
un pizzico di sale

Montare bene 2 uova e i tuorli con lo zucchero, aggiungere la farina, il lievito, la scorza di arancia e il sale.
Aggiungere le mandole.
Fare dei filoncini larghi 2 dita e alti un dito.
Metterli su una teglia imburrata e infarinata, ben distanziati, spennellateli con uovo sbattuto (spennellandolo anche nei lati - ecco, questo io non lo faccio, non mi piace il sapore di uovo che rimane), cuoceteli in forno medio (170°C) per circa 15 minuti.
Toglierli dal forno e tagliateli di traverso.
Rimetterli in forno per una decina di minuti.

P.S.: a breve una ricettina per riciclare gli albumi avanzati. Fino a quel momento potete conservarli tranquillamente in freezer in un barattolo.

~~~~~ Nederlands

Deze is het recept van Rossanina (of beter gezegd, van haar schoonmoeder), de stichter van mijn favoriete kookforum, Coquinaria.
Mijn lief vindt deze versie beter dan wat ik normaal gesproken maak en die ik van mijn moeder zolang geleden heb gekregen dat zij niet meer weet dat ze me het recept ooit gaf. Hij zegt dat deze cantuccini minder hard zijn.
Mijn versie, met 3 hele eieren en een deel van de suiker vervangen door honing, wordt juist door de honing harder, maar niet minder lekker. Tussen haakjes mijn opmerkingen en aanpassingen.

Cantuccini di Rossanina

250 gr suiker
3 hele eieren + 3 eidooiers
400 gr bloem
150 gr lichtgeroosterde amandelen (ik doe er altijd 250 gr in)
1 mespuntje zout
1 zakje gist
geraspte schil van 1 sinaasappel

Klop 2 eieren en de 3 eidooiers wit en schuimig met de suiker, voeg de bloem, gist, sinaasappelschil en zout toe.
Roer alles tot een dikke massa, die enigszins aan de handen blijft plakken. Voeg de geroosterde amandelen als laatste toe.
Bestuif het werkblad met bloem en rol kleine porties deeg tot platte worstjes die 10 cm korter zijn dan de bakplaat en ongeveer 3-4 cm breed en 2 cm dik.
Verwarm de oven voor op 170°. Smeer de bakplaat licht met boter of olie (of leg bakpapier erop!) en plaats de worstjes op 2 cm afstand van elkaar. Kwast ze goed in met de resterende, geklopte ei (dat doe ik nooit).
Bak in de oven voor 15’.
Haal de bakplaat uit de oven, plaats de worstjes voorzichtig op een snijplank en snijd met goede kokmes in schuine plakjes (cantuccini) van circa 1 cm dikte. Zet de cantuccini staand op de bakplaat terug maar laat een beetje afstand tussen de koekjes onderling. Bak ze af in nog eens 15’, laat ze daarna goed afkoelen.
De cantuccini blijven maandenlang lekker knapperig indien bewaard in goed gesloten glazen pot.

Binnenkort een recept om die overgebleven eiwitten te gebruiken, tot dan kun je ze in een gesloten pot in de vriezer bewaren.

venerdì 31 ottobre 2008

Lasagne


Er is geen andere Italiaans gerecht dat mij zo vaak wordt gevraagd als lasagne.
Mijn moeder is er geen liefhebster van en heeft ze daarom niet zo vaak gemaakt, maar ik denk dat het komt omdat het best veel werk is, en met 3 kinderen en een man had ze liever snellere gerechten.
Afijn, na lang uitzoeken en uitproberen, heb ik een recept samengesteld dat mij (en mijn vriend) bijzonder smaakt. Het trucje is om een grote schaal lasagne te maken, in porties verdelen en die invriezen, dan heb je tenminste vaker plezier van je werk.
Wat mij betreft, is dit een zondagsgerecht bij uitsteek, dan heb ik de tijd om de saus zachtjes te laten garen.

Lasagne

Voor 8 personen:
Ingrediënten:
Voor de ragù di carne (tomatensaus - oftewel bolognaise saus):
1 stengel bleekselderij
1 wortel
1 ui
500 gr rundergehakt
6 blikjes tomaten
zout
peper
oregano
olijfolie extravergine

Was en schil de wortel, was de bleekselderij en pel de ui. Snipper de groenten heel klein en dun met een scherp mes.
Doe de olie in een ruime braadpan en bak de groenten op een matig vuur totdat de ui glazig is en de wortel zacht begint te worden. Voeg eventueel een paar lepels water toe.
Doe het gehakt erbij en laat hem licht verkleuren, maak hem goed los met een vork.
Voeg de tomaten toe en prak ze klein met een vork.
Breng op smaak met zout, peper en oregano en laat alles zachtjes stoven zonder deksel totdat de saus een beetje ingedikt is (circa 1 uur).
Voeg de eventuele verse basilicum toe alleen op het allerlaatste moment.

Voor de bechamelsaus:
1 l melk
100 gr boter
100 gr bloem
nootmuscaat

Doe de boter in een kom met deksel erop in de magnetron voor 1 minuut op 800 W. Voeg al roerend de bloem toe, schenk de melk beetje bij beetje erbij en roer alles goed. Zet de kom zonder deksel terug in de magnetron voor 7 minuten op 800 W. Voeg zout en nootmuscaat toe en roer goed met een garde. Zet weer voor 4 minuten in de magnetron of totdat de saus net zo dik als vla wordt.

Voor de lasagne-opmaak:
200 gr vers geraspte parmigiano
1 pak lasagna-vellen (500 gr)
klontje boter (om de schaal in te vetten)

Zet de oven aan op de temperatuur die aangegeven is op de verpakking van de lasagne. Vet een ovenvaste schaal in met een klontje boter en doe een paar lepels ragù en bechamel op de bodem. Leg een laagje lasagna-vellen in de schaal en bedek ze goed met ragù en bechamelsaus; strooi een dun laagje parmigiano erop.



Leg een tweede laag lasagna-vellen erop en bedek ze goed met ragù, bechamelsaus en parmigiano. Ga zo door met het toevoegen van laagjes pasta en saus totdat de ragù op is (als het goed is, moet je genoeg bechamel overhouden om nog een laatste laagje lasagnavellen te kunnen bedekken).
Bestrooi rijkelijk met parmigiano en dek de schaal af met aluminiumfolie.
Plaats de lasagne in de voorverwarmde oven (zie temperatuur op de verpakking van de lasagna-vellen) gedurende de tijd die daar ook aangegeven is (meestal 30 minuten).
Haal de folie eraf en laat de bovenste laag in enkele minuten nog knapperig en lichtbruin worden. Laat de lasagne 5 minuten afkoelen voordat je ze gaat snijden en serveren.



**************** TIPS ******************

De ragù en de bechamelsaus moeten dun zijn (maar niet waterig) want er is vocht nodig om de lasagna-vellen zacht te krijgen. Als de sauzen te dik zijn, blijven de lasagne hard; als de sauzen te waterig zijn, krijg je een soort slappe soep in je bord. De gulden middenweg moet je zelf uitvinden door een paar keer te proberen.
De recept van de bechamel in de magnetron klopt wat dikte betreft, en de ragù zul je maar een klein uurtje laten indikken, of nog minder indien je goede kwaliteit gepelde tomaten op de kop hebt getikt.
Ook moeten beide sauzen goed heet zijn, anders blijft de lasagna koud in het midden.
De lasagne zijn makkelijk te portioneren en in te vriezen.
Je haalt een portie ’s avonds uit de vriezer en zet je het in de koelkast om langzaam te ontdooien als je ze de dag erna wil eten. Je kunt lasagne het best in een schaal met deksel in de oven opwarmen, zodat ze niet uitdrogen.

domenica 26 ottobre 2008

Mr. Geox

Le scarpe Geox le conosciamo forse un po' tutti. Si tratta di un marchio talmente forte, che viene naturale chiamarne il fondatore Mr. Geox. Anche perché il suo vero nome è Mario Moretti Polegato, molto più lungo, conveniamolo.

Ecco, allora per semplificare vi anticipiamo che domani Marina e Barbara intervisteranno il signor Polegato per gli ascoltatori di Radio Onda Italiana.

Come si fa a costruire un marchio di successo? Come mai un marchio della moda italiana fa della tecnologia (e dei relativi brevetti) e non dello stile o dello stilista famoso il suo punto di forza? Che ruolo ha il marketing nel successo mondiale delle scarpe Geox?

Queste in anteprima alcune delle domande che domani porremo al signor Polegato, che è in Olanda per una lezione agli studenti dell'università Erasmus di Rotterdam.

Erwtensoep à la Marina


Il tempo è una vera miseria in questi giorni e soprattutto ha cominciato a far freddo.
È tempo quindi di pensare alla cucina invernale.
La zuppa di piselli è uno dei piatti più tradizionali della cucina olandese. Soprattutto se fatta bene, vale molto la pena di farla. Si conserva benissimo anche per giorni in un contenitore chiuso in frigo, e ridotta in porzioni e congelata salva dagli attacchi di voglie di zuppa quando non si ha il tempo per farla.
 
Erwtensoep à la Marina

1 kg piselli secchi (fatti rinvenire 24 ore circa, ma anche no)
½ kg abbondante di spuntatura di petto
1 cipolla
5 chiodi di garofano
2 foglie d’alloro
½ kg carote
1 sedano rapa piccolino, eventualmente con le sue fogliette profumate
½ kg porri (=1 grosso)
olio
sale
pepe

Mettere a bollire i piselli con cipolla e chiodi di garofano.
Far rosolare a parte la carne per bene, sfumarla con un po’ d’acqua, incoperchiarla e farla cuocere.
Quando i piselli bollono, schiumare, aggiungere la carne con il suo brodino e l’alloro.
Mettere al minimo per 1 ora.
Aggiungere le carote e il sedano rapa a tocchettini e il porro a striscioline e far andare piano ancora per 1 ora. Girare ogni tanto se no si attacca. La consistenza deve essere piuttosto spessa, quindi regolarsi bene con l’acqua oppure far andare alla fine un po’ di tempo senza coperchio. Salare e pepare a dovere.
Di solito a cottura ultimata tiro su i pezzetti di carne, li ripulisco da grassetti, nervetti ed ossicini, e li rimetto nella minestra, così non danno troppo fastidio mentre si mangia.


Ovviamente questo non è il procedimento originale, gli olandesi mettono a bollire tutti gli ingredienti insieme, ma trovo che messe le cose in questa sequenza la zuppa ne acquista. Parere condiviso anche da diversi amici olandesi che l’hanno assaggiata.

L’erwtensoep si mangia con il rookworst, una specie di wurstel affumicato che si fa prima cuocere nella sua confezione di plastica in acqua calda come con i cotechini preconfezionati. Il rookworst si taglia poi a fettine e si mette nella minestra.
Personalmente non amo particolarmente questo salsiccione, ma per gli olandesi è un po’ come gli spaghetti per noi.
Si accompagna inoltre con una fettina di roggebrood, pane di segale bello nero, guarnita con una fettina di katenspek, pancetta tesa prima bollita e poi affumicata.

~~~~~ English

Erwtensoep à la Marina

1 kg dried peas (soaked about 24 hours, if very dry)
½ kg or more vealbreast
1 onion
5 cloves
2 bay leaves
½ kg carrots
1 small celeriac baby, possibly with its fragrant leaves
½ kg leeks (= 1 large)
olive oil extravergine
salt
black pepper

Boil the peas with onion and cloves.
Sauté the meat in a skillet with the olive oil, add a little bit of water and cook until tender with the lid on.
When the peas boil, skim them and add the meat with its broth and bay leaf.
Put to a minimum for 1 hour.
Add the carrots and celeriac in small blocks and the leek into thin strips and let it cook for another 1 hour. Turn occasionally otherwise it’ll stick. The consistency should be quite thick, so adjust well with water or let the soup cook at the end without covering. Add salt and pepper as you like.
Usually I take out the pieces of meat, I clean them from fat, nerves and bones, and put them back in the soup, so they do not give too much hassle while eating.

Obviously this is not the original proceeding: the Dutch bring to boil all the ingredients together, but I found out that doing it in this sequence adds a lot of flavour to the soup. Opinion shared by several Dutch friends who have tried it.

The erwtensoep is eaten with rookworst, a kind of smoked sausage that you first cook in its plastic bag in hot water. The rookworst is then cut into slices and put in the soup.
Personally I do not particularly like this sausage, but for the Dutch it is a bit like spaghetti for us.

The soup can also be accompanied with a slice of roggebrood, beautiful black rye bread, garnished with a slice of katenspek, bacon which is first boiled and then smoked.

giovedì 23 ottobre 2008

La marmellata di zucca e cardamomo di MammaKookt

Mi sono arrivati dei commenti spaventati di appassionate italiane della zucca, del tipo:

"ussignur! ho provato a leggere sperando che il mio poco e antico tedesco mi aiutasse ma NEIN! Aspetto tue istruzioni, dai che magari mi faccio una bella scorta di zucca e domenica mi scateno. Intanto grazie!"

E così ho tradotto (e soprattutto riassunto), e commentato, la ricetta della marmellata usata per la crosta morbida di MarinaB, che trovate qui sotto:

Fare dei buchi con una forchetta nella buccia della zucca intera e metterla 10 minuti nel micro onde. Le nostre zucche ci entrano a misura, ma esemplari più piccoli possono starci meno tempo. In questo modo la zucca si taglia con facilità. Eliminare i semi e la buccia.
Pesare la polpa e grattugiarla con la grattugia grossa (evt. col robot).
Pesare la metà del peso di zucchero [ndt: quindi, se hai 500 gr di polpa, si prendono 250 gr di zucchero. MammaKookt ha usato zucchero bruno di canna].
Mescolare zucca e zucchero e far marinare per 30 minuti.
Mettere tutto in una pentola con dei semini di cardamomo e un paio di chiodi di garofano.
Mescolare in continuazione su un fuoco medio.
Dopo circa 20 minuti il tutto ci sembrava ancora molto liquido e che il sapore dello zucchero era troppo pronunciato. Quindi abbiamo sbucciato un paio di mele e una mezza cotogna, tagliate a pezzetti e aggiunte alla marmellata. Dopo altri 10 minuti passati a girare era pronta. L'abbiamo messa nei barattoli puliti a testa in giù a freddarsi.

Insomma, tutto un po' ad occhio, come ovviamente sempre avviene nella migliore tradizione italiana!